hele volle week

Met gasten op het terrein én lekker warm ’s zomers weer, is bloggen een activiteit die er bij inschiet…blijkt. Even de e-mail lezen komt er nog net van, maar een blogje typen schiet erbij in.

Wat er wel van kwam was een tweede bezoek aan de tandarts voor de gasten op zijn laatste werkdag voor zijn vakantie. De jongen had nog steeds last en dus toch maar even gebeld…en gelukkig konden we nog weer langskomen.

De tandarts was hoogst verbaasd dat het nog zeer deed, maar desondanks heeft de tweede behandeling met een sterker spulletje er toch voor gezorgd dat de pijn verdween.

In het weekend had ik contact met een verslaggever van de Deventer krant. Of we er oren naar hadden om met een interview in de krant te komen. Tuurlijk!
Dus na een telefonisch interview, even de tekst gemaild gekregen en bekeken. Daar moest natuurlijk wel een leuke foto van ons tweeën bij, die we nog niet echt hadden liggen. Wel een ‘winterse’, maar nog geen recente ‘zomerse’.

Gelukkig wilde onze gast wel even voor fotograaf spelen en kon er een hele leuke foto naar Deventer gemaild worden.
Het stukje, met foto, stond afgelopen dinsdag in de krant.

Op maandagavond hebben we een kampvuur gehouden in het weiland. Na de regendag van zondag, kon dat wel weer zonder al te veel brandgevaar en met wat brooddeeg erbij en warme worstjes is dat best gezellig en lig je niet al te vroeg in je mandje.

Dinsdag ontstaken we nog een vuur, ditmaal in de barbecue.

Woensdag waren we uitgenodigd bij de buren voor een aangeklede borrel, ’s avonds. De buurvrouw werd 60 en had familie en bekenden uitgenodigd. Ik had al zo’n vermoeden dat de borrel wel heel erg aangekleed ging worden, toen ik hoorde dat er twee barbecues bij nodig waren.

En ja, onze lichte vrees bleek al snel bewaarheid: overvloedig drank en vlees vonden hun weg naar de lange tafel. Tegen 10 uur ging ik even naar de molen terug om Freya in de bench te doen en ik had zelf het liefst ook de oogjes toe gedaan…maar ja, bij de buren waren ze net aan de hoofdvleesschalen toe toen ik terugkwam.
Het geheel leek sprekend op het laatste plaatje in ieder Asterixstripverhaal: onder de sterrenhemel, aan lange tafels met veel spijs en drank. Alleen de bard ontbrak in de bomen…..

Zéer onbeleefd en bot….. bliezen we toch de aftocht tegen elf uur… vér voor het dessert. Slecht, slecht slecht! Maar we waren volgepropt en moegepraat, wat natuurlijk een slecht excuus is. Ik weet het….
Arnoud beloofde dat we de volgende dag zouden komen voor het dessert helpen opmaken. Maar omdat dat tussen 12 en 1 gepland stond, had ik al zo’n donkerbruin vermoeden dat de bedoeling zou zijn om álle restjes te helpen opmaken.

Tegen 12 uur ben ik dus maar even alleen naar de buurvrouw gelopen en heb de afspraak ietwat omgebogen: we zouden om 3 uur komen, écht voor alleén het toetje, met een kopje thee….We mochten Arnouds broer, schoonzus en nichtje wel meenemen!
Tjeerd en Suzanne hadden wel oren naar de chocoladetaart die ze in het vooruitzicht werd gesteld en gingen gezellig mee.
Een groot deel van de familie was blijven slapen en dus zaten we al snel weer aan lange tafels, maar nu in de garage…lekker koel.

Dat ‘nee’ zeggen geen optie was en dat ‘thee’ geen drank is. werd ook al snel duidelijk voor Tjeerd en Suzanne. Tjeerd wilde eigenlijk w ater drinken, maar dat ‘mocht niet’ en dus werd het bier. En voordat je het weet, staat er een tweede naast en bij Arnoud zelfs een derde. Maar bier en taart is het toch niet helemaal, als combinatie, vond Tjeerd.

Ik had na een flink uit de kluiten gewassen stuk chocotaart wel genoeg daarvan, maar moest flink in discussie over de vraag over hoe je ‘nee’ kan zeggen in het Frans, voordat de buurman was overtuigd. Helaas was de dame die het mes bediende nog altijd niet overtuigd en schoof er alsnog een stuk op mijn bord. Rustig laten liggen dan maar!

Arnoud wilde nog wel een stukje taart bietsen voor Marjan, die thuis was gebleven en had zijn oog op dat stukje op mijn bord laten vallen. Het leek me wat gênant om dat zomaar in te pakken en mee te nemen , dus vertelde ik de buurman over dat plan.
Niets daarvan, uiteraard! Er werd een volwaardig stuk voor Marjan afgesneden, namelijk de helft van het zeker nog 8 persoonsstuk dat er nog stond!

En of we nog vlees wilden…. En nog courgettes uit de tuin…..Nog iets anders?
Oef! In de avondmaaltijd was ook al weer voorzien bij ons.