Arnoud is vanmorgen de hele morgen bezig geweest om de electrakast op de verdieping in het woonhuis opnieuw in te richten. Fransen zijn geen Italianen, maar dat zou je niet zeggen als je de spaghetti ziet in die electrakast. Al vanaf het begin een doorn in Arnouds oog. Maar nu de leem-target erop zit en de laatste dagen in zijn gegaan voordat hij de kost weer gaat verdienen, was het een mooi moment om het aan te pakken.
Ik ging ondertussen naar het keuringsstation in het naburige St Mathieu voor de auto. Een volgende hindernis in het bemachtigen van een Frans kenteken is bijna genomen. De auto is technisch goed, werd me verzekerd, maar niet helemaal compleet! Nu moet ik nog een keer terugkomen binnen twee maanden om de tankdop te laten zien op de gastank. Hmmm, op zich prima, maar die moet dan denk ik wel uit NL komen, want hier in Frankrijk hebben ze andere maten vulopeningen voor LPG.
Bij terugkeer zag ik dat er vandaag weerd niet werd gewerkt aan de muur langs de Tardoire. Maandag was de aannemer er met éen helper, gisteren met drie en dan is er ineens weer progressie. Maar gistermiddag werden de kruiwagens en troffels zó netjes opgeborgen, dat we denken dat ze dit jaar nier meer uit het vet gehaald worden.
De baas van het spul heeft een vakantie in Finland bij zijn sweatheart in de planning rond kerst en oud-en nieuw, weten we. Dus hij zal nu wel met zijn aandacht bij de voorbereidingen daarvan zijn. De helpers komen vast niet zelfstandig metselen, schatten we zo in.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten