de dompelpomp

Vanmorgen eerst maar eens in het volgelopen molengat gekeken. En nee, helaas was de anderhalve meter water die er in stond niet op miraculeuze wijze uit zichzelf verdwenen, al was het peil wel een centimeter of 40 à 50 gezakt.

Dat was genoeg om het t-stuk van de stop wel te kunnen voelen met mijn hand, onder water. Maar het water was zo ijskoud, dat ik niet al te uitgebreid heb geprobeerd om de stop open te draaien. En in de kortstondige pogingen, gaf het allemaal niet erg veel mee.

Op naar de doe-het-zelf zaak, óp naar de electrische dompelpomp!

Tot mijn verrassing bleek er een heel schap te zijn met allerlei soorten pompen: electrische en op benzine, voor schoon water en voor vies water en dat alles in allerlei prijsklassen.

Mij leek een electrische voor vuil water wel van pas komen en dan met een opvoerhoogte van tenminste 5, maar liever 7 meter.

Terwijl ik alle dozen en info stond te bestuderen, informeerde een medewerker of hij kon assisteren. Ach, welja.
Ik had wel een aardige gezien, maar ik zag er geen prijs bij. Zijn op-het-oog-vergelijkbare broertjes waren 120 en 250 Euro...dus de moeite waard om de prijs te weten.

"Nou", zei de medewerker, maar dan in het Frans, "deze is €19,90, kijk maar dat staat hier op het schap bij de doos!"
Toen ik ongelovig vroeg of hij dat zeker wist, omdat de broertjes zoveel duurder zijn, kreeg ik een uiterst stellige bevestiging. Mochten ze er bij de kassa toch anders over denken, dan kon ik hem er zo te zien wel weer bijhalen.

Nog wat slang en slangklemmen erbij gezocht (duurder dan het apparaatje zelf) en ja hoor, ook bij de kassa waren ze het eens met de genoemde prijs.

Weer thuis, lekker in het zonnetje, de boel gemonteerd. De gebruiksaanwijzing voldeed niet helemaal aan mijn verwachting. Ik hoop in zo'n boekwerkje te lezen a) hoe je een en ander moet aansluiten en b) hoe je het apparaat gebruikt. Van geen van beide werd melding gemaakt! 2 bladzijden vol andere dingen...die mij niet heel accuut nuttig voorkwamen, noch in het Franse deel, noch in het Nederlandse.

Affijn, het bleek zich wel te wijzen en een half uurtje later kon het gevaarte aan een touw de plomp in.
Uiteraard blijven de waterslang, stroomkabel en ophaaltouw aan ieder uitsteeksel hangen dat op de route ligt, maar na een half uur sjorren en trekken glupte het eerste water rond 12.00 uur door het raam naar buiten.

Langzaam maar gestaag daalde het waterpeil. Rond 17.00 uur, toen ik weer even ging kijken hoe het ervoor stond, was het T-stuk van de stop boven water! Het was geen wonder dat hij moeilijk draaide, want het korte trapje was opgedreven, gekanteld en eronder klem komen te zitten. Maar nu ik kon zien wat er gebeurde, kon ik die aan de kant duwen en met een paar flinke slagen aan het T-stuk kwam de stop los.

Glup, glup, glup...zo schiet het een stuk beter op!
Een half uurtje later was de boel zo goed als leeg.

Mooi! Morgen maar eens kijken of boel weer kan draaien.
Volgens Arnoud kan er niet zoveel mee mis gaan, al heeft het een poosje onder water gestaan. Hij is de techneut hier in huis... dus daar vertrouwen we dan maar op!