Vanmorgen, na de thee en een ontbijtje ging ik even gedachtenloos mijn handen wassen. Dat ging al snel over in 'vol gedachten NIET mijn handen wassen' en de gedachte was:"Huh...geen water? Maar ik heb toch net thee gedronken..... o ja, dat water zat nog in de waterkoker .....bálen....dan is de waterleiding ergens bevroren!"
Dikke truien en een jas aan en op zoek naar het euvel.
Maar ja, wáar komt het water eigenlijk onze gite ín? Ik zoeken: op het zoldertje, in de badkamer. Geen idee.
Ondertussen probeerde ik Arnoud te bereiken, mogelijk had hij ideeen.... maar die hoorde ik pas bij de elfde poging, voor die tijd had ik geen gehoor.
In de molen had ik gezien dat het molenbassin bijna leeg was. Dus de turbine moest maar uit. Toen ik vervolgens even buiten liep om te kijken bij het rooster, zat daar ook vrij veel ijs voor.
Achter me hoorde ik ineens allerlei harde geluiden. Ik was volkomen verbaasd. Dit is toch geen dag voor de aannemer om aan het werk te gaan?
Maar toen ik over de rand naar de Tardoire keek, zag ik geen aannemer aan het werk....de Tardoire was volkomen bevroren!!!! En omdat de molen nu uitstond, veranderde de stroming van het water en brak het ijs met luid geknerpt en gekraak!
 |
 |
Toen ik Arnoud dan toch te pakken had gehad, vond ik op zijn aanwijzingen een betonnen bak met daarin stapels isolatieateriaal en de aansluiting van het water, de gite in. Mooi: het ontdooien kan beginnen...dit is vast de boosdoener.
Ik liet de fohn een tijdje in het gat blazen en dat warmde langzaam maar gestaag op. Ondertussen kon ik wel even een ander klusje doen, vond ik. Zó lekker was het nou ook niet daar in de schaduw en wind bij min 6 ofzo.
Toen ik een kwartiertje later terugkwam had ik wel spijt van mijn keus om even weg te lopen: het hele bassin zat vol water, het stroomde de helling af en het overgebleven isolatiemateriaal dreef er soppig in rond.
Nou had ik aan die slangen een kraan gezien. Dus die moest in ieder geval dicht.
Ik deed mijn jas en trui uit om die niet helemaal zeiknat te laten worden en ging op de tast rond in het mengsel van ijskoudwater en drabbige glaswol. Ik vond de kraan, draaide hem dicht en hield vervolgens het hele gebeuren in mijn hand.... hmmm... lekker istie.
Dan maar de hoofdkraan dicht, bij de straat.
Helaas kreeg ik in mijn eentje de steen die daar bovenop lag niet van zijn plaats en dus ging ik onderweg naar de mensen die altijd aanbieden:"Als er iets is...kom dan helpen we je"; de buren.
Die wilden net aan het eten beginnen, heilig voor een Fransman. Desondanks ging Marcel meteen zijn laarzen, pet en handschoenen halen.
Met vereende krachten kregen we toegang tot de hoofdkraan en kwam er in ieder geval geen water meer bíj. Maar nu had ik helemaal nergens meer water, ook niet in het grote huis.
Na het leeghozen van het bassin, bestudeerden we de warboel van slangen kranen en verbindingstukken. Maar er waren meer losse slangen dan mogelijke aansluitpunten... dus welke moet nou waar? En hoe zet je het stevig vast?
Wij zagen het niet voor ons om dat zelf te doen en dus ging Marcel de loodgieter bellen. Het leek mij wel een goed plan dat hij dat deed, dit was niet de tijd voor misverstanden of culturele verschillen.
De loodgieter kwam, zoals hij met Marcel had afgesproken keurig tussen 3 en 4. Met enige moeite, want ja, met koude handen is het niet fijn werken, kreeg hij de chaos weer dicht. Mooi!
Alleen, bij een testrondje van de kranen, bleek ik op twee plaatsen wel water te hebben (de andere gite en het grote huis), maar niet in mijn eigen onderkomen.
Wij dus op zoek naar de oorzaak daarvan. Met de loodgieter ben ik van gite naar gite en van schuur naar schuur gelopen, het spoor volgend van de waterleidingen. Hij snapte er niet veel van hoe dat was georganiseerd, maar uiteindelijk dachten we de route wel door te hebben.
Kennelijk zit de blokkade tussen de gele gite en de mijne, want in de gele gite is wel water en bij mij niet. Dat loopt via een plastic slang over de zolder van mijn gite heen. Volgens de loodgieter zit daar ergens de bevriezing.
Tja.
Voor nu hebben we het er maar even bij gelaten. Ik kan over water beschikken, al is het wat verder lopen en de boel buiten is weer netjes ingepakt en zal niet bevriezen...
Als het gaat dooien zien we wel weer verder. Dat mócht van mij al wel opschieten...nu helemaal.
Wordt vervolgd... hopenlijk simpel!!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten