Toen het bikken met de electrische hamer echt helemaal klaar was (vrijdag nog een paar oneffenheden inde vloer weggewerkt), kon hij terug naar zijn baasje in St Junien.
Dat is een grote plaats op zo'n half uur rijden, waar toch nèt even wat meer vooorzieningen zijn dan in de omliggende dorpjes.
Ik had mijn oog al eens laten vallen op het zwembad en Arnoud was kennelijk een Aziatisch restaurant opgevallen.
En zo kwam het dat we na enkele boodschapjes (nog meer fruitbomen uit de aanbieding bij het tuincentrum daar) eerst wat rondspettererden in het zo-te-zien-vrij-nieuwe zwembad en daarna hongerig aanvielen op het lopend buffet. Jammie!
Grappig is dan wel dat het net lijkt of we in Engeland zijn gaan wonen. Aan de meeste tafeltjes zaten Engelsen te eten, die écht geen moeite doen om een paar woordjes Frans te leren...... Er moet heel in de buurt echt een heel stuwmeer aan Britten zijn, als je dat zo ziet in eht restaurant.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten