Gisteravond waren we uitgenodigd bij de buren om een vorkje mee te prikken.
Om zeven uur werden we verwacht.
Zelf waren ze nog niet helemaal zo ver, om zeven uur, want er was net een werkman bij hen weg die de tuin in orde had gebracht. Maar goed... even kletsen en een aperitief horen toch ook standaard bij de aanloop naar de maaltijd, dus daar maar mee begonnen.
En daarna zijn we op geheel Franse wijze als kerstkalkoentjes gestuft tot we geen 'pap' meer konden zeggen.
Ongelofelijk wat er allemaal weggewerkt móest worden. Ja, het was echt móeten, want er werd gewoon nóg eens opgeschept en nóg eens, ongeacht de hoeveelheid tegenstribbelingen die van onze kant op een bepaald moment steeds talrijker en wanhopiger werden! Je wilt niet onbeleefd zijn, maar vol is toch een keer echt vol!
En deze, naar hun zeggen 'kleine avondmaaltijd' bestond uit: groentensoep, een met salade nicoise gevulde plak ham (die op zich al een complete maaltijd vormde) , mosselen met friet, kaas en dan tot slot, als finishing touch nog pannenkoeken!!! Een en ander natuurlijk overgoten met wijn en voorzien van stokbrood.
Dit doe je uiteraard niet in een half uurtje.... dus tegen twaalf uur zaten we aan de pannenkoeken...pfffff. Normaal zijn dan mijn ogen al een paar uur dicht!
Maar het goede nieuws was dat we vijf uur lang Frans hebben aangehoord en het tot en met de pannenkoeken ook nog konden volgen. Bij eerdere sessies is de concentratie na een uur of twee wel vetrokken en dan is het lastig om het Frans te volgen...wat ook steeds sneller gaat naarmate er meer wijn in de buurman zit.
Zelf nog wat zinvolle Franse zinnen produceren werd wel steeds lastiger, naarmate de broekriem strakker zat, de tijd voorbij bedtijd kwam en de slokjes wijn in het bloed waren opgenomen. Maar ja, de buurman mag graag zelf praten... dus dat was geen enkel probleem.
Tegen half een rolden we zo'n beetje de heuvel af naar ons huis... en nu hoeven we een paar dagen helemaal niet te eten, denk ik. Pffffff!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten