coing

Maandag kwam na de Franse les ter sprake dat mijn Amerikaanse klasgenoot een fruitoverschot had, waar ze wel van afgeholpen wilde worden, omdat het anders maar tot 'applesauce' vermalen zou worden door de grasmaaier.

Gisteren ging ik gewapend met een paar emmers en kratten naar St Mathieu.

Na een gezellige pluksessie ging ik twee uur later weer naar huis met een flinke bak frambozen, circa 50 vijgen, circa 100 appels, een handvol van een onduidelijk groente die je als spinazie kan eten en 6 flinke 'quinces' ofwel 'coings' in het Frans.

Nóoit eerder gezien, volgens mij, maar je zou er erg lekkere jam van kunnen maken. Hoe het in het Nederlands heet, daar kwam ik pas 's avond achter.

http://fr.wikipedia.org/wiki/Coing

Terwijl ik 's middags in de buurt van de poort moest blijven, in afwachting van een pakjesbezorger, die aan het begin van de middag zou komen, maakte ik de jam.
De enorme peervormige stevige vruchten lieten zich buitengewoon lastig schillen en in stukken snijden en ze zijn ook niet geurig ofzo. Geen idee dus wat dat zou gaan opleveren.....

Een uurtje later had ik 5 weckpotten vol van deze jam en éentje met vijgenjam, plus nog een klein beetje in een los bakje van elk om te kunnen proeven.

Hmmmmmm, jammie! Allebei erg lekker!

Het voordeel van bij de poort rondhangen (terwijl Arnoud druk is bij de dam....) is dat buren die om een praatje verlegen zitten wat gemakkelijker langskomen.
En dus was even later een Engelse buurman uit de Barbarie ook zeer gecharmeerd van de jam en kort daarop onze Franse buurvrouw ook.

Tegen half vijf kwam het pakje; dus de Fransen kennen uiterst lange middagen als dat nog maar het begin van de middag is.....

's Avonds wist de man van Elly te vertellen dat de vruchten in het Nederlands 'kwee' heten, of kweepeer. Aha. Wel van gehoord, dus, maar ik dacht dat dat hele kleine peervormige vruchtjes waren. En klein, dat zijn ze zeker niet!