arbeidsvitaminen

Wanneer we druk bezig zijn met leem smeren op de muren van de slaapkamer (de derde muur is nu gedaan) en bezig zijn met isoleren (2 muren van de mezzanine zijn nu gedaan), dan staat de radio erbij aan.

Op de fm-golven zwerven niet heel veel zenders rond en zeker geen zenders die regelmatig muziek draaien. De beste keus is tot nu toe 'France Blue Périgord' gebleken, de lokale radiozender voor de Dordogne.
Daarmee steek je ook nog het een en ander op van het Franse mediagebeuren.

Deze zender draait in verhouding tot andere die we kunnen ontvangen dus vrij veel muziek: circa 40% van de tijd. Die muziek is dan weer overwegend Franstalig (70% ?) en bestaat vooral uit muziek uit de vorige eeuw. Tenminste...voor het Franstalige deel kan ik dat niet beoordelen, maar het Engelstalige deel heeft zijn oorsprong meestal in de jaren 60 en 70 en heeeel af en toe 80.

De gesproken programmaonderdelen zijn prima om de oren te laten wennen aan de Franse tongval. Hoewel er vandaag een programma was dat volstrekt niet te volgen was; mogelijk in een dialect...het had spaanse trekjes in de zinsmelodie.
Er zijn twee programmaonderdelen die heel veel aan bod komen. 'Wat is er te doen in de Dordogne?' en de 'kleine advertenties'. Uit het eerste onderdeel blijkt dat Franse dol zijn op activiteiten die met eten te maken hebben: markten, lotto's, open dagen...het maakt niet uit..het gaat kennelijk allemaal gepaard met hapjes en sapjes.

Voor de 'kleine advertenties' kunnen mensen inbellen en vertellen wat ze in de aanbieding hebben of zoeken.
Vaak geen touw aan vast te knopen (je moet je hoofd ook een beetje bij de leem houden), maar ach.
Neem nu de jongen die een 'WII' verkocht. Het duurt even voordat (bij mij) het kwartje valt waar het nu over gaat. Zo groot is het verschil niet tussen een Fransman die 'ja'(Oui), zegt en 'WII'...

Opvallend is wel dat de Fransen uitermate beleefd lijken te zijn. Het halve gesprekje van een kleine advertenie gaat op aan 'Goedendag', 'hoe maakt u het', 'prettige dag verder' in uitgebreide bewoordingen.
Daar wordt ik na een paar uur wel eens wat melig van en dan jubel ik hardop vrolijk mee: 'BONJÓUR!', terwijl ik denk: "Draai nu nog maar weer eens wat muzíek!!!"