evenementenweekend

In het afgelopen weekend hebben we heel wat tijd doorgebracht bij drie, totaal verschillende evenementen hier in de buurt.

Het begon met een bezoekje zaterdag aan de Ecohabitat, een manifestatie van verschillende bedrijven die zich bezig houden met ecologisch wonen.
Er waren er zo'n dertig/veertig present.
Wij wilden ons nog wel orienteren op de mogelijkheden voor een warmtepomp. Dat kunnen ze beter ter plekke bekijken, dus binnenkort komen er twee bedrijven hier naar de molen voor het, geheel vrijblijvend, maken van een advies met prijsopgaaf.

Daarna Freya opgehaald en ingeladen naar een naburige plaats voor een gezamenlijke wandeling van 8 kilometer. Daar deden zo'n dertig mensen aan mee, waarvan ongeveer eenderde Engelsen.
Het was een fraaie wandeling door het bos en langs de rivier, waarbij de catering onderweg werd verzorgd door twee kersenbomen.
Aansluitend kon je broodjes en pannenkoeken eten, maar na een ochtend hoe-het-zelf en een wandeling van wel iets meer dan 8 kilometer, vielen bij ons de oogjes toch al ietwat dicht.

Zondagmiddag was er een religieus (!) gebeuren, wat in de loop der tijd toch wel een wereldlijk karakter had gekregen.
Eén in de zeven jaar wordt dit festijn gehouden, ter ere van diverse heiligen die ergens in de Middeleeuwen een ziekte wisten te bezweren. Dat was niet de pest, maar een ziekte die veroorzaaakt werd door een schimmel in het graan. Volgens mij die schimmel 'moederkoorn' in het Nederlands.
Affijn, alle reden voor een feestje. in dit geval een optocht/processie van 1500 personen verkleed als heilige, of in een bijrol uit die tijd.

Wij hadden niet echt een idee hoe het zou gaan, maar we haden wel begrepen dat St Junien om 12.00 uur dicht zou gaan voor auto's en dat het heeeeeeel druk zou worden.
Omdat we toch geen zin hadden om al voor 12.00 uur er te zijn (het evenement begon om 15.00 uur) waagden we het er maar op om tegen 13.00 uur van huis te gaan en dan wel te zien waar we konden parkeren en hoe ver we dan nog moesten lopen.

We konden verrassend ver St Junien inrijden, voordat we een groepjes gendarmes tegenkwamen die de boel tegenhielden. Toen ik vriendelijk vroeg welk advies zij konden geven over parkeergelegenheid, werd dat eerst uitgelegd en vervolgens liep éen van de agenten voor ons uit om het goed aan te wijzen en de gendarme die ons daar al wilde tegenhouden, uit te leggen dat hij het al had uitgelegd en kennelijk goed had gevonden dat wij dáar, op een fraaie plaats aan de rivier, achter diverse gendarmebussen, konden staan.
Ik had alleen nog maar berichten gehoord over 'knorrige' gendarmes... voorlopig alleen nog maar lof over de vriendelijke dienstverlening van deze agent!

In een zonovergoten St Junien met dertig graden (en meer) ging de wandeling naar de binnenstad. We hadden twee vouwstoeltjes bij ons, omdat dat ons wel beter leek dan de hele tijd staan. In Nederland doet bijna niemand dat bij zoiets, maar hier bleek dat gemeengoed!
Eerst zaten we een tijdje in de schaduw, maar kort voor drie uur schoven we toch maar op naar de stoeprand, in de zon. PFFFFFFF. Maar ja, je wilt ook wat zien.

We hadden geen idee waar we op de route zaten, maar tegen vier uur kwamen de eersten uit de stoet bij ons langs.
Gedurende twee uur (!) passeerden er mensen in 'voddden' en in sjieke middeleeuwse jurken en pakken. Volwassenen, maar ook vele kinderen. Meestal op sandalen, of puntschoenen, maar soms ook op blote voeten (!) wat er helemaal heet uit zag op het asfalt van de route.
Vlakbij ons deelde de brandweer water uit aan de deelnemers, wat zeer gretig aftrek vond. Zeer voorstelbaar.

Aan het einde van de optocht werden de relieken rondgewandeld op de schouders van meer hedendaags geklede mensen. Daar hadden ze er ook nogal wat van verzameld.

Al met al best eens leuk om mee te maken, al duurde de optocht op een bepaald moment wel wat lang als er wéer een man met een baard in een bruine 'jurk' met omslagdoek langswandeld op sandalen of weer een vrouw met een mandje brood aan de arm in een gedrapeerde jurk van een lap linnen.

Grappig om mee te maken was wel dat er vooral Fransen op af kwamen. Het leek in het geheel geen toeristische bijeenkomst te zijn... Engels heb ik niet gehoord.
En de Fransen zijn heel beleefd en vriendelijk voor elkaar.
Zou in Nederland een jongeman van 2 meter lengte zich een weg banen door een groepje meisje van basisschoolleeftijd om vooraan te komen onder het motto 'als ik het maar kan zien', hier werden links en rechts stoelen aangeboden aan mensen, hield men elkaar kleintjes in de gaten of ze niet met de stoet mee liepen en zie iemand zelfs tegen ons 'als ik in de weg zit moet je me maar op de schouder tappen hoor, dan schuif ik wel wat op'.
Een stuk geciviliseerder, dus.

Okay, misschien was de zit-en staruimte hier iets minder schaars dan bij zoiets als 'Deventer op Stelten'.... maar toch.... druk genoeg voor de gemiddelde Nederlander om lekker te gaan dringen....