buiten bezig

Gisteren was de aannemer niet erg matineus; hij kwam tegen half elf.
Ik vroeg hem wat hij die dag ging doen, om te vissen of hij zelf al had gezien dat de muur niet recht was en hij dat van plan was om te verhelpen.
Het bleek dat alleen voegen en opruimen op het programma stonden, dus vertelde ik hem dat het ons was opgevallen dat de muur afliep.
Dat wilde hij dan toch graag even zelf nameten. Op het moment dat hij het zelf ook zag, ging hij net zo vrolijk er nog een laagje bovenop metselen om het geheel wel waterpas te krijgen. Nèt zo gemakkelijk...gelukkig.


De aannemer legt de laatste hand aan de muur

Wij hadden, na wat binnenwerkzaamheden op de ochtend, het plan opgevat om de rotsformaties in de rivier te transformeren van 'bouwpuin', tot 'natuurlijk gedrapeerd'. Dat houdt zoveel in als; lekkerin het zonnetje langs de rivier lopen en de brokken steen links en rechts in het water plonzen. Eén en ander werd meewarig gadegeslagen door de aannemer:"Wat doen de Nederlanders weer raar!"
Ach, het moet ook wel leuk blijven, dus we hebben nog een hele stapel overgelaten voor andere mooie dagen en zijn nog even op het eiland gaan uitrusten.



Tussen de middag was Ian (de Engelse bouwvakker die binnenkort weer naar Engeland afreist) nog langsgeweest met zijn Manitou, een grote 4x4 machine met een uitschuifbare hefarm.
Hij kwam om twee granieten blokken, die op het binnenplein lagen, naar de buitenkeuken in wording te tillen.

De 'vriend van een vriend van Ian' die 'smiddags de septioc tank leeg zou maken is nog maar even afbesteld. De spullen van de aannemer stonden nog steeds in de weg...hij denkt dat dinsdag alles opgeruimd en weg is.