weer een werkdag

Precies een jaar geleden, tenminste, ook op de dinsdag, had ik mijn laatste werkdag in Deventer, met aansluitend een afscheidsfeestje.
Toch even een paar keer bij stil gestaan vandaag 'goh, éen jaar geleden nu....'.
Met name vanochtend had ik, liggend in de tandartsstoel terwijl een kies werd gereduceerd tot de kern, als basis voor mijn eerste kroon :-( alle tijd om daarover na te denken. Wat een contrast hé, de ene dinsdag in september of de andere!

Ach ja.... ook niet te lang bij stilstaan, want terugrijdend over de kronkelende weggetjes in het zonovergoten glooiende landschap was al duidelijk dat het een mooie werkdag ging worden bij de dam.
Naast de dam lekte door de grond ernaast zoveel water, dat daar wat aan gedaan moest worden. Het hout dat we ervoor hadden gekcoht was in een een paar hapklare brokken voorbereid en nu het weer lekker weer was, konden we met de voetjes in de rivier om de boel op te bouwen.

De molen maalde het kanaal zo goed als leeg, zodat we zo min mogelijk onder water hoefden te werken, maar nat en modderig werden we er wel van.
Arnoud had na afloop zelfs een schuursponsje nodig onder de douche en desondanks ging nog niet alle 'zooi' eraf.

Het is nog niet klaar, maar het gaat de goede kant op. Gelukkig blijft het deze hele week mooi weer, dus kunnen we er wel aan verder.

Gisteren was ik na de Franse les bij Elly uitgenodigd om appels te helpen schillen voor de appelwijn.
Samen met nog drie Nederlandse dames maakten we er een gezellige boel van, terwijl de handjes wapperden.
Het plan werd gesmeed om de middag te besluiten met een pan verse zelfgemaakte nasi, dus moest ik Arnoud ook maar even gaan halen.
Die kon nog wat hand en span diensten verrichten bij de maal-en persinrichtingen.
We aten aan een lange tafel buiten en genoten van wat het Franse leven te bieden heeft: goed gezelschap (dat Nederlands praat (?)), een goede maaltijd (nasi, met pindasaus en kroepoek....frans??) en een prima wijntje (appelwijn...of voor de liefhebber..het ruwe versgeperste materiaal).

We hadden Freya mee en daarom vroeg een andere dame aan haar vent, die ook mee zou komen eten, om ook de honden mee te nemen. Freya is nu ruim 8 maanden, hun border collie vrouwtje is 9 maanden. Dolle pret dus. Behalve voor het konijn van Elly, die het geheel minder succesvol vond en het vanaf gepaste afstand, helemáal achterin het hok, gadesloeg.

Twee andere dames in het gezelschap hadden hetzelfde vervagende rode sterretje op hun hand gestempeld staan als wij. Zij waren dus ook zondagmiddag in Saint Auvent geweest. Daar waren allerlei buitenspelletjes te doen. Oud-Hollandsch, zouden we in Nederland zeggen....maar ja, oud-Fransch in dit geval. Met wel oud-Hollansch weer en bijbehorende luchten, dus af en toe moest er even geschuild worden onder de bomen.

Ook het kasteel van Saint Auvent was geopend vanwege een kunstexpositie over 'bomen'. Geinig, maar wij vonden het uitzicht vanuit het kasteel op het dorpje minstens zo leuk: