ijzer (I) en ooievaars???

Vandaag was het (eindelijk) weer droog en tot een uur of twee zelfs zonnig. Het is verrassend hoe snel de bakken water die waren gevallen toch kennelijk worden opgenomen in de kleigrond. De plassen water die gisteren nog naast de gîte lagen, zijn nu toch aardig verdwenen. En ook de Tardoire is weer een heel eind lager.

Een mooie dag dus voor een dagje ‘buiten bezig’. Hoewel dat ‘bezig’ vooral op Arnoud sloeg, want ik was vandaag een beetje ‘pips’. Het eendagsvirus dat Arnoud vorige week een dag in zijn greep hield, had mij sinds gistermiddag te pakken.
Op zich een mild virus: zolang je stilzit is er niks aan de hand; maar ga je bewegen, dan voel je je als een zeezieke op de woelige baren.

Arnoud ging met de haakse slijper op pad om aan de zijkant van het huis allerlei ijzerwaren te verwijderen. 100 jaar historie passeerde daarbij de revue, in de vorm van een stoompijp, allerlei oude elektriciteitsgeleiders (vermoedelijk van toen de molen stroom leverde aan de fabriek in de buurt) tot en met de gevulde as-emmer, die getuige is geweest van de laatste open haard in de molen….

Van Esther en Arnoud in Frankrijk

Het ligt nu aan de straat, wachtend op de ijzerhandelaar die donderdag komt, om ijzer voor de bladvanger van de molen te brengen. Maar hij handelt ook in oud ijzer, dus hij krijgt meteen een retourvracht mee.

Terwijl ik vooral rustig zat, werd dan nu-toch-eindelijk de internetbestelling geleverd. Hoera…we zijn te vinden!

En waarom heet dit stukje ijzer en ooievaars????
Tja, er vlogen vandaag een paar keer grote groepen vogels over. Soms in V-formatie, wat aan ganzen doet denken, soms in een meer wanordelijk verband, maar steeds met een behoorlijk aparte kakofonie van geluid. We konden het niet helemaal goed zien wat het nou waren, we vonden het nog het meest lijken op ooievaars.