9 maaiers

We waren al een paar dagen met de voorbereidingen bezig, door alle hekken langs de weides langs te lopen en waar nodig te repareren.

Arnoud had via internet een kleine kudde schapen te koop gevonden in de Haute Vienne.
Die zouden óf woensdagmiddag bezorgd worden, óf zaterdagniddag.

Een telefoontje om drie uur leerde ons dat ze ingeladen werden en een dik uur later op de stoep zouden staan.

8 (waarschijnlijk zwangere) ooien en 1 ram van het Franse ras Solognot.

Het ras staat bekend om zijn 'sterke' eigenschappen: ze kunnen het hele jaar buiten staan, het zijn goede 'lopers'(handig als Freya er haar schapenhoederskwaliteiten op gaat uitproberen) en kunnen zelfstandig lammeren.

Affijn, ze zijn tegen 5 uur in hun nieuwe weiland losgelaten en gingen meteen aan het werk: maaien.

Daar kunnen ze zich prima mee vermaken, want er is genoeg weiland (iets van drie hectare in het stuk waar ze nu staan) en het meeste is bijna een meter hoog. Ze schijnen het tot golfbaankwaliteit kort te houden! En zelfs de braamstruiken met smaak te verorberen!

Met de vorige eigenaren een uur lang gsproken over alle tips en trucs over schapen (voeding, gezondheid, oormerken etc).
Nu de praktijk.......

fraai!

Hé, hé, het gereedschap is weer in de schuur, de pannen weer in de kastjes, de vaat gedaan/in de vaatwasser, het stof opgeveegd en de vloer gedweild..... de klus in onze keuken is klaar.



Maar drie dagen 'pizza, lasagne en friet', hebben wel geleid tot een fraai resultaat!

En nu deze klus af is, hebben we weer een aangename uitvalsbasis om naar terug te keren na werkzaamheden buiten of in het grote huis. Wel zo prettig!!

verhuisd

We zijn nu een paar dagen bezig om het werkblad van de keuken in onze gîte te vervangen door een beukenhouten werkblad.
Gisteren hebben we het in elkaar gelijmd, vanochtend netjes vlak geschuurd.

Toen we elkaar weer konden zien in de neerdalende stofwolken, besloten we dat het tijd was er er even tussenuit te gaan en er diende zich via de email een geschikt klusje aan.

Sinds Piano laat blijken dat 'ie een haan is, zijn er drie kipjes nogal ongelukkig en zij trokken zich terug in de schuur.
Elly, mijn muziekmaatje wilde wel kipjes hebben en met een verhuizing kunnen we háar en de kipjes hopenlijk gelukkig maken.

Elly mailde dat het kippenhok klaar was, dus toen na een telefoontje bleek dat ze ook thuis was, zijn we de kipjes gaan vangen en bezorgen.

Naderhand konden we weer verder met schuren en het opvullen van kiertjes met houtpasta. Nu nog wachten tot dat droog is, licht opschuren en dan (vele) laksessies houden.

Een groot nadeel van klussen in je woonruimte is wel duidelijk zichtbaar: overal opgestapelde spullen uit de keuken en gereedschap en stof.....

Nog even doorbijten dus.

Het wordt wel mooi. Dus onze kerstdis kunnen we straks in stijl bereiden!
En het gaat ook vrij goed, zelf een werkblad maken van beukenhout, dus als het zich een beetje goed houdt, dan is dat ook een goede optie voor in het grote huis.

in de sneeuw

Sinds de nacht van donderdag op vrijdag ligt er sneeuw en dat levert aardige plaatjes op uiteraard.

Freya vond het eerst maar niks, sneeuw. Maar na een paar uur gewenning blijkt het toch ook wel aardige kanten te hebben; bijvoorbeeld dat het zo leuk stuift als je erin rondspringt.





De kipjes zijn er heel wat minder van gecharmeerd. De meesten blijven de hele dag in de schuur en geloven het verder wel buiten.
Alleen een enkele kaalnek en de 'Aussies' zijn niet bang voor een beetje kippenvel....

diepvries

Op de Nederlandse tv worden de schaatsen alvast uit het vet gehaald: de eerste wedstrijden op natuurijs én de te verwachten filedrukte ivm met sneeuw van morgen zijn het gesprek van de dag.

Nou, hier zijn de omstandigheden ook vergelijkbaar met die in een diepvries....brrrrrr.
De komende dagen komt het kwik niet boven nul en vrijdag wordt hier sneeuw verwacht.

Hoewel het water in de rivier nog niet overweldigend is, is het wel genoeg om heel wat kacheltjes ta laten snorren, zodat we het hier binnen in ieder geval aangenaam hebben.

Maar 'naar de kipjes', pak ik er in ieder geval een sjaal, handschoenen en een muts bij. Freya lijkt de lagere temperatuur niet te hinderen, die wil gewoon naar buiten.

Nou, wij zijn toch meer te porren voor binnenklusjes: maten nemen voor een vloer, een plattegrond ervan tekenen... dat soort zaken.

In de diverse schuren is het ook niet echt aangenaam om te zijn..... dus....eh..... "is het al bijna voorjaar?" ("neee, nog lang niet kleumsmurf")

kerstkransje

Gisteren was ik uitgenodigd om deel te nemen aan een workshop 'kerstdecoraties maken' in een gemengd gezelschap van Nederlandse, Engelse en Franse dames.

Het idee was dat iedereen al wat materiaal mee zou nemen én wat te lunchen en dat we dan in de atelierschuur van de Nederlandse Hélène aan de slag gingen.

Om half elf gingen we aan de slag.

Freya was ook gezellig mee, kon ze nog even raggen met de jonge border collie van Hélène en ons verder vanuit de tuin gadeslaan.

Na een eerste stuk was het tijd voor de lunch, waar de jonge border collie (geheel tot het genoegen van de betrokkenen!) af en toe aan een stukje achterpoot, oor, of staart van een kat daar in huis knabbelde. Verbazend hoe die kat gewillig/enthousiast met zich liet donderjagen!

Na de lunch hielden een paar dames het voor gezien, maar de echte fanaten storten zich op nog een paar projecten.



Dit was mijn derde stuk, die ik op een roestig stuk ijzer heb gemaakt. Er komt geen kaars of dennentak aan te pas!

Tegen vieren nog even gezamenlijk de schuur opgeruimd en weer op huis aan.

post

Het was even een tijdje stil op het front van de Franse dienstverlening en dat is eigenlijk wel prettig, want zodra er weer diensten verleend moeten gaan worden in de categorie 'buiten het vierkantje denken', komt er zelden iets rond en glimmends uit tevoorschijn....

Een tijdje terug had ik een rekening te declaren bij het ziekenfonds. In principe kan dat simpel, door met een plastic kaart te wapperen op het juiste moment en dan gaat het allemaal automatisch.
Kennelijk was ik net luttele seconde te laat met wapperen, want ik kreeg een declaratieformulier mee.

Ik herinnerde me nog hoe dat moest van Arnouds onze eerste tandartsrekening: een uittreksel van onze bankgegevens erbij en op de bus.

Twee weken later was er een onheilspellend dikke envelop van het ziekenfonds met, jawel, het hele zwikkie retour met het verzoek om het wel even goed in te vullen. Het klantnummer ontbrak!

Sorry! Inderdaad! Dom, dom, dom!
Maar..... eh...... het feit dat ze me het konden terugsturen, zou toch voldoende info moeten opleveren om mijn klantnummer uit hun computer te peuteren....???? (Naam, adres, woonplaats.....)

Affijn, met een glimlach heb ik het verder ingevuld en op de bus gedaan.

Vandaag, post van het ziekenfonds. Iets minder dik.
Dat bleek niet aan een glansrijke afwerking te liggen, maar aan het feit dat ze ditmaal mijn envelop niet meer hadden teruggestuurd....

Met het verzoek om het geheel volledig in te vullen. Ik had wel mijn klantnummer ingevuld, maar niet die van Arnoud en zo konden ze werkelijk niks voor me doen!!!!!
Had Arnoud íets te maken met de declaratie?????? Noppes!
En nu ik zo vriendelijk was geweest om mijn inschrijfnummer in te vullen, móet de rest toch wel uit hun computer te peuteren zijn???

Ik werd zó pissig op deze geweldige dienstvelening... dat ik er nu, vier uur later, nog spierpijn van heb!
Affijn, nog maar eens proberen.... Zal wel weer een dikke envelop opleveren?????

Gisteren was er ook post van het waterleidingbedrijf.
Ze hadden de jaarrekening opgemaakt op basis van de door hun afgelezen meterstand. We krijgen geld terug.

Prima dus.

Maar ja, ze schrijven vrolijk dat ze geen enkele consumptie hebben gemeten in het afgelopen jaar. De meterstand was precies hetzelfde gebleven.

Tja....

Ik ga niet in bad in Tardoirewater, ik doe de afwes niet met regenwater en poetsen levert wel zweet op, maar dat gaat niet in het sop!

Er klopt dus iets niet en dat zou, wat mij betreft, het waterleidingbedrijf toch ook op zijn minst kunnen vermoeden.
Nee, nu krijg ik binnenkort, met vriendelijke groet, een cheque opgestuurd.

Leuk natuurlijk, maar érgens, óoit gaat dit natuurlijk weer gezeur opleveren.
Kunnen we ons vast op verheugen!

mei-december

Er is vandaag een kerst-/rommelmarkt in St Laurent sur Gorre, waar ik vanmorgen even naar toe ben geweest.

Thuisgekomen stapte ik uit de auto en zag even verderop iets in het gras liggen, langs de weg, vlakbij onze garage, vlak voor de brug over de Tardoire.
Hoewel het van alles kon zijn, vond ik de kleur en de grootte me iets te bekend voorkomen en ik liep de twintig stappen ernaartoe.

Daar werden mijn vermoedens helaas meteen bevestigd.

De mooie wit met rode kat die hier in mei was geboren, maar die we pas eind juni tegenkwamen, is dood. Mogelijk al sinds eergisteren, want ik had hem die avond al niet meer gezien, terwijl hij zich toch meestal wel 's avonds liet verwennen met een handje kattenvoer en ik hem dan ook even op mocht pakken.

De oorzaak? Ik denk aangereden. Zijn lijfje was intact, maar zijn kop was helemaal scheef.
Bah, niet te lang aan denken. Liever nog even een plaatje van hoe je dit mooie beestje zomaar ergens tegen kon komen:

geintje

Omdat de Tardoire met enige regelmaat lekker wordt bijgevuld, is het een fraaie dag om binnen, bijvoorbeeld aan de computer te zitten.

Eens in de zoveel tijd is het nuttig om een backup te maken en overtollige zooi van de harde schijf af te gooien. Andersom is daarbij trouwens de aanbevolen volgorde, maar ja.... je kan niet alles hebben....

Het beoordelen van onbekende bestanden op hun merites levert nogal eens de verrassing op:"O ja, dat heb ik toen eens gemaakt".

Vandaag zag ik ook een mapnaam die me niks zei op mijn laptop, dus tja.... openen maar die handel en kijken wat het is.

Het bleek een programmaatje te zijn om een beetje lol te maken met de webcam. Ooit al eens uitgeprobeerd, getuige het melige filmpje wat ook in de map zat, maar daarna niet meer gebruikt.

Tijd dus om diverse lachspiegeleffecten even los te laten op het beeld in de webcam (c'est moi....)

Deze vond ik wel artistiek!

haantjes

Eén december alweer. 's Ochtends is het pas tegen acht uur licht, 's avonds is het al om kwart voor zes donker.
In Nederland is het nóg wat langer donker, maar hoewel het hier dus íetsje beter is, hoeft dit deel van het jaar van mij echt niet. Nou ja... het wordt nog een paar weekjes een klein beetje erger en daarna gaan we weer (heeeeeeeeeeel langzamerhand) de goede kant op. Qua licht dan... de winter zelf kan dan nog volop losbarsten....

De kipjes gaan nu ook tegen kwart over vijf uit zichzelf naar hun slaapschuur en 'op stok' (hoewel een aantal van de jonkies nog altijd in een gezamenlijk nest op de grond slaapt).
De korte dagen zouden theoretisch tot minder eieren moeten leiden, maar ik heb er iedere dag nog altijd een stuk of 5 a 6. Het zou kunnen dat de jongste dames al hun bijdragen leveren, maar dat geloof ik nog niet, want dat begint meestal met een aantal misbaksels (windeieren of dubbeldooiers) en die heb ik nog niet gezien.

Een van de kipjes uit de Engelse lichting had deze week een wond op zijn hoofd. Die is u wel weer aan het genezen, maar ze heeft zich twee dagen echt teruggetrokken in de schuur.
Oorzaak???? Een van de hanen? Een van de hennen? Een van de buizerds? Iets anders?

Ik weet het niet, maar met twee adolescentenhanen bij het spul, is er momenteel wel meer onrust, dus er zal wel worden bijgeschaafd aan de 'pikorde'. Hopenlijk vloeit daar verder geen bloed bij. Er is immers ruimte zat voor allemaal! Maar ja, wie ben ik om me met hun pikorde te bemoeien?

Hoewel... als de hanen niet snappen dat ze de kippen heel moeten laten en denken dat zíj de baas zijn....kon het nog wel eens een hard gelag voor ze worden als blijkt dat ze bepaald niet onmisbaar zijn om eieren te krijgen ......

Affijn, vandaag de fraaie haantjes maar even op de foto gezet.