stroomuitval

Gisterochtend en vandaag konden we uitslapen.
Niet alleen omdat het weekend is, maar vooral omdat ergens in de loop van de nacht de stroom was uitgevallen.

Dat betekent dat de wekker het niet doet en dan is het ook maar zo half negen :-)

Er is nog wel een reden waarom het dan aangenamer is om onder het warme dekbed te blijven liggen: de kacheltjes, die zijn voorzien van timers om het 's ochtends wat aangenamer te hebben in huis, hadden ook geen stroom meer. En als het de ene nacht redelijk vriest en de andere nacht behoorlijk waait, dan is het resultaat: koud in huis!

Waarschijnlijk is deoorzaak dat er ergens tussen 3 en 7 iets teveel apparaten door timers voorzien worden van stroom, zoals de boilers voor warmwater en dat dan de 'stop' eruit gaat. Maar welke....daar zijn we nog niet helemaal achter. Dus...morgen weer uitslapen..........?????

Vanacht is het plan om de molen voor het eerst 's nachts te laten draaien. Het heeft vandaag zoveel geregend dat er allicht voldoende water in de rivier zit en blad en takken zitten er nauwelijks meer in.
Maar ja, met stroom van de electramaatschappij wil je zo min mogelijk gebruiken: vandaar de timers. Alleen op de molen is het belangrijk om zo egaal mogelijk ook te verbruiken. Dat pleit dan niet voor timers. En timers die 'aan' gaan, is nog niet zo erg....maar als er veel kachels uitgaan, dan stijgt vervolgens het voltage dat in de werkende apparaten terecht komt. Niet alle apparaten zijn daar dol op.

Maar eens kijken hoe we daar in de praktijk handig mee om kunnen gaan.

Franse verf (II)

Monocouche.... misschien moet je dat niet lezen als mono-couche (1-laag), maar als mon-0-couche (mijn nul laag)???? Nou vooruit, 0,2 laag dan. Van het duurdere merk zitten er nu 5 lagen op en het is (ongeveer) dekkend.
Gelukkig nam dat geen vijf dagen in beslag, maar bleek op dag twee dat je na een uurtje al kon overschilderen, dus dan passen er wel vier lagen in éen dag.

verf

In het eerste gesprek dat we, eind september met onze Engelse partime-overbuurman hadden, kwam terloops 'Franse verf' ter sprake.
We zijn toen niet meteen de volgende dag liters ervan gaan halen. En het feit dat ik me vandaag dit gesprek herinner, doet vermoeden dat het product niet meteen een 'warme douche'(TROS RADAR) verdient.

Gisteren had ik besloten dat in onze nieuwe badkamer in de gîte, het pistachegroen aan de muur toch wat afdoet aan het effect van de nieuwe douchecabine en wastafels. Wít, dat zou de boel lekker ophalen!

Vandaag dus naar de doe-het-zelfzaak en een paar liter van de goedkoopste witte muurverf gehaald. Niet veel duurder dan melk, maar ja, witte verf is witte verf, nietwaar?

Thuis, bij het openen van de trog verf, grinnekte Arnoud al:"Nou, dat wordt een kliederfestijn". Inderdaad, het spul was ongeveer zo dun als melk.

Voorzichtig eerst maar eens een streekje ermee op de muur gedaan. Op pistachegroen moet wit toch een aanzienlijke verandering teweeg brengen....
Tja, het werd donkerpistachegroen...ongeveer alsof je het nat maakt, de muur.
Arnouds commentaar:"Misschien dekt het in 10 keer?"

Nou, dat leek me de moeite niet waard om daar mijn tijd in te steken.
Dus toen de winkel weer open was om half drie, nog maar een poging gewaagd en in het dure segment gezocht naar 'monocouche', wat heel hoopvol dekking beloofd in 1 laag.
Dat beloven producten in Nederland ook wel, terwijl écht dekkend altijd tenminste twee lagen nodig heeft, maar goed...het begin is er.

Ik heb nog even geschud aan deze trog... en het klonk (iets) minder klotsend dan de eerste aankoop.

Affijn, dit spulletje zit nu op de muur. Monocouche? Nou nee, dat in ieder geval niet. Maar mogelijk gaat het wl in 2 keer lukken.

Grappig was trouwens wel dat product 1 bij opdroging toch wel (doorschijnend) wit was geworden, dus wellicht, in een laag of 3 à 4 zou dat ook wat kunnen worden.

protocol

Liefhebbers van bureaucratie kunnen in Frankrijk hun hart ophalen. Oud nieuws...dat staat echt overal vermeld in alles wat met Frankrijk te maken heeft.
Nu zijn we wel liefhebbers van molens :-), maar geen groot fan van ambtelijke papiermolens.

Gisteren was weer een topdag in die molen.

We waren bij het spreekuur van het ziekenfonds om ons aan te melden. Wat Nederland betreft hadden we het juiste formulier E106 ingevuld en al bij ons. Daarop bevestigt de Nederlandse ziektenkostenverzekering dat Arnoud recht heeft op een basisverzekering in Frankrijk vía Nederland, omdat hij daar werkt. Ik sta erop vermeld als mede te verzekeren.

We kregen te horen dat er nog wat paperassen bij moeten. Okay, Fransen zijn dol op geboortebewijzen en trouwactes...voorruit...al staan de meest interessante gegevens daarvan ook in onze paspoorten.
Maar nu moeten we ook nog een E106 voor mij aanvragen. daar heb ik geen recht op, weant ik werk niet in nederland, maar dan willen ze dát graag zwart op wit.
Ik kon hoog springen of laag springen in de vorm van uitleggen dat het feit dát ik op dat formulier van Arnoud vermeld sta als mede te verzekeren betekent dat ik zelf geen recht heb op E106 (of uit mijn vel springen), het hielp allemaal niks.

Dus weer contact met Nerderland, in de hoop dat ze daar genegen zijn zo'n brief op te stellen en hier naar toe te sturen, bij voorkeur snel.

Trouwens...de mairie zat vorige week gewoon op slot hoor. De deur van het gemeentehuis draait naar binnen open, mits hij niet op slot zit. Weliswaar zat de dame in een bijkantoortje aan de achterkant, met een deur die naar buiten opendraait...maar dat kun je pas vermoeden als je er al eens geweest bent....

Affijn, dat was de eerste donkere wolk op mijn altijd zonnige huneur ;-).
Vervolgens kwam de post.

De cheque die we aan Renault hadden gestuurd kwam retour. Zij moeten iets voor ons doen om de auto een Frans kenteken te kunnen geven en dat zou 130 Euro kosten volgens de Renault garage. 10 dagen nadat ik de cheque had verstuurd, krijg ik hem dus terug met de mededeling dat het 135 Euro moet zijn....
Hmmm, zo verstrijkt de tijd ook wel weer lekker.

Gelukkig starten we dit soort dingen redelijk bijtijds op en dat moet dus ook wel. Want 'effe' iets regelen, dat is hier geloof ik geen optie.

Het goede nieuws van de dag is dat de muur gestaag vordert. Hij is nu ongeveer een meter hoog en moet nu weer even een paar dagen harden, voordat ze verder gaan met de rest.
De molen wekt zo'n 19 Kilowatuur per uur op, maar die verdwijnen ook net zo vrolijk in alle electrische kacheltjes her en der, want het is buiten wel frisjes.

Vandaag is het goddelijk zonnig, dus naast de activiteiten in de badkamer, moeten we straks ook nog maar even naar buiten.

tevreden

Vandaag voldoet 'leven in Frankrijk' heel aardig aan de wensen.

In de eerste plaats scheen tot een uur of drie vanmiddag de zon! Blauw is toch mijn favoriete kleur voor de lucht. Als is het eerst 's ochtends wel frisjes.... de wereld ziet er zoveel vrolijker uit: zonovergoten.

Dat betekent dus lekker buiten aanrommelen. In mijn geval: braamstruiken snoeien met de snoeischaar. In Arnouds geval: een tankje benzine in de bosmaaier erdoor draaien en verder de satelierontvanger aansluiten. Werkt allemaal prima. Dus we kunnen weer t.v. kijken, anders dan via uitzendinggemist.nl.
Gewetensvraag: Heb ik de televisie erg gemist in de afgelopen weken.....

En verder werd er vandaag gewerkt door werklui!!!! En het is niet eens maandag :-)
Af en toe kijken we eens wat er gebeurt. Niet gehinderd door enige kennis van het maken van muren van stenen, vinden we het er toch nog niet zo efficient uitzien.
Eerst werd er een stapel stenen verplaatst, met de hánd in de minibulldozer.
Vervolgens werd de fundatie die weken geleden is gemaakt weer blootgelegd (gevallen stenen en aarde) en de dijk in de rivier in ere herstelt.
Jammer was dat het resultaat daarvan was dat de dijk zó waterdicht was, dat de bouwplaats volliep met water dat nog van de andere kant komt. Hándig???

En tot slot: spint het molentje geheel tevreden en zit er nauwelijks blad in de rivier.

Straks nog een aangename maaltijd maken en dan is het feest voor vandaag compleet!

waar?

Zou het waar zijn?
Na de eerste dag was het nog niet waar. Dat bleek wel onmiddelijk de volgende dag.
Maar nu is het al voor de derde dag zo, dus misschien is het wel echt waar. Het heeft vannacht immers wel gewaaid, maar.... er zit niet veel blad meer in de rivier.
Zou het dan nu klaar zijn met de fitnessoefeniningen, zo'n beetje ieder uur als de molen draait? Kunnen we dan nu urenlang luieren in de koesterende
warmte en sfeervol licht van de zelfopgewekte electra (theoretisch dan hé, praktisch gezien moest er eerst nog wel het een en ander gebeuren). Kan de hark in de hoek?

Het zou niet onaardig zijn!

fruittuin

Vandaag heeft Arnoud de fruittuin verder gevuld.
Gisteren konden we 'op afspraak' terecht bij de bomenkweker. Gewapend met een door Arnoud, op basis van de gegevens uit hun catalogus, samengestelde wensenlijst en met de aanhanger op sleeptouw kwamen we daar aan.

Zo'n lijst vond die kweker geloof ik wel wat en we konden dus al snel de kruiwagen vullen met bomen van 2 jaar oud.

Sommige bomen van de wensenlijst waren er niet, maar dan had de kweker wel een vervanger op het oog.

Boeiend om te zien vond ik hoe hij reageerde aan het einde van de lijst. Ik vertelde dat onze opzet was om door het jaar heen allerlei fruit te hebben en of hij dan misschien nog bomen aanvullend kon adviseren.

In Nederland is zo'n vraag de deur open zetten naar extra aankopen. De verkoper ruikt dan dat hij zonder al teveel moeite zó nog twee of drie dingen kan verkopen en zal dat dan zeker niet nalaten.
Deze man keek nog eens peinzend de lijst door. Mompelde nog even 'hmmm, qua peren heb ik nu alleen late gepakt.....'...keek toen nog even in de lijst me bomen die we thuis al hadden staan en constateerde vervolgens:"Ah, die hebben jullie al!"
En dus was zijn eindconclusie dat die het dan wel kon zijn zo!

Dat betekende dat we zo'n 25 nieuwe aanwinsten mee naar huis namen.

En met een redelijke temperatuur vandaag (wel motregen) en nachtvorst in het verschiet, hobbelde Arnoud weer met kruiwwagen en schep de bult op om de Haute Viennese klei weer de baas te worden, in de vorm van enkele diepe kuilen.

Eén van de suggesties die ik binnenkreeg op het daderprofiel was 'Zwarte Piet'....maar die was het denk ik niet..... die kwam uit de fruittuin tevoorschijn na een paar uur!

trekken

Wie officieel in Frankrijk woont, moet ook een Franse ziektenkostenverzekering hebben. Maar in welke vorm, dat hangt dan van je situatie af.

In ons geval bestaat er voor Arnoud een verzekeringsrecht in Nederland, als ondernemer.
We hebben het formulier dat die sitiatie bevestigd, nu een dag of tien in huis.

Met dat formulier kun je je melden bij de ziektenkostenverzekeraar in Frankrijk van je keuze. Die keus is gebaseerd op gemak: van de grootste is er een wekelijks spreekuur in onze gemeente...voor de rest moet je naar Limoges.

Affijn, ik kwam er dus voige week donderdag achter dat dit spreekuur wekelijks op woensdagochtend is in het gemeentehuis.

Mooi, wij dus gisteren daarheen. Om stipt negen uur waren wij daar, maar de deur was nog niet open. Nu hebben we wel vaker gemerkt dat openingstijden vrij ' indicatief' gehanteerd worden...dus ijsbeerden we nog wat rond.
Een Fransman met een busje zagen we ook de deur proberen en onverrichterzake weer instappen en uiteindelijk zelfs maar wegrijden.

Iedere tien minuten nog even aan de deur gevoeld....niks. Er brandde wel licht binnen en Arnoud zei ook dat hij iemand zag, maar duwen of trekken....de deur bleef dicht.

Tegen half tien vond Arnoud het welletjes en zijn we maar weer naar huis gegaan.
Daar belde ik met het gemeentehuis. De dame zei dat ze me niet kon doorverbinden met de dame van het spreekuur, maar ze noteerde mijn nummer en ik zou die ochtend teruggebeld worden.
Om half twaalf nog maar eens gebeld... en ik werd, vond ik, vrij bot afgepoeierd:"Jaaaaàh, ze belt teruùg". Niet dus.
Hoe kom je dan toch aan een ziektenkostenverzekering? De concurrent? Nog een keer op internet gekeken, maar geen zin om naar Limoges te rijden. Dit moet toch gewoon kùnnen?

Vandaag dus maar eens in de auto gestapt (gistermiddag was de boel dicht) en navraag gedaan.
Wegens werkzaamheden aan de kozijnen, werd ik verwezen naar de achteringang. daar trof ik een dame aan wie ik de vraag stelde of het klopte dat er op woensdagochtend zo'n spreekuur is en of dat 'inloop' is , of op afspraak. Ik vermeldde er nog bij dat ik de deur de dag ervoor gesloten had getroffen, maar dat wees ze resoluut van de hand. Ik had zeker aan de deur geduwd, maar je moet eraan trékken!
Hmm, handig zo'n bordje dat daar melding van maakt ;-) Daar waren dan toch alweeer drie mensen woensdagochtend mee geholpen geweest, waaronder 1 Fransoos....
We zijn nu dus heel benieuwd hoe hard die deur klemt a.s. woensdag, als we voor een hernieuwde poging gaan (ditmaar met de GSM en het tel.nr. mee!!!!).

daderprofiel

Nu de sateliettelevisie nog niet is geinstalleerd, kijken we op twee manieren televisie: uitzending gemist via internet voor het journaal (en andere eigen omroepprducties) en via ons mediacentre allerlei eerder opgenomen televisieseries.

In deze spannende series komt nogal eens een 'profiler' voor: iemand die aan de hand van kenmerken van de misdaad kan schetsen welke kenmerken de dader heeft.

De kennis die je met dat soort series opdoet komt zelfs van pas in het eerzame Oradour sur Vayres!
Misdaad? Nou nee, dat valt dan geloof ik ook nog wel mee. Hoewel ik nog niet helemaal weet of de gasten die dit betreft, ook echt onwelkom zijn....

Want daar zit het probleem... we weten niet wie het zijn!

Wat is het geval?

's nachts horen we ( nou ja, meestal alleen Arnoud, want ik hoor niks als ik slaap....) soms een ENORM kabaal vlakboven ons hoofd. Het klinkt als gestommel en geknaag. Eenflinke bons op de muur doet wonderen..dan is het weer stil.

Wij pijnigen ons hoofd over wie dit kan veroorzaken.

Dus we hebben nu de contouren van een profiel opgesteld. Wie het verder kan inkleuren is van harte welkom.

Het is waarschijnlijk een dier, óf een zoogdier (knaagdier of rovertje) óf een vogel en gezien het volume waarschijnlijk formaat 'kat'.
Het is waarschijnlijk een nachtdier, gezien het tijdstip.
Hij kan goed klimmem en/of zich in holtes wurmen, want hij zit waarschijnlijk op het dak, danwel in de ruimte onder de goot. ( die zich op circa 10 meter vanaf de grond bevindt).
Hij maakt knaaggeluid: door te knagen, maar mogelijk ook door nagels te scherpen of met een snavel ergens langs te schuren.

We hebben in de ruimtes onder het dak gekeken, en buiten onder de goot, maar daar zijn geen sporen, overblijfselen van een prooi of een stuk hout ofzo te zien.

Wat oh wat zou dit zijn?

rondje

"Als het zondag een beetje aardig weer is...droog dus....dan gaan we weer eens een rondje lopen over ons terrein: het bos in". Dat zei ik de afgelopen week. Want in alle weken dat we hier nu zijn, waren we nog niet veel verder ons bos in gelopen dan een meter of 10.

Gisteren was het aardig weer en dus gingen we kort na het middageten op pad. Wel de stevige stappers aan, want het is niet helemaal 'op de paden van natuurmomnumenten'.



Er loopt nog een heel stuk terrein van ons langs de Tardoire, gedeeltelijk bos, gedeeltelijk moerassig enigszins begroeid weiland.
Nu de Tardoire niet meer zo boordevol is als laatst op regenachtige dagen, kabbelde het als een sympathiek lieftallig stroompje door het land.
Vlaj bij de molen is er een behoorlijk hoogteverschil, tussen de wal en het water, maar hier, stroomopwaarts, kun je je voorstellen dat het in de zomer aangenaam picknicken is vlak aan het water.

Nu was het meer het weer om met de handen in de zak, staande over het water te staren.



Daarna de bult weer opgewandeld om het uitzicht van bovenaf te bekijken.



O ja...en vandaag is het maandag. Is onze werkman gearriveerd voor de muur????
Ach, het is nog steeds maandag.... dus misschien komt 'ie nog... Maandagochtend is het in ieder geval niet geworden..

Wij zijn met een nieuw project gestart. In de gîte waar we verblijven maken we een een aparte toiletruimte en bergkast, zodat er een douchecabine in de badkamer geplaatst kan worden. Voor Arnoud is de Franse maat bad toch wat aan de kleine kant, zowel om in te liggen, als om in te douchen. En het lijkt er nog niet op dat ons huis in warnsveld op korte termijn een nieuw baasje vindt, dus dan moeten we het hier in de gîte mogelijk wat langer (maar dan wel comfortabel) volhouden.
Dit project zal ons wel weer een weekje bezig houden, is de verwachting.

st Junien

Toen het bikken met de electrische hamer echt helemaal klaar was (vrijdag nog een paar oneffenheden inde vloer weggewerkt), kon hij terug naar zijn baasje in St Junien.
Dat is een grote plaats op zo'n half uur rijden, waar toch nèt even wat meer vooorzieningen zijn dan in de omliggende dorpjes.

Ik had mijn oog al eens laten vallen op het zwembad en Arnoud was kennelijk een Aziatisch restaurant opgevallen.

En zo kwam het dat we na enkele boodschapjes (nog meer fruitbomen uit de aanbieding bij het tuincentrum daar) eerst wat rondspettererden in het zo-te-zien-vrij-nieuwe zwembad en daarna hongerig aanvielen op het lopend buffet. Jammie!

Grappig is dan wel dat het net lijkt of we in Engeland zijn gaan wonen. Aan de meeste tafeltjes zaten Engelsen te eten, die écht geen moeite doen om een paar woordjes Frans te leren...... Er moet heel in de buurt echt een heel stuwmeer aan Britten zijn, als je dat zo ziet in eht restaurant.

vloer is eruit

Vandaag, even voor éen uur vanmiddag, daalde de laatste emmer vol cementpuin van de kamervloer af aan een touw. Via het raam, een tussenlanding bij de deur en met hulp van de kruiwagen, belandde ook dit laatste beetje puin bij alle stukken die hem waren voorgegegaan.....

Hoera, dus! Wat een zwaar werk, maar dat is nu klaar.

Arnoud had nog energie om met de kruiwagen rondjes rond het huis te kruien, op zoek naar nog meer stapels losliggend puin en nog vastzittend onkruid (soms in muren).

Ik had even geen zin meer in sjouwwerk, dus ik heb me beperkt tot het opruimen van de stof-en moddersporen in het huis.

Het ruimt dus weer lekker op, terwijl het molentje tevreden snort.

Gisteren kwam er wat minder blad in de bladvanger dan de dag ervoor, maar vandaag was het weer wat toegenomen en moesten de werkzaamheden met enige regelmaat worden onderbroken voor het harken van blad.

Het is al een paar dagen droog weer, met af en toe een zonnetje. Beter dan die regen van laatst.

We hebben nog eens gebeld met de aannemer van de muur. De Tardoire is nu wel weer laag genoeg en de basislaag voor de fundering is vast wel uitgehard.

Het antwoord was dat hij maandag weer verder gaat.

Ik verslikte me bijna van het lachen. We hadden het kunnen weten. Vraag je een Fransman 'wanneer' iets gaat plaatsvinden.... reken er maar op dat het antwoord is 'lundi'(maandag dus). We lazen dat al in een boekje, maar hadden er toen eigenlijk niet bij stil gestaan: "ene oog in ander uit". Maar het is kennelijk het standaard antwoord??? Of zouden ze zelf écht denken dat het de komende maandag gebeurt.... is maandag dan de enige dag in de week dat er íets gebeurt.....dus als het dan niet gebeurt...moet je weer een week wachten....

We houden in het in de gaten en je hoort er maandag :-) meer van (zie we integereren al)

geen wiskunde vandaag

Er zijn van die berekeningen die je niet wilt maken:

Als er iedere seconde 5 tot 10 blaadjes in de bladvanger terecht komen...hoeveel blaadjes zijn dat er in 4 uur?
Hoeveel kruiwagens zijn dat?

Als een klompje cement van de weg te bikken vloer van 10 bij 10 centimeter (bij 6cm dikte) ongeveer 500 gram weegt en de hele vloer is ongeveer 100 vierkante meter...hoeveel kilo weegt dan de hele vloer?

En als er een halve vierkante meter vloer in de kruiwagen past, hoe vaak moet je dan heen en weer lopen om de hele vloer te verwijderen?

Maar gelukkig zijn we hier niet om wiskunde te studeren :-)

molenaar

Vandaag vormde het gebrom van de molen de soundtack bij onze bezigheden.
Nadat Michel en Solange gisteren nog even waren langsgekomen voor tekst en uitleg, werd duidelijk dat hij:

a) prima kan draaien zonder de aandrijfriem die er steeds afloopt

( de 'regulateur' regelt de opening van de molen om het voltage gelijkmatig te houden...leuk, maar als de opening eenmaal goed is ingesteld...niet echt zinvol kennelijk)

b) de eerste twee à drie dagen na een periode van stilstand altijd wat langzaam op gang komt en niet meteen z'n volle toeren kan maken voor volledige 220.

(beetje zand enzo ertussen, moet even wegspoelen)

c) nu er nog zsoveel blad ronddrijft in de Tardoire, hij beter niet 's nachts kan draaien.

(tenzij Arnoud en ik zin hebben om elkaar af te lossen bij respectievelijk de bladvanger en het lekkere warme nestje.....)

Vandaag heeft 'ie dus lekker gedraaid. Gedeeltijk ook stroom opgewekt.
Dat hield wel in dat we onze bezigheden (bikken en puin ruimen), met enige regelmaaat moesten onderbreken voor 'blad ruimen' bij de bladvanger.
En op het moment dat daar de stapels blad bijna zo weer in het water vielen... werd het weer tijd voor de kruiwagen en hebben een een vrachtje of 10, voornamelijk eikenblad, een eind verderop in de tuin neergelegd. Misschien lekker voor de worteltjes en boontjes van komend jaar? Composteert dat nog een beetje lekker, blad? Er zaten in ieder geval wel heel veel wormen in.

De kruiwagen heeft in Warnsveld nooit zoveel kilometers gemaakt als nu per dag!

zondag

Hoewel het vandaag zondag is, is het geen rustdag.
Niet omdat we persé iets móeten, maar lekker bezig zijn is beter dan niks doen.
Dat was immers éen van de baisideeën om hier te gaan wonen.

Een ander basisidee was dat we het leuk vinden om (kleine!) tegenslagen te overwinnen met creativiteit.

Toen we vanochtend begonnen met de tewaterlating van Arnouds lasproduct, konden we deze creativiteit weer volop aanspreken; net als trouwens de 'brute kracht' die kennelijk de natuurlijke metgezel is van creativiteit...
Eerst wil de hij niet op zijn plaats. Sjorren aan de touwen hielp niet om het weet-ik-hoeveel-kilo-zware-en-onhandig-lange-ding (50 kg???, 3 meter lang) op zijn plaats te krijgen.
Gelukkig zit er een redelijk stevig bouwwerk boven de plek waar hij moest komen en konden we met een geimproviseerde 'katrol' het ding weer wat omhoog en vervolgens, na enig aandringen, op zijn plaats krijgen.

Hoera! Dan kunnen we nu eindeljk de molen laten draaien, zodat ik weblogstukjes op zelfgemalen stroom kan schrijven (onder andere).

Zo gezegd, zo gedaan.

Maar de brenger van interessante uitdagingen ('het lot') vindt kennelijk niet dat je dit soort dingen op zondag moet ondernemen. Want voordat er een vonkje 220 was geproduceerd, was éen van de aandrijfriemen van zijn wiel af gevallen.
Opnieuw erop gedaan...weer de boel latend draaien en wéer, voordat hij op toeren is.... plof. Hmmm.... een tijdje langzaam aan laten draaien, in de hoop er verwachting dat een vervorming die is ontstaan tijdens de periode van stilstand dan versoepeld... en plof.
Eens andersom (binnenste buiten) erop....lijkt goed te gaan...tot 200 Volt....plof.
Echt leuk zo'n molen, nietwaar?

Je leert er in ieder geval weer nieuwe Franse woorden bij. Want aandrijfriem, voorzover ik dat in het Nederlands al kende...zat nog niet in mijn Franse vocabulaire...
En het is toch wel handig als je de vorige eigenaren belt om het een beetje uit te kunnen leggen.

Affijn. Het bleek een bekende klacht. Het gebeurde wel vaker en kon geen kwaad. je kon zelfs electra opwekken zonder deze aandrijfriem. Geen probleem. Hij bestuurt immers maar de 'regulateur'...
En als je er iets aan wlde doen kon je er wel een product opdoen. Helaas strekt mijn Frans nog niet zo ver dat ik ook weet welk product.... maar niet getreurt.... ze komen vanavond nog wel even langs! Aardig! Had ik al verteld dat ze iets van 20 minuten verderop in de Dordogne wonen...? En dat hij morgen geopereerd moet worden.... nee zeker....

We hebben de molen toch nog maar even stil laten staan; dus dit stukje is nog niet geschreven op zelfgemalen stroom.

Onszelf hebben we nog niet stil laten staan. Arnoud had gisteren een electrische hamer gehuurd om de cementlaag in de keuken/woonkamer (en eventueel de aansluitende hal)te verwijderen.
Gisteren al de eerste vierkante meters verwijderd, vandaag nog een paar en nu is het op de helft van het deel keuken/woonkamer....

Op de foto's zie je Arnoud bikken met het ding en puin verzamelen op de 1e verdieping en mij het puin afvoeren met de kruiwagen.

ijzer (II)

In tegenstelling tot eerdere berichten...

(Ik weet niet of de verwarring aan mijn Frans ligt, of aan de frane cultuur)

.... vandaag zou tussen half elf en twaalf uur het nieuwe ijzer voor de bladvanger van de molen komen. Op het gras bij de poort lag al het nodige bij elkaar gesprokkelde ijzer te wachten op de vrachtwagen, voor de retourreis. Want dat kon dan mooi meteen mee.

Verbazing dus toen ik om enkele minuten voór negen een vrachtwagen voor de poort zag staan. Ja hoor, het ijzer! Hoefden we ons meteen niet meet af te vragen wat we voor die tijd gingen doen :-)

Het werd uitgeladen en met een vrolijke zwaai wezen we op de stapel oud-ijzer, om mee te nemen. Dat had een zeer bedenkelijk kijkende fransman tot gevolg. Hmmmm...wat nu weer?
Hij vertelde dat hij dat echt neit mee kon nemen, want dan had hij een andere vrachtwagen nodig met een kraan.

Há, als dat het probleem is.... Het is met spierkracht op die plek gekomen...het kan ook wel met spierkracht in de container komen!!
Dat was nou toch wel jammer, aan zijn gezicht te zien. En de volgende reden vloeide al snel in rad-Frans over zijn lippen. Hij moest namelijk meteen door naar een andere klant en had niet gerekend op een retourvracht.

Tja, jammer dan! Wij hielden ons wat op de vlakte en waren ondertussen druk met het uitladen van het ijzer. Af en toe keek hij met een half oog naar de stapel en werkte dan weer verder.

Net toen we dachten:"Hij pakt de factuur en vertrekt" wees hij eerst op zijn spierballen, toen op ons en vervolgens op de vrachtwagen.
Ha! Nieuw plan, toch maar wel kennelijk!

En zo verdween er een hele bult oud roest alsnog in de container. Mooi!

Na het op maat maten in de ene schuur, kon het via een glibberig kruiwagentransport over de modderheuvel in een andere schuur in elkaar 'gebakken' worden.
Arnoud is erg in zijn nopjes met alle verschillende werkruimtes: zaagschuur, verfschuur, opslagschuur, lasschuur.



Aan het einde van de middag is er 1 fraai nieuw rooster gemaakt en in de menie gezet.
Nog 5 te gaan geloof ik, maar dat is wat meer facultatief... de andere 5 delen van de bladvanger kunnen wellicht nog wel even mee.......

telefoon

Het beste nieuws van vandaag, waarbij het wereldnieuws van een nieuwe Amerikaanse president, wat ons betreft wat naar de achtergrond verschuift.... onze telefoon doet het!

Onze Voice-over-IP verbinding (telefonie via internet) had het eigenlijk zullen doen zodra internet het deed, maar dat was helaas niet zo.
Het bedrijf waar we het abonnement bij hebben, was wat stroef in het verlenen van support. We moesten maar een door hen ingesteld kastje kopen, was de boodschap.

We hadden net besloten om dat maar te doen, toen vandaag geheel onverwacht de baas van het spul onze GSM had gebeld voor support.
Hij heeft een half uur lang me door alle instelingen van óns kastje heen gepraat (wel af en toe mopperend dat hij dat heus niet voor iedere klant zo kon doen....), maar.... daarna werkte het dan ook! Uitgaand is bewezen... inkomend....aan wie de eer?
Het is ons oude nummer uit Nederland, zonder Franse toevoegingen oid.

En verder....regende het vandaag weer de hele dag :-(
Ideaal weer voor binnenklussen (waar er best wel wat van zijn), zoals behang afstomen en kabelgoten bevestigen. Maar ja, ik heb zo mijn voorkeuren.....

ijzer (I) en ooievaars???

Vandaag was het (eindelijk) weer droog en tot een uur of twee zelfs zonnig. Het is verrassend hoe snel de bakken water die waren gevallen toch kennelijk worden opgenomen in de kleigrond. De plassen water die gisteren nog naast de gîte lagen, zijn nu toch aardig verdwenen. En ook de Tardoire is weer een heel eind lager.

Een mooie dag dus voor een dagje ‘buiten bezig’. Hoewel dat ‘bezig’ vooral op Arnoud sloeg, want ik was vandaag een beetje ‘pips’. Het eendagsvirus dat Arnoud vorige week een dag in zijn greep hield, had mij sinds gistermiddag te pakken.
Op zich een mild virus: zolang je stilzit is er niks aan de hand; maar ga je bewegen, dan voel je je als een zeezieke op de woelige baren.

Arnoud ging met de haakse slijper op pad om aan de zijkant van het huis allerlei ijzerwaren te verwijderen. 100 jaar historie passeerde daarbij de revue, in de vorm van een stoompijp, allerlei oude elektriciteitsgeleiders (vermoedelijk van toen de molen stroom leverde aan de fabriek in de buurt) tot en met de gevulde as-emmer, die getuige is geweest van de laatste open haard in de molen….

Van Esther en Arnoud in Frankrijk

Het ligt nu aan de straat, wachtend op de ijzerhandelaar die donderdag komt, om ijzer voor de bladvanger van de molen te brengen. Maar hij handelt ook in oud ijzer, dus hij krijgt meteen een retourvracht mee.

Terwijl ik vooral rustig zat, werd dan nu-toch-eindelijk de internetbestelling geleverd. Hoera…we zijn te vinden!

En waarom heet dit stukje ijzer en ooievaars????
Tja, er vlogen vandaag een paar keer grote groepen vogels over. Soms in V-formatie, wat aan ganzen doet denken, soms in een meer wanordelijk verband, maar steeds met een behoorlijk aparte kakofonie van geluid. We konden het niet helemaal goed zien wat het nou waren, we vonden het nog het meest lijken op ooievaars.

modder

Voor de liefhebbers van warme modderstromen, is het hier een waar paradijs.
In de afgelopen dagen is er heel veel neerslag gevallen.
Daar wordt ik niet heel vrolijk van op het moment dat het valt, maar als het dan ook nog blijft liggen op de klei die mijn looproute vormt om het huis heen.... :-(
Het is namelijk glad (zeker op de hellende stukken waar een bulldozer het gras eraf heeft gereden) en zelfhechtend aan je schoeisel....

Het heeft zelfs zo geregend afgelopen week, dat Arnoud me op een ochtend vroeg of ik iets wist van de modderstroom onderin de molen, in de gang bij de ingang.
Ik wist van niks en het bleek geen grapje. Er was een hele modderstroom naar binnengespoeld.
Ach, dan staat de pas gekochte vloerwisser ook niet werkloos in de hoek....

De Tardoire reageert ook nogal direct op de neerslag.
De 'dijk'die in de rivier werd gebouwd een week of twee geleden tbv de werkzaamheden aan de muur, staat nu geheel onder water. En het water van de rivier gutst als een dolle door de rivierbedding: model wildwaterbaan.

Ik hoop dat het snel weer droog wordt, de voorspellingen zijn er wel naar. Dan maar eens zien hoe snel de rivier weer daalt en de werkzaamheden aan de muur hervat kunnen worden.
De rode bulldozer in mijn uitzicht valt toch niet heel erg in de categorie 'interessant tuinornament'. (Tenzij ik de sleuteltjes even een middagje mag als het allemaal weer wat is opgedroogd.... handig voor de tuininrichting....)

dingen kopen in Frankrijk

Met een huis waar we nog wel het een en ander aan willen doen, zoals isoleren en een andere vloer elggen e.d., is het nodig om allerlei dingen aan te schaffen.

Gelukkig zit de Bricolage (doe-het-zelfcentrum) 'om de hoek', zeker voor Franse begrippen, namelijk op 2 km afstand.

Prima dus, dachten we.

Maar ja, in Frijkrijk werkt alles een beetje anders en dus komen ons relativeringsvermogen, planmatigheid (en bewoonbare gîte) uitermate goed van pas.

De Bricolage heeft namelijk niet alles. MDF, is een schaars artikel, had Arnoud al gemerkt in september dat ook niet besteld kan worden in onze Bricolage.
Andere dingen, zoals een houtsplijter (voor haardhout) en een douchecel zijn wel te bestellen en je krijgt dan ook een indicatie wanneer het er dan is. Tel daar gerust twee weken bij op!!!!

Helemaal boeiend verloopt ons contact met een bedrijf in eco-vriendelijke bouwmaterialen. We waren er drie weken geleden met de intentie een bestelling te doen voor isolatieplaten en leem.
Dat bleek neit helemaal zo te werken, we zouden eerst een prijsopgaaf toegestuurd krijgen via de mail.
Prima, maar dat duurde dus een week en toen klopte er ook nog eens niet alteveel van.
Dus gemaild (geen antwoord), gebeld en een nieuwe opgaaf afgewacht.
Die klopte...dus meteen over de mail aangegeven 'prima, laat maar komen'.
Nee, ook zo werkt het niet.
Toen we weer telefonisch contact hadden bleek dat ze een handtekening op een geprinte prijsopgaaf willen vergezeld van een cheque. Een cheque met het totale bedrag!!!! Ik vroeg nog eens of ik dat goed had begrepen.... ja dus.

Dat leek mij nou, zeker voor dit bedrag, niet de meets ideale handelwijze. Dus via de mail heb ik dat toch duidelijk gemaakt. 10% aanbetaling max, en anders 'laat maar'.

Dat bleek dan bij nader inzien ook wel goed. Dus het is nu besteld. Levertijd: 10 tot 15 dagen. Werkdagen....weekdagen....plus twee weken ;-).....we zullen wel zien.

Grappig is wel dat er op het papier stond dat de klant het zelf van de vrachtwagen gaat uitladen. Met twee bigbags van ruim 1000 kg.... wordt dat een langdurige geschiedenis. ... Wesselink Degro zou dat toch wat anders doen....
Toen ik vertelde dat ik dan zou uitladen met vier handen , twee scheppen en een kruiwagen, leek eht de verkoper misschien wel een goed idee om met een ander vrachtwagen te komen. Ja, misschien wel een goed idee. We zullen wel zien waar hij dan mee komt....

Dan maar via internet, de oude vertrouwde methode waarlangs Arnoud in Nederland al heel goede vrienden met de pakjesbezorger is geworden.
We bestelden vorige week kabelgoten bij een frans electrabedrijf. Die beselling kon alleen in gang worden gezet met een telefoonnummer erbij. Nou ja, ze moen best ons nummer hebben, maar de kans om ons te bereiken is vrij klein. Binnen heben we geen bereik.

Na een paar dagen: wanhopig mailtje: bel onze expediteur.

Ik dat gedaan. Vraagt die man: "Waarom belt u óns?" Tja, omdat me dat gevraagd werd.
Hij zoeken....en na een minuut of 5 tot 10 riep hij 'aha', nee, u moet met een andere expediteur bellen, dit is het nummer én dit is het nummer van het pakje.
Daar dus mee gebeld, drie keer kwijtverbonden in de interne organisatie, maar uiteindelijk kreeg ik een man die op zoek ging naar het dossier. Hoe, geen idee, in ieder geval niet met het nummer vna het pakje, mijn achternaam, mijn plaatsnaam of de postcode....
Het duurde dus weer even (gevoelsmatig 10 minuten) voordat hij het dossier gevonden had en licht schoorvoetend toegaf dat de chauffeur het adres niet had gevonden.
Een routebeschrijving gaf ik hem dus maar en we maakten de afspraak dat een nieuwe poging werd ondernomen op vrijdag 31 oktober tussen 10 en 12.

Rond die tijd hing ik dus rond bij de poort, want onze duurbel heeft ook moeite met de dikte van de muren van het huis.
Gelukkig was het lekker zonnig, want al wie er kwam.... je raadt het al.
Maandag dus nog maar eens achteraan. We willen het pakje toch wel hebben.
Maar enige verbazing over de efficiency van het systeem van pakjes bezorgen is er wel. Onze verhuizer uit Nederland kon het adres via zijn tom-tom wel vinden....dan moet een fransoos toch ook niet hoeven verdwalen..... Maar ja.

We vermoeden wel een beetje dat daar het telefoonnummer zowieso voor bedoeld was en dat er altijd gebeld wordt: we komen het dan-en-dan brengen...enne waar woont u precies?