opgeweckt en blij

Vanmorgen toog Arnoud opgewekt en blij aan het werk in de slaapkamer om de buitenkant van de inloopkast stemmig zwart te lemen.
Hij werd daarbij gadegeslagen door een vleermuis die daar even een dagje rondhing.

Nadat ik een paar vierkante meter gras uit de goot langs de gîte had gepeuterd, vond ik het tijd voor iets anders.
Ik had gezien dat er volop bonen in de moestuin waren, klaar om te oogsten. Gele bonen én groene bonen. Verder konden de laatse rode bessen ook van de struik af.
In de keuken lagen nog twee mandjes vol met erwten die gisteren geoogst waren... kortom: waar is onze weckketel....de weckpotten....de boeken met info????

Het was zo'n beetje onze eerste aanschaf, toen we dit huis kochten en als je geen zin hebt om iedere dag bonen te eten, zoals ik, dan is het wel eens aardig om het allemaal uit te proberen vóordat je tot je ellebogen in de verse groenten staat!

De boeken waren het niet allemaal met elkaar eens over de tijdsduur; al dan niet suiker, al dan niet zout, al dan niet blancheren.... En riep de éen dat het stellig wél moest, dan was de ander minstens zo stellig dat het niet moest. Hmmm.
En de waarschuwingen zijn in alle boeken niet van de lucht. Doe je het te kort, dan gaat het bederven!
Okee, dan maar de langere varianten om mee te beginnen. En van (veel) zout en suiker ben ik niet zo'n fan, dus als dan niet persé in grote hoeveelheden hoeft... dan maar niet.

Affijn, eerst de oogst maar 'even' binnenhalen, terwijl de potten staan te koken om goed schoon te worden.


Na alle voorbereidingen van 'doppen', 'afhalen' en 'blancheren' van slechts een relatief kleine hoeveelheid, rijst toch wel de vraag hoe het kan dat die potjes voor minder dan een Euro in de winkel liggen.... kweken, oogsten, vervoeren, conserveren, vervoeren, in de supermarkt zetten.... het zal wel aan de 'bulk' liggen, dat dat uitkan en aan mechanisering. Dat móet wel, als ik nog een minimumuurloon zou willen overhouden aan deze zes potjes, verwacht de koper kaviaar onder het deksel....
Maar, die behoefte heb ik niet.... dus daar staan we dan ook niet te lang bij stil.

Na een uurtje konden de bonen uit de ketel, na twee uur (!! lang hé ??) de erwten.
En na een paar uur keukenprinsessenactiviteiten is dit dan het resultaat:


De lipjes wijzen naar beneden. Da's een gunstig teken, volgens het boek.

De aardbeien/aalbessen mix moest in kouder water in de ketel, dus die mocht als nagekomen bericht na de peulvruchten in het warme bad.

Tja... uren in de keuken en nog niks voor vanavond te eten.... Zo maar weer eens even naar de moestuin. Het zal wel sla worden, vermoed ik.