vàhàn Nà-haàssoùwe

Vandaag was een volledig zomerse dag en het was dus tijd een zelfgeschonken cadeautje uit te pakken: het uitvouwbare, opblaasbare, plastic zwembadje van 3.60 meter in doorsnee, dat laatst in de aanbieding was bij de doe-het-zelf-zaak.

Waar laat je zo'n ding, als hij op een vlak stuk grond moet staan, op een locatie met gezellig uitzicht, in het afstands-en pompbereik van electra en de rivier?
Uit meerdere opties koos ik voor het pad in weiland 1.

Er kan zo'n 70 a 80 cm water in, maar gezien de temperatuur van het Tardoirewater, vond ik enkeldiep in eerste instantie wel mooi. Later op de dag werd dat nog 2x zo diep.

Freya nodigde ik ook uit om er in af te komen koelen. Eerst trok ze een snuit van: "Maar daar wordt ik nát van!" Dat veranderde al waterspetters vangend echter meer in een grijns:"Daar wordt ik lekker nát van!"
Zelfs tegen de tijd dat ik er wel genoeg verkoeling van had gekregen en Freya ook stond te bibberen op de pootjes.... bleef ze nog een kwartier zelf spetteren .

Een en ander werd geloof ik gadegeslagen door een vogel, die me met zijn lied opviel tussen de andere vogels.
Ik noem hem de 'Wilhelmusvogel', want er klinkt voortdurend 'vàhàn Nà-haàssoùwe'. Eerst grappig, maar al snel net zo amusant als een collega die steeds éen regel van een liedje voor zich uitneuried, zodat het héle wijsje vervolgens in je hoofd blijft rondspoken.....en nèt als je het weer kwijt bent... ja hoor!!!

De buitenpoes was gisteren de hele dag niet gsignaleerd. Dat deed me vermoeden dat ze het druk had gehad in de nacht van maandag op dinsdag..of het zelfs op dat moment druk had....
Vandaag kwam ze weer even een knuffel en wat te bikken bietsen, een stuk slanker dan eergisteren en daarmee ook weer een stuk kwieker op de pootjes.
Wat de 'vulling' heeft opgeleverd.... dat weet ik niet. Ik zie niks, hoor niks... Maar mochten er kittens verzorgd worden, dan komen die vast te zijner tijd wel eens door het beeld wandelen.