molen in de buurt

Hij is weer op honk, onze gemotoriseerde vierwieler.
Ik had hem opgehaald in Oradour bij de garage, vanmorgen, om vervolgens nog wat boodschapjes ermee te gaan doen.

Bij thuiskomst wist Arnoud me al het bedrag van de reparatie te melden. Hmmmm, da's gek, want ik heb het met een cheque betaald!
Daar school ook het probleem, want terwijl ik boodschappen deed, was de baas van de garage alweer bij ons langsgereden: de cheque klopte niet.

Nu moet je op een Franse cheque netjes ook het bedrag in cijfers invullen, wat lekker ingewikkeld is. Ik dacht dus dat ik daar ergens een fout in had gemaakt.

Dat bleek niet het geval te zijn, ik had het verkeerde bedrag ingevuld.
Weliswaar het enige vette bedrag onder de optelling van zaken, maar toch... niet het goede bedragh. Sarkozy wil immers ook brood op de plank en van mijn eerste cheque kreeg hij geen kruimel! Bleek er ergens rechts achterin de hoek een bedrag te staan inclusief Sarkozy. Oeps...sorry! (En fijn voor onze Nicolas....er kon wel een biefstukje van af voor hem en Carla in een leuk tentje om de hoek van het paleis...jammer voor ons).
De garagehouder kwam dus nog weer even langs voor de goede cheque.

Affijn, met de auto weer in de buurt, konden we na een paar uur werken aan het dak, er weer even op uit.
In een boekje hadden we gelezen dat er iedere laatste zaterdag van de maand 's middags de mogelijkheid was om een nabij gelegen molen te bezichtigen.
Een prima bestemming dus voor deze laatste zaterdag van juli.

Het was een boeiend bezoek. De bewoners zijn een stel van in de tachtig (en, zo later bleek nog een dame van een generatie eerder).
We werden in mummelend en hardhorend Frans rondgeleid in de molen, die, net als de onze, toch wat decibellen produceert. Het was dus meer liplezen en vriendelijk ja-knikken wat we deden dan er echt iets van begrijpen.

Aan het einde van de toer over drie verdiepingen, bedacht de dame (naar ons idee ter plekke) dat de entree 3 Euro per persoon was.
Toen we dat hadden voldaan en ook nog een paar zakjes notenmeel hadden afgenomen, gingen we weer op huis aan om nog even 928 gram bramen te plukken.
Zelfs Freya lust die graag!