Vanmiddag heb ik mijn derde worstje met stopverf aangebroken, dus er is nu al zo'n 2 kilo stopverf verwerkt bij het inzetten van diverse ruiten.
Een zekere handigheid krijg je er dan wel in, dus ik kan me al haast aanbieden als stopverfspecialist.
Samen zijn we een nieuw werkblad aan het maken voor de keuken in onze eigen gîte. Het bestaande werkblad was een experiment van een nieuw materiaal dat je kon gieten/uitsmeren en dat zou uitharden tot een prima werkblad.
Tja, experiment geslaagd, uitkomst niet helemaal wat we hadden gehoopt: het is lastig schoon te houden en daarbovenop is het materiaal aan het barsten en wegspatten.
Nu hadden we beukenplanken gekocht voor de vensterbanken in het grote huis. Daar zaten drie verrassend lange tussen (meetfoutje/dyslexie/schrijffoutje...kruis aan wat van toepassing is). Die, aangevuld met een aantal andere, kortere, zouden een prima houten werkblad kunnen vormen. We hoefden dan, te zijner tijd, nog maar hout voor éen vensterbank bij te kopen.
Maar, een kleine puzzel later, lijkt het erop dat we helemaal niets bij hoeven te kopen.
Niet alleen hadden wij bij de bestelling een kleine marge extra genomen, ook de houtleverancier had een paar centimeter bij iedere lengte er boven op gedaan, zodat het in ieder geval goed zat.
Terugrekenend naar de werkelijke lengtes en breedtes van de vensterbanken, bleken er gewoon planken over te zijn. En als je maar genoeg vensterbanken hebt (12), dan blijven er op die manier heel wat planken over.
Arnoud heeft ze op maat gezaagd en in verschillende lijmsessies bakken we daar nu werkbladdelen van.
Vanmiddag nog een culinaire ruilsessie gehouden met de buren. Ik bracht hen 8 eieren en een halve emmer boterbonen en kreeg (wat natuurlijk niet hoeft, maar ja, ze willen het graag kwijt!!) een pompoen en een potje vers geweckte tamme kastanjes mee terug.
Laatst had ik zelf kroketjes gemaakt en de buren er ook een paar, diepgevroren gegeven met klaarmaakinstructies. Ze hadden ze gemaakt én ze vonden ze lekker. Mooi!
Ik vertelde uiteraard dat het 'kroket' heet. Daar zullen ze wel van opkijken; 'croquettes' staat ook op alle zakken brokjes voor dieren.....
Binnenkort zal ik ze eens uitnodigen voor een oud-Hollandsche stampot boerenkool (als het een nachtvorstje heeft gehad). Ben benieuwd wat ze daarvan vinden.
Ze kennen boerenkool hier wel, maar niet als groente, maar als sierplant in allerlei kleurtjes in de gemeentelijke perken.
Dus als het idee leeft dat Nederlanders maar vreemde dingen eten (dierenbrokjes en sierplanten), kan ik me dat goed voorstellen.
Hoewel ons beeld van wat Fransen eten (kikkerbilletjes, pens en slakken, om maar eens wat te noemen) ook wel eens als 'apart' wordt betiteld.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten