Toen ik na gedane arbeid (behang en gras afsteken) vanmiddag op het bankje in de zon was neergestreken, stonden me twee verrassingen te wachten.
De eerste was 'buitenpoes'.
Ik probeerde hem op zoete toon ook naar het bankje te lokken. Altijd gezellig een kattebeest in de buurt, nietwaar?
Maar ja, tot nu toe was het steeds zo dat als ik niet vlakbij de voordeur van de gite was, hij me niet leek te kennen en zéker niet door me aangehaald wilde worden. Ik had er dus niet echt grootse verwachtingen van dat 'ie ook echt zou komen.
Toch besloot 'ie om maar eens polshoogte te nemen. Een bankje in de zon is in januari toch wel een attractie!
Zonder spoor van twijfel kwam hij aangelopen, sprong op de bank en liet zich pardoes, aan het ander uiteinde dan waar ik zat, op zijn rug vallen. Hij begin zich lekker tegen de bank aan te schurken.
Tja, bij zoveel tevredenheid over het leven, is het wel een poging waard om te kijken of hij misschien een aai over de bol wil. Nou, een full-body-massage was geloof ik meer waar hij op uit was! Tjonge jonge! Hij liep, al kopjes gevend, over mijn schoot heen! En toen dat zelfs nog wel een warmere en zachtere plek bleek te zijn dan zo'n kale harde bank, plofte hij daar maar uitgebreid neer.
Nèt van die verrassing bekomen, stopte er tegen half drie een auto voor het hek. Verrassing 2 diende zich aan.
Had ik net die ochtend op de radio gehoord dat het werkzame leven in Frankrijk sinds gisteravond overal zo goed als stil ligt, vanwege stakingen die Sarkozy moeten bewegen om meer te doen aan de financiele crisis.... staat ineens de aannemer met 2 helpers enthousiast te trappelen om aan het werk te gaan!
Gauw open doen, die poort! En na een aantal minuten klinken, voor het eerst sinds 16 december, weer de geluiden van ronkende machines en het uitzoeken en neergooien van stenen. Het geluid van 'progressie'! Zou de muur dan toch nog afkomen voordat half maart het visseizoen weer begint en er niet meer aan de muur gewerkt mag worden.....
donderdag 29 januari 2009
maandag 26 januari 2009
de dompelpomp
Vanmorgen eerst maar eens in het volgelopen molengat gekeken. En nee, helaas was de anderhalve meter water die er in stond niet op miraculeuze wijze uit zichzelf verdwenen, al was het peil wel een centimeter of 40 à 50 gezakt.
Dat was genoeg om het t-stuk van de stop wel te kunnen voelen met mijn hand, onder water. Maar het water was zo ijskoud, dat ik niet al te uitgebreid heb geprobeerd om de stop open te draaien. En in de kortstondige pogingen, gaf het allemaal niet erg veel mee.
Op naar de doe-het-zelf zaak, óp naar de electrische dompelpomp!
Tot mijn verrassing bleek er een heel schap te zijn met allerlei soorten pompen: electrische en op benzine, voor schoon water en voor vies water en dat alles in allerlei prijsklassen.
Mij leek een electrische voor vuil water wel van pas komen en dan met een opvoerhoogte van tenminste 5, maar liever 7 meter.
Terwijl ik alle dozen en info stond te bestuderen, informeerde een medewerker of hij kon assisteren. Ach, welja.
Ik had wel een aardige gezien, maar ik zag er geen prijs bij. Zijn op-het-oog-vergelijkbare broertjes waren 120 en 250 Euro...dus de moeite waard om de prijs te weten.
"Nou", zei de medewerker, maar dan in het Frans, "deze is €19,90, kijk maar dat staat hier op het schap bij de doos!"
Toen ik ongelovig vroeg of hij dat zeker wist, omdat de broertjes zoveel duurder zijn, kreeg ik een uiterst stellige bevestiging. Mochten ze er bij de kassa toch anders over denken, dan kon ik hem er zo te zien wel weer bijhalen.
Nog wat slang en slangklemmen erbij gezocht (duurder dan het apparaatje zelf) en ja hoor, ook bij de kassa waren ze het eens met de genoemde prijs.
Weer thuis, lekker in het zonnetje, de boel gemonteerd. De gebruiksaanwijzing voldeed niet helemaal aan mijn verwachting. Ik hoop in zo'n boekwerkje te lezen a) hoe je een en ander moet aansluiten en b) hoe je het apparaat gebruikt. Van geen van beide werd melding gemaakt! 2 bladzijden vol andere dingen...die mij niet heel accuut nuttig voorkwamen, noch in het Franse deel, noch in het Nederlandse.
Affijn, het bleek zich wel te wijzen en een half uurtje later kon het gevaarte aan een touw de plomp in.
Uiteraard blijven de waterslang, stroomkabel en ophaaltouw aan ieder uitsteeksel hangen dat op de route ligt, maar na een half uur sjorren en trekken glupte het eerste water rond 12.00 uur door het raam naar buiten.
Langzaam maar gestaag daalde het waterpeil. Rond 17.00 uur, toen ik weer even ging kijken hoe het ervoor stond, was het T-stuk van de stop boven water! Het was geen wonder dat hij moeilijk draaide, want het korte trapje was opgedreven, gekanteld en eronder klem komen te zitten. Maar nu ik kon zien wat er gebeurde, kon ik die aan de kant duwen en met een paar flinke slagen aan het T-stuk kwam de stop los.
Glup, glup, glup...zo schiet het een stuk beter op!
Een half uurtje later was de boel zo goed als leeg.
Mooi! Morgen maar eens kijken of boel weer kan draaien.
Volgens Arnoud kan er niet zoveel mee mis gaan, al heeft het een poosje onder water gestaan. Hij is de techneut hier in huis... dus daar vertrouwen we dan maar op!
Dat was genoeg om het t-stuk van de stop wel te kunnen voelen met mijn hand, onder water. Maar het water was zo ijskoud, dat ik niet al te uitgebreid heb geprobeerd om de stop open te draaien. En in de kortstondige pogingen, gaf het allemaal niet erg veel mee.
Op naar de doe-het-zelf zaak, óp naar de electrische dompelpomp!
Tot mijn verrassing bleek er een heel schap te zijn met allerlei soorten pompen: electrische en op benzine, voor schoon water en voor vies water en dat alles in allerlei prijsklassen.
Mij leek een electrische voor vuil water wel van pas komen en dan met een opvoerhoogte van tenminste 5, maar liever 7 meter.
Terwijl ik alle dozen en info stond te bestuderen, informeerde een medewerker of hij kon assisteren. Ach, welja.
Ik had wel een aardige gezien, maar ik zag er geen prijs bij. Zijn op-het-oog-vergelijkbare broertjes waren 120 en 250 Euro...dus de moeite waard om de prijs te weten.
"Nou", zei de medewerker, maar dan in het Frans, "deze is €19,90, kijk maar dat staat hier op het schap bij de doos!"
Toen ik ongelovig vroeg of hij dat zeker wist, omdat de broertjes zoveel duurder zijn, kreeg ik een uiterst stellige bevestiging. Mochten ze er bij de kassa toch anders over denken, dan kon ik hem er zo te zien wel weer bijhalen.
Nog wat slang en slangklemmen erbij gezocht (duurder dan het apparaatje zelf) en ja hoor, ook bij de kassa waren ze het eens met de genoemde prijs.
Weer thuis, lekker in het zonnetje, de boel gemonteerd. De gebruiksaanwijzing voldeed niet helemaal aan mijn verwachting. Ik hoop in zo'n boekwerkje te lezen a) hoe je een en ander moet aansluiten en b) hoe je het apparaat gebruikt. Van geen van beide werd melding gemaakt! 2 bladzijden vol andere dingen...die mij niet heel accuut nuttig voorkwamen, noch in het Franse deel, noch in het Nederlandse.
Affijn, het bleek zich wel te wijzen en een half uurtje later kon het gevaarte aan een touw de plomp in.
Uiteraard blijven de waterslang, stroomkabel en ophaaltouw aan ieder uitsteeksel hangen dat op de route ligt, maar na een half uur sjorren en trekken glupte het eerste water rond 12.00 uur door het raam naar buiten.
Langzaam maar gestaag daalde het waterpeil. Rond 17.00 uur, toen ik weer even ging kijken hoe het ervoor stond, was het T-stuk van de stop boven water! Het was geen wonder dat hij moeilijk draaide, want het korte trapje was opgedreven, gekanteld en eronder klem komen te zitten. Maar nu ik kon zien wat er gebeurde, kon ik die aan de kant duwen en met een paar flinke slagen aan het T-stuk kwam de stop los.
Glup, glup, glup...zo schiet het een stuk beter op!
Een half uurtje later was de boel zo goed als leeg.
Mooi! Morgen maar eens kijken of boel weer kan draaien.
Volgens Arnoud kan er niet zoveel mee mis gaan, al heeft het een poosje onder water gestaan. Hij is de techneut hier in huis... dus daar vertrouwen we dan maar op!
zondag 25 januari 2009
de elementen
Er zijn van die dagen....
Gisteren en vanochtend heb ik me wel een paar keer hardop afgevraagd:"Wat doe ik hier eigenlijk?", zonder daar een heel bevredigend antwoord op te kunnen formuleren.
Eergisteren was het 'bar en boos', gisteren was het 'bar-kwadraat en boos-tot-de-vierde-macht'. Het regende echt onbehoorlijk hard en de wind rukte aan alles wat los en vast zat.
In eerste instantie betekende dat voor mij dat ik me met een leuk afgeschreven bieb-boek op de bank nestelde met de radio aan en er vooral van baalde dat het zo donker bleef dat ik alle lampen aan had.
Toen ik even wat te drinken haalde in de keuken rond 12.00 uur, zag ik dat het grijze zeil van het schuurtje af was gewaaid. Dat lag er ter bescherming van de houten balken die Arnoud er in oktober op had gemaakt.
Om te voorkomen dat het zeil weg zou waaien, ben ik er naartoe gegaan om er een paar stenen op te leggen.
Ondertussen zag ik dat het water in de rivier verder gestegen was: de 'tuin' aan de overkant stond een heel eind onder water... het water in het kanaal stond op het punt om het eiland op te stromen.
Van 10 minuten buiten zijn, was ik behoorlijk doorweekt geraakt.
Op het journaal hoorde ik vervolgens dat het stormde in zuid-west Frankrijk. Tja, tell me! En dat er bijna 1 miljoen mensen zonder stroom zaten!
Vanaf dat moment zat ik toch niet echt lekker meer op mijn bank, terwijl ik door het raam de electraleidingen heen en weer zag zwiepen.
Zonder stroom??? Het was nog niet zover.... maar zover hoeft het wat mij betreft ook echt niet te komen!! Geen licht, geen verwarming, geen internet, geen telefoon, geen radio en t.v....leek me geen aanlokkelijk vooruitzicht. Af en toe knipperde de lampen... o jeee... (de molen doet het niet als de uitstroomopening onder water zit)
Op internet zag ik dat het om een uur of 4 droog zou worden, maar dat er voor de komende dagen nog wel meer regen wordt verwacht.
En inderdaad, om 4 uur was het droog en ben ik gewapend met de ladder naar het schuurtje gegaan om een poging te wagen het zeil er weer overheen te krijgen. Weinig hoopvol, want we hadden het er met veel moeite met zijn tweeen op gekregen...maar ja...proberen kan altijd.
De eerste poging met de naam 'gewoon trekken', werd niks. Zodra ik het zeil ergens er op had getrokken en de ladder verplaatste om op een ander plek te trekken...kwam de wind er weer onder en was ik weer terug bij af.
De tweede poging heette 'oprollen' en leidde tot meer resultaat. Ik vond een boomtak van enige lengte, waar ik het uiteinde van het zeil omheen had gerold. Vastgezet met een touw met een trekeind, was het idee om de tak op het dak te hijsen en het de tweede helft af te rollen.
Uiteraard bleef het touw haken aan ieder uitsteeksel wat het kon vinden, maar na een uurtje of anderhalf was in ieder geval 3/4 van het hout weer bedekt.
Vanmorgen scheen zowaar het zonnetje, in plaats van de beloofde extra regen. Daar knapt het humeur wel weer van op. De rivier was weer een meter of anderhalf gezakt...de tuin was weer boven water en het topje van de nieuwe muur stak alweer boven water. Zelfs de uitstroomopening van de molen was weer gedeeltelijk boven water, dus optimistisch dacht ik hem wel weer te kunnen activeren. Misschien werkt het nog niet...dat zien we dan wel weer.
Maar aangekomen bij de molen vond ik het verdacht glinsteren in het deel waar de aandrijfbanden aangeslingerd worden. Het lijkt wel water!
Dus eerst maar eens polshoogte genomen hoevéel water daar stond.
Met een lange stok gewapend, ging ik naar beneden. Er is een lange trap, gevolgd door een kort trapje. Die laatste zat in ieder geval helemaal onder water
zag ik. Dat bleek ook wel. Een meting met de stok leverde ongeveer anderhalve meter water op! In een hok van ongeveer 3 bij 3 meter, is dat heel wat liter water.
Arnoud zij dat er een 'stop' in zit, vlak naast het korte trapdeel, met een ijzeren t-stuk om aan te draaien.
Nou, ik heb gevoeld, met mijn handen en met de stok, maar ik kon hem niet herkennen onder water, dus dat werd niks.
Dat wordt toch weer een pomp regelen morgen, om de boel leeg te krijgen.
Enig!
Gelukkig vond ik in een doos nog een pak brownie-mix. Dat helpt niet tegen volgelopen molens, maar is hopenlijk wel een boost voor mijn humeur!
"Is het al voorjaar, grote smurf" ("Nee, nog lang niet!" :-( )
Gisteren en vanochtend heb ik me wel een paar keer hardop afgevraagd:"Wat doe ik hier eigenlijk?", zonder daar een heel bevredigend antwoord op te kunnen formuleren.
Eergisteren was het 'bar en boos', gisteren was het 'bar-kwadraat en boos-tot-de-vierde-macht'. Het regende echt onbehoorlijk hard en de wind rukte aan alles wat los en vast zat.
In eerste instantie betekende dat voor mij dat ik me met een leuk afgeschreven bieb-boek op de bank nestelde met de radio aan en er vooral van baalde dat het zo donker bleef dat ik alle lampen aan had.
Toen ik even wat te drinken haalde in de keuken rond 12.00 uur, zag ik dat het grijze zeil van het schuurtje af was gewaaid. Dat lag er ter bescherming van de houten balken die Arnoud er in oktober op had gemaakt.
Om te voorkomen dat het zeil weg zou waaien, ben ik er naartoe gegaan om er een paar stenen op te leggen.
Ondertussen zag ik dat het water in de rivier verder gestegen was: de 'tuin' aan de overkant stond een heel eind onder water... het water in het kanaal stond op het punt om het eiland op te stromen.
Van 10 minuten buiten zijn, was ik behoorlijk doorweekt geraakt.
Op het journaal hoorde ik vervolgens dat het stormde in zuid-west Frankrijk. Tja, tell me! En dat er bijna 1 miljoen mensen zonder stroom zaten!
Vanaf dat moment zat ik toch niet echt lekker meer op mijn bank, terwijl ik door het raam de electraleidingen heen en weer zag zwiepen.
Zonder stroom??? Het was nog niet zover.... maar zover hoeft het wat mij betreft ook echt niet te komen!! Geen licht, geen verwarming, geen internet, geen telefoon, geen radio en t.v....leek me geen aanlokkelijk vooruitzicht. Af en toe knipperde de lampen... o jeee... (de molen doet het niet als de uitstroomopening onder water zit)
Op internet zag ik dat het om een uur of 4 droog zou worden, maar dat er voor de komende dagen nog wel meer regen wordt verwacht.
En inderdaad, om 4 uur was het droog en ben ik gewapend met de ladder naar het schuurtje gegaan om een poging te wagen het zeil er weer overheen te krijgen. Weinig hoopvol, want we hadden het er met veel moeite met zijn tweeen op gekregen...maar ja...proberen kan altijd.
De eerste poging met de naam 'gewoon trekken', werd niks. Zodra ik het zeil ergens er op had getrokken en de ladder verplaatste om op een ander plek te trekken...kwam de wind er weer onder en was ik weer terug bij af.
De tweede poging heette 'oprollen' en leidde tot meer resultaat. Ik vond een boomtak van enige lengte, waar ik het uiteinde van het zeil omheen had gerold. Vastgezet met een touw met een trekeind, was het idee om de tak op het dak te hijsen en het de tweede helft af te rollen.
Uiteraard bleef het touw haken aan ieder uitsteeksel wat het kon vinden, maar na een uurtje of anderhalf was in ieder geval 3/4 van het hout weer bedekt.
Vanmorgen scheen zowaar het zonnetje, in plaats van de beloofde extra regen. Daar knapt het humeur wel weer van op. De rivier was weer een meter of anderhalf gezakt...de tuin was weer boven water en het topje van de nieuwe muur stak alweer boven water. Zelfs de uitstroomopening van de molen was weer gedeeltelijk boven water, dus optimistisch dacht ik hem wel weer te kunnen activeren. Misschien werkt het nog niet...dat zien we dan wel weer.
Maar aangekomen bij de molen vond ik het verdacht glinsteren in het deel waar de aandrijfbanden aangeslingerd worden. Het lijkt wel water!
Dus eerst maar eens polshoogte genomen hoevéel water daar stond.
Met een lange stok gewapend, ging ik naar beneden. Er is een lange trap, gevolgd door een kort trapje. Die laatste zat in ieder geval helemaal onder water
zag ik. Dat bleek ook wel. Een meting met de stok leverde ongeveer anderhalve meter water op! In een hok van ongeveer 3 bij 3 meter, is dat heel wat liter water.
Arnoud zij dat er een 'stop' in zit, vlak naast het korte trapdeel, met een ijzeren t-stuk om aan te draaien.
Nou, ik heb gevoeld, met mijn handen en met de stok, maar ik kon hem niet herkennen onder water, dus dat werd niks.
Dat wordt toch weer een pomp regelen morgen, om de boel leeg te krijgen.
Enig!
Gelukkig vond ik in een doos nog een pak brownie-mix. Dat helpt niet tegen volgelopen molens, maar is hopenlijk wel een boost voor mijn humeur!
"Is het al voorjaar, grote smurf" ("Nee, nog lang niet!" :-( )
vrijdag 23 januari 2009
bar en boos
Vannacht en vanmorgen was het 'bar en boos' buiten. Harde wind en bákken met regen.
Vanaf mijn hoge uitzicht vanuit de gite, zag ik al dat het waterpeil in de rivier behoorlijk was gestegen. Normaal gesproken zie ik helemaal achteraan het eiland de rivier niet vanaf mijn keukenraam, maar nu zag wel water woest door de bochten aan komen schuimen.
Tussen de middag klaarde het lekker op. Nog altijd staat er een stevige wind, maar met een vriendelijke zonnetje tussen de wolken door, lijkt dat toch alweer heel anders. Tijd dus om eens te kijken hoe hoog de rivier eigenlijk staat.
Dit is het bruggetje over het kanaal naar de molen:
(Zo krijg je wel natte voeten, onderweg naar de overkant)
En dit is bij de muur in aanbouw, die nu volkomen ónder water zit.
En dit is ietsje verderop op het eiland. Alle bomen die hier in het water staan, staan doorgaans op de kant! (ja, ook die midden in de rivier)
Ik heb een steen neergelegd aan de rand van het water op het eiland en ben benieuwd of het nóg verder gaat stijgen....
Vanaf mijn hoge uitzicht vanuit de gite, zag ik al dat het waterpeil in de rivier behoorlijk was gestegen. Normaal gesproken zie ik helemaal achteraan het eiland de rivier niet vanaf mijn keukenraam, maar nu zag wel water woest door de bochten aan komen schuimen.
Tussen de middag klaarde het lekker op. Nog altijd staat er een stevige wind, maar met een vriendelijke zonnetje tussen de wolken door, lijkt dat toch alweer heel anders. Tijd dus om eens te kijken hoe hoog de rivier eigenlijk staat.
Dit is het bruggetje over het kanaal naar de molen:
 |
(Zo krijg je wel natte voeten, onderweg naar de overkant)
En dit is bij de muur in aanbouw, die nu volkomen ónder water zit.
 |
En dit is ietsje verderop op het eiland. Alle bomen die hier in het water staan, staan doorgaans op de kant! (ja, ook die midden in de rivier)
 |
Ik heb een steen neergelegd aan de rand van het water op het eiland en ben benieuwd of het nóg verder gaat stijgen....
maandag 19 januari 2009
gordijnen
Toen het vorige week veel te koud was geworden in het grote huis om er langdurig te zijn, heb ik maar een klusje gezocht dat ik in de eigen gite kon doen.
De keus viel op het maken van gordijnen voor die gite.
Vlak voor onze reis hierheen had ik in Nederland nog stof, garen en band gehocht op de stoffenmarkt, voor de gite en het grote huis. Daar vind je prima gordijnstofjes onder de 10 euro per meter. Gezien de hoeveelheid ramen die we hier hebben, telt dat alsnog aardig op. Maar ja, áls je híer al gordijnen of stof vindt, dan is het zelden iets wat ik mooi vind, meestal supersynthetisch én flink aan de prijs.
Nou ja, met 5 ramen in de gite, hoef je dan voorlopig de kou niet in.
In eerste instantie had ik drie zijden gemaakt: de zijkanten en de bovenkant en daarna legde ik het hele handeltje keurig in de plooi gevouwen weg.
De rails hing immers nog niet.
Sterker nog, het railsysteem dat we voor de zekerheid ook maar uit Nederland hadden meegenomen (want ze doen hier vooral aan lussengordijnen en ik had hakengordijnen in de planning) bleek voor montage aan het plafond te zijn.
Ik wilde het bij 4 van de 5 ramen liever wat lager, net boven het raam aan de wand monteren....maar dan moest er dus nog wel een aanpassing, in de vorm van een soort gordijnkoof, gemaakt worden.
Maar ja, het bleef maar koud en als je de gordijnen de hele tijd op het platte vlak rond ziet zwerven, wil je uiteindelijk toch ook wel weten hoe het er nou verticaal, voor het raam uitziet!
Dus had ik toch maar eens een plannetje bedacht hoe ik zo'n koof zou kunnen maken en daar bij het doe-het-zelf centrum wat materiaal bij gezocht.
Ik had mijn oog laten vallen op wat metalen hoekjes om het geheel mee aan de muur te hangen, maar ja.... onvoldoende voorraad en in wachten had ik geen zin.
Dus maar een aluminium hoekstrip meegenomen, waar ik dan zelf hoekjes op maat uit kon zagen, voorzien zelfgeboorde gaten.
Met het op maat maken van alle onderdelen ben ik een dagje bezig geweest, nog éen met de montage en vervolgens nog éen met het ophangen aan de muur.
Bij dat laatste had ik hulp van Murphy!
Het zijn gipsen wanden en dus kon ik gebruik maken van het ingenieuze Franse systeem van de hollewandpluggen. Echt handig!
Eerst boor je een gat, dan stop je er een setje van metalen plug én schroef in en met een soort tang trek je vervolgens aan de schroef, zodat de plug zicht uitvouwt.
En hoewel 95% van alle vierkante centimers muur hiervoor geschikt is (want hol erachter), had ik bij 1 op de 3 gaten geen holte te pakken, maar de constructie erachter. Flauw!
Maar goed, het hangt!
En het is echt een heel verschil wat wel-of-geen gordijnen voor een ruimte doet!
In de keuken heb ik ze al afgezoomd, de andere ramen staan nog op de to-do-lijst.
Maar nu ziet het er al zo uit:
De keus viel op het maken van gordijnen voor die gite.
Vlak voor onze reis hierheen had ik in Nederland nog stof, garen en band gehocht op de stoffenmarkt, voor de gite en het grote huis. Daar vind je prima gordijnstofjes onder de 10 euro per meter. Gezien de hoeveelheid ramen die we hier hebben, telt dat alsnog aardig op. Maar ja, áls je híer al gordijnen of stof vindt, dan is het zelden iets wat ik mooi vind, meestal supersynthetisch én flink aan de prijs.
Nou ja, met 5 ramen in de gite, hoef je dan voorlopig de kou niet in.
In eerste instantie had ik drie zijden gemaakt: de zijkanten en de bovenkant en daarna legde ik het hele handeltje keurig in de plooi gevouwen weg.
De rails hing immers nog niet.
Sterker nog, het railsysteem dat we voor de zekerheid ook maar uit Nederland hadden meegenomen (want ze doen hier vooral aan lussengordijnen en ik had hakengordijnen in de planning) bleek voor montage aan het plafond te zijn.
Ik wilde het bij 4 van de 5 ramen liever wat lager, net boven het raam aan de wand monteren....maar dan moest er dus nog wel een aanpassing, in de vorm van een soort gordijnkoof, gemaakt worden.
Maar ja, het bleef maar koud en als je de gordijnen de hele tijd op het platte vlak rond ziet zwerven, wil je uiteindelijk toch ook wel weten hoe het er nou verticaal, voor het raam uitziet!
Dus had ik toch maar eens een plannetje bedacht hoe ik zo'n koof zou kunnen maken en daar bij het doe-het-zelf centrum wat materiaal bij gezocht.
Ik had mijn oog laten vallen op wat metalen hoekjes om het geheel mee aan de muur te hangen, maar ja.... onvoldoende voorraad en in wachten had ik geen zin.
Dus maar een aluminium hoekstrip meegenomen, waar ik dan zelf hoekjes op maat uit kon zagen, voorzien zelfgeboorde gaten.
Met het op maat maken van alle onderdelen ben ik een dagje bezig geweest, nog éen met de montage en vervolgens nog éen met het ophangen aan de muur.
Bij dat laatste had ik hulp van Murphy!
Het zijn gipsen wanden en dus kon ik gebruik maken van het ingenieuze Franse systeem van de hollewandpluggen. Echt handig!
Eerst boor je een gat, dan stop je er een setje van metalen plug én schroef in en met een soort tang trek je vervolgens aan de schroef, zodat de plug zicht uitvouwt.
En hoewel 95% van alle vierkante centimers muur hiervoor geschikt is (want hol erachter), had ik bij 1 op de 3 gaten geen holte te pakken, maar de constructie erachter. Flauw!
Maar goed, het hangt!
En het is echt een heel verschil wat wel-of-geen gordijnen voor een ruimte doet!
In de keuken heb ik ze al afgezoomd, de andere ramen staan nog op de to-do-lijst.
Maar nu ziet het er al zo uit:
 |
 |
cuur fraansay/ cours Français
Via een blaadje van de gemeente kwam ik op het spoor van Franse lessen van het sociaal cultureel werk. Vorige week had ik eens nader geinformeerd en vanochtend kon ik een les bijwonen om uit te proberen.
Het was een een reuze gezellig klasje van voornamelijk engelse echtparen, maar ook een paar mensen zonder hun partner, waaronder ook éen Nederlandse.
Alle geboden cursussen Frans zijn voor 'anglophones', maar ja, Engels spreek ik ook wel een beetje, dus dat moet lukken.
Nu had ik laatst op de t.v. al een Engelsman Frans horen spreken en daarbij moest ik behoorlijk mijn best doen om het te kunnen verstaan, omdat hij de engelse zinsmelodie en woordklank in ere hield. Dus dan hoor je 'put at', maar omdat hij Frans praat zegt hij 'peut-être'( misschien, dus).
Nou, dat was hier niet veel anders en dat klinkt zo grappig dat ik moet uitkijken dat ik het niet ga nadoen...in ieder geval niet in gezelschap. Dat zou namelijk niet erg aardig zijn!
Het leek de docent dat ik toch al iets te veel Frans sprak voor deze cursus en ze raadde me de maandagmiddagcursus aan: converstatieles. Daar kon ik meteen vanmiddag wel naartoe om uit te proberen.
Dit was meer een klasje waar ik mijn Frans kan aanscherpen. Dus hier ga ik me voor aanmelden. En dan spreek ik over een tijdje Frans met een Engels accent, ha, ha.
(Hoewel ik me geen illusies maak: ik heb ook een accent dat waarschijnlijk niet te harden is voor een Fransman... maar ja, als je je maar verstaanbaar kan maken 'nespay?' (n'est-ce pas, met Engels accent))
Het was een een reuze gezellig klasje van voornamelijk engelse echtparen, maar ook een paar mensen zonder hun partner, waaronder ook éen Nederlandse.
Alle geboden cursussen Frans zijn voor 'anglophones', maar ja, Engels spreek ik ook wel een beetje, dus dat moet lukken.
Nu had ik laatst op de t.v. al een Engelsman Frans horen spreken en daarbij moest ik behoorlijk mijn best doen om het te kunnen verstaan, omdat hij de engelse zinsmelodie en woordklank in ere hield. Dus dan hoor je 'put at', maar omdat hij Frans praat zegt hij 'peut-être'( misschien, dus).
Nou, dat was hier niet veel anders en dat klinkt zo grappig dat ik moet uitkijken dat ik het niet ga nadoen...in ieder geval niet in gezelschap. Dat zou namelijk niet erg aardig zijn!
Het leek de docent dat ik toch al iets te veel Frans sprak voor deze cursus en ze raadde me de maandagmiddagcursus aan: converstatieles. Daar kon ik meteen vanmiddag wel naartoe om uit te proberen.
Dit was meer een klasje waar ik mijn Frans kan aanscherpen. Dus hier ga ik me voor aanmelden. En dan spreek ik over een tijdje Frans met een Engels accent, ha, ha.
(Hoewel ik me geen illusies maak: ik heb ook een accent dat waarschijnlijk niet te harden is voor een Fransman... maar ja, als je je maar verstaanbaar kan maken 'nespay?' (n'est-ce pas, met Engels accent))
zondag 18 januari 2009
ijsvogel
 |
Deze vond ik vanmiddag bij de buitendeur van het grote huis, toen ik met mijn mand met was onderweg was.
Wát een mooi vogeltje! Helaas niet meer levend; waarschijnlijk tegen het raam boven de deur aangevlogen???
Ik heb hem maar even meegenomen om eens van dichtbij te bekijken en op de foto te zetten. Als je ze al ziet (en ik hoop dat we ze vaak gaan zien) dan is het meestal éen blauwe schicht die je ziet.
 |
thee leuten
Gistermiddag zag ik, toen ik even in de moestuin in wording was, dat de buurman ook in zijn tuin aan het werk was. Maar even 'bonjour'gezegd en een praatje over de heg gemaakt. Bijna standaard vraagt hij dan of je even wat komt drinken, waar ik dan af en toe mee instem.
Gisteren leek het me wel even gezellig, dus ik zei hem dat ik nog even een half uurtje wat af wilde maken, maar dat ik dan wel even een bakkie kwam doen. Kon hij ook nog zijn kuil verder graven! Toen ik al wegliep om mijn werk af te maken, hoorde ik hem nog zeggen dat zijn zus ook zou komen om wat te drinken.
En ja, toen ik tegen 4 uur in de keuken van de buren stond, kwam er net een auto aan. De buurvrouw vertelde dat haar zwager en schoonzus even langskwamen omdat het vrijdag zowel de naamdag als de verjaardag van de buurman was. Oeps! Maar nee, ik zat niet in de weg hoor, werd me verzekerd, juist gezellig!
Affijn, in een split-second zag ik me al helemaal in een roerige verjaardagsvisite verzeild raken waarin 4 mensen in rad Frans de laatste nieuwtjes uitwisselen (en ik er geen bal van zou verstaan.....). De buurman doet altijd wel erg zijn best om simpel en rustig Frans te praten met ons, maar ja...onderling...? Ach...mocht dat zo uitpakken....dan kun je altijd na een kopje thee weer 's op huis aangaan....dus we zien wel.
Twee uur later, 3 koppen thee en de (ook op een doordeweekse normale dag gebruikelijke) stukken 'lekkers' later ging ik pas op huis aan.
Helemaal bijgepraat over de mogelijkheden om dingen via internet te kopen in Franrkijk, bouwprojecten in een naburig dorp, lekkere recepten met honing en nog vele dingen meer. Zus en zwager informeerden ook naar Nederland op basis van de informatie die ze waarschijnlijk via de Franse t.v. voorgeschoteld krijgen. En ja, dat is het beeld van kaas, dijken, bloementeelt en coffeeshops...waarbij vooral de technologisdche snufjes ( bij het deltaplan en in de kassen) wel iets waren wat de zwager interessant vond. Maar ja, hij was dan ook directeur geweest van een technisch bedrijf.
Het was toch behoorlijk goed te volgen en het leek me dat áls het spreektempo al was bijgesteld... het nooit heel veel was. Best gezellig dus, even thee leuten bij de buren.
Gisteren leek het me wel even gezellig, dus ik zei hem dat ik nog even een half uurtje wat af wilde maken, maar dat ik dan wel even een bakkie kwam doen. Kon hij ook nog zijn kuil verder graven! Toen ik al wegliep om mijn werk af te maken, hoorde ik hem nog zeggen dat zijn zus ook zou komen om wat te drinken.
En ja, toen ik tegen 4 uur in de keuken van de buren stond, kwam er net een auto aan. De buurvrouw vertelde dat haar zwager en schoonzus even langskwamen omdat het vrijdag zowel de naamdag als de verjaardag van de buurman was. Oeps! Maar nee, ik zat niet in de weg hoor, werd me verzekerd, juist gezellig!
Affijn, in een split-second zag ik me al helemaal in een roerige verjaardagsvisite verzeild raken waarin 4 mensen in rad Frans de laatste nieuwtjes uitwisselen (en ik er geen bal van zou verstaan.....). De buurman doet altijd wel erg zijn best om simpel en rustig Frans te praten met ons, maar ja...onderling...? Ach...mocht dat zo uitpakken....dan kun je altijd na een kopje thee weer 's op huis aangaan....dus we zien wel.
Twee uur later, 3 koppen thee en de (ook op een doordeweekse normale dag gebruikelijke) stukken 'lekkers' later ging ik pas op huis aan.
Helemaal bijgepraat over de mogelijkheden om dingen via internet te kopen in Franrkijk, bouwprojecten in een naburig dorp, lekkere recepten met honing en nog vele dingen meer. Zus en zwager informeerden ook naar Nederland op basis van de informatie die ze waarschijnlijk via de Franse t.v. voorgeschoteld krijgen. En ja, dat is het beeld van kaas, dijken, bloementeelt en coffeeshops...waarbij vooral de technologisdche snufjes ( bij het deltaplan en in de kassen) wel iets waren wat de zwager interessant vond. Maar ja, hij was dan ook directeur geweest van een technisch bedrijf.
Het was toch behoorlijk goed te volgen en het leek me dat áls het spreektempo al was bijgesteld... het nooit heel veel was. Best gezellig dus, even thee leuten bij de buren.
zaterdag 17 januari 2009
weerbericht 2009
De vorige bewoners deelden een tijdje geleden een methode om het weer voor het nieuwe jaar te kunnen voorspellen. Het werd met zo'n grote stelligheid gebracht, dat ze er zelf kennelijk wel enig geloof aan hechten, al komt de methode ons wat apart voor.
Hoe werkt het?
De eerste 12 dagen van januari staan voor de 12 maanden van het nieuwe jaar. 1 januari staat voor heel januari, 2 januari voor februari, 3 januari voor maart enzovoort, enzovoort.
Het weer op die dag weerspiegelt het weer van die hele maand. Dus, is het 's ochtends zonnig en 's middags bewolkt, dan is het de eerste helft van de maand zonnig en de tweede helft bewolkt.
Volgens deze methode is het weer alhier in 2009 als volgt:
januari: grotendeels bewolkt
februari: volledig zonnig
maart: volledig zonnig
april: volledig zonnig
mei: grijs tot en met de 20e, daarna af en toe de zon erbij
juni: grijs
juli: de eerste paar dagen bewolkt, daarna volledig zonnig
augustus: volledig zonnig
september: volledig zonnig
oktober: volledig zonnig
november: volledig zonnig
december: eerste dagen zonnig, dan toenemend in bewolking tot grijs
Als we even voorbij gaan aan het feit dat 'januari' dus al meteen in de eerste helft niet klopt (maar ja, misschien geldt voor januari sowiezo alleen de tweede helft....), dan is het geen onaardig plaatje.
We zullen zien hoe het uitpakt.
Hoe werkt het?
De eerste 12 dagen van januari staan voor de 12 maanden van het nieuwe jaar. 1 januari staat voor heel januari, 2 januari voor februari, 3 januari voor maart enzovoort, enzovoort.
Het weer op die dag weerspiegelt het weer van die hele maand. Dus, is het 's ochtends zonnig en 's middags bewolkt, dan is het de eerste helft van de maand zonnig en de tweede helft bewolkt.
Volgens deze methode is het weer alhier in 2009 als volgt:
januari: grotendeels bewolkt
februari: volledig zonnig
maart: volledig zonnig
april: volledig zonnig
mei: grijs tot en met de 20e, daarna af en toe de zon erbij
juni: grijs
juli: de eerste paar dagen bewolkt, daarna volledig zonnig
augustus: volledig zonnig
september: volledig zonnig
oktober: volledig zonnig
november: volledig zonnig
december: eerste dagen zonnig, dan toenemend in bewolking tot grijs
Als we even voorbij gaan aan het feit dat 'januari' dus al meteen in de eerste helft niet klopt (maar ja, misschien geldt voor januari sowiezo alleen de tweede helft....), dan is het geen onaardig plaatje.
We zullen zien hoe het uitpakt.
woensdag 14 januari 2009
dooi
Zo, nu de temperaturen weer wat zijn opgelopen, gaat langzamerhand alles weer z'n normale gang.
Sinds gisterenmiddag is wel alle sneeuw gesmolten en was het wachten nog op het wegsmelten van het ijs in het kanaal.
Vanochtend was er nog steeds een laag ijs van ongeveer een halve centimeter op het kanaal. Toch leek het me nu wel een goed moment om de molen weer op te starten.
Ik ben er wel even een tijdje bij in de buurt gebleven om te kijken hoe het gaat, want als er allerlei ijsschotsen, hoe dun ook, zich gaan verdringen voor de bladvanger, kon dat nog wel eens wat veel krachten opleveren. De boel moet natuurlijk wel heel blijven.
Maar het lijkt erop dat het water onder de ijsplaat doorstroomt en door de beweging, dat vrij egaal steeds dunner maakt.
De grote electrische verwarming heb ik aan de generator gehangen. Dan kan dat ding weer lekker opwarmen en het grote huis stoken. Wel nuttig, want zo hier en daar (vooral beneden, waar die verwarming staat) was het afgekoeld naar 4 graden en zelfs in de woonkamer/keuken, waar ik nog overdag de houtkachel stookte, was het 's ochtends maar 7 graden.
Sinds gisterenmiddag is wel alle sneeuw gesmolten en was het wachten nog op het wegsmelten van het ijs in het kanaal.
Vanochtend was er nog steeds een laag ijs van ongeveer een halve centimeter op het kanaal. Toch leek het me nu wel een goed moment om de molen weer op te starten.
Ik ben er wel even een tijdje bij in de buurt gebleven om te kijken hoe het gaat, want als er allerlei ijsschotsen, hoe dun ook, zich gaan verdringen voor de bladvanger, kon dat nog wel eens wat veel krachten opleveren. De boel moet natuurlijk wel heel blijven.
Maar het lijkt erop dat het water onder de ijsplaat doorstroomt en door de beweging, dat vrij egaal steeds dunner maakt.
De grote electrische verwarming heb ik aan de generator gehangen. Dan kan dat ding weer lekker opwarmen en het grote huis stoken. Wel nuttig, want zo hier en daar (vooral beneden, waar die verwarming staat) was het afgekoeld naar 4 graden en zelfs in de woonkamer/keuken, waar ik nog overdag de houtkachel stookte, was het 's ochtends maar 7 graden.
zondag 11 januari 2009
water (III) en rondlopen
Gisteravond was er nog geen water in de andere gite, maar vanochtend wel! Wel apart dat het kan ontdooien in een nacht met een graad of 2 vorst, maar goed, mij hoor je niet klagen als het allemaal weer werkt zonder bijkomende lekkages.
Het was hier gisteren overdag echt een heerlijke dag. Een graad of 8 tussen de middag en volledig zonnig.
Ideaal dus voor een wandelingetje over het eigen terrein, waar de sneeuw op de meeste plaatsen weggesmolten is.
Maar nog niet overal.
Het was leuk om de sporen te zien in de sneeuw die er nog lag. Weliswaar al wel een beetje uitgelopen, zo hier en daar, maar zeker in de schaduwplekken viel dat nog wel mee.
Apart vind ik om te zien dat de beesten grotendeels dezelfde 'paden' lopen door het weiland als wij. Er waren hele rijen sporen op het eiland richting de stuw en ook van weiland 1 naar weiland 2.
Nu ben ik geen sporenexpert, maar iets hertachtigs (hoefjes met 2 delen) zat erbij en iets vogelachtigs met een lange staart (sleepspoor van poot naar poot) en Arnoud en ik vermoeden dat dat een fazant geweest moet zijn. (Vanmorgen zat er nog een mannetje bij mijn hek!)
Terwijl ik weiland 2 naderde, schrok er een beest nogal van mijn aanwezigheid en hij spurtte weiland 2 uit richting het moeras langs de rivier. Hij zag er zwart uit, groter dan een kat. Naspeuringen op internet doen me vermoeden dat het een beverrat is.
Het was hier gisteren overdag echt een heerlijke dag. Een graad of 8 tussen de middag en volledig zonnig.
Ideaal dus voor een wandelingetje over het eigen terrein, waar de sneeuw op de meeste plaatsen weggesmolten is.
Maar nog niet overal.
Het was leuk om de sporen te zien in de sneeuw die er nog lag. Weliswaar al wel een beetje uitgelopen, zo hier en daar, maar zeker in de schaduwplekken viel dat nog wel mee.
Apart vind ik om te zien dat de beesten grotendeels dezelfde 'paden' lopen door het weiland als wij. Er waren hele rijen sporen op het eiland richting de stuw en ook van weiland 1 naar weiland 2.
Nu ben ik geen sporenexpert, maar iets hertachtigs (hoefjes met 2 delen) zat erbij en iets vogelachtigs met een lange staart (sleepspoor van poot naar poot) en Arnoud en ik vermoeden dat dat een fazant geweest moet zijn. (Vanmorgen zat er nog een mannetje bij mijn hek!)
Terwijl ik weiland 2 naderde, schrok er een beest nogal van mijn aanwezigheid en hij spurtte weiland 2 uit richting het moeras langs de rivier. Hij zag er zwart uit, groter dan een kat. Naspeuringen op internet doen me vermoeden dat het een beverrat is.
zaterdag 10 januari 2009
water (II)
Gisteren scheen wel de zon de hele dag, maar het zou, zeker in de schaduw, nog wel licht blijven vriezen.
Ik stelde me er dus maar op in dat ik geen water zou hebben de komende dagen in ons woonverblijf. Nadat ik de houtkachel in het woonhuis had opgestookt, ben ik dáar dus maar even het blauwe bad gaan uitproberen. Hmmmmm, lekker warm water, heerlijk.
Geheel verkwikt, ben ik daarna brandhout gaan sjouwen van de garage naar de houtkachel. Want nu de molen niet meer werkt (er ligt gewoon een centimeter ijs in het aanvoerkanaal, want daar staat het water nu stil) moet ik het woonhuis op een aanvullende manier verwarmen. En die houtkachel lust op een dag wel een paar armen vol eikenhout, ieder uur in een portie van een blok of 5 à 6 toe te dienen.
's Miaddags had ik de kachel even flink gevuld met blokken hout, zodat hij even voort kon, voordat ik in de auto sprong en naar St. Mathieu afreisde.
Op vrijdag kon ik immers aan de controleur van de technische keuringen mijn mooie nieuwe gasdop laten zien om de keuring helemaal positief af te ronden. Dat is nu prima gelukt.
Daarna wilde ik meteen boodschappen halen bij de Intermarche in dat dorp. Als je er toch bent...het is een iets gezelligere winkel dan de supermarkt in Cussac.
Maar toen ik daar aankwam om kwart voor drie, zat het rolluik stevig dicht. Op zoek naar een signaal waaróm (inventarisatiedag ofzo?) viel mijn ook op de standaardopeningstijden. 's Middags open van 15.00 tot 19.00 uur. VIJFTIENHONDERD!
Affijn, het werd dus toch de supermarkt in Cussac, die is vanaf half 3 open.
Bij thuiskomst zette ik mijn boodschappen op het aanrecht. Terloops keek ik naar de kraan en vroeg me af hoe ik er achter ging komen dat het ontdooit zou zijn. Zeker in het hoopvolle geval dat ik daar niet op attent gemaakt zou worden met watervallen langs de muur, of fonteinen uit de vloer......
Ach, even aan de kraan voelen, kan geen kwaad. Dus, meer om het gebaar, bewoog ik de hendel omhoog.
In tegenstelling tot gisteren, hoorde ik gelúiden in het systeem en toen ik de hendel een paar keer had bewogen, kwam er een iniminifriemelstraaltje water uit!
Ha! Waar weinig water kan stromen, stróomt in ieder geval water!
In de badkamer kwam er zelfs iets meer uit en nadat ik het daar wat had laten doorlopen, met op de achtergrond een soort slush-geluid in de leidingen, waarvan ik maar hoopte dat het daarbij bleef....een echte stroom water. Letterlijk IJS-koud, maar water!
Nu is het zaak om water te hóuden! En dus haalde ik de ladder uit de schuur, alle (verhuis-)dekens die ik kon vinden en ben ik op de kruip-door-sluip-door-zolder van onze gite geklommen om daar de plastcic aanvoerleiding ermee te beschermen.
Daar moet in ieder geval een deel van het euvel hebben gezeten, want in de andere gite was het water helaas nog niet teruggekeerd.
Dus, nog wel even duimen dat het daar een dezer dagen ook ontdooid op een publieksvriendelijke manier.....
Ik stelde me er dus maar op in dat ik geen water zou hebben de komende dagen in ons woonverblijf. Nadat ik de houtkachel in het woonhuis had opgestookt, ben ik dáar dus maar even het blauwe bad gaan uitproberen. Hmmmmm, lekker warm water, heerlijk.
Geheel verkwikt, ben ik daarna brandhout gaan sjouwen van de garage naar de houtkachel. Want nu de molen niet meer werkt (er ligt gewoon een centimeter ijs in het aanvoerkanaal, want daar staat het water nu stil) moet ik het woonhuis op een aanvullende manier verwarmen. En die houtkachel lust op een dag wel een paar armen vol eikenhout, ieder uur in een portie van een blok of 5 à 6 toe te dienen.
's Miaddags had ik de kachel even flink gevuld met blokken hout, zodat hij even voort kon, voordat ik in de auto sprong en naar St. Mathieu afreisde.
Op vrijdag kon ik immers aan de controleur van de technische keuringen mijn mooie nieuwe gasdop laten zien om de keuring helemaal positief af te ronden. Dat is nu prima gelukt.
Daarna wilde ik meteen boodschappen halen bij de Intermarche in dat dorp. Als je er toch bent...het is een iets gezelligere winkel dan de supermarkt in Cussac.
Maar toen ik daar aankwam om kwart voor drie, zat het rolluik stevig dicht. Op zoek naar een signaal waaróm (inventarisatiedag ofzo?) viel mijn ook op de standaardopeningstijden. 's Middags open van 15.00 tot 19.00 uur. VIJFTIENHONDERD!
Affijn, het werd dus toch de supermarkt in Cussac, die is vanaf half 3 open.
Bij thuiskomst zette ik mijn boodschappen op het aanrecht. Terloops keek ik naar de kraan en vroeg me af hoe ik er achter ging komen dat het ontdooit zou zijn. Zeker in het hoopvolle geval dat ik daar niet op attent gemaakt zou worden met watervallen langs de muur, of fonteinen uit de vloer......
Ach, even aan de kraan voelen, kan geen kwaad. Dus, meer om het gebaar, bewoog ik de hendel omhoog.
In tegenstelling tot gisteren, hoorde ik gelúiden in het systeem en toen ik de hendel een paar keer had bewogen, kwam er een iniminifriemelstraaltje water uit!
Ha! Waar weinig water kan stromen, stróomt in ieder geval water!
In de badkamer kwam er zelfs iets meer uit en nadat ik het daar wat had laten doorlopen, met op de achtergrond een soort slush-geluid in de leidingen, waarvan ik maar hoopte dat het daarbij bleef....een echte stroom water. Letterlijk IJS-koud, maar water!
Nu is het zaak om water te hóuden! En dus haalde ik de ladder uit de schuur, alle (verhuis-)dekens die ik kon vinden en ben ik op de kruip-door-sluip-door-zolder van onze gite geklommen om daar de plastcic aanvoerleiding ermee te beschermen.
Daar moet in ieder geval een deel van het euvel hebben gezeten, want in de andere gite was het water helaas nog niet teruggekeerd.
Dus, nog wel even duimen dat het daar een dezer dagen ook ontdooid op een publieksvriendelijke manier.....
donderdag 8 januari 2009
water
Vannacht was het gloeiend koud. Zo koud, dat ik een extra dekbed over mijn bed heb gedaan om te kunnen slapen.
Vanmorgen, na de thee en een ontbijtje ging ik even gedachtenloos mijn handen wassen. Dat ging al snel over in 'vol gedachten NIET mijn handen wassen' en de gedachte was:"Huh...geen water? Maar ik heb toch net thee gedronken..... o ja, dat water zat nog in de waterkoker .....bálen....dan is de waterleiding ergens bevroren!"
Dikke truien en een jas aan en op zoek naar het euvel.
Maar ja, wáar komt het water eigenlijk onze gite ín? Ik zoeken: op het zoldertje, in de badkamer. Geen idee.
Ondertussen probeerde ik Arnoud te bereiken, mogelijk had hij ideeen.... maar die hoorde ik pas bij de elfde poging, voor die tijd had ik geen gehoor.
In de molen had ik gezien dat het molenbassin bijna leeg was. Dus de turbine moest maar uit. Toen ik vervolgens even buiten liep om te kijken bij het rooster, zat daar ook vrij veel ijs voor.
Achter me hoorde ik ineens allerlei harde geluiden. Ik was volkomen verbaasd. Dit is toch geen dag voor de aannemer om aan het werk te gaan?
Maar toen ik over de rand naar de Tardoire keek, zag ik geen aannemer aan het werk....de Tardoire was volkomen bevroren!!!! En omdat de molen nu uitstond, veranderde de stroming van het water en brak het ijs met luid geknerpt en gekraak!
Toen ik Arnoud dan toch te pakken had gehad, vond ik op zijn aanwijzingen een betonnen bak met daarin stapels isolatieateriaal en de aansluiting van het water, de gite in. Mooi: het ontdooien kan beginnen...dit is vast de boosdoener.
Ik liet de fohn een tijdje in het gat blazen en dat warmde langzaam maar gestaag op. Ondertussen kon ik wel even een ander klusje doen, vond ik. Zó lekker was het nou ook niet daar in de schaduw en wind bij min 6 ofzo.
Toen ik een kwartiertje later terugkwam had ik wel spijt van mijn keus om even weg te lopen: het hele bassin zat vol water, het stroomde de helling af en het overgebleven isolatiemateriaal dreef er soppig in rond.
Nou had ik aan die slangen een kraan gezien. Dus die moest in ieder geval dicht.
Ik deed mijn jas en trui uit om die niet helemaal zeiknat te laten worden en ging op de tast rond in het mengsel van ijskoudwater en drabbige glaswol. Ik vond de kraan, draaide hem dicht en hield vervolgens het hele gebeuren in mijn hand.... hmmm... lekker istie.
Dan maar de hoofdkraan dicht, bij de straat.
Helaas kreeg ik in mijn eentje de steen die daar bovenop lag niet van zijn plaats en dus ging ik onderweg naar de mensen die altijd aanbieden:"Als er iets is...kom dan helpen we je"; de buren.
Die wilden net aan het eten beginnen, heilig voor een Fransman. Desondanks ging Marcel meteen zijn laarzen, pet en handschoenen halen.
Met vereende krachten kregen we toegang tot de hoofdkraan en kwam er in ieder geval geen water meer bíj. Maar nu had ik helemaal nergens meer water, ook niet in het grote huis.
Na het leeghozen van het bassin, bestudeerden we de warboel van slangen kranen en verbindingstukken. Maar er waren meer losse slangen dan mogelijke aansluitpunten... dus welke moet nou waar? En hoe zet je het stevig vast?
Wij zagen het niet voor ons om dat zelf te doen en dus ging Marcel de loodgieter bellen. Het leek mij wel een goed plan dat hij dat deed, dit was niet de tijd voor misverstanden of culturele verschillen.
De loodgieter kwam, zoals hij met Marcel had afgesproken keurig tussen 3 en 4. Met enige moeite, want ja, met koude handen is het niet fijn werken, kreeg hij de chaos weer dicht. Mooi!
Alleen, bij een testrondje van de kranen, bleek ik op twee plaatsen wel water te hebben (de andere gite en het grote huis), maar niet in mijn eigen onderkomen.
Wij dus op zoek naar de oorzaak daarvan. Met de loodgieter ben ik van gite naar gite en van schuur naar schuur gelopen, het spoor volgend van de waterleidingen. Hij snapte er niet veel van hoe dat was georganiseerd, maar uiteindelijk dachten we de route wel door te hebben.
Kennelijk zit de blokkade tussen de gele gite en de mijne, want in de gele gite is wel water en bij mij niet. Dat loopt via een plastic slang over de zolder van mijn gite heen. Volgens de loodgieter zit daar ergens de bevriezing.
Tja.
Voor nu hebben we het er maar even bij gelaten. Ik kan over water beschikken, al is het wat verder lopen en de boel buiten is weer netjes ingepakt en zal niet bevriezen...
Als het gaat dooien zien we wel weer verder. Dat mócht van mij al wel opschieten...nu helemaal.
Wordt vervolgd... hopenlijk simpel!!!
Vanmorgen, na de thee en een ontbijtje ging ik even gedachtenloos mijn handen wassen. Dat ging al snel over in 'vol gedachten NIET mijn handen wassen' en de gedachte was:"Huh...geen water? Maar ik heb toch net thee gedronken..... o ja, dat water zat nog in de waterkoker .....bálen....dan is de waterleiding ergens bevroren!"
Dikke truien en een jas aan en op zoek naar het euvel.
Maar ja, wáar komt het water eigenlijk onze gite ín? Ik zoeken: op het zoldertje, in de badkamer. Geen idee.
Ondertussen probeerde ik Arnoud te bereiken, mogelijk had hij ideeen.... maar die hoorde ik pas bij de elfde poging, voor die tijd had ik geen gehoor.
In de molen had ik gezien dat het molenbassin bijna leeg was. Dus de turbine moest maar uit. Toen ik vervolgens even buiten liep om te kijken bij het rooster, zat daar ook vrij veel ijs voor.
Achter me hoorde ik ineens allerlei harde geluiden. Ik was volkomen verbaasd. Dit is toch geen dag voor de aannemer om aan het werk te gaan?
Maar toen ik over de rand naar de Tardoire keek, zag ik geen aannemer aan het werk....de Tardoire was volkomen bevroren!!!! En omdat de molen nu uitstond, veranderde de stroming van het water en brak het ijs met luid geknerpt en gekraak!
 |
 |
Toen ik Arnoud dan toch te pakken had gehad, vond ik op zijn aanwijzingen een betonnen bak met daarin stapels isolatieateriaal en de aansluiting van het water, de gite in. Mooi: het ontdooien kan beginnen...dit is vast de boosdoener.
Ik liet de fohn een tijdje in het gat blazen en dat warmde langzaam maar gestaag op. Ondertussen kon ik wel even een ander klusje doen, vond ik. Zó lekker was het nou ook niet daar in de schaduw en wind bij min 6 ofzo.
Toen ik een kwartiertje later terugkwam had ik wel spijt van mijn keus om even weg te lopen: het hele bassin zat vol water, het stroomde de helling af en het overgebleven isolatiemateriaal dreef er soppig in rond.
Nou had ik aan die slangen een kraan gezien. Dus die moest in ieder geval dicht.
Ik deed mijn jas en trui uit om die niet helemaal zeiknat te laten worden en ging op de tast rond in het mengsel van ijskoudwater en drabbige glaswol. Ik vond de kraan, draaide hem dicht en hield vervolgens het hele gebeuren in mijn hand.... hmmm... lekker istie.
Dan maar de hoofdkraan dicht, bij de straat.
Helaas kreeg ik in mijn eentje de steen die daar bovenop lag niet van zijn plaats en dus ging ik onderweg naar de mensen die altijd aanbieden:"Als er iets is...kom dan helpen we je"; de buren.
Die wilden net aan het eten beginnen, heilig voor een Fransman. Desondanks ging Marcel meteen zijn laarzen, pet en handschoenen halen.
Met vereende krachten kregen we toegang tot de hoofdkraan en kwam er in ieder geval geen water meer bíj. Maar nu had ik helemaal nergens meer water, ook niet in het grote huis.
Na het leeghozen van het bassin, bestudeerden we de warboel van slangen kranen en verbindingstukken. Maar er waren meer losse slangen dan mogelijke aansluitpunten... dus welke moet nou waar? En hoe zet je het stevig vast?
Wij zagen het niet voor ons om dat zelf te doen en dus ging Marcel de loodgieter bellen. Het leek mij wel een goed plan dat hij dat deed, dit was niet de tijd voor misverstanden of culturele verschillen.
De loodgieter kwam, zoals hij met Marcel had afgesproken keurig tussen 3 en 4. Met enige moeite, want ja, met koude handen is het niet fijn werken, kreeg hij de chaos weer dicht. Mooi!
Alleen, bij een testrondje van de kranen, bleek ik op twee plaatsen wel water te hebben (de andere gite en het grote huis), maar niet in mijn eigen onderkomen.
Wij dus op zoek naar de oorzaak daarvan. Met de loodgieter ben ik van gite naar gite en van schuur naar schuur gelopen, het spoor volgend van de waterleidingen. Hij snapte er niet veel van hoe dat was georganiseerd, maar uiteindelijk dachten we de route wel door te hebben.
Kennelijk zit de blokkade tussen de gele gite en de mijne, want in de gele gite is wel water en bij mij niet. Dat loopt via een plastic slang over de zolder van mijn gite heen. Volgens de loodgieter zit daar ergens de bevriezing.
Tja.
Voor nu hebben we het er maar even bij gelaten. Ik kan over water beschikken, al is het wat verder lopen en de boel buiten is weer netjes ingepakt en zal niet bevriezen...
Als het gaat dooien zien we wel weer verder. Dat mócht van mij al wel opschieten...nu helemaal.
Wordt vervolgd... hopenlijk simpel!!!
dinsdag 6 januari 2009
sneeuw
Vanmorgen deed ik mijn gordijn open en..... huh???.... sneeuw!
Een witte wereld buiten nodigt natuurlijk uit om even met het fototoestel naar buiten te gaan.
Dikke jas en klompen aan en zo op stap in een laag van ongeveer 3 centimeter.
Al op 10 meter van mijn voordeur begon de trip wat ingewikkeld te worden. Ik was net vanuit mijn zonnekuil de boomgaard in gestapt toen ik het lopen toch wel érg wiebelig begon te vinden. Natuurlijk zie je niet iedere kluit en kuil onder de sneeuw, maar bij iedere stap die ik zette voelde het schever en bobbeliger.
Een blik op de zolen van mijn klompen, verklaarde veel. Er zat een laag van zo'n 10 centimeter aan vastgekoekt! En het bleek superplaksneeuw te zijn, want flink stampen hielp nauwelijks. En niet egaal, overal dezelfde dikte... Nee, in het midden groeide het harder dan bij de tenen en hielen.
Dus doorgestunteld naar de rand van de boomgaard en daar een tak gevonden om de sneeuw mee van mijn klompen af te peuteren.
Dat proces moest zo'n beetje iedere 20 stappen weer herhaald worden! Dus veel verder dan het eerste weiland ben ik maar niet gegaan.
In het weiland waren maar enkele dierensporen te zien, maar op het bruggetje was druk verkeer geweest, sinds het had gesneeuwd.
Een witte wereld buiten nodigt natuurlijk uit om even met het fototoestel naar buiten te gaan.
Dikke jas en klompen aan en zo op stap in een laag van ongeveer 3 centimeter.
Al op 10 meter van mijn voordeur begon de trip wat ingewikkeld te worden. Ik was net vanuit mijn zonnekuil de boomgaard in gestapt toen ik het lopen toch wel érg wiebelig begon te vinden. Natuurlijk zie je niet iedere kluit en kuil onder de sneeuw, maar bij iedere stap die ik zette voelde het schever en bobbeliger.
Een blik op de zolen van mijn klompen, verklaarde veel. Er zat een laag van zo'n 10 centimeter aan vastgekoekt! En het bleek superplaksneeuw te zijn, want flink stampen hielp nauwelijks. En niet egaal, overal dezelfde dikte... Nee, in het midden groeide het harder dan bij de tenen en hielen.
Dus doorgestunteld naar de rand van de boomgaard en daar een tak gevonden om de sneeuw mee van mijn klompen af te peuteren.
Dat proces moest zo'n beetje iedere 20 stappen weer herhaald worden! Dus veel verder dan het eerste weiland ben ik maar niet gegaan.
In het weiland waren maar enkele dierensporen te zien, maar op het bruggetje was druk verkeer geweest, sinds het had gesneeuwd.
 |
 |
 |
 |
maandag 5 januari 2009
klussen aan de computer
Op maandag komt de vuilnisman. Vanmorgen heb ik eerst maar de houtwol verzameld in vuilniszakken die op de vloer was terechtgekomen bij het zagen van het isolatiemateriaal, in de schuur en in de woonkamer.
Dáar ruimde dat zo lekker op, dat ik zin had om eens vooruit te blikken naar hoe het eruit gáat zien. Waar we naar onderweg zijn, zeg maar.
En dus werd het een computerdagje vandaag.
Eerst een paar foto's gemaakt van de situatie nù en die samengesmolten tot een overzichtsfoto:
Daarop digitaal 'opgeruimd', 'geleemd', 'gefinished' en een 'vloer gelegd'.
Daarna een muurtje gemaakt met wat ruitjes erin als afscheiding naar de keuken. Een voorraadkast in de doorloop geplaatst en vervolgens digitaal geshopt voor een leuk bankje en tafeltje. Tot slot heb ik nog gordijnen gemaakt en opgehangen en bijpassende kussentjes in de vensterbanken en op de bank gelegd.
Schiet lekker op zo, nietwaar?
Dáar ruimde dat zo lekker op, dat ik zin had om eens vooruit te blikken naar hoe het eruit gáat zien. Waar we naar onderweg zijn, zeg maar.
En dus werd het een computerdagje vandaag.
Eerst een paar foto's gemaakt van de situatie nù en die samengesmolten tot een overzichtsfoto:
 |
Daarop digitaal 'opgeruimd', 'geleemd', 'gefinished' en een 'vloer gelegd'.
 |
Daarna een muurtje gemaakt met wat ruitjes erin als afscheiding naar de keuken. Een voorraadkast in de doorloop geplaatst en vervolgens digitaal geshopt voor een leuk bankje en tafeltje. Tot slot heb ik nog gordijnen gemaakt en opgehangen en bijpassende kussentjes in de vensterbanken en op de bank gelegd.
 |
Schiet lekker op zo, nietwaar?
donderdag 1 januari 2009
nieuw en oud
Gisteren en vandaag, dus tijdens oud-en-nieuw heb ik me ook bezig gehouden met nieuw en oud.
"Nieuw" bestond uit het planten van 100 tulpenbollen in allerlei potten en bakken. Die gaan het voorjaar van 2009 opfleuren met allerlei kleurtjes.
"Oud" bestond uit het verwijderen van een flink aantal vierkante meters jaren-70 uit het woonhuis: de houten schrootjes uit het trapgat tussen begane grond en 1e verdieping.
Drie wanden zijn er nu weer een soort van 'wit' en als ik de steunbalkjes nog verwijder en enkele gaatjes opvul, is het klaar voor een lekker fris kleurtje muurverf. Tenzij er eerst nog isolatie tussen moet, maar ik geloof niet dat dat de bedoeling is.
Grappig was dat de nummers in potlood, van degene die de schrootjes heeft aangebracht, op ieder schrootje vol in beeld stonden. Dat was me in de afgelopen drie maanden nog niet opgevallen, eerlijk is eerlijk. Maar het is ook wel gek om ineens, toch vrij groot, 13a en 13b te zien staan en vervolgens bleek iedere rij genummerd.
Het deel van de schrootjes dat beschadigd was geraakt bij het verwijderen, kon zich meteen melden bij de houtkachel in de woonkamer. Dan zie je meteen dat er naast een esthetische reden nóg een goede reden is om ze weg te halen: het brandt wel erg vlotjes en heftig!
De goede schrootjes heb ik toch nog maar even apart gezet. Misschien is daar nog een andere bestemming, als bouwmateriaal, ergens voor? Verbranden kan altijd nog. De slechte schrootjes zijn nog niet op!
"Nieuw" bestond uit het planten van 100 tulpenbollen in allerlei potten en bakken. Die gaan het voorjaar van 2009 opfleuren met allerlei kleurtjes.
"Oud" bestond uit het verwijderen van een flink aantal vierkante meters jaren-70 uit het woonhuis: de houten schrootjes uit het trapgat tussen begane grond en 1e verdieping.
Drie wanden zijn er nu weer een soort van 'wit' en als ik de steunbalkjes nog verwijder en enkele gaatjes opvul, is het klaar voor een lekker fris kleurtje muurverf. Tenzij er eerst nog isolatie tussen moet, maar ik geloof niet dat dat de bedoeling is.
Grappig was dat de nummers in potlood, van degene die de schrootjes heeft aangebracht, op ieder schrootje vol in beeld stonden. Dat was me in de afgelopen drie maanden nog niet opgevallen, eerlijk is eerlijk. Maar het is ook wel gek om ineens, toch vrij groot, 13a en 13b te zien staan en vervolgens bleek iedere rij genummerd.
Het deel van de schrootjes dat beschadigd was geraakt bij het verwijderen, kon zich meteen melden bij de houtkachel in de woonkamer. Dan zie je meteen dat er naast een esthetische reden nóg een goede reden is om ze weg te halen: het brandt wel erg vlotjes en heftig!
De goede schrootjes heb ik toch nog maar even apart gezet. Misschien is daar nog een andere bestemming, als bouwmateriaal, ergens voor? Verbranden kan altijd nog. De slechte schrootjes zijn nog niet op!
Abonneren op:
Posts (Atom)