de elementen

Er zijn van die dagen....

Gisteren en vanochtend heb ik me wel een paar keer hardop afgevraagd:"Wat doe ik hier eigenlijk?", zonder daar een heel bevredigend antwoord op te kunnen formuleren.

Eergisteren was het 'bar en boos', gisteren was het 'bar-kwadraat en boos-tot-de-vierde-macht'. Het regende echt onbehoorlijk hard en de wind rukte aan alles wat los en vast zat.

In eerste instantie betekende dat voor mij dat ik me met een leuk afgeschreven bieb-boek op de bank nestelde met de radio aan en er vooral van baalde dat het zo donker bleef dat ik alle lampen aan had.

Toen ik even wat te drinken haalde in de keuken rond 12.00 uur, zag ik dat het grijze zeil van het schuurtje af was gewaaid. Dat lag er ter bescherming van de houten balken die Arnoud er in oktober op had gemaakt.
Om te voorkomen dat het zeil weg zou waaien, ben ik er naartoe gegaan om er een paar stenen op te leggen.
Ondertussen zag ik dat het water in de rivier verder gestegen was: de 'tuin' aan de overkant stond een heel eind onder water... het water in het kanaal stond op het punt om het eiland op te stromen.

Van 10 minuten buiten zijn, was ik behoorlijk doorweekt geraakt.
Op het journaal hoorde ik vervolgens dat het stormde in zuid-west Frankrijk. Tja, tell me! En dat er bijna 1 miljoen mensen zonder stroom zaten!
Vanaf dat moment zat ik toch niet echt lekker meer op mijn bank, terwijl ik door het raam de electraleidingen heen en weer zag zwiepen.
Zonder stroom??? Het was nog niet zover.... maar zover hoeft het wat mij betreft ook echt niet te komen!! Geen licht, geen verwarming, geen internet, geen telefoon, geen radio en t.v....leek me geen aanlokkelijk vooruitzicht. Af en toe knipperde de lampen... o jeee... (de molen doet het niet als de uitstroomopening onder water zit)

Op internet zag ik dat het om een uur of 4 droog zou worden, maar dat er voor de komende dagen nog wel meer regen wordt verwacht.

En inderdaad, om 4 uur was het droog en ben ik gewapend met de ladder naar het schuurtje gegaan om een poging te wagen het zeil er weer overheen te krijgen. Weinig hoopvol, want we hadden het er met veel moeite met zijn tweeen op gekregen...maar ja...proberen kan altijd.

De eerste poging met de naam 'gewoon trekken', werd niks. Zodra ik het zeil ergens er op had getrokken en de ladder verplaatste om op een ander plek te trekken...kwam de wind er weer onder en was ik weer terug bij af.

De tweede poging heette 'oprollen' en leidde tot meer resultaat. Ik vond een boomtak van enige lengte, waar ik het uiteinde van het zeil omheen had gerold. Vastgezet met een touw met een trekeind, was het idee om de tak op het dak te hijsen en het de tweede helft af te rollen.
Uiteraard bleef het touw haken aan ieder uitsteeksel wat het kon vinden, maar na een uurtje of anderhalf was in ieder geval 3/4 van het hout weer bedekt.

Vanmorgen scheen zowaar het zonnetje, in plaats van de beloofde extra regen. Daar knapt het humeur wel weer van op. De rivier was weer een meter of anderhalf gezakt...de tuin was weer boven water en het topje van de nieuwe muur stak alweer boven water. Zelfs de uitstroomopening van de molen was weer gedeeltelijk boven water, dus optimistisch dacht ik hem wel weer te kunnen activeren. Misschien werkt het nog niet...dat zien we dan wel weer.

Maar aangekomen bij de molen vond ik het verdacht glinsteren in het deel waar de aandrijfbanden aangeslingerd worden. Het lijkt wel water!
Dus eerst maar eens polshoogte genomen hoevéel water daar stond.
Met een lange stok gewapend, ging ik naar beneden. Er is een lange trap, gevolgd door een kort trapje. Die laatste zat in ieder geval helemaal onder water
zag ik. Dat bleek ook wel. Een meting met de stok leverde ongeveer anderhalve meter water op! In een hok van ongeveer 3 bij 3 meter, is dat heel wat liter water.

Arnoud zij dat er een 'stop' in zit, vlak naast het korte trapdeel, met een ijzeren t-stuk om aan te draaien.

Nou, ik heb gevoeld, met mijn handen en met de stok, maar ik kon hem niet herkennen onder water, dus dat werd niks.

Dat wordt toch weer een pomp regelen morgen, om de boel leeg te krijgen.
Enig!

Gelukkig vond ik in een doos nog een pak brownie-mix. Dat helpt niet tegen volgelopen molens, maar is hopenlijk wel een boost voor mijn humeur!

"Is het al voorjaar, grote smurf" ("Nee, nog lang niet!" :-( )