Gisteren en vandaag hield ik ieder uur nog een uur over, omdat mijn biologische klok nog op zomertijd staat ingesteld.
Dan kun je een hoop doen: want iedere keer als je op de klok kijkt is het een uur vroeger dan gedacht, die weer besteed kan worden aan hond, tuin, huis etc.
Tijdens zo'n extra tuinuur hoorde ik vanmorgen het hek opengaan en stonden mijn Australische buren daar.
Ze gaan bijna weer op huis aan, na vanaf mei hier geweest te zijn en ze hadden Jacqueline (in het rood gehuld) en Emanuelle (in een zwarte outfit) bij zich, in de hoop dat die hier mochten komen wonen.
De beide meisjes hadden zich een paar maanden goed hun taak vervuld, maar mee in het vliegtuig...dat is toch geen optie; deze kipjes moesten toch hier ergens een nieuw thuis vinden.
Ach, als er plaats is voor 16, is er ook plaats voor 18.
En dus mochten ze even laten uit hun verhuisbox stappen, ín hun nieuwe territoriun, waar ze meteen kennis konden maken met de anderen.
Dat verliep redelijk soepel. Af en toe wordt er wel even gepikt, maar een paar uur later zaten ze toch redelijk vreedzaam bij elkaar rond de boom in de afgevallen bladeren te graven met hun poten, op zoek naar eetbare zaken.
Nu maar eens kijken of ze door hebben waar ze kunnen slapen vannacht en of ze de eitjes daar leggen waar de anderen dat ook doen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten