Gisteravond ging ik de kipjes en eendjes insluiten voor de nacht.
Ik hoop, dat als ik daar een vaste tijd voor neem, dat de dames dat door hebben en braaf al in hun hok zitten.
Geen idee of dat gaat werken.... met het lengen der dagen verschuift hun 'beddtijd' in ieder geval naar achteren en of ze al voor zonsondergang de werkdag willen beeindigen.... geen idee.
Er waren in ieder geval nog drie kipjes buiten, terwijl dat er tot nu toe 's avonds slechts éen was; de zwarte met de kuif.
De drie waren wel aardig te dirigeren richting hun hok.
Daarna volgde nog een rondje 'snavels tellen', want dat er buiten niks meer beweegt, is geen garantie dat ze er ook allemaal zijn.
De puntige snavels waren compleet, van de ronde snavels geen spoor in de schuur.
Voordat ik nu het vogelperk in ga om ze daar te zoeken, toch even goed in iedere hoek van de schuur kijken of ze er echt niet zitten.
Helemaal achterin, in een verafgelegen, donker, ongezellig kaal hoekje, daar zag ik wel iets wat mijn aandacht trok. Geen eenden, dat niet, maar een verrassing voor de paasdagen. Er lag namelijk een stapel eieren! Dat bleken er 15 te zijn, waarvan er éen geperst was geraakt onder het gewicht van de anderen (en de kip). Ha, ha, 'de kippen van de leg?'.. kennelijk dus niet!
Daarna toch maar eens op zoek naar de eendjes, buiten. Arnoud denkt dat eendjes op een bepaald moment helemaal niet meer te motiveren zijn om binnen te slapen. Zouden ze weten dat er hier ook een vos zijn maaltje bij elkaar scharrelt 's nachts?
Ze zaten inderdaad nog lekker in hun vijver en daar krijg je ze, in je eentje, echt niet zomaar uit.
Hoewel, eentje.... buiten het hek zat Freya braaf op me te wachten.
Is dat een slim plan? Nee! Gaan we het toch doen? Ja!
Toen Freya de eendjes zag, hoefde ik haar echt niet te vragen om ze voor me op te jagen. Dat ging uitstekend.
Maar ja, de coordinatie van 'welke kant op' en 'het tempo waarin', dat werd nu aan het toeval en enthousiasme van Freya overgelaten. En hoewel de training al wel 'zit' en 'af'' en 'staan' behelst... was Freya zo druk bezig dat de oortje even geen tijd voor me hadden.
Desondanks kwam het hele spul toch in no-time richting het hok en toen de eendjes de veiligheid van het hok opzochten, kon ik het hek achter ze dichtdoen.
Freya vond dit wel een interessante bezigheid en ging toch nog even het hele perk verkennen of er niet nog ergens wat meer eendjes verstopt zaten die opgejaagd konden worden. En zo had deze zwart-bruine (!) pup bepaald nog geen zin om mee naar huis te gaan.
Ben benieuwd of ze de volgende keer weer netjes braaf buiten het perk blijft wachten..... Dat kon nog wel eens tegenvallen!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten