stapje verder....???

Afgelopen vrijdag hadden we de info van de Franse RDW (DRIRE) gekregen over wat ze allemaal nodig hebben om een dossier te kunnen beginnen om te verklaren dat onze auto op LPG loopt. Een indrukwekkende lijst.

Vanmorgen zijn we het gaan brengen naar de DRIRE in Limoges, éen keer de originelen, éen keer kopieeen. Want al je het brengt (40 km van huis) kun je navragen óf het zo compleet is en zo niet, wát er dan nog ontbreekt.

De-man-die-erover-gaat bekeek de stukken en maakte al al snel een print van een papier wat hij ook niet ingevuld wilde hebben, en wel door een Franse installateur van LPG-installaties. Het was een waslijst van onderdelen van LPG-auto's, waar dan serienummers e.d. bij ingevuld moesten worden.
Desgevraagd wist hij wel iemand in Limoges en dus kruisten we al vlug de stad door om na te gaan óf hij dat meteen zou kunnen doen, in de hoop dat we dan ook nog voor 12 uur (lunchtijd) weer bij de DRIRE zouden kunnen zijn. Hopen kan altijd... het was al bijna elf uur.

Aangekomen bij een onooglijk klein garagebedrijfje in een woonwijk van Limoges, werd de installateur vrijwel direct bozig op de DRIRE. Klandizie is leuk, maar het waren meestal onmogelijke verzoeken en hij was het zat.
Eén blik op onze installatie leerde hem dat het niet conform de Franse richtlijnen is en dus wil de hij zijn goede naam er niet aan verbinden. Hmmmm. Arnoud en ik keken elkaar aan... en nu dan?

De man vroeg ons of er op ons NL kentekenbewijs staat dat hij op gas rijdt en liep vervolgens, zich nog meer opwindend, naar binnen. Vrijluid gaf hij daarbij uiting aan zijn ongenoegen over de Bureaucratie van de DRIRE die hem dan met onnzoel werk zou opzadelen. Hij was het beu!
En zo kreeg zijn vrouw opdracht om meteen de DRIRE op hoge poten te bellen en te vragen wat dat voor een onzin was allemaal.

Ha, in ons bijzijn werd de-man-die-erover-gaat haarfijn uitgelegd hoe zij erover dachten én dat sinds 2000 dit soort waslijsten niet meer hoefde voor LPG-auto's uit Europa.
Een flinke stevig robbertje debateren later, legde de dame tevreden neer: "Jullie kunnen terugkomen bij de-man-die-erover-gaat; hij zal er naar kijken".

Vroeeeeem. Wij dus weer haasje-repje terug naar het centrum. Een blik om de deur van de-man-die-erover-gaat leverde een knikje op en de boodschap dat het dossier aangemaakt kon worden bij de balie.
Wat het waard is??? Dat weten we pas komende week. Als het goed is krijgen we een uitnodiging om het ding daar te komen laten zien en is dat de laatste halte onderweg naar het zeer verbegeerde Franse kentekenbewijs. Als het goed is......
En dat zou écht heel fijn zijn. Anders weet ik het ook niet meer.... te koop zetten in Nederland en hier een andere kopen is toch ook te gortig??!!

Gelukkig zijn er ook meer vreugdevolle momenten op zo'n dag.
Ik zat op het bankje buiten in de zon de buitenkat te aaien, toen Freya er ook bij wilde. Nu naderen ze elkaar al op neuslengte, dus dat ging redelijk goed.
Het ging zelfs zo goed dat ik met éen hand de kat op mijn schoot aaide, met de andere Freya die naast me op de bank zat en Freya aaide ondertussen met éen poot ook de kat!!!! Zelfs toen die dat door had, vond íe dat niet erg. Verbazend. Maar goed, dat lijken wel vriendjes te worden, zo te zien.
Tornio is nog iets minder fan.

Broeeeeeeeeeeeeemmmm!!

Het is de droom van iedere man (schijnt): de zitmaaier!
Arnouds droom is meer een minitractor met een boel accessoires, o.a. om te kunnen maaien... maar ja.... het spaarvarken ligt nog altijd in Warnsveld op stal.
Echter, het gras groeit al wel! Dus moest er toch maar iets gebeuren. En een handgrasmaaier is echt wat teveel fitness voor hier.

"MR.Bricolage" had een aanbieding in het krantje staan, dus toen we daar vanmorgen op de stoep stonden, met de aanhanger al voor een ander doel bij ons, konden we wel even gaan kijken.
Kijken ontaardde in kopen en zo werd 'tout de suite' de machine ingeladen. Nog even navraag gedaan naar de in het vooruitzichtgestelde tegoedbonnen bij aankoop (waar dan meteen druk naar gezocht moet worden....de caissiere wist van niks.....) en na het inladen meteen de tegoedbonnen weer ingeruild voor nuttige zaken; want ja, zo vaak komen we nou ook weer niet in St Junien.

Na de andere nuttige grote aankopen, ging de tocht rustig aan huiswaarts, want je wil niet dat de zitmaaier halverwege achteruit de aanhanger kukelt.

Thuis was uiteraard de eerste vraag:"Hoe start 'ie?". Broem!

Daarna eerst de boomgaard opgezocht en daar een stukje gemaaid, maar dat is toch wat hobbelig, met dank aan de mollen, voor 'les 1'. Dus vervolgens maar naar het eiland verhuisd en daar wat tuinwerk gedaan.







Best geinig. Of het leuk blijft, ieder zaterdagmiddag weer een rondje over het grascircuit.....

Ondertussen, in het vogelperk genoten alle beestjes van de zon. Ook de eendjes die eerst vooral binnen bleven, waren nu buiten aan de wandel.
In het bos, aan de rivier zat beverrat nummer 2 te wachten op zijn noodlot, in het vangkooitje. Zo'n mooi beestje! Harteloos!

frans kenteken??

Vandaag zat er bij de post een brief van de sous-prefecture.
Was het het nieuwe Franse kentekenbewijs????? Nee, dat was het zeker niet, want dat zou aangetekend verzonden worden.

Het was een berichtje dat er nog een cheque afgeleverd moest worden. Hmmmm, in dat geval gaat er wel meer fout, want een LPG-auto is gratis en dus zijn ze bezig er een enkelvoudige benzineauto van te maken, op papier :-(.

Ik er dus heen. De 'excellente dienstverleenster from hell' had baliedienst, maar gelukkig had ik een brief van de aardige ambtenaar waar ik mee kon wapperen om hém te spreken!
Ik legde mijn probleem uit en hij ging bellen met de prefecture in Limoges. Aan hoe hij het vertelde kon ik merken dat hij me al helemaal gelijk gaf: het stáat immer al op mijn Nederlandse kentekenbewijs én ik heb de keuring van de instalatie bij me.

Maar, zoals al eerder gevreesd.... als iets niet Fráns is, al is het van een bevriende natie, dan kán het niks zijn. In ieder geal volgens de man aan de andere kant van de lijn... die erover gaat.....
En dus stond ik even later buiten met mijn volledige dossier onder de arm en een telefoonnummer van de 'RDW' van Frankrijk, kantoor Limoges om een afspraak mee te maken voor een soort buitengewone verklaring dat het ding op gas rijdt.

Saillant detail: onze Nederlandse verzekering kwam twee weken terug met het vrolijke bericht dat we sowiezo niet meer verzekerd zijn met de auto vanaf 1 april.
Gelukkig is onze Franse verzekering genegen om de auto ook te verzekeren op het Nederlandse kenteken vanaf 1 april.

En het lijkt erop dat dat nog wel even nodig is ook :-(
Want direct nadat de Franse RDW hun lunch hadden verorberd hing ik aan de lijn om een afspraak te maken. Aanstaande maandag zou mij bijvoorbeeld al prima schikken!
Nee, veel te Nederlands gedacht! De procedure is als volgt:
1) ik geef telefonisch mijn adresgegevens op. (check!)
2) ik ga een brief ontvangen met info over wat ik hen moet opsturen om een dossier te vormen.
3) zodra zij dat hebben ontvangen sturen ze me een brief met een datum waarop ik langs kan/moet moeten.

Zou dit erg gaan opschieten??? We gaan het meemaken.

Ondertussen hebben we een beverrat gevangen.
Niet helemaal zelf met blote handen..... We hebben de beverratvanger van de gemeente gisteren gevraagd om te komen. Hij heeft twee kooien geplaatst en vanmorgen zat de eerste er al in.

De kipjes en eendjes mochten vandaag de ren uit om het afgezette vogelperk te gaan verkennen. Maar kennelijk is dat vooral leuk als het weer ook een beetje gezellig is. En het weer van vandaag is vooral goed voor de electriciteitsproductie, dus togen de kipjes en eendjes al vlotjes weer naar binnen.

Dit is het groepje van 'tweedehands' kipjes:

markt in Piegut

De kipjes waren gisteravond nog te wakker en hólden de tuin in, in plaats van dat we ze konden vangen voor de verhuizing. Vanavond nog maar eens proberen als ze al een uurtje slapen......

Op woensdag is er iedere week markt in de plaats Piegut, ongeveer een half uurtje rijden bij ons vandaan in de Dordogne. We waren er nog niet geweest, ook omdat we gehoord hadden dat het er vooral leuk is in het voorjaar, met plantjes voor de tuin en jonge beestjes e.d.

Weliswaar is het voorjaar nog maar pril en leek het hier vandaag meer op herfst, qua weer... toch hadden we zin om wat leuks te doen.

Inderdaad is het een leuke markt met lekker veel en diverse kramen. Zelfs twee 'vietnamezen', als zijn de loempia's hier toch ietsje anders gemaakt...maar minstens zo lekker.

Freya vond de markt geen attractie, veel teveel mensen en veel te weinig ruimte.

Qua levende have was er keus uit kip en eend. Maar waarom zou je kiezen? We willen kip én eend. Dus naast de al wat oudere kipjes die we dan hopenlijk vanavond krijgen, zijn er nu ook vier jonge bruine dames. De eendjes zijn wit (2 stuks) en bruin (2 stuks) en van het model half-wild (qua uiterlijk....)

Na het ingebruik stellen van de vogelverblijven, resten ons nu dus nog twee dingen om op internet op te zoeken: kippen- en eendenverzorging én eierrecepten!

O ja...Cobi en Henk: ik heb jullie mailadres kennelijk niet goed onthouden...ik kreeg hem onbestelbaar terug. Mail je mij op esther@poosjevrij.nl?

grastoepet en met de kippen op stok

Hoewel de bouwvakkers hadden opgeruimd, was het nog niet helemaal leefbaar op het eiland. Waar ze de stenen van de ingestorte muur hadden neergelegd, was het nog altijd zeer rotsig.



Gisteren had de chauffeur van de buldozer vijf ladingen gras uit het weiland afgeschraapt en neergelegd op het eiland. Daar hebben we vandaag fraaie gras-toepetjes van gemaakt om in ieder geval het horizontale deel van de rotspartijen mee te bekleden. (Op bovenstaande foto piept er nog net zo'n toepetje boven Freya uit).

De rivieroever is nu nog altijd stenig, maar het uitzicht van bovenaf is wat milder geworden.

Ondertussen is het uitzicht op de overkant van de rivier heel bloemig!
De bosanemonen bloeien. En hoe! Zover het oog rijkt!


En de belofte van nog meer voorjaarsbloeiers laat zijn loof ook al zien. Ik denk dat dat blauwe boshyacintjes gaan worden... dat zien we wel als het zover is.

Verder is Arnoud veel in gesprek met Ian, de Engelsman uit de buurt die weer terug gaat naar Engeland binnenkort. Hij heeft spullen over... die wij wel weer kunnen gebruiken.
Er staan al wat pallets met dakpannen en straks gaan we zelf nog wat ophalen: Ians eierfabriekjes!

Het plan is om de vijf dames te verhuizen, kort nadat ze ' op stok' zijn gegaan.

We hebben het hok alvast voorbereid. Maar niet gehinderd door enige kennis, hebben we eigenlijk geen idee wat we moeten voorbereiden. Maar ja... het schijnt niet ingewikkeld te zijn.....

We gaan het meemaken.

muur klaar!

Hé, hé....het is zover!

De muur is klaar, het terrein is geëgaliseerd, de overgebleven zakken cement ingeladen in het busje en de betonmolen is afgevoerd.
Morgen wordt nog de laatste bulldozer opgehaald en dan is het terrein weer aan ons, zonder bouwpuin en bouwlawaai. CHAMPAGNE!!!

We mogen nog wel even aan de bak voordat het helemaal naar ons zin opgeruimd is, want er sliingeren zo hier en daar nog wel flinke stenen rond, maar ja... het knapt er dan ook wel weer lekker van op.

Het is wel apart. Na een half jaar bouwwerkzaamheden zijn we niet eens echt blij dat het klaar is, maar vooral dat ze wég blijven

reserveren online

Tussen alle buitenwerkzaamheden door, heb ik op de website (www.poosjevrij.nl) nu een online reserveringssysteem gemaakt.

Wie onze gîte wil huren, kan er zien welke weken nog vrij zijn en bij de gewenste week een voorlopige reservering plaatsen.

buiten bezig

Gisteren was de aannemer niet erg matineus; hij kwam tegen half elf.
Ik vroeg hem wat hij die dag ging doen, om te vissen of hij zelf al had gezien dat de muur niet recht was en hij dat van plan was om te verhelpen.
Het bleek dat alleen voegen en opruimen op het programma stonden, dus vertelde ik hem dat het ons was opgevallen dat de muur afliep.
Dat wilde hij dan toch graag even zelf nameten. Op het moment dat hij het zelf ook zag, ging hij net zo vrolijk er nog een laagje bovenop metselen om het geheel wel waterpas te krijgen. Nèt zo gemakkelijk...gelukkig.


De aannemer legt de laatste hand aan de muur

Wij hadden, na wat binnenwerkzaamheden op de ochtend, het plan opgevat om de rotsformaties in de rivier te transformeren van 'bouwpuin', tot 'natuurlijk gedrapeerd'. Dat houdt zoveel in als; lekkerin het zonnetje langs de rivier lopen en de brokken steen links en rechts in het water plonzen. Eén en ander werd meewarig gadegeslagen door de aannemer:"Wat doen de Nederlanders weer raar!"
Ach, het moet ook wel leuk blijven, dus we hebben nog een hele stapel overgelaten voor andere mooie dagen en zijn nog even op het eiland gaan uitrusten.



Tussen de middag was Ian (de Engelse bouwvakker die binnenkort weer naar Engeland afreist) nog langsgeweest met zijn Manitou, een grote 4x4 machine met een uitschuifbare hefarm.
Hij kwam om twee granieten blokken, die op het binnenplein lagen, naar de buitenkeuken in wording te tillen.

De 'vriend van een vriend van Ian' die 'smiddags de septioc tank leeg zou maken is nog maar even afbesteld. De spullen van de aannemer stonden nog steeds in de weg...hij denkt dat dinsdag alles opgeruimd en weg is.

wipwap en andere niet-waterpasse zaken

Vanmorgen eerst maar weer een bezoekje gebracht aan de sous-prefecture, ditmaal om de aanhanger van een nieuw kenteken te kunnen voorzien. Daar spraken we een serieuze kandidate voor minst klantvriendelijke ambtenares van Frankrijk. Maar enfin, ze nam ons bundeltje papier in ontvangst en binnen 10 dagen moeten we ook daarvan bericht krijgen.

Weer thuis zaten we ons af te vragen of de muur, die nu zijn voltooing lijkt te naderen, omdat de bovenste laag stenen allamaal plat zijn wel waterpas wordt afgewerkt. Zo op het oog, leek het van niet.
Nadat de aannemer was vertrokken tussen de middag, deden we een check en .... nou nee, het is bepaald niet waterpas. Krijgen we dat weer. Het scheelt op het diepste punt omgeveer éen gemiddelde steendikte.... en morgen moet het klaar zijn!
Ach, hebben we morgenweer iets om over te praten met de aannemer en de vorige bewoner.

Freya was in een lergierige bui vandaag. Het begrip van 'zit' is al aardig gevorderd. Erg grappig was ook een spelletje. Ik had een wipwap gemaakt van een balk en een lange plank en 'legde' Freya de bedoeling ervan 'uit'; namelijk wachten tot ik het sein geef en er dan netjes helemaal overheen lopen.
Toch ietwat tegen mijn verwachting in, snapte ze meteen de bedoeling en deed het met veel plezier een paar keer. Toch leuk, zo'n snelle leerling!


Raggen met een lege fles is ook een hele leuke tijdbesteding!

4 daagjes nederland

Afgelopen vrijdagavond zijn we tegen zes uur 's avonds weggereden naar Nederland. Ik reed zolang het licht was, daarna nam Arnoud het over. De hodn achterin in de bench, de kat voorin aan een riempje en van de hoogstnoodzakelijke gemakken voorzien om in ons oude huis te kunnen bivakkeren.

Arnoud had een vergadering van het bedrijf in Papendrecht op zaterdag om 11.00 uur. Ik ging met Freya even de 'stad' daar in. Al die stenen en nergens een krietseltje gras of een plasje rivier... Freya vond het maar niks! Slapen in de bench was toch beter, terwijl ik het aloude nederlandse winkelaanbod bekeek en zeker plezier beleefde aan: de nette en uitgebreid gesorteerde winkels én de gezellig winkelende hoeveelheid mensen.
De eerste 'buit'was dus al snel binnen!

Na de vergadering door naar Warnsveld om kwartier te maken in ons oude, lege huis.
howel ik had verwacht dat het heel gek zou zijn om daar weer te zijn, was het allemaal juist zó gewoon dat dát weer bizar was. De routes in de buurt, de buurman in zijn tuin bezig zien, de vertrouwde geluiden... het leek wel twee dagen lang alsof Frankrijk helemaal niet bestaan had....

Alleen Freya, en het feit dat er geen meubels meer waren, duidden toch op Frankrijk.
En met een paar dagen stressen emt de pup:"Kijk uit, pas op, née, née", wat op maandag zelfs resulteerde in een op hol geslagen pup die in de avondspits de drukke rijksstraatweg over holt... (!!!) Het deed ons vooral verzuchten dat het fijn is dat de hond bij ons de ruimte heeft, niet in zeven sloten tegelijk loopt en geen constante bemoeienis nodig heeft.

In de overige dagen bij heel wat mensen een bakkie gedaan, praatje gemaakt of een vorkje meegeprikt. Gezellig! En zo vertrouwd, lekker keuvelen over de laatste wetenswaardigheden en last but not least 'in het nederlands!'. Best aangenaam om rond communicatie en cultuur even nergens over na te hoeven denken!

En uiteraard: shoppen! Alles wat in frankrijk niet voorhanden is (jawel: pindakaas, hagelslag, zoethoutthee, curry, chilisaus etc. etc) of heel erg duur (gordijnstof) met als enige ristrictie: de auto moet nog dicht kunnen!

Op dinsdag ben ik nog even naar Deventer geweest om in de binnenstad te kijken of er nog oud-collega's waren die ik van het werk kon en mocht houden. Dat was gelukkig het geval en dus (véel te kort, uiteraard) even bijgekletst met deze en gene.
Ik had ook nog bij de Wijkwinkel willen langsgaan, maar die bleek net die dag gesloten om zelfbediening voor de bibliotheek te installeren. Geen business as usual dus en dan leek het me niet zo'n goed idee om er langs te gaan.

Dinsdag vrodeg onder de wol (7 uur), om vervolgens om 0.00 uur er helemaal weer klaar voor te zijn: 1000 km zuidwaarts!
En na een voorspoedige, rustige rit, waren we tegen kwart over elf weer bij de molen.

Daar werd volpop gewwrkt aan de muur en het zou maar zo af kunnen zijn overmorgen! En belangrijk ook, het lijkt zelf heel mooi te worden. Na een half jaar bouwp(r)ut, had ik me het eindresultaat niet eens echt voorgesteld....

En na een welverdiend tukje in de zon op ons eiland en het wegwerken van de spullen uit de auto, dollen met Freya en een hapje eten buiten, zit ik nu dit stukje buiten op de schommelbank te typen met een goed gevoel. Het was leuk om even in Nederland te zijn en nu is het weer lekker 'thuis': hier!

vrijdag de 13e

Het is vrijdag, de week is ten einde. Sterker nog, dè week is ten einde: morgen begint het visseizoen.
Is de muur ook klaar? Nee, dat niet. Maar we hebben éen week rek gegeven, dus volgende week vrijdag is het klaar!!!

Het zou ook maar zo kunnen, want sinds dinsdag is er ineens gewérkt en zijn er zomaar vorderingen te zien: de zandbak voor de deur van het woonhuis is geegaliseerd; de meeste stenen zijn er weg, de put naast de te bouwen muur is grotendeels opgevuld met stenen en zand en last but not least: de muur is gegroeid.
Met de spirit die nu in de aannemer is gevaren moet het wel lukken komende week.
We zullen zien. Vandaag was hij vooral bezig met het aanvoeren van bulten metselzand en zakken cement.

Vandaag was het heerlijk voorjaarsweer, waarschijnlijk is de 20 graden wel dicht benaderd. Met Freya dus lekker rondgeragd in de weilanden en langs de rivier. Met de gedachte dat het nog een puppie is die veel slaapt, kunnen we ons voorbereiden. Na een kort hazeslaapje kan ze er zo weer twee uur vól tegenaan op dit moment.

progressie

Gistermiddag is de grote rode bulldozer opgehaald. Mooi!
De aannemer zei dat hij een mini-bulldozertje voor dinsdag had gehuurd om verder te gaan met de werkzaamheden. Prima!
Hij was er pas om half elf, zónder dat ding, maar mét de chauffeur, die dan maar stenen ging opstapelen. Er was kennelijk iets mis gegaan in de afspraak met de verhuurder van de mini-bulldozer.... uiteindelijk was de machine er tegen half een. Lunchtijd!
Maar na de lunch zijn ze toch lekker aan de slag gegaan en het terrein ziet er steeds begaanbaarder uit.

De aannemer was wel een beetje geschrokken van onze brief, zei de vorige eigenaar, die vandaag nog even langskwam. Maar, waarschijnlijk typsich Frans... hoewel iedereen ziet dat het vrijdag niet af is, maken we nog geen plannen over hoe het verder moet, want je weet maar nooit.. is het zomaar ineens wel af?????
We waren in ieder geval blij te horen dat ook de vorige eigenaren wel blij waren met onze brief. Is toch beter dan dat zoiets voor ruzie zou zorgen.....

Verder zijn we vandaag nog even bij de sous-prefectuur geweest, gewapend met allerlei bewijzen dat we geen ecotax hoeven betalen en zelfs geen aanvraagkosten, omdat a) de auto niet gloednieuw is en b) hij op gas rijdt...wat ze willen stimuleren.
Grappig genoeg bleef al mijn 'info-munitie' in de tas. Zéggen dat ik het had nagegaan was al genoeg.....! Afijn, de aanvraag is nu in behandeling genomen en zou binnen tien dagen tot een nieuw kenteken moeten leiden..... Kijken of de praktijk zicht voegt naar die theorie.

Helaas liep het iets minder voorspoedig met de aanhanger. Daar moet nog een papier voor aangevraagd worden bij de Franse importeur, maar bij de prefectuur kenden ze het merk niet en dus konden ze ons ook niet aan het adres helpen waar het aangevraagd moet worden. Dat werd dus zelf bellen, later vanmiddag en dat lijkt vrij snel te kunnen lukken.....

En Arnoud is vanmorgen nog lekker bezig geweest met sloopwerkzaamheden aan de schuur in de tuin.

Tussen de bedrijven door stond er nog een man op de stoep die onderzoek deed in de regio naar vleermuizen en die graag wilde weten of we rust-of overwinterplaatsen op ons terrein hadden. Niet echt veel, maar we hebben hem maar even alle mogelijke plekken laten zien.

En Freya heeft vandaag de Tardoire verkent.
We liepen aan de overkant, toen ze de geest kreeg en in het water sprong en weer naar ons 'eiland' zwom. Brrrrr, koud! Maar het ging wel goed, trouwens!
Wij dus maar weer snel teruggelopen naar het huis om haar af te drogen en binnen weer op te laten warmen.

onder de pannen

Freya is al helemaal vergeten dat ze, vorige week nog(!), een boerenhond was die in weer en wind buiten leefde.
Ze is nu duidelijk ingeburgerd als eco-molenaarshond. De electrische kachel is wat haar betreft de beste uitvinding sinds hondenvoer en gedroogde varkensoren. Regelmatig is dit het beeld:


Of voor een echte 'hotdog', tússen de bank en de kachel...daar blijft de warmte extra hangen!

Wij hebben vandaag de handjes buiten laten wapperen en een eerste deel van de dakpannen op het schuurtje gemaakt.
Daar knapt het lekker van op:



Nu eerst nog weer een flink aantal keer de kruiwagen uit wandelen meenemen naar het 2e weiland, want we hebben nog heel wat dakpannen daarvandaan nodig om de rest te doen.

Ook prettig: vanmiddag flink opgeruimd in de keuken van onze gîte. Arnoud had gisteren de laatste lades afgemaakt, dus nu konden deze ingericht worden en konden de restanten van de oorspronkelijke keuken afgevoerd worden. Nu is de keuken ineens twee keer zo groot!

gite en brief

Vandaag begonnen we de dag administratief.

Afgelopen maandag was de laatste dag dat we mensen aan het werk hebben gezien bij de muur. Met nog éen week te gaan voor het visseizoen begint, hebben we toch maar een brief gestuurd naar de vorige eigenaren met een c.c.-tje naar de aannemer.
Belangrijkste strekking: na 13 maart willen we zijn mensen en materiaal ook niet meer op het terrein hebben en wat nog niet af is, zullen we dan door een ander laten afmaken, op conto van het deposito dat nog bij de notaris staat. Wat daarvan overblijft kan deze aannemer dan krijgen voor het verrichte werk.

Zal wel geen indruk maken in de zin dat het dan volgende week allemaal ineens afkomt... maar dan is iedereen in ieder geval op de hoogte en komt het slot op het hek na de 13e niet als een verrassing.

Wordt ongetwijfeld wel weer vervolgd....

Later vandaag heb ik foto's van het interieur van de gîte gemaakt en hier, voor een beter overzicht van de ruimte, samengestelde foto's van gemaakt.
Dit is het resultaat:


De eetkamer


De keuken


De zitkamer


Eén slaapkamer


De andere slaapkamer met tweepersoonsbed

Wekt het al de vakantiekriebels op?

vol energie

Weblogvolgers die het gebueren hier ook wel eens met eigen ogen willen zien: check alvast je agenda voor de maanden april en mei, want de gîte is bijna klaar.

Vandaag wat dingen aan de muur opgehangen om het geheel wat verder aan te kleden en zeil gesneden voor de overloop en trap.
De koelkast doet het en de kranen zijn voorzien van nieuwe leertjes.

Er moet nog wel wat meer in, zoals potten, pannen, borden en bestek in de keuken en nog wat beddengoed voor de slaapkamers en links en rechts een gordijntje.. maar dan is het een heel gezellig huisje, volgens mij.

Tussen de bedirjven door wil Freya ook graag vermaakt worden. Achter een strook karton aanvangen is daarbij een leukere activiteit, dan dakpannen mee halen in het weiland. Alleen maar naast een kruiwagen meehollen... dat verveelt snel!
De rivier is ook wel een attractie voor Freya, niet om erin te gaan, maar om naar toe te hollen en naar te kijken. Grappig, want collies staan dacht ik niet bekend als 'waterhonden'. Wel als 'ernergiek' en daar is niks aan gelogen!! Tjonge jonge... ze kan echt heeeel lang achter elaar hollen of raggen.

kleine verhuizing

De vorige bewoners boden een tijdje geleden aan dat we meubilair, dat zij over hadden, konden gebruiken voor in de andere gîte, zodat we hem dit jaar al kunnen verhuren.

Gisteren was het zover en waren we al om kwart over acht met de aanhanger onderweg naar de Dordogne om de spullen op te halen.

Freya kreeg een warm welkom van Solange, die dol is op honden en een iets tè warm welkom van Coekie, de mannetjesboxer van 1,5 die zij hebben. Dat vond ze maar niks, zo'n grote en onstuimige hond.

Uit de schuren en uit hun woonhuis, kwamen alle items. Genoeg om na de koffie met een volle aanhanger én hun bestelbusje ook vol, weer naar de molen af te reizen.

Kort voor 12 uur hadden we alles in de gîte geparkeerd en werd het tijd voor de maaltijd: wortelsoep, preischotel en peertjes met ijs.

Solange en Michel gingen daarna weer huiswaarts en wij besloten nog wat in en om de moestuin te doen. Ik ging harken en stenen rapen, Arnoud haalde wat achterstallige nachtrust in met de veroorzaker van die achterstallige nachtrust, samen op een kleedje in het weiland. Daarna hebben we nog een scherm boven de regulateur van de molen opgehangen, zodat de regen die door het dak daar lekt, niet in de machine terecht komt.

Nuttig, want voor vandaag wordt er weer regen verwacht. En dat is niet gelogen, want het waait en het regent al flink.
Ideaal weer dus om binnen het een en ander te doen. Waarschijnlijk het netjes inrichten van de gîte hiernaast.

belachelijk druk dagje

Vandaag hadden we een belachelijk drukke dag.
Met het idee dat we vandaag niks bijzonders te doen hadden, gingen we, nu we de maat wisten, om half tien een halsband kopen voor Freya bij de doe-het-zelf zaak.

Bij thuiskomst stond er ineens een tractor in het veld. De Engelsman was gearriveerd! Hij was ons telefoonnummer kwijt, vandaar dat hij niet eerst gebeld had en dus maar zelf was begonnen. Okee... even omschakelen dus, weer terug naar Cussac om geld te pinnen en bij de werkzaamheden dan maar wat bij meegeholpen.

Hij heeft bijan 140 m2 weiland omgezet in 'moestuin', een karrevracht paardemest opgehaald plus 18 betonnen palen voor een afzetting uit weiland 2 en 18 gaten geboord voor de palen.
Helaas lukte het hem niet om de dakpannen op te halen uit weiland 2, er staat een boom in de weg.

Ach ja... desondanks in een paar uur een hoop werk verzet/laten verzetten.

Na de lunch maar meteen de 18 palen 'geplant', want het zou jammer zijn als de kuilen weer dichtregenen, later deze week.
Freya was gezellig mee en heeft zich aardig moegemaakt door steeds mee te rennen. Ze hield het toch wel heel lang vol voordat ze uitgeput naast een versgeplante paal in het zand ging liggen slapen.

Ondertussen waren de mannen ook druk bezig met werk aan en om de muur. Het goede nieuws van de dag: ze zijn kennelijk klaar met de lelijke rode bulldozer, die al sinds oktober de tuin overheerst.... hij is nu de bult op gereden en staat bij de gite te wachten op (hopenlijk snelle) afvoer.
Maar terwijl we op de bult bezig waren met de moestuin, wilden de mannen ook nog van alles aan ons vertellen. Voornamelijk dat de fosse septique, waar ze het deksel van gesloopt hadden bij de werkzaamheden, helemaal vol zit en dat we iemand moeten bellen om hem te laten legen.


De omgespitte moestuin.



Arnoud rust even uit van het maken van paadjes in de moestuin

Tegen vijf uur vond ik het welletjes in de moestuin en ging ik mijn laatste restje energie steken in koken. Morgen krijgen we de vorige bewoners tussen de middag te eten, dus enige voorbereiding is wel handig.
Arnoud zat ondertussen even buiten.


Arnoud en Freya

Terwijl er van alles stond te stomen en te prutten, kwam Arnoud binnen met de mededeling: de verzekeringsman is er. Hmmmmm, lekkere timing.
We hadden hem weliswaar vorige week gemaild dat hij vandaag of woensdag kon komen, maar daar ook bij gezet dat hij dan even de tijd zou laten weten.

Het bleek dat hij dat ook keurig gedaan had, vanmorgen om 10.00 uur! Tja, en op een dag als vandaag is de mail overdag bekijken niet echt hoog op de prioriteitenlijst... en dan staat hij dus onverwacht op de stoep.
Ach, ja... kom verder! We hebben immers wel een aanvullende verzekering nodig, want áls je zonder dat hier het ziekenhuis indraaid, heb je wel een probleem... dan wordt 70% van je rekening betaald en 30% van veel is waarschijnlijk nog steeds veel.

jonge loot

Vandaag is er een jonge loot bijgekomen in de familie.

We zijn naar een plaatsje in de buurt van Tulle gereden om Freya op te halen.
Freya is een border collie wijfje, die op 5 januari is geboren in een nest van vijf pups.

D'r moeder is een zwart/witte border collie van 7 jaar oud, de vader een kastanjebruine/witte van een jaar oud:


(de 'puntmuts' hoort bij de Franse familie waar we haar opgehaald hebben)

En dit is dan Freya zelf:



Aan ons nu de schone taak dit hondje netjes op te voeden. Hoeven we ons zeker niet bij te vervelen!

gestuft

Gisteravond waren we uitgenodigd bij de buren om een vorkje mee te prikken.
Om zeven uur werden we verwacht.

Zelf waren ze nog niet helemaal zo ver, om zeven uur, want er was net een werkman bij hen weg die de tuin in orde had gebracht. Maar goed... even kletsen en een aperitief horen toch ook standaard bij de aanloop naar de maaltijd, dus daar maar mee begonnen.

En daarna zijn we op geheel Franse wijze als kerstkalkoentjes gestuft tot we geen 'pap' meer konden zeggen.
Ongelofelijk wat er allemaal weggewerkt móest worden. Ja, het was echt móeten, want er werd gewoon nóg eens opgeschept en nóg eens, ongeacht de hoeveelheid tegenstribbelingen die van onze kant op een bepaald moment steeds talrijker en wanhopiger werden! Je wilt niet onbeleefd zijn, maar vol is toch een keer echt vol!

En deze, naar hun zeggen 'kleine avondmaaltijd' bestond uit: groentensoep, een met salade nicoise gevulde plak ham (die op zich al een complete maaltijd vormde) , mosselen met friet, kaas en dan tot slot, als finishing touch nog pannenkoeken!!! Een en ander natuurlijk overgoten met wijn en voorzien van stokbrood.

Dit doe je uiteraard niet in een half uurtje.... dus tegen twaalf uur zaten we aan de pannenkoeken...pfffff. Normaal zijn dan mijn ogen al een paar uur dicht!

Maar het goede nieuws was dat we vijf uur lang Frans hebben aangehoord en het tot en met de pannenkoeken ook nog konden volgen. Bij eerdere sessies is de concentratie na een uur of twee wel vetrokken en dan is het lastig om het Frans te volgen...wat ook steeds sneller gaat naarmate er meer wijn in de buurman zit.

Zelf nog wat zinvolle Franse zinnen produceren werd wel steeds lastiger, naarmate de broekriem strakker zat, de tijd voorbij bedtijd kwam en de slokjes wijn in het bloed waren opgenomen. Maar ja, de buurman mag graag zelf praten... dus dat was geen enkel probleem.

Tegen half een rolden we zo'n beetje de heuvel af naar ons huis... en nu hoeven we een paar dagen helemaal niet te eten, denk ik. Pffffff!