Ik had bericht gekregen dat het hele dossier nu bij de prefecture zou liggen, dus dat ik de felbegeerde 'carte grise' zou kunnen ophalen.
In de reisvoorbereiding had ik de openingstijden en het adres opgezocht en besloten om tegen 1 uur hier weg te rijden. Freya begint dan meestal aan haar siësta, dus dan heeft ze er het minste hinder van en heb ik even de tijd, om bijvoorbeeld aanslutitend nog over wat rond te kijken in Limoges.
Rond half twee riep mijn tom-tom 'bestemming bereikt, de bestemming bevindt zich rechts'. En dat klopte, midden in de binnenstad in een eenrichtingstraat zonder parkeergelegenheid. Maar gelukkig zag ik de toegang naar een pakeergarage op de Place de la Republique en zo wandelde ik tegen kwart voor twee bij de prefecture naar binnen.
Ik was niet de enige die zaken met de prefecture te doen had, zag ik wel. En om éen en ander in goede banen te leiden stond er ook zo'n ticketprinter bij de ingang om een nummertje te trekken.
Ik trok de mijne '511', wandelde op mijn gemak wat verder en zocht het bord waarop staat wie er aan de beurt is.
Ik zag wel iets waar 430 op stond, dus dat moest wel voor iets anders zijn en ik keek verder.
Een tweede blik op mijn ticket leerde me dat ik mijn verwachtingen moest bijstellen. Buitengewoon vriendelijk stond daar onderaan:"Er zijn nog 81 wachtenden voor u, de wachttijd bedraagt 106 minuten." En die wachtten allemaal voor een 'carte grise'!
Voor een dunbevolkt gebied...bizar veel!
Affijn, dan maar éerst Limoges in!
Na een dik uur maar weer eens gaan kijken hoe het ervoor stond. Het zou toch jammer zijn als het een stuk sneller gaat dan voorspeld werd en je aankomt als je nèt aan de beurt geweest zòu zijn....
Nou..... de aanvankelijke schatting bleek uitstekende te kloppen!
Tegen half vier, was ik aan de buurt.
Ik dacht dat er een fraaie 'carte grise' voor me uit de kast getrokken zou worden, omdat alle info immers al was opgestuurd. Dat was echter niet het geval, alle info moest nog in de computer gezet worden. Sterker nog, het was maar goed dat ik mijn hele dossier ook bij me had, want er waren een paar essentiele stukken niet doorgestuurd (zoals de electrarekening waar je hier altijd mee rond moet zeulen als je iets wilt regelen).
Maar alles kon in orde gemaakt worden en zo rolde er een echte 'carte grise' uit de printer en nog een ander papier. De rekening dacht ik, voor de € 2,50 leges ofzo.
Maar nee, dát papier was het enige dat ik meekreeg en dat bleek een voorlopig kentekenbewijs te zijn. De echte wordt aangetekend opgestuurd! Ach ja, waarom makkelijk doen als het ook omslachtig kan? (Waarschijnlijk om echt helemáal zeker te weten dat ik ook echt woon waar ik zeg dat ik woon, electrarekeningen ten spijt).
Maar goed, met de voorlopige kon ik me ook aan de overkant van de straat melden bij de minuutservice voor kentekenplaten. Ik verwachtte daar ook een megadrukte, maar alle 81 personen voor me waren al vertrokken .... of hadden geen platen nodig.....
In, inderdaad een paar minuten, was ik voorzien van mooie Franse kentekenplaten.
Daar vertelden ze me dat het sinds half april een gekkenhuis is op de prefecture, vanwege computerproblemen rond het nieuwe kentekensysteem.
Ik kon het niet helpen om me dan af te vragen waarom er van de 5 of 6 'carte grise' loketten die er waren, slechts 3 bemensd waren tot 4 uur.... en de overigen pas open gingen toen ik rond sluitingstijd de prefecture verliet. (Ze zij in ieder geval nog wel zo dienstverlenend dat wie binnen was voor 4 uur ook nog die dag geholpen wordt)
Of zou een bezetting van 3 loketmedewerkers al 'extra inzet zijn'????
Toen ik in de hal zat te wachten op mijn beurt, viel me trouwens nog wel iets op. Ik verschoot waarschijnlijk zes keer van kleur toen ik doorhad hoelang ik zou moeten wachten. Maar niemánd anders verblikte of verbloosde bij het trekken van een nummertje voor een 'carte grise'! Terwijl de wachttijden niet noemenswaardig verminderd waren hoor, na mij!
Affijn, ik ben geslaagd in de missie van de dag en heb weer geleerd om altijd genoeg drinken mee te nemen naar dit soort dingen én wat te lezen.
Nu bij de verzekeringsman nog een nieuw verzekeringsbewijs zien te krijgen, de platen wisselen en hem in Nederland afmelden en dan is, na ongeveer een half jaar, deze administratieve hobbel eindelijk genomen. (Op naar de volgende.......)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten