kukelekuuuuuu

De kuikentjes die eind juni uit het ei kwamen, zijn nu (bijna) volwassen.
De kipjes in het gezelschap kom ik af en toe zittend in een zelfgemaakt kuiltje tegen, wat toch wel lijkt alsof ze proefzitten voor eieren leggen...

In de club zijn ook twee hanen. Een van de twee ('Piano' vanwege zijn zwart/witte verenkleed) is de grootste van alle hoenders in het hok. Hij is zelfs groter dan de kaalnekken.

Dat het hanen zijn was lang ongewis. In de eerste maanden was er weinig om in éen oogopslag te zien dat het haantjes zijn.
Maar in de loop van de tijd kregen deze twee een langere staart met groene veren.

En nu vanochtend, kort na het openen van het nachthok hoorde ik voor het eerst het onmiskenbare hanengeluid:"Kukelekuuuuu". Volgens mij nog maar uit éen keeltje, maar toch klonk het meteen aardig imposant... een keer of drie.
Geinig!
Hopenlijk vinden de buren dat ook..... (maar de kippies zitten aardig achterop het land, dus wellicht horen ze het niet eens)

Ondertussen draai ik ook de molen weer enkele uren per dag.
Na de reperatie aan de flexibele koppeling, bleek er toch tijden lang nog te weinig water door de rivier te stromen om echt te kunnen draaien. Het is ook zo droog geweest in de zomer, dat de gronden in het aanvoergebied de gevallen regen waarschijnlijk hebben opgezogen als een spons ofzo....

Maar nu, ook al regent het hier de afgelopen dagen (in ieder geval overdag) niet veel, is er voldoende om een paar uur per dag te kunnen draaien.

verkocht

Sinds vanochtend is ons oude huis in Nederland, niet meer óns huis.

De overdrachtdatum was 2x verzet geweest, omdat de kopers de papieren nog niet rond hadden. Maar nu is het dan toch zover dat de benodigde handtekeningen zijn gezet en de overdracht een feit is.
Toch wel even gek; zeker omdat ik er niet bij ben is het een beetje abstract. maar ja, anderzijs ben ik blij dat het via een volmacht zo geregeld kon worden. Scheelt een hoop gedoe.

paddestoelen

Vandaag is het (eindelijk) weer zonnig! Prima weer om een beetje het onkruid uit de moestuin te verwijderen en andere buitenklussen (zoals in het zonnetje de Franse lectuur bekijken).

Gisteren, toen het dan toch in ieder geval droog was, met de camera ons bos ingewandeld op zoek naar fotogenieke paddestoelen.

Hier een paar aardige exemplaren:









Wat het zijn? Wie het weet mag het zeggen.

Cendrillon

Een druilige zondagmiddag en al een beetje door de leuke binnenactiviteiten heen, omdat het niet echt voor het eerst is dat het herfstig is.
Wat te doen?

Op de kast lag nog een aankondiging van een theaterstuk in een naburig dorp van een Engels/Franse toneelclub voor drie uur 's middags.
En hoewel hun reputatie hen vooruitgesneld was en die recentie, helaas voor hen, niet heel erg uitnodigend was, besloot ik toch te gaan en het zelf te bekijken.

Het was een uitvoering van Cendrillon, ofwel Assepoester. Toneel, af en toe voorzien van een lied.

Het feestzaaltje waar het gehouden werd zat aardig vol. Het geroezemoes vooraf deed Frankrijk verruilen voor 'the UK'.... vooral Engelsen dus, zo te horen.

In de anderhalf uur dat de voorstelling duurde heb ik me goed vermaakt, het was leuk gedaan. En hoewel 75% van de spelers een (af en toe zware) Engelse tongval hadden, werd het wel helemaal in het Frans gespeeld. Toch knap, om in een taal die je niet geweldig spreekt tóch op het podium te gaan staan!

En na afloop nog even de verbazing....
Geen nazit met een kopje thee ofzo.... Nee, kort na het applaus stonden de stoelen van het publiek alweer opgestapeld in de hoek van de zaal en stroomde het zaaltje leeg. Okee..... dat kan natuurlijk ook, een kopje thee thuis!

eindelijk

Hé, hé, éindelijk is het me eens gelukt!
Wat?
Het lijkt zoiets simpels 'naar de bieb gaan'. Er zijn jaren voorbij gegaan waarin ik dat vier keer in de week deed en er echt úren bleef :-)

Maar hoewel ik me op 24 juni, letterlijk om 5 voor 12 's middags had ingeschreven, was het er tot nu toe nog niet van gekomen om er ook echt wat te lenen.
Waarom niet?

Als ik eraan dacht om erlangs te gaan, bleek steeds maar weer dat mijn schema nog altijd niet heel Frans is en zéker niet binnen de openingstijden past, want dan was 'ie altijd dicht. Terwijl hij toch zes dagdelen per week open is, wat heeeeeeel ruim is voor zijn klein dorp.

Affijn, bij het opruimen had ik de lijst met openingstijden gevonden en dan kun je het een stuk, minder aan het toeval overlaten.
Vier dagen per week is de bieb open van 10 tot 12, tijden waarop er in huize 'le moulin de la barbarie' meestal geklust wordt. En dan nog twee keer van 4 tot ??, tijden waarop ik meestal niet meer denk over weggaan.. maar ja, dan moet het schema maar even om.
Op vrijdag gaat hij ook om 4 uur open, dus tien over vier was ik er. Het was er zelfs druk én vol. Om van de stripboeken (ach ja, je moet ergens beginnen), bij de informatieve boeken te komen moest ik óver het peutermeubilair stappen.


Met een tas vol tijdschriften over de regio en tuinieren, een stripboek en een knutselboek kan ik even vooruit. Mijn Frans een extra 'boost geven'....

dat ziet er goed uit

Afgelopen maandag hebben we met vereende krachten zo'n zes aanhangertjes vol met meubilair en ander ditjes en datjes van de Barbarie naar de Moulin de la Barbarie gebracht.

De vereende krachten bestonden uit Ian, die het spul kwijt wilde, Didier, een vriend van de rugbyclub en Bernie, een vriend de Engelse buren uit de Barbarie, die zin en tijd had om te helpen.

's Avonds was ik uitgenodigd bij Bernie en zijn vrouw Eve, samen met Ian, Glen en Mo om daar een vorkje mee te prikken. Dat was wel gezellig en de Crispy Duck, Rijst met Curry en Stoofpeertje met Siroop en Slagroom smaakten uitstekend.



De meeste spullen staan droog/niet-te-koud/uit de weg opgeborgen. Maar 3 kasten hebben een droog, warm plekje gevonden ín onze gîte, zoals bovenstaande buffetkast die de keuken meteen lekker aankleed!

Gisterenmiddag kwam via de email het bericht binnen dat ons oude huis nog niet vrijdag wordt overgedragen aan de nieuwe eigenaren, maar day ze nog een weekje extra nodig hebben om alle hypotheekdingen papiertechnisch rond te breien. Jammer, maar ja... dan wordt het toch volgende week....!

Gisterenavond stond de buurman voor de poort met een plastic zakje bij zich.
Zijn vrouw was met haar zus in het bos wezen wandelen in Champagnac en was daar een aantal 'Cèpes de Bordeaux' tegengekomen (eekhoorntjesbrood) . De eerste lichting van het seizoen en ze vonden dat ik hun maaltje maar moest hebben.



Aardig, nietwaar?

Dus ik weet wat er vanavond op mijn menu staat: omelet met cèpes en peterselie.

Nog een fotootje voor de schaal van die dingen:

(En dit is nog maar mediumsize, volgens mij)

meubeltjes

De voormalige eigenaar van onze eerste 5 kipjes heeft zijn huis verkocht en hij is nu twee weken over uit Engeland om het helemaal leeg te maken.

Hij is niet van plan om alles mee te nemen naar Engeland, dus een deel wordt ook weggegooid, weggegeven en verkocht.

Arnoud had al eens laten vallen dat als hij nog meubilair had dat niet meegaat, dat wij mogelijk wel geïnteresseerd zouden zijn om het een en ander over te nemen.

Zodoende liet hij me gisteren zien welke spullen hij graag in Frankrijk achter wil laten.

Een eettafelset met 6 stoelen, bijpassende buffetkast en open kast en een hoekbank, een bed, een ladenkast en nog zo wat ditjes en datjes leken me heel geschikt om in de molen of in éen van de gîtes een nieuw plekje te vinden en over de prijs werden we het ook al snel eens.Het is goed spul voor een fractie van de prijs als je het nieuw moet kopen.

Maandag gaan we ermee aan de 'wandel', de 500 meter bultaf naar ons huis, met hulp van een vriend van de rugby en zijn aanhangwagen.

Ik ben benieuwd hoe het bij ons zal staan! Ben vandaag maar even begonnen met wat plek ervoor in te ruimen, want een paar dingen zijn bestemt voor plekken die nu nog volop 'under construction' zijn, dus daar moet het nog even niet in de weg staan en stoffig worden. En een vochtige schuur is ook niet ideaal.
Maar, nu kan er wel het een en ander in onze gîte komen en in de kamer die tot nu toe alleen dienst deed als 'verhuisdozenkamer' in het grote huis, kunnen nu ook wel een paar stukken droog en 'uit de weg' staan.

Na dat sjouwen even een rondje over het terrein gelopen met Freya en daarbij kwam ik in het bos een hertje tegen die even stil bleef staan om net zo goed naar mij te kijken....

boerenkool met worst

De lerares Frans vertelde afgelopen maandag dat ze voorlopig nog tot half juni doorgaat met lesgeven, onder de vlag van de nieuw op te richten stichting. Dan besluit ze of ze daarna ook nog verder wil binnen de nieuwe stichting.
Voorlopig gaan de lessen dus gewoon door.

Gisteren heb ik de Franse buren getrakteerd op een super Hollandse maaltijd: boerenkool met worst! Voorafgegaan door een courgettesoepje uit de weck en gevolgd door een zelfgemaakte vanillevla met warme bramen uit de weck.
Het viel geloof ik wel in goede aarde. De buurvrouw was vooral erg gecharmeerd van de zoetzure zilveruitjes. Hier kennen ze wel zilveruitjes, maar dan op zuur. De zachte smaak van het zoetzuur beviel haar wel.

Half éen 's middags is niet helemaal het tijdstip waarop ik doorgaans z'n stevige warme prak eet, maar ja.... zij wel. En bijkomend voordeel: je kan gemakkelijk 4 uur klessebessen zonder met 'beddtijd' in de knoei te komen!
Hoewel ik na vier uur Frans praten en verstaan bést een tukje had kunnen doen, ook al was het net vier uur geweest.
Maar, het moet gezegd, het gaat steeds beter met dit soort dingen. In het begin was ik na een uurtje al helemaal moe en begreep ik er niks meer van.... tegenwoordig denk ik in het Frans in Frans gezelschap en begrijp ik toch het meeste wel.

Nadat ze weg waren, even bij de kipjes gekeken voor een uitwisseling van voer tegen verse eieren.
In het weiland zag ik een beest hard weglopen. Prachtige rode vacht en een dikke staart. Als kippeneigenaar hoor je ze liever niet zo vlakbij je dames te zien, maar ja, het is wel een heel mooi beest! En beste kans dat hij hier langer woont dan ik, dus voorlopig vertrouwen we maar op de kwaliteit van het hek rond de kipjes....

De molen draait en maakt iedere dag een iets beter voltage, dus dat gaat de goede kant op. En er zit ook niet heel veel blad in het kanaal, dus dat scheelt ook.
En hoewel de voorspellingen op iedere moment van de dag tot zaterdag regen, regen en regen voorspellen, kijk ik nu toch al de hele ochtend tegen een blauwe lucht aan en valt er prima te rommelen in de tuin.

eekhoorntjesbrood

Al sinds we hier wonen kijken we reikhalsend uit naar 'cèpes', ofwel eekhoorntjesbrood; de lekkere paddestoelen die hier volop in de buurt groeien.

Dus zeker als het een keer flink heeft geregend en het daarna niet al te koud is, denken we dat het nu toch zover zal zijn en geven we onze ogen overal goed de kost op zoek nar die bruine hoed, met gaatjes aan de onderkant en de witte steel met een nettekening erop.

Helaas heb ik ze nog altijd niet zo massaal zien groeien als aangekondigd.
De weidechampignons schieten nu wel letterlijk als paddestoelen uit de grond, maar verder nog niets paddestoelachtigs te bekennen.

Behalve dan nu in de woonkamer:


Een knutselproject. Met wat vingerhaken, oude lappen, een oude emmer en een restje kurk ontstond deze poef die zeker bij Tornio in de smaak lijkt te vallen.

Vannacht heeft het zo'n 5 cm geregend, dus vanmorgen heb ik de molen geactiveerd zodat 'ie weer kan indraaien en zo'n 10 kruiwagens blad verwijdert bij de bladvanger uit het molenkanaal.
De generator levert nog niet genoeg op om wat mee te doen, maar dat was vorig jaar ook zo. Pas na een dag of twee schijnt 'ie er weer helemaal zin in te hebben.
We wachten geduldig af. Gelukkig is het molenkanaal nu vrij schoon en de bomen al aardig kaal; dus ik kan ook nog eens wat anders doen dan bladvangen.

Voor de komende dagen wordt er nog veel meer water verwacht en het is niet koud. Ben dus benieuwd hoe het nu met de cèpes gaat...