Cendrillon

Een druilige zondagmiddag en al een beetje door de leuke binnenactiviteiten heen, omdat het niet echt voor het eerst is dat het herfstig is.
Wat te doen?

Op de kast lag nog een aankondiging van een theaterstuk in een naburig dorp van een Engels/Franse toneelclub voor drie uur 's middags.
En hoewel hun reputatie hen vooruitgesneld was en die recentie, helaas voor hen, niet heel erg uitnodigend was, besloot ik toch te gaan en het zelf te bekijken.

Het was een uitvoering van Cendrillon, ofwel Assepoester. Toneel, af en toe voorzien van een lied.

Het feestzaaltje waar het gehouden werd zat aardig vol. Het geroezemoes vooraf deed Frankrijk verruilen voor 'the UK'.... vooral Engelsen dus, zo te horen.

In de anderhalf uur dat de voorstelling duurde heb ik me goed vermaakt, het was leuk gedaan. En hoewel 75% van de spelers een (af en toe zware) Engelse tongval hadden, werd het wel helemaal in het Frans gespeeld. Toch knap, om in een taal die je niet geweldig spreekt tóch op het podium te gaan staan!

En na afloop nog even de verbazing....
Geen nazit met een kopje thee ofzo.... Nee, kort na het applaus stonden de stoelen van het publiek alweer opgestapeld in de hoek van de zaal en stroomde het zaaltje leeg. Okee..... dat kan natuurlijk ook, een kopje thee thuis!