Via een blaadje van de gemeente kwam ik op het spoor van Franse lessen van het sociaal cultureel werk. Vorige week had ik eens nader geinformeerd en vanochtend kon ik een les bijwonen om uit te proberen.
Het was een een reuze gezellig klasje van voornamelijk engelse echtparen, maar ook een paar mensen zonder hun partner, waaronder ook éen Nederlandse.
Alle geboden cursussen Frans zijn voor 'anglophones', maar ja, Engels spreek ik ook wel een beetje, dus dat moet lukken.
Nu had ik laatst op de t.v. al een Engelsman Frans horen spreken en daarbij moest ik behoorlijk mijn best doen om het te kunnen verstaan, omdat hij de engelse zinsmelodie en woordklank in ere hield. Dus dan hoor je 'put at', maar omdat hij Frans praat zegt hij 'peut-être'( misschien, dus).
Nou, dat was hier niet veel anders en dat klinkt zo grappig dat ik moet uitkijken dat ik het niet ga nadoen...in ieder geval niet in gezelschap. Dat zou namelijk niet erg aardig zijn!
Het leek de docent dat ik toch al iets te veel Frans sprak voor deze cursus en ze raadde me de maandagmiddagcursus aan: converstatieles. Daar kon ik meteen vanmiddag wel naartoe om uit te proberen.
Dit was meer een klasje waar ik mijn Frans kan aanscherpen. Dus hier ga ik me voor aanmelden. En dan spreek ik over een tijdje Frans met een Engels accent, ha, ha.
(Hoewel ik me geen illusies maak: ik heb ook een accent dat waarschijnlijk niet te harden is voor een Fransman... maar ja, als je je maar verstaanbaar kan maken 'nespay?' (n'est-ce pas, met Engels accent))
maandag 19 januari 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten