Terwijl de inwoners van Nederland hun leven niet zeker zijn op straat i.v.m. het afsteken van vuurwerk, is het hier rustig als altijd.
De schaapjes dartelen in de wei (nou ja, de jongste drie dan), Freya dartelt achter door mij gegooide stokken aan en Twinkel...de grijze kleine kat... dartelt daar weer gezellig bij mee en in de rand van het weiland sprokkelen de kipjes hun maaltje torretjes bij elkaar.
Maar ja, het was dan ook 12 graden vanmiddag!
De molen draait steeds minder goed, de rivier is weer erg laag.
Dus, als iedere dag, maar weer een prakkie hout in de kachel, want de komende dagen gaat de temperatuur wel weer zakken.
De pizza-oven is een gewelidge uitvinding!
Schreef ik gisteren al dat ik er stronken hout in voorverwarm; sinds gisteren heeft hij er een functie bij gekregen.
Sinds mijn vest af is, hoef ik geen kilometers naturelkleurige wol meer te spinnen. De strengen die ik nu maak mógen dus best een kleurtje krijgen.
Ik had al eens de methode geprobeerd met pannen op het vuur. Maar nu zag ik op internet ook een optie om het in potten te doen in de zon. Scheelt energie...zeker als ik niet 'op de molen' kook.
De zon-met-kracht laat echter nog even op zich wachten, maar omdat het voornamelijk bleek te gaan om de warmte ervan, kwam een oude bekende weer in beeld: de pizza-oven!
Een rondje door de tuin en de keuken leverde me wat potentiele kleurstoffen op: elzenproppen, walnootdoppen, roestige spijkers, elzentwijgen, mossen.
Theoretisch moet het in éen sessie kunnen: kleurstofleverancier, water, aluin en wol (eventueel nog met azijn en roest als toevoeging) in de pot en rustig wachten (een paar daagjes) op het resultaat.
Ik voel meer voor de tweetrapsraket: eerst een bouillonnetje maken van de kleurstofleverancier, dat filteren en dan de wol met de aluin erin. Dan kun je namelijk eerst zien of de kleur van het water je wat lijkt én je wol zit niet onder de reststukjes.
Er waren vanmorgen al twee potten zover gekleurd, dat ik popelde om de wol erin te doen.
Dus nu staat er éen streng in de bak walnootdoppen (kaneelachtige kleur) en éen streng in de elzenproppen met roest (donkergrijs/zwart!).
Rustig wachten tot het water helder is gekleurd en dan uitspoelen, drogen en kijken wat het is geworden.
Ben benieuwd. Maar het duurt nog wel tot 2011 voor het eruit kan
:-)
vrijdag 31 december 2010
donderdag 30 december 2010
slim stoken
In het grote huis stoken we al sinds oktober de speksteenkachel om mee te helpen het daar op temperatuur te houden.
Er gaat tenminste een boodschappenkrat vol hout per dag in, om de kachel warm te houden.
Nu hadden we een lekkere voorraad in het houtschuurtje, zelf uit het bos gesleept en geklooft.
Toch valt al een tijdje op dat vele kleintjes éen grote maken. Moest ik aan het begin op mijn tenen staan om wat van de stapel af te halen. Tegenwoordig is de stapel geslonken tot heuphoogte/kniehoogte.
Nu lag en nog een stapel stammetjes te wachten op de kloofmachine, buiten het schuurtje. (Je weet wel, die stapel waar ik laatst de kipjes op heb gefotografeerd).
Dat was nog niet echt droog, maar toch wilde ik laatst, toen het zo koud was, wel eens proberen wat er gebeurde als ik zo'n blokje op een goed brandend vuur zou doen.
En voila.... het brand schoon op!
Met als groot voordeel:
1) je hoeft niet zo vaak bij het vuur te gaan kijken als het koud is en hij de hele dag gestookt moet worden,
2) De stapel droog kleingemaakt hout gaat iets minder hard,
3) De stammetjes hoeven niet meer gekloofd te worden!
Toen ik dat had gezien heb ik een groot deel van de stapel maar binnen gelegd in de houtschuur, zodat het niet verder nat zou worden door de sneeuw.
Arnoud kwam nog met een goede tip, namelijk om de stammetjes voor te warmen/drogen in de pizza-oven die er vlak boven het vuur in de speksteenkachel zit. Daar is het een graad of 40 à 50.
En zo gaat het nog veel beter!
Meestal passen er maar twee stammetjes in... en langzamerhand zijn de meeste pizzaovenformaat stammetjes er wel uit...Maar goed, we zijn alweer een week of drie/vier verder gevorderd in de winter.
De kleine schapenkoppen maken het goed. De kleinste kon bij nader inzien toch wel eens een mannetjes zijn....
Er gaat tenminste een boodschappenkrat vol hout per dag in, om de kachel warm te houden.
Nu hadden we een lekkere voorraad in het houtschuurtje, zelf uit het bos gesleept en geklooft.
Toch valt al een tijdje op dat vele kleintjes éen grote maken. Moest ik aan het begin op mijn tenen staan om wat van de stapel af te halen. Tegenwoordig is de stapel geslonken tot heuphoogte/kniehoogte.
Nu lag en nog een stapel stammetjes te wachten op de kloofmachine, buiten het schuurtje. (Je weet wel, die stapel waar ik laatst de kipjes op heb gefotografeerd).
Dat was nog niet echt droog, maar toch wilde ik laatst, toen het zo koud was, wel eens proberen wat er gebeurde als ik zo'n blokje op een goed brandend vuur zou doen.
En voila.... het brand schoon op!
Met als groot voordeel:
1) je hoeft niet zo vaak bij het vuur te gaan kijken als het koud is en hij de hele dag gestookt moet worden,
2) De stapel droog kleingemaakt hout gaat iets minder hard,
3) De stammetjes hoeven niet meer gekloofd te worden!
Toen ik dat had gezien heb ik een groot deel van de stapel maar binnen gelegd in de houtschuur, zodat het niet verder nat zou worden door de sneeuw.
Arnoud kwam nog met een goede tip, namelijk om de stammetjes voor te warmen/drogen in de pizza-oven die er vlak boven het vuur in de speksteenkachel zit. Daar is het een graad of 40 à 50.
En zo gaat het nog veel beter!
 |
Meestal passen er maar twee stammetjes in... en langzamerhand zijn de meeste pizzaovenformaat stammetjes er wel uit...Maar goed, we zijn alweer een week of drie/vier verder gevorderd in de winter.
De kleine schapenkoppen maken het goed. De kleinste kon bij nader inzien toch wel eens een mannetjes zijn....
maandag 27 december 2010
nog eentje
Zaterdagmiddag heeft ook 'nummer 5' een lammetjes gekregen.
In verhouding tot de enorme buik van de moeder, is het een kleintje, maar ook deze gaat heel goed.
Ik heb de indruk dat het alledrie meisjes zijn.
Ze hebben nu al een paar flink koude nachten goed overleefd en vanaf nu wordt het de komende week warmer, dus da's prettig voor ze...denk ik.
Bij het voeren heb ik even de buiken van de overige ooien bekeken, maar er zit nu niks meer bij waarvan ik denk 'die staat op 'ploffen'.
Maar ja.... verrassingen zijn wel eerder voorgekomen..... :-)
In verhouding tot de enorme buik van de moeder, is het een kleintje, maar ook deze gaat heel goed.
Ik heb de indruk dat het alledrie meisjes zijn.
Ze hebben nu al een paar flink koude nachten goed overleefd en vanaf nu wordt het de komende week warmer, dus da's prettig voor ze...denk ik.
Bij het voeren heb ik even de buiken van de overige ooien bekeken, maar er zit nu niks meer bij waarvan ik denk 'die staat op 'ploffen'.
Maar ja.... verrassingen zijn wel eerder voorgekomen..... :-)
zaterdag 25 december 2010
schatjes
De lammetjes hebben de nacht goed doorstaan.
Vanmorgen toen ik voer ging brengen, zag ik dat ze zelfs al heel goed meelopen. De kudde stond namelijk verderop in de wei, maar alle groten hadden wel zin in wat mais, haver en gerst, dus die kwamen naar me toe lopen. Het kleine grut hobbelde vrolijk mee. De grooste kleine is zelfs meegewandeld tot in de schuur.
Toen had ik nog geen camera bij me.
Deze zijn van een uurtje later. De kleinste (maar ook al stevige) kleine ligt hier in het gras naast zijn moeder; de andere moeder staat achteraan op de foto.
Toen ik ook wat hooi in de schuur had neergelegd kwam deze moeder met het grootste jong dat toch ook van dichtbij bekijken.
Ik heb geprobeerd het oormerk van de moeders te lezen, want ik had gezien dat 'nummer 5' van de week de dikste van het stel was.
Maar ik geloof niet dat nummer 5 al gelammerd heeft.
Vanmorgen toen ik voer ging brengen, zag ik dat ze zelfs al heel goed meelopen. De kudde stond namelijk verderop in de wei, maar alle groten hadden wel zin in wat mais, haver en gerst, dus die kwamen naar me toe lopen. Het kleine grut hobbelde vrolijk mee. De grooste kleine is zelfs meegewandeld tot in de schuur.
Toen had ik nog geen camera bij me.
Deze zijn van een uurtje later. De kleinste (maar ook al stevige) kleine ligt hier in het gras naast zijn moeder; de andere moeder staat achteraan op de foto.
 |
Toen ik ook wat hooi in de schuur had neergelegd kwam deze moeder met het grootste jong dat toch ook van dichtbij bekijken.
 |
 |
Ik heb geprobeerd het oormerk van de moeders te lezen, want ik had gezien dat 'nummer 5' van de week de dikste van het stel was.
Maar ik geloof niet dat nummer 5 al gelammerd heeft.
vrijdag 24 december 2010
terugkeer van het licht
Kerst is zo rond de kortste dag, voor de heidenen onder ons, toch vooral het feest van de terugkeer van het licht... dat we weer de goede kant op gaan: die van het voorjaar.
Dat dat nog wel even duurt is een tegenvaller, maar goed....
En toch....
Ik maakte net vanmiddag mijn rondje over de weilanden en ik zag er een paar schapen een beetje in de bosjes scharrelen. Heel even dacht ik iets bijzonders te zien...maar dacht al snel:"Nee, toch niet"....
In de twee jar dat ik hier nu woon heb ik me al vaak voorgenomen om mijn intuïtie te vertrouwen en ook nu had ik het in eerste instantie wél goed. Want inderdaad, naast een volwassen ooi: een lam! Een mooi stevig, maar nog wat wankel op de pootjes lam!
Voorjaar!
Een paar passen verder had ik zicht op de rest van de kudde en ik zag dat er een ooi tussen de kudde en de jonge aanwinst stond. Even goed kijken en ...ja hoor... ook bij deze ooi stond een mooi stevig lam tussen de pootjes!
Dubbel voorjaar!
Dat het sneeuwt, slaan we voor het gemak maar even over!
Ik heb wat extra stro in de 'kerst'-stal gelegd... al is de kans groot dat de hele familie gewoon buiten slaapt vannacht.
Volgens de theorie zouden ooien vanaf augustus zwnger kunnen worden.
Vijf maanden min 5 dagen draagtijd......
Weer een mythe ontkracht dus....want dat is bijna eind juli!
Dat dat nog wel even duurt is een tegenvaller, maar goed....
En toch....
Ik maakte net vanmiddag mijn rondje over de weilanden en ik zag er een paar schapen een beetje in de bosjes scharrelen. Heel even dacht ik iets bijzonders te zien...maar dacht al snel:"Nee, toch niet"....
In de twee jar dat ik hier nu woon heb ik me al vaak voorgenomen om mijn intuïtie te vertrouwen en ook nu had ik het in eerste instantie wél goed. Want inderdaad, naast een volwassen ooi: een lam! Een mooi stevig, maar nog wat wankel op de pootjes lam!
Voorjaar!
Een paar passen verder had ik zicht op de rest van de kudde en ik zag dat er een ooi tussen de kudde en de jonge aanwinst stond. Even goed kijken en ...ja hoor... ook bij deze ooi stond een mooi stevig lam tussen de pootjes!
Dubbel voorjaar!
Dat het sneeuwt, slaan we voor het gemak maar even over!
Ik heb wat extra stro in de 'kerst'-stal gelegd... al is de kans groot dat de hele familie gewoon buiten slaapt vannacht.
Volgens de theorie zouden ooien vanaf augustus zwnger kunnen worden.
Vijf maanden min 5 dagen draagtijd......
Weer een mythe ontkracht dus....want dat is bijna eind juli!
donderdag 23 december 2010
kerstsfeer
Afgelopen dinsdag hebben we kerstdecoraties gemaakt; 4 NL dames bij mij in het 'washok' dat tot een workshopruimte was omgetoverd.
Ik had al drie kruiwagens vol takken uit de tuin geknipt, de dames hadden ook nog een kruiwagen met van alles bij zich...dus we konden wel flink voort.
Ik had wel zin om een paar kransen te maken.
Waaronder deze:
Deze werkjes hieronder heb ik op woensdag nog gemaakt van de 'restjes':
Vandaag dus maar even een 'bakkie' gedaan bij mijn buren én een paar Engelsen in de buurt en hen ieder een fraaie krans in de maag gesplitst.
Ik had al drie kruiwagens vol takken uit de tuin geknipt, de dames hadden ook nog een kruiwagen met van alles bij zich...dus we konden wel flink voort.
Ik had wel zin om een paar kransen te maken.
Waaronder deze:
 |
Deze werkjes hieronder heb ik op woensdag nog gemaakt van de 'restjes':
 |
 |
 |
 |
Vandaag dus maar even een 'bakkie' gedaan bij mijn buren én een paar Engelsen in de buurt en hen ieder een fraaie krans in de maag gesplitst.
maandag 20 december 2010
bericht 300
Dit is alweer het 300e bericht op dit weblog.
Het wordt het bericht van de grote getallen, want het gaat over mijn Solognotwol-vest.
Na een paar mutsjes e.d. vond ik het een maand of twee geleden wel tijd voor een 'wat groter' project.
Een lekker warm vest leek me wel een goed idee.
Nu is het breigedeelte ervan af en hij is in elkaar gezet (zie foto). Nog een paar knopen erop verzinnen en welicht nog wat 'toeters-en-bellen'....
En dan heb ik een vest wat zo'n 2 kilo wol bevat!
Aangezien het maken van 100 gram garen ongeveer 2 uur spinnen en een half uur twijnen behelst en ik met het verbreien ervan ook wel zo'n 2 a 3 uur zoet ben, zit hier ruim 100 uur werk in!!!
Maar ja.. je kan heel goed radio luisteren of t.v. kijken in combinatie met spinnen en breien.. dus dat valt dan weer mee :-)
O ja.... voor 2 kilo garen heb je 2 Solgnotvachten nodig!!
1 vacht loodst 1 schaap gemakkelijk door min 15 ....
Het wordt het bericht van de grote getallen, want het gaat over mijn Solognotwol-vest.
 |
Na een paar mutsjes e.d. vond ik het een maand of twee geleden wel tijd voor een 'wat groter' project.
Een lekker warm vest leek me wel een goed idee.
Nu is het breigedeelte ervan af en hij is in elkaar gezet (zie foto). Nog een paar knopen erop verzinnen en welicht nog wat 'toeters-en-bellen'....
En dan heb ik een vest wat zo'n 2 kilo wol bevat!
Aangezien het maken van 100 gram garen ongeveer 2 uur spinnen en een half uur twijnen behelst en ik met het verbreien ervan ook wel zo'n 2 a 3 uur zoet ben, zit hier ruim 100 uur werk in!!!
Maar ja.. je kan heel goed radio luisteren of t.v. kijken in combinatie met spinnen en breien.. dus dat valt dan weer mee :-)
O ja.... voor 2 kilo garen heb je 2 Solgnotvachten nodig!!
1 vacht loodst 1 schaap gemakkelijk door min 15 ....
dinsdag 14 december 2010
mijn naam is....
Vanmorgen, toen ik bezig was aan mijn rondje 'kippen', 'schapen', 'tanken', hout halen', zag ik aan de overkant van de bijna opgedroogde rivier iets liggen.
Het leek nog het meest op een molshoop met wat sneeuw aan de zijkant, maar dat kon niet... die molshoop wel, maar de sneeuw niet.
Als het dat niet was, dan zou het een beest kunnen zijn.
Gewapend met emmer, handschoenen en fototoestel toog ik naar de overkant en het bleek dit te zijn:
Hij was vast ziek en kon zich in de kou niet meer redden, denk ik. Als hij door een roofdier gevangen zou zijn, was hij om te beginnen niet zo gaaf én niet meer daar!
Ik heb hem meegenomen in de emmer en zal straks eens vragen aan de buren of zij daar nog een maaltijd in zien. Geen idee. Ze zijn Frans, dus het kan makkelijk!
Dit is wel de eerste haas die ik hier op het terrein tegen kom.
Nu ik toch buiten stond met het fototoestel ook maar even mijn bijna droge rivierbedding gefotografeerd.
Het is onvoorstelbaar, maar de molen doet het nog steeds!
Nu komt het water daarvan natuurlijk wel door het molenkanaal en is het water in de rivier het surplus... de overloop over de dam.
Okee, de molen draait geen topproductie, maar voedt nog altijd wel de grote kachel in het grote huis.
De weersverwachting is nog steeds zeer winters:
Arnoud had een website gezien waarop wel zoveel neerslag werd verwacht, maar dan in de vorm van regen. Lijkt me beter. Bovenstaand plaatje is niet helemaal mijn favoriet, na woensdag dan...daarvoor gaat het wel.
Het leek nog het meest op een molshoop met wat sneeuw aan de zijkant, maar dat kon niet... die molshoop wel, maar de sneeuw niet.
Als het dat niet was, dan zou het een beest kunnen zijn.
Gewapend met emmer, handschoenen en fototoestel toog ik naar de overkant en het bleek dit te zijn:
 |
Hij was vast ziek en kon zich in de kou niet meer redden, denk ik. Als hij door een roofdier gevangen zou zijn, was hij om te beginnen niet zo gaaf én niet meer daar!
Ik heb hem meegenomen in de emmer en zal straks eens vragen aan de buren of zij daar nog een maaltijd in zien. Geen idee. Ze zijn Frans, dus het kan makkelijk!
Dit is wel de eerste haas die ik hier op het terrein tegen kom.
Nu ik toch buiten stond met het fototoestel ook maar even mijn bijna droge rivierbedding gefotografeerd.
 |
Het is onvoorstelbaar, maar de molen doet het nog steeds!
Nu komt het water daarvan natuurlijk wel door het molenkanaal en is het water in de rivier het surplus... de overloop over de dam.
Okee, de molen draait geen topproductie, maar voedt nog altijd wel de grote kachel in het grote huis.
De weersverwachting is nog steeds zeer winters:
 |
Arnoud had een website gezien waarop wel zoveel neerslag werd verwacht, maar dan in de vorm van regen. Lijkt me beter. Bovenstaand plaatje is niet helemaal mijn favoriet, na woensdag dan...daarvoor gaat het wel.
maandag 13 december 2010
staart
Het zonnetje schijnt (al voor de vierde dag op rij), overdag is het boven nul, de laag ijs in een waterbak is een centimter of 4.
Het molentje voorziet het grote huis van stroom, de auto is vrijdag door de periodieke keuring gekomen, zonder bijzonderheden.
Dus: c'est beau, la vie!
(En ja...hoewel 'vie' vrouwelijk is, is het een gangbare uitdrukking met 'het doorgaans mannelijke 'beau', om het nóg sterker te benadrukken, is me verteld)
Het blijft fraai zo tot en met woensdag en daarna......
Laat ik het zo zeggen: ik heb nu meer dan 200 liter brandstof voor mijn huisbrandertjes, de proviand op orde en mijn aggregaat vanmorgen getest.
Er wordt in drie dagen tijd 30 mm neerslag verwacht, bij een temperatuur rond nul. Als dat allemaal sneeuw wordt, dan is dan 30 cm!
Ik weet niet of alle electraleidingen dáar tegen kunnen.
Hopenlijk valt het mee, want ik was eigenlijk wel klaar met ingesneeuwd zijn.
Gisterenavond deed ik een bizarre vondst, op weg naar het afsluiten van het kippenhok. Een circa 30 cm lang, zeer pluizig, grijs ding.
Geen idee, wat het was, maar in het donker ging Freya ermee spelen en was hij al snel uit het zicht verdwenen.
Vanmorgen bleek het beneden te liggen, vlakbij het haardhout.
Bij daglicht moest ik toch constateren dat het een staart is, want een uiteinde wat wat gestold bloed leek te bevatten, sloot 'iets van plastic' toch wel uit.
Maar ja... wat voor een dier was hier tot voor kort de trotse eigenaar van?
Het is te klein voor een vos en ook de kleur vond ik er niet zo bij passen. Qua formaat zou ik denken aan een eekhoorn, maar ook daarvoor geldt: dan wel een grijze!
Wacht eens.... mischien is het wel een 'loir', ofwel een 'zevenslaper'!
Die heb ik hier nog niet gezien, maar ze zitten er vast wel. En kleur en lengte lijken daar wel mee in overeenstemming.
plaatje op internet
Dan is 'ie wel tijdens zijn slaap overvallen door een roofdier, schat ik in, want deze beesten slapen zeven maanden en zijn alleen in de zomer actief.
Het molentje voorziet het grote huis van stroom, de auto is vrijdag door de periodieke keuring gekomen, zonder bijzonderheden.
Dus: c'est beau, la vie!
(En ja...hoewel 'vie' vrouwelijk is, is het een gangbare uitdrukking met 'het doorgaans mannelijke 'beau', om het nóg sterker te benadrukken, is me verteld)
Het blijft fraai zo tot en met woensdag en daarna......
Laat ik het zo zeggen: ik heb nu meer dan 200 liter brandstof voor mijn huisbrandertjes, de proviand op orde en mijn aggregaat vanmorgen getest.
Er wordt in drie dagen tijd 30 mm neerslag verwacht, bij een temperatuur rond nul. Als dat allemaal sneeuw wordt, dan is dan 30 cm!
Ik weet niet of alle electraleidingen dáar tegen kunnen.
Hopenlijk valt het mee, want ik was eigenlijk wel klaar met ingesneeuwd zijn.
Gisterenavond deed ik een bizarre vondst, op weg naar het afsluiten van het kippenhok. Een circa 30 cm lang, zeer pluizig, grijs ding.
Geen idee, wat het was, maar in het donker ging Freya ermee spelen en was hij al snel uit het zicht verdwenen.
Vanmorgen bleek het beneden te liggen, vlakbij het haardhout.
Bij daglicht moest ik toch constateren dat het een staart is, want een uiteinde wat wat gestold bloed leek te bevatten, sloot 'iets van plastic' toch wel uit.
Maar ja... wat voor een dier was hier tot voor kort de trotse eigenaar van?
Het is te klein voor een vos en ook de kleur vond ik er niet zo bij passen. Qua formaat zou ik denken aan een eekhoorn, maar ook daarvoor geldt: dan wel een grijze!
Wacht eens.... mischien is het wel een 'loir', ofwel een 'zevenslaper'!
Die heb ik hier nog niet gezien, maar ze zitten er vast wel. En kleur en lengte lijken daar wel mee in overeenstemming.
plaatje op internet
Dan is 'ie wel tijdens zijn slaap overvallen door een roofdier, schat ik in, want deze beesten slapen zeven maanden en zijn alleen in de zomer actief.
woensdag 8 december 2010
superpompoen
Mijn muziekmaatje Elly had een prijs gewonnen bij een gezellige mdidag met als doel geld in te zamelen voor kinderen in de problemen.
Zij had het gewicht goed geraden van de pompoen en dus mocht zij hem op komen halen.
Ha: daarmee zit je auto aardig vol en het had kennelijk ook heel wat voeten in de aarde gehad om hem in te laden.
Want wat was het juiste gewicht.....
Zevenendertig kilo!
Maar ja, wat moet je met zoveel pompoen?
Nou, mij uitnodigen voor een middagje recepten met pompoen uitproberen: P-soep, P-hartige taart, P-cake, P-chutney, P-brood, P-souflé....
We hadden zo'n 7 verschillende recepten gevonden die we wilden doen en die lekker veel pompoen zouden bevatten.
Maar na een middagje flink kokkerellen in haar keuken, gisteren, hadden we pas drie recepten volbracht: soep, hartige taart en cake....maar de pompoen was wel gehalveerd.
Dus ik heb nog een 'stukje' mee naar huis gekregen, om er chutney van te maken en Elly ging er nog van uitdelen in haar koor, op franse les, op schildercursus....
De hartige taart heb ik net geprobeerd: smaakt prima!
Zij had het gewicht goed geraden van de pompoen en dus mocht zij hem op komen halen.
Ha: daarmee zit je auto aardig vol en het had kennelijk ook heel wat voeten in de aarde gehad om hem in te laden.
Want wat was het juiste gewicht.....
Zevenendertig kilo!
Maar ja, wat moet je met zoveel pompoen?
Nou, mij uitnodigen voor een middagje recepten met pompoen uitproberen: P-soep, P-hartige taart, P-cake, P-chutney, P-brood, P-souflé....
We hadden zo'n 7 verschillende recepten gevonden die we wilden doen en die lekker veel pompoen zouden bevatten.
Maar na een middagje flink kokkerellen in haar keuken, gisteren, hadden we pas drie recepten volbracht: soep, hartige taart en cake....maar de pompoen was wel gehalveerd.
Dus ik heb nog een 'stukje' mee naar huis gekregen, om er chutney van te maken en Elly ging er nog van uitdelen in haar koor, op franse les, op schildercursus....
De hartige taart heb ik net geprobeerd: smaakt prima!
maandag 6 december 2010
20 graden warmer
Hoera, de wereld is weer groen en bruin!
Was het eergisteren nog min 10, het is nu bijna plus 10. Veel beter!
Dat witte spul, dat me een paar dagen aan huis hield, smolt gisteren in rap tempo weg, waardoor alles weer groen werd. Verder heeft het vannacht zo hard geregend, dat het terrein nu lekker modderig is, bruin dus.
Kon de molen in de kou niet draaien, omdat er nauwelijks water in de rivier zat.... door het smeltwater en de regen hebben we nu weer het omgekeerde probleem: de rivier zit te vol. De bak naast het bassin begint ook al vol te lopen. In plaats van de molen verder open te draaien en eindelijk lekker te kunnen produceren, heb ik hem helemaal stop gezet, om een waterballet in de molen te voorkomen, wat gebeurt als het aandrijfwiel draaiend onder water komt.
Maar ja, ik kan nu de gite beneden en het grote huis de hal 'stoken' door de ramen open te zetten. Wel opletten dat het niet inregent...maar verder een prima oplossing.
Ik was gisteren begonnen aan mijn laatste trogje van 20 liter brandstof voor de brander die mijn gite verwarmd. Aangezien ik zo'n 8 liter per dag op een ultrakoude dag erdoor jaag, moest de weg toch langzamerhand ook om die reden wel weer eens begaanbaar worden... ik moest bijtanken!
Eerst gisteren even moreel bijgetankt bij mijn muziekmaatje onder het genot van een kop thee. Hun huis is 's ochtends vroeg circa 5 graden (boven nul...dat wel). Da's niet heel comfortabel. Bij mij was het 16 's ochtends vroeg, met dank aan 2 maal daags tanken en de hele nacht doorstoken.
Vandaag in Rochechouart 5 nieuwe trogjes brandstof gehaald.
Vorig jaar hadden we er 10 verbruikt in de hele winter; nu al bijna 11 en de winter is officieel nog nauwelijks begonnen!! Ook al hoop ik dat de vorst zich overdag voorlopig niet meer laat ziet en dat neerslag in ieder geval niet meer komt in de vorm van sneeuw!!
Was het eergisteren nog min 10, het is nu bijna plus 10. Veel beter!
Dat witte spul, dat me een paar dagen aan huis hield, smolt gisteren in rap tempo weg, waardoor alles weer groen werd. Verder heeft het vannacht zo hard geregend, dat het terrein nu lekker modderig is, bruin dus.
Kon de molen in de kou niet draaien, omdat er nauwelijks water in de rivier zat.... door het smeltwater en de regen hebben we nu weer het omgekeerde probleem: de rivier zit te vol. De bak naast het bassin begint ook al vol te lopen. In plaats van de molen verder open te draaien en eindelijk lekker te kunnen produceren, heb ik hem helemaal stop gezet, om een waterballet in de molen te voorkomen, wat gebeurt als het aandrijfwiel draaiend onder water komt.
Maar ja, ik kan nu de gite beneden en het grote huis de hal 'stoken' door de ramen open te zetten. Wel opletten dat het niet inregent...maar verder een prima oplossing.
Ik was gisteren begonnen aan mijn laatste trogje van 20 liter brandstof voor de brander die mijn gite verwarmd. Aangezien ik zo'n 8 liter per dag op een ultrakoude dag erdoor jaag, moest de weg toch langzamerhand ook om die reden wel weer eens begaanbaar worden... ik moest bijtanken!
Eerst gisteren even moreel bijgetankt bij mijn muziekmaatje onder het genot van een kop thee. Hun huis is 's ochtends vroeg circa 5 graden (boven nul...dat wel). Da's niet heel comfortabel. Bij mij was het 16 's ochtends vroeg, met dank aan 2 maal daags tanken en de hele nacht doorstoken.
Vandaag in Rochechouart 5 nieuwe trogjes brandstof gehaald.
Vorig jaar hadden we er 10 verbruikt in de hele winter; nu al bijna 11 en de winter is officieel nog nauwelijks begonnen!! Ook al hoop ik dat de vorst zich overdag voorlopig niet meer laat ziet en dat neerslag in ieder geval niet meer komt in de vorm van sneeuw!!
vrijdag 3 december 2010
hongerbeestjes
 |
Vannacht heeft het alweer gesneeuwd, er ligt nu een centimter of 6.
De beestjes buiten redden zich wel, maar ik betwijfel toch of ze dit heel tof vinden.
En dus zijn er 's ochtends heel wat wezens blij me te zien.
De schapen krijgen een extra schep mais/gierst/haver én een kruiwagen hooi, de eendjes lusten ook wel iets van dit mengsel aangevuld met tarwe en de kippen beginnen hun dag ook op dit ontbijt, weg te spoelen met vers, vloeibaar water.
Nog even volhouden.... zondag gaat het warm water regenen.
Mooi!
Wég met de sneeuw (dan kan ik er ook weer eesn op uit) en wellicht de molen aan....
Nu is de Tardoire echt belachelijk laag, daar heb ik, als watermoelenaar niks aan.
donderdag 2 december 2010
google.....ha!
Zoals eerder deze week beschreven, ben ik bezig om te proberen de verhuur van onze huisjes wat actiever op internet onder de aandacht te brengen.
Eén van de dingen die ik probeer, is via een publiek weblog, over onze schapen en wolbewerken.
Ik was natuurlijk een blog begonnen bij een site waarvan ik al had gecheckt of de berichten die daarop staan ook goed gevonden worden via Google. Dat is wel een nuttige voorwaarde, nietwaar?
Vervolgens op twee opeenvolgende dagen berichtjes gepost. De blog moet immers ook gevuld worden, wil het kunnen gaan werken.
Gisteren heb ik maar eens voorzichtig de proef op de som genomen en in Google een paar kernmerkende trefwoorden getypt die in éen van de berichten voorkwamen.
Mijn verwachtingen waren bepaald niet hoog over de zichtbaarheid in de zoekresultaten; maar ik hoopte hem wellicht tegen te komen ergens in de eerste vijf bladzijden met zoekresultaten.
Ha!
Groot was de verrassing toen ik zag dat hij met die zoekwoorden zelfs op de eerste plaats verscheen!!! Nogmaals: HA!
Dus nu is een een kwestie van regelmatig aardige berichtjes posten en die, onopvallend, maar wel regelmatig, te voorzien van woorden waar potentiele huurders op zoeken op Google.
De lezer van dit blog, houd ik graag nog even in spanning wat de URL van het nieuwe blog is. Maar met de inzet van een béetje zoekvaardigheid en via dít weblog verkregen kennis móet je er nu dus zelf achter kunnen komen...
uitdaging?
Welke oud-collega heeft zin in deze hersenkraker, nu de wind waait om het huis-van-zwarte-piet?
Welk familielid heeft wel zin in deze puzzel?
Laat me weten, als je denkt de URL gevonden te hebben!
Eén van de dingen die ik probeer, is via een publiek weblog, over onze schapen en wolbewerken.
Ik was natuurlijk een blog begonnen bij een site waarvan ik al had gecheckt of de berichten die daarop staan ook goed gevonden worden via Google. Dat is wel een nuttige voorwaarde, nietwaar?
Vervolgens op twee opeenvolgende dagen berichtjes gepost. De blog moet immers ook gevuld worden, wil het kunnen gaan werken.
Gisteren heb ik maar eens voorzichtig de proef op de som genomen en in Google een paar kernmerkende trefwoorden getypt die in éen van de berichten voorkwamen.
Mijn verwachtingen waren bepaald niet hoog over de zichtbaarheid in de zoekresultaten; maar ik hoopte hem wellicht tegen te komen ergens in de eerste vijf bladzijden met zoekresultaten.
Ha!
Groot was de verrassing toen ik zag dat hij met die zoekwoorden zelfs op de eerste plaats verscheen!!! Nogmaals: HA!
Dus nu is een een kwestie van regelmatig aardige berichtjes posten en die, onopvallend, maar wel regelmatig, te voorzien van woorden waar potentiele huurders op zoeken op Google.
De lezer van dit blog, houd ik graag nog even in spanning wat de URL van het nieuwe blog is. Maar met de inzet van een béetje zoekvaardigheid en via dít weblog verkregen kennis móet je er nu dus zelf achter kunnen komen...
uitdaging?
Welke oud-collega heeft zin in deze hersenkraker, nu de wind waait om het huis-van-zwarte-piet?
Welk familielid heeft wel zin in deze puzzel?
Laat me weten, als je denkt de URL gevonden te hebben!
dinsdag 30 november 2010
de geneugten van snowboots
Vanmiddag begon het weer te sneeuwen.
Na een uurtje flink doorsneeuwen, ging ik met Freya maar even een rondje wandelen. Muts op, sjaal om, jas aan, handschoenen aan en de snowboots aan de voeten.
Tja, het duurt even voordat je zover bent dat je de deur achter je kunt dichttrekken in de winter.
Een fraaie perfecte sneeuwdeken, die ik knerpend met mijn snowboots wreed verstoorde.
In het veld zat een enorme buizerd op een paal. Rustig laten zitten en met een flinke boog eromheen gelopen om hem rustig te laten dromen over betere tijden.
Bij de kippen maar een flinke extra dot hooi in het hok gedaan. Er wordt flink vorst verwacht in de komende dagen en ik weet niet wat een kip kan hebben voordat het diepvrieskip wordt. Ze zitten daar wel in een hok dat in de luwte staat, maar ja, min 15 is toch gewoon min 15....
Bij binnenkomst vraag ik me af welke eisen ik zou stellen aan snowboots. Drie belangrijke, denk ik: niet-glad in de sneeuw, warm en sneeuwdicht.
Je glijdt er inderdaad niet mee uit in de sneeuw. Da's prettig!
Maar na een flinke wandeling sijpelt er koud water via de neus en de wreef naar binnen. Hmmmm... niet sneeuwdicht dus en daarmee ook niet heel warm.
Aan de horizon van de weersvoorspellingen gloren echter alweer betere tijden met 11 graden overdag, volgende week dinsdag.
Nog even met chocomelk en zelfgemaakte advocaat bij de kachel volhouden dus.
Na een uurtje flink doorsneeuwen, ging ik met Freya maar even een rondje wandelen. Muts op, sjaal om, jas aan, handschoenen aan en de snowboots aan de voeten.
Tja, het duurt even voordat je zover bent dat je de deur achter je kunt dichttrekken in de winter.
Een fraaie perfecte sneeuwdeken, die ik knerpend met mijn snowboots wreed verstoorde.
In het veld zat een enorme buizerd op een paal. Rustig laten zitten en met een flinke boog eromheen gelopen om hem rustig te laten dromen over betere tijden.
Bij de kippen maar een flinke extra dot hooi in het hok gedaan. Er wordt flink vorst verwacht in de komende dagen en ik weet niet wat een kip kan hebben voordat het diepvrieskip wordt. Ze zitten daar wel in een hok dat in de luwte staat, maar ja, min 15 is toch gewoon min 15....
Bij binnenkomst vraag ik me af welke eisen ik zou stellen aan snowboots. Drie belangrijke, denk ik: niet-glad in de sneeuw, warm en sneeuwdicht.
Je glijdt er inderdaad niet mee uit in de sneeuw. Da's prettig!
Maar na een flinke wandeling sijpelt er koud water via de neus en de wreef naar binnen. Hmmmm... niet sneeuwdicht dus en daarmee ook niet heel warm.
Aan de horizon van de weersvoorspellingen gloren echter alweer betere tijden met 11 graden overdag, volgende week dinsdag.
Nog even met chocomelk en zelfgemaakte advocaat bij de kachel volhouden dus.
maandag 29 november 2010
PR-machine
Hoewel de sneeuw binnen een paar uur was gesmolten, is het in november/december, wat mij betreft niet echt prettig om úren buiten te zijn.
En als het alternatief dan is om úren binnen te zijn, werd het wel eens tijd om een goed voornemen ten uitvoer te brengen: weer eens wat kolen op het vuur gooien van de stoommachine die gite-verhuur heet.
Ik was al eens begonnen met een nieuw ontwerp van onze website, maar die was nooit veel verder gekomen dan een halffabrikaat op mijn harde schijf.
Laatst wilde ik nóg weer een nieuw ontwerp maken. Helaas stuitte ik op het probleem dat het websitebouwprogramma dat ik voorheen gebruikte, op de p.c. stond die overleden is, ergens vorig jaar. De installatiecd-rom zit wel ergens in een doos....maar ja....het moet ook anders kunnen nietwaar?
Vele uren later, besloot ik gisteren dat ik vanalles op mijn harde schijf kan ontwerpen, maar dat het misschien ook wel een plan is om in ieder geval de info op de oude site alvast te updaten.
Ach en als je daar wat plaatjes vervangt, lijkt het alweer net even wat anders. Het begin is niet gek, al zeg ik het zelf:
www.poosjevrij.nl
Maar ja, als de info op mijn site is geupdate, moet er op de Micazu-site, waar we bij aangesloten zijn, wel hetzelfde staan.
Daar dus ook ook maar een uurtje nuttig gespendeerd aan het bijwerken van die site:
poosjevrij.micazu.nl
Voor de Twitteraars en Facbookers onder de lezers:
Er staan op de micazusite Twitter en Facebook-knopjes.....druk daarop en gooi daarmee ook wat kooltjes op mijn PR-vuurtje!!
Uit een vorig leven is blijven hangen dat je je 'unique selling point' moet benadrukken en dat je 'de boer op moet': actief je procuct onder de aandacht brengen bij de juiste mensen.
Nu deelde ik tot nu toe mijn 'unique selling point' met duizenden andere vakantiehuisjes: de fraaie rustige omgeving. Watermolens zijn er ook heel wat en die liggen ook allemaal aan het water!
Maar sinds ik het idee los heb gelaten dat mensen hier een huisje huren om vervolgens de hele dag op stap te zijn (het is hier namelijk zo mooi, ze willen veel liever op het terrein blijven!)...dient zich wel iets aan.
Toen ik op internet aan het grasduinen was om meer te weten te komen over wol spinnen, verbaasde ik me over de hoeveelheid mensen die zich in Nederland met spinnen, breien, haken e.d. bezig houdt én fanatiek!
Ha;
wij hebben schapen = wol!
spinnen/breien/haken: in het zonnetje/de schaduw op het eiland bij ons; dat klinkt als zéeer onderscheidend, nietwaar?
Dus gisteren heb ik die info op de site erbij gezet én ben ik bezig een weblog over dit onderwerp op te richten, als worm aan het haakje om de vissen in die vijver te interesseren in een wolvakantie in Frankrijk, bij ons.
De mogelijkheid zal ik dan ook in de komende weken gaan 'pluggen', door te reageren op blogs van collega-wol-creatievelingen.
Alles met elkaar.....
Begint het wel weer erg op werk te lijken :-)
En als het alternatief dan is om úren binnen te zijn, werd het wel eens tijd om een goed voornemen ten uitvoer te brengen: weer eens wat kolen op het vuur gooien van de stoommachine die gite-verhuur heet.
Ik was al eens begonnen met een nieuw ontwerp van onze website, maar die was nooit veel verder gekomen dan een halffabrikaat op mijn harde schijf.
Laatst wilde ik nóg weer een nieuw ontwerp maken. Helaas stuitte ik op het probleem dat het websitebouwprogramma dat ik voorheen gebruikte, op de p.c. stond die overleden is, ergens vorig jaar. De installatiecd-rom zit wel ergens in een doos....maar ja....het moet ook anders kunnen nietwaar?
Vele uren later, besloot ik gisteren dat ik vanalles op mijn harde schijf kan ontwerpen, maar dat het misschien ook wel een plan is om in ieder geval de info op de oude site alvast te updaten.
Ach en als je daar wat plaatjes vervangt, lijkt het alweer net even wat anders. Het begin is niet gek, al zeg ik het zelf:
www.poosjevrij.nl
Maar ja, als de info op mijn site is geupdate, moet er op de Micazu-site, waar we bij aangesloten zijn, wel hetzelfde staan.
Daar dus ook ook maar een uurtje nuttig gespendeerd aan het bijwerken van die site:
poosjevrij.micazu.nl
Voor de Twitteraars en Facbookers onder de lezers:
Er staan op de micazusite Twitter en Facebook-knopjes.....druk daarop en gooi daarmee ook wat kooltjes op mijn PR-vuurtje!!
Uit een vorig leven is blijven hangen dat je je 'unique selling point' moet benadrukken en dat je 'de boer op moet': actief je procuct onder de aandacht brengen bij de juiste mensen.
Nu deelde ik tot nu toe mijn 'unique selling point' met duizenden andere vakantiehuisjes: de fraaie rustige omgeving. Watermolens zijn er ook heel wat en die liggen ook allemaal aan het water!
Maar sinds ik het idee los heb gelaten dat mensen hier een huisje huren om vervolgens de hele dag op stap te zijn (het is hier namelijk zo mooi, ze willen veel liever op het terrein blijven!)...dient zich wel iets aan.
Toen ik op internet aan het grasduinen was om meer te weten te komen over wol spinnen, verbaasde ik me over de hoeveelheid mensen die zich in Nederland met spinnen, breien, haken e.d. bezig houdt én fanatiek!
Ha;
wij hebben schapen = wol!
spinnen/breien/haken: in het zonnetje/de schaduw op het eiland bij ons; dat klinkt als zéeer onderscheidend, nietwaar?
Dus gisteren heb ik die info op de site erbij gezet én ben ik bezig een weblog over dit onderwerp op te richten, als worm aan het haakje om de vissen in die vijver te interesseren in een wolvakantie in Frankrijk, bij ons.
De mogelijkheid zal ik dan ook in de komende weken gaan 'pluggen', door te reageren op blogs van collega-wol-creatievelingen.
Alles met elkaar.....
Begint het wel weer erg op werk te lijken :-)
zaterdag 27 november 2010
witte wereld
Het was al een dag of twee beloofd en niet gekomen; maar vannochtend dan toch: sneeuw.
Alles heeft een toef van zo'n 10 centimeter, ook de grond.
De lucht is staalgrijs; dus het lijkt erop of er nog wel meer in de planning is.
Freya schrok zich vanmorgen een hoedje bij het open doen van de deur: ze blafte wat en maakte al vrij vlot (zonder er in te willen lopen) een terugtrekkendee beweging: naar binnen!
Ook de kleine katjes zijn geen fan: lekker binnen zitten, veel beter!
Mijn idee!
Maar ja, de kippies, de schapies.....die willen ook wel wat eten.
En ik zal ook de molen weer activeren. De afgelopen twee dagen kon ik, met een beetje fantasie de molen overdag laten draaien voor de grote kachel in het grote huis. Meer zat er niet in: te weinig water in de rivier.
Dus dat moet hij vandaag ook maar weer doen...of meer natuurlijk!
Mijn kacheltje in de gite draait overuren om het een beetje behaaglijk te krijgen/houden. Aangezien er een liter of 4 brandstof in een tankje gaat, moet ik nu iedere dag tanken. Dan gaat de voorraad brandstof hard!
Dus de hoop is nog altijd op water in de rivier gevestigd, zodat de molen weer meer kan produceren.
Bijna ongelimiteerd electrische kacheltjes aanzetten, lijkt me een prima vooruitzicht. Zéker als ik nu de witte wereld buiten door het raam zie.
Nou ja, het is nu licht.....
Maar eens even de snowboots aan en de neus buiten steken.....brrrrrr.
Alles heeft een toef van zo'n 10 centimeter, ook de grond.
De lucht is staalgrijs; dus het lijkt erop of er nog wel meer in de planning is.
Freya schrok zich vanmorgen een hoedje bij het open doen van de deur: ze blafte wat en maakte al vrij vlot (zonder er in te willen lopen) een terugtrekkendee beweging: naar binnen!
Ook de kleine katjes zijn geen fan: lekker binnen zitten, veel beter!
Mijn idee!
Maar ja, de kippies, de schapies.....die willen ook wel wat eten.
En ik zal ook de molen weer activeren. De afgelopen twee dagen kon ik, met een beetje fantasie de molen overdag laten draaien voor de grote kachel in het grote huis. Meer zat er niet in: te weinig water in de rivier.
Dus dat moet hij vandaag ook maar weer doen...of meer natuurlijk!
Mijn kacheltje in de gite draait overuren om het een beetje behaaglijk te krijgen/houden. Aangezien er een liter of 4 brandstof in een tankje gaat, moet ik nu iedere dag tanken. Dan gaat de voorraad brandstof hard!
Dus de hoop is nog altijd op water in de rivier gevestigd, zodat de molen weer meer kan produceren.
Bijna ongelimiteerd electrische kacheltjes aanzetten, lijkt me een prima vooruitzicht. Zéker als ik nu de witte wereld buiten door het raam zie.
Nou ja, het is nu licht.....
Maar eens even de snowboots aan en de neus buiten steken.....brrrrrr.
maandag 22 november 2010
eerste dagje
Vandaag had de molen er voor het eerst weer zin in om voldoende electra te produceren om in de eigen apparaten te gebruiken. Ik kon vanochtend de afdeling 'gîtes' erop zetten en zelfs aan het eind van de dag liep hij nog keurig voldoende 220 te produceren voor mijn 3 kacheltjes die zachtjes bij staan en mijn lampjes.
Hij liep al wel bijna tien dagen overdag 'op toeren', maar de productie kwam nauwelijks boven de 200 volt...dat schiet niet op.
Nou is de voorspelling dat het hier de komende dagen flink afkoelt, dus een beetje zelfgemalen electra kan dan helemaal geen kwaad! Ik hoop zelfs dat dit nog maar 'het begin' is van de productiecapaciteit, want het zou fijn zijn als zowel de 2 gîtes gestookt kunnen worden ermee als het grote huis...
Dat lukte voorheen ook, dus dat gaat vast wel goedkomen.
Hij liep al wel bijna tien dagen overdag 'op toeren', maar de productie kwam nauwelijks boven de 200 volt...dat schiet niet op.
Nou is de voorspelling dat het hier de komende dagen flink afkoelt, dus een beetje zelfgemalen electra kan dan helemaal geen kwaad! Ik hoop zelfs dat dit nog maar 'het begin' is van de productiecapaciteit, want het zou fijn zijn als zowel de 2 gîtes gestookt kunnen worden ermee als het grote huis...
Dat lukte voorheen ook, dus dat gaat vast wel goedkomen.
woensdag 17 november 2010
binnen bezig
Vanmorgen was het een winterwonderland: alles was wit berijpt bij min drie graden celcius.
Het gaf me de hoop dat het dan aardig weer zou kunnen worden, omdat het zo helder was geweest. Helaas was dat van ultrakorte duur en nu regent het sinds het begin van de middag er weer sombertjes op los.
En hoewel het vorige week al flink nat was geweest, zag ik dat de rivier alweer aardig gezakt was en dat als de molen enige kans wil maken op het maken van electriciteit; er wel weer extra water nodig was.
Alles met elkaar dus maar een binnendagje vandaag.
Ik ben begonnen met het maken van gordijnen voor in de slaapkamer in het grote huis.
Het zijn maar drie raampjes.... maar ja.... daar gaat toch een metertje of 12 stof inzitten.
Gisteren nog deze foto gemaakt:
Ik kwam de molen uit en zag de kippen heel decoratief op de boomstammen zitten. Opschieten dus, om mijn fototoestel op te halen... maar ja.... nooit snel genoeg natuurlijk.
Dan maar de fotomodellen een beetje positioneren met wat brood op de juiste plek!
Ook gisteren even muziek wezen maken bij mijn Nederlandse muziekmaatje (accordeon). Zij had me gevraagd te komen als haar Franse muziekmaatje (viool) er zou zijn en me stiekem voorzien van een paar van hun nummers, om te tranponeren voor sax.
Het Franse muziekmaatje was voor de zekerheid hierover maar niet ingeseind; maar ze vond het gelukkig wel een leuk plan.
En zo speelden we wat Klezmermuziek: accordeon, viool en alt-sax!
Klinkt geheel niet onaardig bij elkaar.
Wel moest ik zo zacht mogelijk spelen als ik maar kon, om nog iets van de viool te kunnen horen. En laat 'zacht en subtiel' nou niet bepaald mijn meest beoefende stijl, ha, ha....
Het gaf me de hoop dat het dan aardig weer zou kunnen worden, omdat het zo helder was geweest. Helaas was dat van ultrakorte duur en nu regent het sinds het begin van de middag er weer sombertjes op los.
En hoewel het vorige week al flink nat was geweest, zag ik dat de rivier alweer aardig gezakt was en dat als de molen enige kans wil maken op het maken van electriciteit; er wel weer extra water nodig was.
Alles met elkaar dus maar een binnendagje vandaag.
Ik ben begonnen met het maken van gordijnen voor in de slaapkamer in het grote huis.
Het zijn maar drie raampjes.... maar ja.... daar gaat toch een metertje of 12 stof inzitten.
Gisteren nog deze foto gemaakt:
 |
Ik kwam de molen uit en zag de kippen heel decoratief op de boomstammen zitten. Opschieten dus, om mijn fototoestel op te halen... maar ja.... nooit snel genoeg natuurlijk.
Dan maar de fotomodellen een beetje positioneren met wat brood op de juiste plek!
Ook gisteren even muziek wezen maken bij mijn Nederlandse muziekmaatje (accordeon). Zij had me gevraagd te komen als haar Franse muziekmaatje (viool) er zou zijn en me stiekem voorzien van een paar van hun nummers, om te tranponeren voor sax.
Het Franse muziekmaatje was voor de zekerheid hierover maar niet ingeseind; maar ze vond het gelukkig wel een leuk plan.
En zo speelden we wat Klezmermuziek: accordeon, viool en alt-sax!
Klinkt geheel niet onaardig bij elkaar.
Wel moest ik zo zacht mogelijk spelen als ik maar kon, om nog iets van de viool te kunnen horen. En laat 'zacht en subtiel' nou niet bepaald mijn meest beoefende stijl, ha, ha....
vrijdag 12 november 2010
molen opgestart
Gisteren heb ik de molen maar weer eens voorzichtig opgestart.
Er kwam niet zo heel veel blad meer mee met de rivier, dus het leek me dat ik het maar weer eens moest proberen; want het waterniveau in de Tardoire moet nu wel voldoende zijn, met al die regen.
Net als de twee jaar ervoor, moet hij er weer langzaam inkomen. De eerste paar dagen lukt stroom opwekken nauwelijks, zelfs als ik de instroomopening vol open zet. Waarschijnlijk moet er eerst het een en ander schoonspoelen intern?
Dus laat ik hem nu maar lekker op toeren draaien, zonder er apparaten aan te hangen. Hopenlijk kan hij wel stroom gaan opwekken in of na het weekend.
De schaapjes brengen veel tijd door in de schuur, met het barre weer.
Dat houdt ook in dat ik aan de bak mag om het daar een beetje schoon te houden. Voorlopig eerst maar een paar dagen laagjes vers stro erop gooien en dan, als het weer mooier weer is, met de tractor de vuile boel er weghalen.
Ondertussen wel om de andere dag er een kruiwagen hooi heen brengen, wat uitstekend smaakt zo te zien, want je draait je om en de 11 paar maalkaken hebben het al verwerkt. Als soppend door het weiland gaan de gedachten nog terug naar de betere dagen, toen Yvonne en Piet in de zomer hielpen om het hooi bijeen te harken.
Verder zag ik dat Brenda in het rijtje volgers erbij is gekomen: leuk!
Ik heb je email-adres niet meer paraat, maar ben ook heel benieuwd hoe het met je gaat! Via de website poosjevrij.nl kun je me een mailtje sturen als je dat wilt.
Er kwam niet zo heel veel blad meer mee met de rivier, dus het leek me dat ik het maar weer eens moest proberen; want het waterniveau in de Tardoire moet nu wel voldoende zijn, met al die regen.
Net als de twee jaar ervoor, moet hij er weer langzaam inkomen. De eerste paar dagen lukt stroom opwekken nauwelijks, zelfs als ik de instroomopening vol open zet. Waarschijnlijk moet er eerst het een en ander schoonspoelen intern?
Dus laat ik hem nu maar lekker op toeren draaien, zonder er apparaten aan te hangen. Hopenlijk kan hij wel stroom gaan opwekken in of na het weekend.
De schaapjes brengen veel tijd door in de schuur, met het barre weer.
Dat houdt ook in dat ik aan de bak mag om het daar een beetje schoon te houden. Voorlopig eerst maar een paar dagen laagjes vers stro erop gooien en dan, als het weer mooier weer is, met de tractor de vuile boel er weghalen.
Ondertussen wel om de andere dag er een kruiwagen hooi heen brengen, wat uitstekend smaakt zo te zien, want je draait je om en de 11 paar maalkaken hebben het al verwerkt. Als soppend door het weiland gaan de gedachten nog terug naar de betere dagen, toen Yvonne en Piet in de zomer hielpen om het hooi bijeen te harken.
Verder zag ik dat Brenda in het rijtje volgers erbij is gekomen: leuk!
Ik heb je email-adres niet meer paraat, maar ben ook heel benieuwd hoe het met je gaat! Via de website poosjevrij.nl kun je me een mailtje sturen als je dat wilt.
maandag 8 november 2010
herfstig
Bah... net even op het weerbericht gekeken voor de komende week....
Zo heb ik het al heel lang niet meer gezien én ik heb het niet gemist!
Regen, bijna op alle dagdelen de komende 7 dagen, in totaal wordt er 76,2 mm verwacht.
Affijn, weer dus om binnen te blijven bij de kachel.
Nog niet op zelfgemalen electra, want de rivier is nog te laag én het kanaal zit boordevol blad. Dus zelfs als het waterpeil nu gaat stijgen, beter even wachten tot de eiken kaal zijn. De rest van de bomen is al behoorlijk kaal.
Voor Freya is dit natuurlijk ook geen beste tijd. Als wij de neus nauwelijks buiten steken, mist ze het entertainment. Even een kort wandelingetje gisterenmiddag om de schaapjes op de foto te zetten en wat paddestoelen, was niet genoeg om de energie in kwijt te raken.
En aangezien wij wel de hele dag deuren haden geplaatst, stofverf hadden gestopt in de ruitjes ervan, tegels gevoegd en de hal hadden opgepoetst... hadden we 's avonds niet echt veel zin meer in een hele drukke Freya in huis.....
De hal op de woonverdieping is nu bijna klaar. Geleemd, van deuren met glas voorzien.... wie het kende als opslagplaats van gereedschap met half losbladderend behang, kent het niet meer terug.
Er moet nog vel een likje verf op de deuren en een plint langs de vloer en langs de grns tussen de twee leemkleuren, maar het wordt nu al duidelijk dat het een fraaie, bijna sjieke hal wordt.
Na vanmiddag zal ook het toilet in het grote huis te gebruiken zijn... weer een mijlpaal op weg naar de grote verhuizing.
Zo heb ik het al heel lang niet meer gezien én ik heb het niet gemist!
Regen, bijna op alle dagdelen de komende 7 dagen, in totaal wordt er 76,2 mm verwacht.
Affijn, weer dus om binnen te blijven bij de kachel.
Nog niet op zelfgemalen electra, want de rivier is nog te laag én het kanaal zit boordevol blad. Dus zelfs als het waterpeil nu gaat stijgen, beter even wachten tot de eiken kaal zijn. De rest van de bomen is al behoorlijk kaal.
 |
Voor Freya is dit natuurlijk ook geen beste tijd. Als wij de neus nauwelijks buiten steken, mist ze het entertainment. Even een kort wandelingetje gisterenmiddag om de schaapjes op de foto te zetten en wat paddestoelen, was niet genoeg om de energie in kwijt te raken.
En aangezien wij wel de hele dag deuren haden geplaatst, stofverf hadden gestopt in de ruitjes ervan, tegels gevoegd en de hal hadden opgepoetst... hadden we 's avonds niet echt veel zin meer in een hele drukke Freya in huis.....
De hal op de woonverdieping is nu bijna klaar. Geleemd, van deuren met glas voorzien.... wie het kende als opslagplaats van gereedschap met half losbladderend behang, kent het niet meer terug.
Er moet nog vel een likje verf op de deuren en een plint langs de vloer en langs de grns tussen de twee leemkleuren, maar het wordt nu al duidelijk dat het een fraaie, bijna sjieke hal wordt.
Na vanmiddag zal ook het toilet in het grote huis te gebruiken zijn... weer een mijlpaal op weg naar de grote verhuizing.
dinsdag 2 november 2010
afzuigkampje monteren
Vandaag hadden we bedacht, dat we diverse dingen zouden doen, waaronder de afzuigkamp monteren in het grote huis.
Nou.... hoewel het een AEG is, vertoonde het veel trekjes van een zelfbouwkast van IKEA: een schimmige instructie met verwijzingen naar detailtekeningen die er niet zijn, een onduidelijke stapel onderdeeltjes waarvan je halverwege denkt een heleboel over te houden én de onvermijdelijke inbussleutel.....
Ook de tijdsduur voor de montage vertoonde IKEA-trekjes...
Maar goed, ergens vanmiddag hing hij dan toch... en nu moet 'alleen nog' de electra ervan aangesloten worden.
Nou.... hoewel het een AEG is, vertoonde het veel trekjes van een zelfbouwkast van IKEA: een schimmige instructie met verwijzingen naar detailtekeningen die er niet zijn, een onduidelijke stapel onderdeeltjes waarvan je halverwege denkt een heleboel over te houden én de onvermijdelijke inbussleutel.....
Ook de tijdsduur voor de montage vertoonde IKEA-trekjes...
Maar goed, ergens vanmiddag hing hij dan toch... en nu moet 'alleen nog' de electra ervan aangesloten worden.
zaterdag 30 oktober 2010
ram nieuw thuis
 |
Al een tijdje vond Arnoud de ram erg 'rammerig', 's ochtends bij het voeren. Ofwel: hij gaf Arnoud zo hier en daar een duwtje met zijn kop.....
Nou had Arnoud zo'n idee dat de ram waarschijnlijk zijn werk al wel had gedaan en dus vroeg hij laatst aan mij om hem op internet te koop aan te bieden.
Dat leverde ongekend snel een reactie op van iemand die in de buurt van Uzerche een klein dierenpark heeft met schapenrassen en nog geen Solognot had.
Na enig over en weer gemail werd afgsproken dat ze hem plús een van zijn bruiden vandaag zouden ophalen.
Vanmorgen om 8.30 uur stonden ze al op de stoep om ze op te halen.
Nu heeft de ram dus een nieuw thuis.
Grappig genoeg heb ik in de tussentijd nóg twee reacties gehad van mensen die belangsteling hadden voor de ram. Wij dachten dat het lastig zou worden om van een oude ram af te komen... maar dat lijkt dus wel mee te vallen.
Nu is de jonge ram dus de koning van de weides. Dat zal 'ie vast leuk vinden....mogelijk zijn er binnenkort nog wel dames in zijn avances geinteresseerd!
 |
Arnoud is ondertussen druk bezig (als altijd). Maar vandaag met een nieuw project.
We hadden laatst al eens gekeken naar binnendeuren met glazen ruiten, zodat er wat meer licht in de hal zou vallen in het grote huis.
We vonden echter niets wat we mooi vonden (en betaalbaar) en dus werd het plan geboren om hout te bestellen bij onze vrienden van de houtzagerij en het zelf te maken.
Behalve dat ze meestal (ook nu) pas gaan nadenken als ik na afloop van de beloofde levertijd eens mail van 'waar blijft het?', zijn het echt 'onze vrienden'. We worden met naam en toenaam begroet door het hele kantoorpersoneel:"Bonsjoer maadaaam Kwiepèer, bonsjoer m-sjeu Kwiepèer."
Tja, misschien hebben we er onderhand toch al wel wat veel beukenhout besteld.....;-)
En zoals eerder ook het geval was, ze zijn niet krenterig met de hoeveelheden hout die ze meegeven. Hielden we aan de aankoop van de vloer alle keukenkastjes aan hout over, en aan de vensterbanken een gratis werkblad voor de keuken in onze gite.... nu was er hout voor 10 deuren besteld en er is geloof ik genoeg voor 12 of 13!
En omdat het hout snel slechter word als het in de schuur blijft liggen, weet Arnoud wat hem de komende dagen te doen staan!
zondag 24 oktober 2010
spierpijn
De eerste twee dagen,na terugkeer, ben ik flink bezig geweest in de tuin. Arnoud had een aantal struiken gekocht die de grond in moesten.
Die grond moest eerst nog voorbereid worden door Arnoud met de tractor. Maar daarna heb ik twee 'tuintjes' geëgaliseerd, van plantgaten voorzien, gevuld met grond en de struiken geplant en zo-goed-en-zo-kwaad-als-dat-gaat, kipbestendig gemaakt.
Nu zijn de tuintjes weliswaar kleine hoekjes op het eiland, maar samen toch net zo groot als een Vinex-tuin in Nederland!
En na een periode van bijna vier maanden zonder noemenswaardige regen...behoorlijk lastig om er met een schep in te komen!
De kippen zijn dol op graven in iedere tuin, dus als de planten er nog maar net in staan is het helemaal geweldig, natuurlijk!
Alleen vind ik dat niet zo'n goed idee. En dus moet er ook nog een stapel stenen gezocht en geplaatst worden voor bij de voet van iedere plant....
Dit ging allemaal nog in een redelijke fysieke staat en dus had ik op dag drie zelfs nog de moed om een heleboel verhuisdozen een etage lager te brengen in het grote huis, zodat de 'verhuisdozenkamer' omgewekt kan worden naar Arnouds kamer.
En dus was het sjouwen geblazen. Iedere doos is weliswaar goed te doen, maar 25 dozen later heb je toch heel wat gewicht getorst.
En dat bleek zich de volgende dag te wreken!
Gisteren had ik héeeeeeeeel erg spierpijn, buitengewoon lokaal, namelijk alleen maar in mijn kuiten.
Nu is een beetje spierpijn mij niet vreemd. Dat gaat meestal over zodra je weer een beetje op gang bent. Maar helaas. Nu was het iedere keer als ik even had gezeten, wéer een hele opgave om op te staan en te lopen. Zéker als het ook nog bult-af moest zijn. Zeer tot vermaak van Arnoud.....ach.. het ziet er warschijnlijk ook grappiger uit dan het voelt.
En hoewel het vandaag al een stuk beter gaat, is het nog steeds lastig om op te starten.
Vandaag dus maar een rustig dagje! En het weer helpt daar fanatiek aan mee; want het regent pijpestelen.
Die grond moest eerst nog voorbereid worden door Arnoud met de tractor. Maar daarna heb ik twee 'tuintjes' geëgaliseerd, van plantgaten voorzien, gevuld met grond en de struiken geplant en zo-goed-en-zo-kwaad-als-dat-gaat, kipbestendig gemaakt.
Nu zijn de tuintjes weliswaar kleine hoekjes op het eiland, maar samen toch net zo groot als een Vinex-tuin in Nederland!
En na een periode van bijna vier maanden zonder noemenswaardige regen...behoorlijk lastig om er met een schep in te komen!
De kippen zijn dol op graven in iedere tuin, dus als de planten er nog maar net in staan is het helemaal geweldig, natuurlijk!
Alleen vind ik dat niet zo'n goed idee. En dus moet er ook nog een stapel stenen gezocht en geplaatst worden voor bij de voet van iedere plant....
Dit ging allemaal nog in een redelijke fysieke staat en dus had ik op dag drie zelfs nog de moed om een heleboel verhuisdozen een etage lager te brengen in het grote huis, zodat de 'verhuisdozenkamer' omgewekt kan worden naar Arnouds kamer.
En dus was het sjouwen geblazen. Iedere doos is weliswaar goed te doen, maar 25 dozen later heb je toch heel wat gewicht getorst.
En dat bleek zich de volgende dag te wreken!
Gisteren had ik héeeeeeeeel erg spierpijn, buitengewoon lokaal, namelijk alleen maar in mijn kuiten.
Nu is een beetje spierpijn mij niet vreemd. Dat gaat meestal over zodra je weer een beetje op gang bent. Maar helaas. Nu was het iedere keer als ik even had gezeten, wéer een hele opgave om op te staan en te lopen. Zéker als het ook nog bult-af moest zijn. Zeer tot vermaak van Arnoud.....ach.. het ziet er warschijnlijk ook grappiger uit dan het voelt.
En hoewel het vandaag al een stuk beter gaat, is het nog steeds lastig om op te starten.
Vandaag dus maar een rustig dagje! En het weer helpt daar fanatiek aan mee; want het regent pijpestelen.
woensdag 20 oktober 2010
weekje NL
Al twee maanden geleden had ik treintickets geboekt voor een weekje Nederland.
Even bijpraten met de familie, rondkijken bij de oud-collega's in Deventer en shop-till-you-drop.... dat stond er er op het programma.
Het was even spannend of het wel door kon gaan, want de Fransen staakten op mijn vertrekdag en mijn trein naar Parijs zou uitvallen. Gelukkig werd dat al op zondag bekend, zodat ik kon zien dat ik via Angoulême wél in Parijs kon komen.
De reis verliep uiteindelijk voorspoedig.
En zo kon ik van woensdag t/m maandag weer rondlopen in het o zo vertrouwde en bekende Zutphen en Deventer en links en rechts bijpraten met oude bekenden.
Ondertussen had ik nog het éen en ander gekocht, wat ik in een grote doos naar Frankrijk zou sturen omdat meenemen in de trein nu eenmaal niet zo handig is.
Via de DPD kon dat relatief goedkoop: een flinke doos, gevuld tot maximaal 31,5 kilo, kost (flink) minder dan een enkeltje met de Thalys.
Maar toen ik 'de' doos aan het vullen was, bleek dat ik genoeg 'Brinta, dropjes, rookworst, drop, tijdschriften' en andere artikelen had gekocht/gekregen voor DRIE dozen.
Gelukkig waren er ook drie dozen beschikbaar en die heb ik zaterdag ingeleverd op het afgiftepunt, alwaar ze op maandag zouden worden opgehaald door de DPD.
Ook voor een terugreisdag waren stakingen in Frankrijk aangekondigd. Maar in dit geval reden mijn treinen wel volgens dienstregeling.
Nou ja.... mijn Thalystrein kwam net buiten Rotterdam tot stilstand om daar vervolgens ruim 20 minuten te blijven staan.... ('een dier op de rails')
De verwachte vertraging bij aankomst in Parijs zou dan kunnen oplopen tot 50 minuten, werd er gezegd.
Hmmmm, met een overstaptijd van anderhalf uur naar het volgende station in Parijs, maakte ik me wel zorgen of ik die ene trein die er dan toevallig wél reed ook echt zou kunnen halen!
Dat dat lukte.
De aankomst van de drie dozen werden vanmorgen rond 10 uur toeterend aangekondigd, dus die hebben het ook snel gedaan (ondanks de vrachtwagenacties op de snelwegen, treinstakingen en benzinetekorten bij de tankstations die de tv ons voorschotelt).
Arnoud had ook geshopt in mijn afwezigheid: vandaag mocht ik meteen een flink aantal struikjes gaan planten op het eiland.
Maar niet nadat ik had gezien wat Arnoud in mijn afwezigheid allemaal had geklust. Tjonge!
Een hele muur in de 'verhuisdozenkamer', die de gang dan van zijn kamer scheidt, een alarmsysteem, een rioolsysteem voor het tweede toilet, x-tig kleinfruitplanten in de boomgaard, een gelatext plafond in de hal..... Druk, druk, druk!
Even bijpraten met de familie, rondkijken bij de oud-collega's in Deventer en shop-till-you-drop.... dat stond er er op het programma.
Het was even spannend of het wel door kon gaan, want de Fransen staakten op mijn vertrekdag en mijn trein naar Parijs zou uitvallen. Gelukkig werd dat al op zondag bekend, zodat ik kon zien dat ik via Angoulême wél in Parijs kon komen.
De reis verliep uiteindelijk voorspoedig.
En zo kon ik van woensdag t/m maandag weer rondlopen in het o zo vertrouwde en bekende Zutphen en Deventer en links en rechts bijpraten met oude bekenden.
Ondertussen had ik nog het éen en ander gekocht, wat ik in een grote doos naar Frankrijk zou sturen omdat meenemen in de trein nu eenmaal niet zo handig is.
Via de DPD kon dat relatief goedkoop: een flinke doos, gevuld tot maximaal 31,5 kilo, kost (flink) minder dan een enkeltje met de Thalys.
Maar toen ik 'de' doos aan het vullen was, bleek dat ik genoeg 'Brinta, dropjes, rookworst, drop, tijdschriften' en andere artikelen had gekocht/gekregen voor DRIE dozen.
Gelukkig waren er ook drie dozen beschikbaar en die heb ik zaterdag ingeleverd op het afgiftepunt, alwaar ze op maandag zouden worden opgehaald door de DPD.
Ook voor een terugreisdag waren stakingen in Frankrijk aangekondigd. Maar in dit geval reden mijn treinen wel volgens dienstregeling.
Nou ja.... mijn Thalystrein kwam net buiten Rotterdam tot stilstand om daar vervolgens ruim 20 minuten te blijven staan.... ('een dier op de rails')
De verwachte vertraging bij aankomst in Parijs zou dan kunnen oplopen tot 50 minuten, werd er gezegd.
Hmmmm, met een overstaptijd van anderhalf uur naar het volgende station in Parijs, maakte ik me wel zorgen of ik die ene trein die er dan toevallig wél reed ook echt zou kunnen halen!
Dat dat lukte.
De aankomst van de drie dozen werden vanmorgen rond 10 uur toeterend aangekondigd, dus die hebben het ook snel gedaan (ondanks de vrachtwagenacties op de snelwegen, treinstakingen en benzinetekorten bij de tankstations die de tv ons voorschotelt).
Arnoud had ook geshopt in mijn afwezigheid: vandaag mocht ik meteen een flink aantal struikjes gaan planten op het eiland.
Maar niet nadat ik had gezien wat Arnoud in mijn afwezigheid allemaal had geklust. Tjonge!
Een hele muur in de 'verhuisdozenkamer', die de gang dan van zijn kamer scheidt, een alarmsysteem, een rioolsysteem voor het tweede toilet, x-tig kleinfruitplanten in de boomgaard, een gelatext plafond in de hal..... Druk, druk, druk!
zaterdag 9 oktober 2010
dwarrel
Gisteren kwam er wat leuks.
Ik had laatst het spinnewiel van Elly geleend en had besloten dat ik er zelf ook wel eentje wilde hebben.
Op de Franse 'marktplaats'kwam ik niets van mijn gading tegen: duur, donkerbruin en maar de vraag of ze het ook nog zouden doen.
Een licht dwaling op de nederlandse marktplaats, leerde me dat het prijspijl op dat gebied in Nederland echt véeeel lager is. Te geef, minder dan een tientje....enkele tientjes...... maar ja: wel 1000 kilometer verderop!
Ik kwam een hele mooie tegen. En ook al stond er 'zelf ophalen', een mailtje sturen kan nooit kwaad.
En gisteren werd hij dus bezorgd in een grote doos. Want zelfs inclusief de verzendkosten, was hij nog veel goedkoper én mooier dan wat hier te vinden was:
Meteen uitgeprobeerd natuurlijk. Even wennen..want een beetje anders natuurlijk.. maar hij doet het goed.
Vanmorgen kwam Arnoud met wat minder leuks.
Hij had een van de jonge katjes, de zwarte, dood gevonden......
Aangereden door een auto.
Zoals Arnoud al zei:"Op macro-niveau is dat niet zo erg... er moeten ook niet teveeel katten hier rondlopen"
Maar ja, op microniveau vonden we het toch wel allebei een heeeeeel erg mooi katje dat wie in de afgelopen weken 'Dwarrel' waren gaan moemen.
Nu maar hopen dat 'Twinkel'(de grijze) en 'Nibbeltje'(de rode) toch beter uitkijken bij het oversteken... op microniveau!
Ik had laatst het spinnewiel van Elly geleend en had besloten dat ik er zelf ook wel eentje wilde hebben.
Op de Franse 'marktplaats'kwam ik niets van mijn gading tegen: duur, donkerbruin en maar de vraag of ze het ook nog zouden doen.
Een licht dwaling op de nederlandse marktplaats, leerde me dat het prijspijl op dat gebied in Nederland echt véeeel lager is. Te geef, minder dan een tientje....enkele tientjes...... maar ja: wel 1000 kilometer verderop!
Ik kwam een hele mooie tegen. En ook al stond er 'zelf ophalen', een mailtje sturen kan nooit kwaad.
En gisteren werd hij dus bezorgd in een grote doos. Want zelfs inclusief de verzendkosten, was hij nog veel goedkoper én mooier dan wat hier te vinden was:
 |
Meteen uitgeprobeerd natuurlijk. Even wennen..want een beetje anders natuurlijk.. maar hij doet het goed.
Vanmorgen kwam Arnoud met wat minder leuks.
Hij had een van de jonge katjes, de zwarte, dood gevonden......
Aangereden door een auto.
Zoals Arnoud al zei:"Op macro-niveau is dat niet zo erg... er moeten ook niet teveeel katten hier rondlopen"
Maar ja, op microniveau vonden we het toch wel allebei een heeeeeel erg mooi katje dat wie in de afgelopen weken 'Dwarrel' waren gaan moemen.
Nu maar hopen dat 'Twinkel'(de grijze) en 'Nibbeltje'(de rode) toch beter uitkijken bij het oversteken... op microniveau!
donderdag 7 oktober 2010
pips...? of gips?
Gisteren ging Arnoud even een stukje plafond in de hal schuren.
Daarna kon je hem zó in het wild tegenkomen:
Daarna kon je hem zó in het wild tegenkomen:
 |
dinsdag 5 oktober 2010
laatste stukje behang
Hè, hè......
Vandaag is het laatste snippertje ongewenst Frans behang uit de gang van de woon-en de slaapverdieping verwijderd.
Naar Arnouds berekening is er meer dan honderd uur ingestoken!!! Gonnie heeft een stuk gedaan, ik een flink stuk én samen de laatste loodjes.
De behangstomer die we voor 5 Euro ofzieiets in Champagnac la Riviere hebben gekocht, twee jaar geleden, heeft zijn geld wel opgebracht. Maar eerlijk gezegd zal ik er niet rouwig om zijn als hij nu voorlopig járen in de schuur blijft staan.
Zo leuk is het werk nou ook weer niet.
Maar goed.... nu kunnen we weer verder met afwerken. Er moeten nog enkele tientallen zakken leem aan de muur in de hallen gesmeerd worden.... dus da's ook niet in een middagje gepiept....
Vandaag is het laatste snippertje ongewenst Frans behang uit de gang van de woon-en de slaapverdieping verwijderd.
Naar Arnouds berekening is er meer dan honderd uur ingestoken!!! Gonnie heeft een stuk gedaan, ik een flink stuk én samen de laatste loodjes.
De behangstomer die we voor 5 Euro ofzieiets in Champagnac la Riviere hebben gekocht, twee jaar geleden, heeft zijn geld wel opgebracht. Maar eerlijk gezegd zal ik er niet rouwig om zijn als hij nu voorlopig járen in de schuur blijft staan.
Zo leuk is het werk nou ook weer niet.
Maar goed.... nu kunnen we weer verder met afwerken. Er moeten nog enkele tientallen zakken leem aan de muur in de hallen gesmeerd worden.... dus da's ook niet in een middagje gepiept....
maandag 4 oktober 2010
avondje proefwonen
Gisterenavond hebben we maar eens een avondje op de bank gehangen in het grote huis.
De beamer was geinstalleerd, het scherm hing al...dus we konden een deeveedeetje in de speler doen en de thuisbios uitproberen. Kopje thee erbij uit de cooker in de nieuwe keuken..... het lijkt al heel wat:
Grappig genoeg was het na afloop van de film, tegen tienen, buiten warmer dan binnen! Sterker nog, het was gisterenavond om tien uur warmer (namelijk 20 graden!), dan vanmorgen om half negen. En het meest vreemde was nog dat er een voleldige sterrenhemel te zien was, dus het was ook nog eens helder! En dan zo'n temperatuur, begin oktober...
De beamer was geinstalleerd, het scherm hing al...dus we konden een deeveedeetje in de speler doen en de thuisbios uitproberen. Kopje thee erbij uit de cooker in de nieuwe keuken..... het lijkt al heel wat:
 |
Grappig genoeg was het na afloop van de film, tegen tienen, buiten warmer dan binnen! Sterker nog, het was gisterenavond om tien uur warmer (namelijk 20 graden!), dan vanmorgen om half negen. En het meest vreemde was nog dat er een voleldige sterrenhemel te zien was, dus het was ook nog eens helder! En dan zo'n temperatuur, begin oktober...
zaterdag 25 september 2010
kat in 't bakkie
 |
De katjes liggen graag in twee plastic bakjes die er op de tafel naast de deur staan. Maar ja... twee bakjes en drie katjes... da's dringen geblazen...zeker als ze ook nog met zijn drieen in dezelfde gaan liggen, zoals hierboven.
Dus ik had nog eens in de schuur gekeken of ik nog meer van dergelijke bakjes had.
Met een klein houten bakje en een groter plastic mandje, werd het assortiment gisteren uitgebreid. En er werd meteen in wisselende samenstellingen in proefgelegen:
 |
Voor éentje al aan de kleine kant, zou je zeggen.....
 |
Maar je kan er best bij: er bovenop!
 |
 |
 |
Iedereen content met met dit nieuwe bakje!
Vanochtend zag ik dat hun moeder er in lag en zich vervolgens uitgebreid uitrekte...
donderdag 23 september 2010
goede ruil
Afgelopen dinsdag stonden er mensen uit Cussac bij ons voor de poort geparkeerd, die een klusje moesten doen bij de overburen.
Ergens in het kletspraatje bedacht ik me dat ze mischien wel zin hadden in een paar courgettes en komkommers.... je weet het nooit!
Het bleek dat ze geen moestuin hadden en er best een paar wilden hebben. Mooi! Want ook al had ik er maandag al wat kunnen slijten bij de franse les, er lag nog genoeg!
De wedervraag was of wij toevallig wat perziken wilden hebben, want daar hadden zij er, met 6 bomen, weer een heleboel van.
Nou.... daar zeg ik geen nee tegen!
Ik gaf ze een grote emmer mee, die ze dan 's midaags, als ze nog weer terugkwamen, weer mee terug zouden nemen.
De emmer zat bomvol én ze haden er voor de zekerheid ook nog maar een krat vol bij gedaan!
Als goede buur, hebben we dat volle krat maar meteen bij de keukendeur van onze Franse buren ingeleverd. Eerlijk zullen we alles delen, zéker bij zo'n overvloed!
Want ja.. perziken worden snel beurs...
Dus aan de slag ermee....
Zo stonden we die avond zo'n 80 perziken te schillen (na een anderhalveminuut-dipje in kokend water), om er 14 weckpotjes mee te vullen. En de volgende ochtend nog zo'n 60, voor nóg 10 potjes!
Oh wat zullen we smullen van de winter......
Ergens in het kletspraatje bedacht ik me dat ze mischien wel zin hadden in een paar courgettes en komkommers.... je weet het nooit!
Het bleek dat ze geen moestuin hadden en er best een paar wilden hebben. Mooi! Want ook al had ik er maandag al wat kunnen slijten bij de franse les, er lag nog genoeg!
De wedervraag was of wij toevallig wat perziken wilden hebben, want daar hadden zij er, met 6 bomen, weer een heleboel van.
Nou.... daar zeg ik geen nee tegen!
Ik gaf ze een grote emmer mee, die ze dan 's midaags, als ze nog weer terugkwamen, weer mee terug zouden nemen.
De emmer zat bomvol én ze haden er voor de zekerheid ook nog maar een krat vol bij gedaan!
Als goede buur, hebben we dat volle krat maar meteen bij de keukendeur van onze Franse buren ingeleverd. Eerlijk zullen we alles delen, zéker bij zo'n overvloed!
Want ja.. perziken worden snel beurs...
Dus aan de slag ermee....
 |
Zo stonden we die avond zo'n 80 perziken te schillen (na een anderhalveminuut-dipje in kokend water), om er 14 weckpotjes mee te vullen. En de volgende ochtend nog zo'n 60, voor nóg 10 potjes!
Oh wat zullen we smullen van de winter......
zondag 19 september 2010
buitenwerk
Hoewel het eerste voorzichtige nachtvortje zich afgelopen nacht heeft voorgedaan, is het hier overdag heerlijk nazomerweer.
We doen al een paar dagen eerst 's ochtends, als het buiten nog te koud is, een uurtje behang stomen in de hal van het grote huis. En dan, na de koffie, gaan we voornamelijk buiten aan het werk.
Omdat het nu al tijden droog is geweest én de groei en nu wel uit is; is nù een mooi moment om de overkant te maaien en de rivierrand in het bos. Dan heb je er lekker lang lol van én je kunt er goed met de tractor terecht.
De komkommer-overdaad lijkt nu ingedamd.... er komt in ieder geval niet veel meer bij... af en toe nog eens een grote of een paar kleintjes.
Er liggen er nog twintig ofzo in een doos binnen, dus we kunnen nog wel vooruit.
De kleine katjes buiten zijn wel gecharmeerd van de zakjes kattenvoer die er nog over waren. En verder ook wel van onze bordjes met lunch, als we dat buiten opeten. Je hebt éen hand nodig om mee te eten en éen om je bord tegen de invasie van katjes te verdedigen.
Omdat hij de tactiek nog niet volledig machtig was, kostte dat Arnoud eerder deze week zijn boterham met ei..... In een poging de kat te omzeilen, zeilde het gebakken ei van het bord... op zijn trui.
We doen al een paar dagen eerst 's ochtends, als het buiten nog te koud is, een uurtje behang stomen in de hal van het grote huis. En dan, na de koffie, gaan we voornamelijk buiten aan het werk.
Omdat het nu al tijden droog is geweest én de groei en nu wel uit is; is nù een mooi moment om de overkant te maaien en de rivierrand in het bos. Dan heb je er lekker lang lol van én je kunt er goed met de tractor terecht.
De komkommer-overdaad lijkt nu ingedamd.... er komt in ieder geval niet veel meer bij... af en toe nog eens een grote of een paar kleintjes.
Er liggen er nog twintig ofzo in een doos binnen, dus we kunnen nog wel vooruit.
De kleine katjes buiten zijn wel gecharmeerd van de zakjes kattenvoer die er nog over waren. En verder ook wel van onze bordjes met lunch, als we dat buiten opeten. Je hebt éen hand nodig om mee te eten en éen om je bord tegen de invasie van katjes te verdedigen.
Omdat hij de tactiek nog niet volledig machtig was, kostte dat Arnoud eerder deze week zijn boterham met ei..... In een poging de kat te omzeilen, zeilde het gebakken ei van het bord... op zijn trui.
dinsdag 14 september 2010
verdrietig
Gisterenavond is, een paar minuten over half acht, onze lieve en al erg oude kat Tornio ingeslapen.
Ze was 19 jaar en 3 maanden oud en ze kwam bij ons in huis toen ik 19 jaar en 2 maanden oud was, als een heel kleingrijs bolletje wol uit het asiel in Utrecht.
Eerst was ons verteld dat het een katertje was... maar na een half jaar werd het 'jonkie', toch 'meissie'.
Het was duidelijk míjn kat, want op mannenstemmen had ze het niet zo en Arnoud werd ook nog weleens bij zijn eigen computerweggemept door Tornio...... maar ja.. toen we net samenwoonden was Arnoud ook meer niet dan wel thuis.......
Een goede aankoop wat Tornio betreft, was ons waterbed.
We dachten eerst dat ze daar niets aan zou vinden...dat geklots! Maar de eerste dagen bleef ze er bijna voortdurend in: ha, lekker warm!
Op schoot zitten, was in eerste instantie niet haar hobby. We hadden eerst een t.v. zonder afstandbediening en ik weet nog dat áls ze dan eens op schoot kwam zitten, we de hele avond dezelfde zender keken, omdat we natuurlijk niet wilden opstaan.
Een volgende goede aankoop was ons huis in Warnsveld. En dan vooral de tuin die daarbij zat.
Ze vond het heerlijk om daar lekker een rondje in te wandelen.
En de topattractie, voor ons beiden, was de schommelbank! Lekker in een (door bladeren gefilterd) zonnetje, op een kussentje, een beetje rondkijken en doezelen, terwijl ik ernaast zat een boekje te lezen.
We waren benieuwd hoe Tornio de reis naar Frankrijk zou vinden.
Maar dat ging prima, in de auto. Ze zat lekker rustig op schoot, of voor de stoel bij mijn voeten.
En de nieuwe stek vond ze prima.
Maar ik liet haar ook meestal binnen, want het is hier zo groot.... ik wilde haar niet in de talloze schuren moeten gaan zoeken.
Een mindere aanwinst vond ze Freya.
Maar ja, ze was al hoogbejaard toen Freya haar onstuimige intrede deed, dus wat wil je?
Maar een paar keer flink 'blazen', leerde Freya wel dat er een respectabele afstand in acht moest worden genomen.
Vorig jaar had ze een periode slecht gegeten en was ze 'lusteloos', dus ik gaf haar alles waar ze maar trek in had. De maaltijdzakjes kattenvoer van de Aldi bleken favoriet, dus die kreeg ze, zoveel ze maar lustte!
Daar werd ze wel weer ietsje 'dikker' van, maar het bleef een heel mager katje....
Maar ze knapte wel weer helemaal op: ging nog regelmatig op vliegenjacht, kwam weer lekker op bed slapen en kwam er 's avonds altijd gezellig bij liggen op de bank. Haar nieren functioneerden hooguit niet meer optimaal; de frquentie van de kattenbak legen moest wel omhoog.
Maar vorige week kreeg ik toch het gevoel dat ze echt aan het einde van haar leven was. Ze bleef het meest in de keuken, ging daar veel op de vloer liggen en haar achterpootjes leken wat dikker te worden.
Maar ze had nergens pijn, zo te zien en nog altijd een goede eetlust.
Gisterenavond, bij binnenkomst tegen half zes, zag ik haar in een vreemde houding liggen op de keukenvloer. Ze had haar plas laten lopen... kennelijk hadden haar pootjes en/of haar blaasspieren haar in de steek gelaten om naar de bak te komen.
Ik heb haar opgepakt en buiten in het gras neergelegd.
Arnoud kwam erbij zitten en we hebheb haar daar zachtjes geknuffeld tot het te koud werd buiten.
Tot een uur of zes was ze nog bij kennis, daarna zakte ze buiten bewustzijn en ademde ze nog maar heel oppervlakkig.
Ik heb haar in een doek in een doosje naar binnen gehaald toen het buiten te koud werd en ze lag tussen Arnoud en mij in, op de bank, in haar doos.
Tegen half acht zei ik dat ik meende dat ze was gestopt met adem halen...haar hartje klopte nog een paar keer.. en toen bewoog er niets meer.
Vanmorgen hebebn we een grafje voor haar gemaakt onder de eikenboom op het eiland, op de plek van de schommelbank.
En heel verdrietig, omdat we dit lieve zachte kattenvriendinnetje erg zullen missen, hebben we haar daar inlegd.
'Dank je wel, lieve Torrie'
.JPG) |
Ze was 19 jaar en 3 maanden oud en ze kwam bij ons in huis toen ik 19 jaar en 2 maanden oud was, als een heel kleingrijs bolletje wol uit het asiel in Utrecht.
Eerst was ons verteld dat het een katertje was... maar na een half jaar werd het 'jonkie', toch 'meissie'.
Het was duidelijk míjn kat, want op mannenstemmen had ze het niet zo en Arnoud werd ook nog weleens bij zijn eigen computerweggemept door Tornio...... maar ja.. toen we net samenwoonden was Arnoud ook meer niet dan wel thuis.......
Een goede aankoop wat Tornio betreft, was ons waterbed.
We dachten eerst dat ze daar niets aan zou vinden...dat geklots! Maar de eerste dagen bleef ze er bijna voortdurend in: ha, lekker warm!
Op schoot zitten, was in eerste instantie niet haar hobby. We hadden eerst een t.v. zonder afstandbediening en ik weet nog dat áls ze dan eens op schoot kwam zitten, we de hele avond dezelfde zender keken, omdat we natuurlijk niet wilden opstaan.
Een volgende goede aankoop was ons huis in Warnsveld. En dan vooral de tuin die daarbij zat.
 |
Ze vond het heerlijk om daar lekker een rondje in te wandelen.
En de topattractie, voor ons beiden, was de schommelbank! Lekker in een (door bladeren gefilterd) zonnetje, op een kussentje, een beetje rondkijken en doezelen, terwijl ik ernaast zat een boekje te lezen.
We waren benieuwd hoe Tornio de reis naar Frankrijk zou vinden.
Maar dat ging prima, in de auto. Ze zat lekker rustig op schoot, of voor de stoel bij mijn voeten.
En de nieuwe stek vond ze prima.
Maar ik liet haar ook meestal binnen, want het is hier zo groot.... ik wilde haar niet in de talloze schuren moeten gaan zoeken.
Een mindere aanwinst vond ze Freya.
Maar ja, ze was al hoogbejaard toen Freya haar onstuimige intrede deed, dus wat wil je?
Maar een paar keer flink 'blazen', leerde Freya wel dat er een respectabele afstand in acht moest worden genomen.
Vorig jaar had ze een periode slecht gegeten en was ze 'lusteloos', dus ik gaf haar alles waar ze maar trek in had. De maaltijdzakjes kattenvoer van de Aldi bleken favoriet, dus die kreeg ze, zoveel ze maar lustte!
Daar werd ze wel weer ietsje 'dikker' van, maar het bleef een heel mager katje....
Maar ze knapte wel weer helemaal op: ging nog regelmatig op vliegenjacht, kwam weer lekker op bed slapen en kwam er 's avonds altijd gezellig bij liggen op de bank. Haar nieren functioneerden hooguit niet meer optimaal; de frquentie van de kattenbak legen moest wel omhoog.
Maar vorige week kreeg ik toch het gevoel dat ze echt aan het einde van haar leven was. Ze bleef het meest in de keuken, ging daar veel op de vloer liggen en haar achterpootjes leken wat dikker te worden.
Maar ze had nergens pijn, zo te zien en nog altijd een goede eetlust.
Gisterenavond, bij binnenkomst tegen half zes, zag ik haar in een vreemde houding liggen op de keukenvloer. Ze had haar plas laten lopen... kennelijk hadden haar pootjes en/of haar blaasspieren haar in de steek gelaten om naar de bak te komen.
Ik heb haar opgepakt en buiten in het gras neergelegd.
Arnoud kwam erbij zitten en we hebheb haar daar zachtjes geknuffeld tot het te koud werd buiten.
Tot een uur of zes was ze nog bij kennis, daarna zakte ze buiten bewustzijn en ademde ze nog maar heel oppervlakkig.
Ik heb haar in een doek in een doosje naar binnen gehaald toen het buiten te koud werd en ze lag tussen Arnoud en mij in, op de bank, in haar doos.
Tegen half acht zei ik dat ik meende dat ze was gestopt met adem halen...haar hartje klopte nog een paar keer.. en toen bewoog er niets meer.
Vanmorgen hebebn we een grafje voor haar gemaakt onder de eikenboom op het eiland, op de plek van de schommelbank.
En heel verdrietig, omdat we dit lieve zachte kattenvriendinnetje erg zullen missen, hebben we haar daar inlegd.
 |
'Dank je wel, lieve Torrie'
zondag 5 september 2010
bloedruil
Al lang geleden, toen we nèt de schaapjes hadden, kwamen we via mijn muziekmaatje in contact met een Nederlander in de Dordogne, die ook Solognots heeft, die ons dan wel wat wilde vragen....
De vraag lag er duimendik bovenop natuurlijk: want een verse kudde Solognots 'in de buurt' levert mogelijk vers bloed op in de bloedlijnen in de vorm van een verse ram!
Ergens in het vorjaar zou hij langskomen om onze kleine rammetjes te bekijken er er eentje uit te zoeken. Die zou dan nog bij zijn moeder blijven en in augustus zo'n beetje naar de Dordogne gaan.
Affijn, het uitzoeken kwam er niet van. De afspraak werd 'eind augustus kom ik en dan kom ik hem meteen halen'.
De laatste zaterdag van augustus hadden we afgesproken dat hij zou komen met in zijn kofferbak een ruilram, dat samen met onze kleine ooien een verse minikudde gaat vormen voor Franscisca (de dame die in het voorjaar bij ons was).
Ik had mijn jonge rammen alvast in de weide gezet bij de schuur; zodat we ze relatief gemakkelijk daarin zouden kunnen krijgen en er daar éentje vangen.
Helaas was dat nog niet zo gemakkelijk! Zodra de de schuur zagen, hadden ze het ideedat daar geen goede dingen vandaan zouden komen en spurtten ze langs ons heen de wei weer in.... hmmmmmm.....
Een paar pogingen later besloten we dat het niets werd. Ze werden steeds vlugger en minder van zins om zich in de schuur te wagen.
De afspraak werd dat ik ze in alle rust in de schuur zou lokken en tegen de tijd dat ze daar waren, hem zou bellen om te komen.
Mijn tactiek was om de 'gele emmer' weer in ere te herstellen; de emmer waar in de winter lekkere haver al bijvoeding in zit.
Mijn strategie was: eerst de bak los in de wei, op veilige afstand van de schuur...dan steeds dichterbij...dan in de ruif in de schuur...dan zelf in de schuur blijven bij het eten van de haver en dan BAM...deur dicht.
Maar de eerste dag bleef de haver onaangeroerd in de emmer... de tweede dag ook....
Dan maar de hulp ingeschakeld van de rest van de kudde in de andere weide. Díe herkenden de gele emmer namelijk wél en die hadden wel zin in een maaltje.
Dus gewacht tot de jonge rammen de rest van de kudde kon de zien...de kudde voeren... en dan een bakje voor de jonge rammen neerzetten.
Ha, dat ging al beter! "Zien eten, doet eten". En de emmer schoof in enkele dagen langzamerhand richting schuur.
Vanochtend vond ik in de mail de vraag of het al een beetje opschoot, want ze zouden binnenkort naar Nederland gaan en wilden eigenlijk voor die tijd de ram al wel in de weide hebben.
Maar voordat ik ze zou mailen dat ik zover nog niet was, ben ik de schaapjes eerst maar even gaan voeren om te kijken hoe ver we dan wél zijn.
Grappig genoeg huppelden ze vóor me uit de schuur in, vlogen niet héel ver weg terwijl ik de ruif vulde en durfden zelfs met mij in de schuur naar de ruif te gaan om van de haver te eten..... tja..... in dat geval wordt BAM een beetje vervroegd! En zo kon ik ze bellen om half negen in plaats van mailen en wel met de boodschap 'komt u maar!"
Dus anderhalf uur later stonden ze op de stoep en konden we de gewenste ram in de kladden grijpen, van een handvat voorzien met een stuk touw en naar de grote kooi achterin de auto zeulen.
Ik kon deze 'nummer 4' wel vertellen dat hij een leuk jaar tegemoet zou gaan, met volop vrouwen voor hemzelf alleen in een lekker weiland... zijn blik vertelde me dat hij in deze man eerder een slager herkende dan een 'goede herder'.
Maar ja, toch vangt de reis al snel aan.... ik hoop dat hij een mooie dynastie kan stichten....
De vraag lag er duimendik bovenop natuurlijk: want een verse kudde Solognots 'in de buurt' levert mogelijk vers bloed op in de bloedlijnen in de vorm van een verse ram!
Ergens in het vorjaar zou hij langskomen om onze kleine rammetjes te bekijken er er eentje uit te zoeken. Die zou dan nog bij zijn moeder blijven en in augustus zo'n beetje naar de Dordogne gaan.
Affijn, het uitzoeken kwam er niet van. De afspraak werd 'eind augustus kom ik en dan kom ik hem meteen halen'.
De laatste zaterdag van augustus hadden we afgesproken dat hij zou komen met in zijn kofferbak een ruilram, dat samen met onze kleine ooien een verse minikudde gaat vormen voor Franscisca (de dame die in het voorjaar bij ons was).
Ik had mijn jonge rammen alvast in de weide gezet bij de schuur; zodat we ze relatief gemakkelijk daarin zouden kunnen krijgen en er daar éentje vangen.
Helaas was dat nog niet zo gemakkelijk! Zodra de de schuur zagen, hadden ze het ideedat daar geen goede dingen vandaan zouden komen en spurtten ze langs ons heen de wei weer in.... hmmmmmm.....
Een paar pogingen later besloten we dat het niets werd. Ze werden steeds vlugger en minder van zins om zich in de schuur te wagen.
De afspraak werd dat ik ze in alle rust in de schuur zou lokken en tegen de tijd dat ze daar waren, hem zou bellen om te komen.
Mijn tactiek was om de 'gele emmer' weer in ere te herstellen; de emmer waar in de winter lekkere haver al bijvoeding in zit.
Mijn strategie was: eerst de bak los in de wei, op veilige afstand van de schuur...dan steeds dichterbij...dan in de ruif in de schuur...dan zelf in de schuur blijven bij het eten van de haver en dan BAM...deur dicht.
Maar de eerste dag bleef de haver onaangeroerd in de emmer... de tweede dag ook....
Dan maar de hulp ingeschakeld van de rest van de kudde in de andere weide. Díe herkenden de gele emmer namelijk wél en die hadden wel zin in een maaltje.
Dus gewacht tot de jonge rammen de rest van de kudde kon de zien...de kudde voeren... en dan een bakje voor de jonge rammen neerzetten.
Ha, dat ging al beter! "Zien eten, doet eten". En de emmer schoof in enkele dagen langzamerhand richting schuur.
Vanochtend vond ik in de mail de vraag of het al een beetje opschoot, want ze zouden binnenkort naar Nederland gaan en wilden eigenlijk voor die tijd de ram al wel in de weide hebben.
Maar voordat ik ze zou mailen dat ik zover nog niet was, ben ik de schaapjes eerst maar even gaan voeren om te kijken hoe ver we dan wél zijn.
Grappig genoeg huppelden ze vóor me uit de schuur in, vlogen niet héel ver weg terwijl ik de ruif vulde en durfden zelfs met mij in de schuur naar de ruif te gaan om van de haver te eten..... tja..... in dat geval wordt BAM een beetje vervroegd! En zo kon ik ze bellen om half negen in plaats van mailen en wel met de boodschap 'komt u maar!"
Dus anderhalf uur later stonden ze op de stoep en konden we de gewenste ram in de kladden grijpen, van een handvat voorzien met een stuk touw en naar de grote kooi achterin de auto zeulen.
Ik kon deze 'nummer 4' wel vertellen dat hij een leuk jaar tegemoet zou gaan, met volop vrouwen voor hemzelf alleen in een lekker weiland... zijn blik vertelde me dat hij in deze man eerder een slager herkende dan een 'goede herder'.
Maar ja, toch vangt de reis al snel aan.... ik hoop dat hij een mooie dynastie kan stichten....
woensdag 1 september 2010
spinnen in het zonnetje
 |
Het is hier nu echt heerlijk zomerweer. De basistemperatuur is net rond de 20 graden (frisjes dus, in de schaduw), maar omdat het zonnetje vrolijk schijnt is het een heerlijk temperatuurtje in de zon. Of eigenlijk: in de halfschaduw onder het bladerdak, want pal in de zon in de hele dag is ook wel een beetje te gek natuurlijk.
En mijn zomerbloementuintje naast de gite staat uitbundig te bloeien: ook al zo'n aangenaam gezicht!
's Ochtends is het onder de vijf graden... dus de schaapjes zullen 's nachts wel blij zijn dat hun pyamaatjes al wat zijn aangegroeid sinds mei. Overdag staan ze liever in de schaduw.
Van mijn muziekmaatje mocht ik haar spinnewiel wel lenen.
De spintol is wel geinig en langzamerhand kon ik er ook aardig dunne draden mee spinnen, maar opschíeten....nee, dat doet het niet echt.
En 'twijnen'(2 of meer draden samenbrengen voor meer stevigheid) dat gaat er (geloof ik) ook niet mee.
Op dag éen voel de ik me nog niet echt verwant met de middeleeuwse uitvinders van het spinnewiel. Iedere 10 centimeter, brak het bobbelige krullerige resultaat van de spoel. Maar ja, het moet toch kunnen?!
Een beetje onderzoek op Youtube geeft wat handreikingen en op dag twee breekt het nog maar iedere 3 meter en kan ik het wiel ook enige tijd gaande houden, zonder dat ie uitzichtzelf de ander kant op wil.
Wel is de ergonomie nog ver te zoeken, dus vanmorgen heb ik maar eens een 'krukje' opgescharreld, in de vorm van een afgezaagd stuk hout, zodat ik lager zit en niet voortdurend mijn nek hoef te buigen.
Regelmatig verplaatsen, om niet in de volle zon te zitten en dan draaien maar met die handel!
En dan begint het er al enigszins op te lijken.
Okee, het is nog 'scheepstouw' qua dikte in verhouding tot wat ik op de spintol kon produceren, maar we gaan de goede kant op.
 |
Foto: beide draden zijn getwijnd, elk bestaande uit twee draden. De dunne is met de spintol gesponnen, de dikke met het spinnewiel.
woensdag 25 augustus 2010
wat is meer?
Op maandag heb ik komkommerchutney gemaakt van de 16 komkommers van zondag.
Het is ongelofelijk hoe je dat lekker kunt indikken, want bij het raadseltje:"Wat is meer, een tafel vol komkommers of 3 potjes chutney?", zou het goede antwoord moeten zijn:
Want daar zit ook nog een flinke kop suiker en evenzoveel azijn in... ook weer ingedikt, uiteraard.
En voor wie nog een keer fijn wil lachen......
De vraag:"Wat is meer... de komkommeroogst van zondag met 16 stuks, of die van dinsdag (2 dagen later!)", kan, je raadt het al beantwoordt worden met de foto van dinsdag:
(namelijk 19 stuks)
Tijd dus om even langs te gaan bij mij lerares Frans, zonder moestuin. Gelukkig had ik er nog meer dan '3 voor haar'(want je moet niet overdrijven) in de auto omdat je nooit weet wie je tegenkomt.
Er was een dame die slecht ter been was die nog 1 kilometer naar de winkels wilde afleggen, maar dat zelf bijna niet voor elkaar kreeg.
Ik heb haar maar even gebracht én gelukkig hield ze van komkommer: weer drie minder.
Nog drie bij de diverse buren van mij gebracht en het probleem is alweer íets (marginaal) kleiner.
Nou ja, ik denk dat ik de rest van een week maar opspaar en nog een keer chutney maak, als het nodig is. Dat ruimt lekker op én dan heb ik nog eens een leuk cadeautje om weg te geven ('Nee, hé, alwéeeeer komkommer van Esther'). En ik krijg deze week een paar keer eters. Há.......
Gisterenavond kwam, kort voor mijn gebruikelijk bedtijd, mijn Engelse overbuurvrouw mijn hulp inroepen. Ze willen een verbouwing aan het huis laten doen en hun Franse architect en bouwer waren er om het en een ander te bespreken. Alles wat je met gebaren aan kon wijzen, zoals garages waar stukken af moeten om er een veranda/terras van te maken...was wel gelukt. Maar nu waren ze op het punt van afstemmen wie-wat-wanneer zou gaan doen en het Engels van de Fransen strekte niet zover en het Frans van de Engelsen ook niet.
Da's nog pittig: rechstreeks tussen Engels en Frans vertalen!
Grappig was dat in een gemiddeld Frans gesprek, als blijkt dat iedereen een beetje leuk mee kan doen, er ongeveer 95% 'ruis', 'D-tours', en andere onderwerpen worden besproken (zoals de visvangst, de vorige bewoner van het huis, de vakantie in Bretagne, het Franse bureaucratische systeem....). Zodat mijn samenvatting van 5 minuten praten en lachen zoiets is als: "Als je zelf het uittreksel uit het kadaster ophaald op het gemeentehuis, dan scheelt dat in de kosten... het is gratis op te halen en kan meteen uitgedraaid worden."
Waarop de Engelsen, met name de man want die verstaat er écht geen woord van, toch enigszins verstrooid opkijken "Er was toch meer wat ze zeiden?"
Maar het antwoord op de vraag: "Wat is meer? " is regelmatig onverwacht!
Het is ongelofelijk hoe je dat lekker kunt indikken, want bij het raadseltje:"Wat is meer, een tafel vol komkommers of 3 potjes chutney?", zou het goede antwoord moeten zijn:
 |
Want daar zit ook nog een flinke kop suiker en evenzoveel azijn in... ook weer ingedikt, uiteraard.
En voor wie nog een keer fijn wil lachen......
De vraag:"Wat is meer... de komkommeroogst van zondag met 16 stuks, of die van dinsdag (2 dagen later!)", kan, je raadt het al beantwoordt worden met de foto van dinsdag:
 |
(namelijk 19 stuks)
Tijd dus om even langs te gaan bij mij lerares Frans, zonder moestuin. Gelukkig had ik er nog meer dan '3 voor haar'(want je moet niet overdrijven) in de auto omdat je nooit weet wie je tegenkomt.
Er was een dame die slecht ter been was die nog 1 kilometer naar de winkels wilde afleggen, maar dat zelf bijna niet voor elkaar kreeg.
Ik heb haar maar even gebracht én gelukkig hield ze van komkommer: weer drie minder.
Nog drie bij de diverse buren van mij gebracht en het probleem is alweer íets (marginaal) kleiner.
Nou ja, ik denk dat ik de rest van een week maar opspaar en nog een keer chutney maak, als het nodig is. Dat ruimt lekker op én dan heb ik nog eens een leuk cadeautje om weg te geven ('Nee, hé, alwéeeeer komkommer van Esther'). En ik krijg deze week een paar keer eters. Há.......
Gisterenavond kwam, kort voor mijn gebruikelijk bedtijd, mijn Engelse overbuurvrouw mijn hulp inroepen. Ze willen een verbouwing aan het huis laten doen en hun Franse architect en bouwer waren er om het en een ander te bespreken. Alles wat je met gebaren aan kon wijzen, zoals garages waar stukken af moeten om er een veranda/terras van te maken...was wel gelukt. Maar nu waren ze op het punt van afstemmen wie-wat-wanneer zou gaan doen en het Engels van de Fransen strekte niet zover en het Frans van de Engelsen ook niet.
Da's nog pittig: rechstreeks tussen Engels en Frans vertalen!
Grappig was dat in een gemiddeld Frans gesprek, als blijkt dat iedereen een beetje leuk mee kan doen, er ongeveer 95% 'ruis', 'D-tours', en andere onderwerpen worden besproken (zoals de visvangst, de vorige bewoner van het huis, de vakantie in Bretagne, het Franse bureaucratische systeem....). Zodat mijn samenvatting van 5 minuten praten en lachen zoiets is als: "Als je zelf het uittreksel uit het kadaster ophaald op het gemeentehuis, dan scheelt dat in de kosten... het is gratis op te halen en kan meteen uitgedraaid worden."
Waarop de Engelsen, met name de man want die verstaat er écht geen woord van, toch enigszins verstrooid opkijken "Er was toch meer wat ze zeiden?"
Maar het antwoord op de vraag: "Wat is meer? " is regelmatig onverwacht!
dinsdag 24 augustus 2010
hard werkende vogels
Eergisteren zag ik iets heel leuks toen ik even rustig op het eiland zat en en af en toe een stok voor Freya gooide.
Vanuit mijn ooghoek zag ik wat bewegen bij het kanaal, gevolgd door een plons en dan weer een beweging.
Het bleek te gaan om een ijsvogel aan het werk. Eerst zag ik hem niet zo kleurrijk, omdat 'ie met zijn buik naar me toe zat. Maar toen 'ie zich omdraaide op de tak, zag ik duidelijk zijn blauw metallic pakje glinsteren.
Hij ging rustig een tijdje door met vissen in het kanaal en nam daarbij steeds een andere overhangende tak als uitvalsbasis om het water in te duiken.
Leuk!
Ik wist wel dat ze er waren. Ik had al eens een dood exemplaar gevonden en soms zag ik een schicht over het kanaal schieten, waarbij je nauwelijsk kan zeggen 'ik heb een ijsvogel gezien'. Maar nu zat hij dichtbij en ik ik hem echt goed bezig zien.
Laatst liep ik na een flinke bui eens naar de dam, om daar te kijken toen ik me afvroeg wie daar de boel aan het omwoelen zou zijn. De bovenlaag van mos en strooisel was dduidelijk door iets of iemand bewerkt.
Voor een wild zwijn was het niet diep genoeg, dus ik verdacht eigenlijk mijn eigen kipjes ervan, ook al had ik ze nog niet helemaal zo ver die kant op zien gaan.
Gisteren werd dat bewijs geleverd toen ik weer even bij de dam ging kijken. Daar waren de drie hard aan het werk. Als je dat zo zag mag je dat echt wel zeggen.
het is zoiets als de tuin wieden met je voeten en dan na drie keer schoppen bukken om te kijken wat je hebt losgewoeld. Hun dijbeentjes moeten wel heel sterk ontwikkeld zijn als je dat zo ziet.
Van al die torretjes smaken de eitjes buitengewoon goed. Er zijn er nu twee aan de leg, dus ik heb bijna iedere dag 2 eitjes.
En dan is er nog de witte eend.
De arme schat is sinds april zo'n beetje voortdurend broeds, maar er is tot nu toe niets van gelukt.
Hij zat naast de gite in het gat en in de molen in een gat in de muur.
Maar nu zit hij sinds begin augustus weer op 14 eieren in het gat bij de gite.
Als ze bevrucht zijn (wat natuurlijk goed kan door onze semi-wilde woerd), dan bestaat de kans dat we nu in de laatste week van het bebroeden zijn beland.
Veertien kleine eendjes..... dat zullen de kleine katjes leuk vinden! (En de buizerd en de snoek en niet te vergeten onze grote vriend de vos...)
Hoewel de katjes de indruk maken hier een te goed leven te hebben. 's Ochtends en 's avonds zijn ze mij aan het toezingen bij de deur omdat er nogal eens wat lekkers op hun bordje beland en tussendoor zie ik ze vooral veel lui lekker ergens liggen.
De 'zwarte'is trouwens lang niet zo zwart meer als in het begin. na een paar regenbuitjes bleek die zwarte kleur niet kleurecht, ha, ha.
De buurman noemde hem al 'eau de javel', ofwel bleekwater.
Die zwarte kom ik ook nog al eens tegen als 'matrasje' voor de grijze in het bakje op de tafel. Natuurlijk worden ze dan wakker als ik er met het fototoestel naast ga staan..maar eerst zag ik alleen de grijze liggen met een extra paar voorpootjes....
Vanuit mijn ooghoek zag ik wat bewegen bij het kanaal, gevolgd door een plons en dan weer een beweging.
Het bleek te gaan om een ijsvogel aan het werk. Eerst zag ik hem niet zo kleurrijk, omdat 'ie met zijn buik naar me toe zat. Maar toen 'ie zich omdraaide op de tak, zag ik duidelijk zijn blauw metallic pakje glinsteren.
Hij ging rustig een tijdje door met vissen in het kanaal en nam daarbij steeds een andere overhangende tak als uitvalsbasis om het water in te duiken.
Leuk!
Ik wist wel dat ze er waren. Ik had al eens een dood exemplaar gevonden en soms zag ik een schicht over het kanaal schieten, waarbij je nauwelijsk kan zeggen 'ik heb een ijsvogel gezien'. Maar nu zat hij dichtbij en ik ik hem echt goed bezig zien.
Laatst liep ik na een flinke bui eens naar de dam, om daar te kijken toen ik me afvroeg wie daar de boel aan het omwoelen zou zijn. De bovenlaag van mos en strooisel was dduidelijk door iets of iemand bewerkt.
Voor een wild zwijn was het niet diep genoeg, dus ik verdacht eigenlijk mijn eigen kipjes ervan, ook al had ik ze nog niet helemaal zo ver die kant op zien gaan.
Gisteren werd dat bewijs geleverd toen ik weer even bij de dam ging kijken. Daar waren de drie hard aan het werk. Als je dat zo zag mag je dat echt wel zeggen.
het is zoiets als de tuin wieden met je voeten en dan na drie keer schoppen bukken om te kijken wat je hebt losgewoeld. Hun dijbeentjes moeten wel heel sterk ontwikkeld zijn als je dat zo ziet.
Van al die torretjes smaken de eitjes buitengewoon goed. Er zijn er nu twee aan de leg, dus ik heb bijna iedere dag 2 eitjes.
En dan is er nog de witte eend.
De arme schat is sinds april zo'n beetje voortdurend broeds, maar er is tot nu toe niets van gelukt.
Hij zat naast de gite in het gat en in de molen in een gat in de muur.
Maar nu zit hij sinds begin augustus weer op 14 eieren in het gat bij de gite.
Als ze bevrucht zijn (wat natuurlijk goed kan door onze semi-wilde woerd), dan bestaat de kans dat we nu in de laatste week van het bebroeden zijn beland.
Veertien kleine eendjes..... dat zullen de kleine katjes leuk vinden! (En de buizerd en de snoek en niet te vergeten onze grote vriend de vos...)
Hoewel de katjes de indruk maken hier een te goed leven te hebben. 's Ochtends en 's avonds zijn ze mij aan het toezingen bij de deur omdat er nogal eens wat lekkers op hun bordje beland en tussendoor zie ik ze vooral veel lui lekker ergens liggen.
De 'zwarte'is trouwens lang niet zo zwart meer als in het begin. na een paar regenbuitjes bleek die zwarte kleur niet kleurecht, ha, ha.
De buurman noemde hem al 'eau de javel', ofwel bleekwater.
 |
 |
Die zwarte kom ik ook nog al eens tegen als 'matrasje' voor de grijze in het bakje op de tafel. Natuurlijk worden ze dan wakker als ik er met het fototoestel naast ga staan..maar eerst zag ik alleen de grijze liggen met een extra paar voorpootjes....
 |
maandag 23 augustus 2010
spijkers: van 2 naar veel
Met schapen in je veestapel, wat vrije tijd en fröbelzin, valt er van alles met wol te doen.
Van een klasgenootje Franse les, leerde ik op een avond 'kaarden' en ook 'spinnen met de spintol'.
In Nederland had ik al eens droogvilt-naalden gekocht, waarmee je grappige poppetjes e.d. kunt maken. Nat vilten kan ook, maar dat geeft een enorme kledderzooi. In de wasmachine ook al geprobeerd; wat beter gaat dan met een teiltje en zeep.
Mar ja, als je lengtes spint, moet je dáar ook weer wat mee.
Ik had al een een kek petje gehaakt van de gewassen wol, wat best een mooie gemeleerde cremewitte kleur is en een paar slofjes.
Maar ja, verven kan natuurlijk ook! Al eens op internet gekeken hoe dat werkt en uitgeprobeerd. En ja, verven met uienschillen wordt inderdaad heeeeeeeel geel.
De andere probeersel waren nuances van bruinig en groenig...maar het kan zijn dat ik het recept nog niet helemaal goed had gemaakt en te weinig azijn had gebruikt.....
Internet levert een schat aan info op, bij dit soort probeersels.
Zo kwam ik ook een breimethode tegen die ik nog niet kende, op een breiraam.
Ik heb leren breien op een paar overmaatse spijkers, bij wijze van dikke breinaalden, maar een breiraam is grofweg een cirkelvormig of rechthoekig ding met allemaal spijltjes erop.
En dan is het net als op de kleuterschool: punniken (hoewel ik daar kan vaslspelen met een groen gemechaniseerd geval......); lusje over lusje halen.....oneindig...
Levert een punnikpaddestoel een soort veter op: dit kán (bron: internet) hele truien, sokken, mutsen en wat niet al opleveren.
Natuurlijk kún je zo'n ding dan kopen om het uit te proberen...
Maar internet kent ook vele 'hoe maak ik zelf een.....'-websites, dus na een paar uurtjes in de schuur en het inhameren van zo'n 60 spijkers later, kon ik ook dit systeem eens uitproberen.
Best geinig; al denk ik dat ik sneller oppervlakte met naalden kan breien, maar dat is misschien ook de handigheid?
En ook nog goed voor je talenkennis.... want waarom zou je alleen kijken hoe het werkt op NL-sites? Dus zoek ook eens op 'tricotin', of 'loom knitting' en ziedaar....
Verder staat er een komkommerchutney te pruttelen op het formuis.
De arme komkommers hadden gisteren de hele dag buiten op het tafeltjes gelegen en niemand heeft er zichtbaar iets van meegenomen. Ook niet van de courgettes trouwens....
Tja, dan maar chutney, dat dikt lekker in: dik schillen, ontpitten en dan flink inkoken tot prut en dan azijn en suiker erbij, en nog meer prutten.
Van een klasgenootje Franse les, leerde ik op een avond 'kaarden' en ook 'spinnen met de spintol'.
In Nederland had ik al eens droogvilt-naalden gekocht, waarmee je grappige poppetjes e.d. kunt maken. Nat vilten kan ook, maar dat geeft een enorme kledderzooi. In de wasmachine ook al geprobeerd; wat beter gaat dan met een teiltje en zeep.
Mar ja, als je lengtes spint, moet je dáar ook weer wat mee.
Ik had al een een kek petje gehaakt van de gewassen wol, wat best een mooie gemeleerde cremewitte kleur is en een paar slofjes.
Maar ja, verven kan natuurlijk ook! Al eens op internet gekeken hoe dat werkt en uitgeprobeerd. En ja, verven met uienschillen wordt inderdaad heeeeeeeel geel.
De andere probeersel waren nuances van bruinig en groenig...maar het kan zijn dat ik het recept nog niet helemaal goed had gemaakt en te weinig azijn had gebruikt.....
Internet levert een schat aan info op, bij dit soort probeersels.
Zo kwam ik ook een breimethode tegen die ik nog niet kende, op een breiraam.
Ik heb leren breien op een paar overmaatse spijkers, bij wijze van dikke breinaalden, maar een breiraam is grofweg een cirkelvormig of rechthoekig ding met allemaal spijltjes erop.
En dan is het net als op de kleuterschool: punniken (hoewel ik daar kan vaslspelen met een groen gemechaniseerd geval......); lusje over lusje halen.....oneindig...
Levert een punnikpaddestoel een soort veter op: dit kán (bron: internet) hele truien, sokken, mutsen en wat niet al opleveren.
Natuurlijk kún je zo'n ding dan kopen om het uit te proberen...
Maar internet kent ook vele 'hoe maak ik zelf een.....'-websites, dus na een paar uurtjes in de schuur en het inhameren van zo'n 60 spijkers later, kon ik ook dit systeem eens uitproberen.
Best geinig; al denk ik dat ik sneller oppervlakte met naalden kan breien, maar dat is misschien ook de handigheid?
En ook nog goed voor je talenkennis.... want waarom zou je alleen kijken hoe het werkt op NL-sites? Dus zoek ook eens op 'tricotin', of 'loom knitting' en ziedaar....
Verder staat er een komkommerchutney te pruttelen op het formuis.
De arme komkommers hadden gisteren de hele dag buiten op het tafeltjes gelegen en niemand heeft er zichtbaar iets van meegenomen. Ook niet van de courgettes trouwens....
Tja, dan maar chutney, dat dikt lekker in: dik schillen, ontpitten en dan flink inkoken tot prut en dan azijn en suiker erbij, en nog meer prutten.
zondag 22 augustus 2010
overal waar 'te' voor staat....
Het is nu echt officieel!
Van 'Goh, wat lekker!' via 'Hé, alweer éen' en 'Wat kun je er nog meer mee doen dan soep en zoetzuur, qua inmaken?' en 'Welke kennis lust er ook een paar?'.... is het dan nu echt zover dat ik nog maar éen ding kan bedenken: Gratis af te halen....
Dit was de oogst van vanmorgen:
En als je dan bedenkt dat er ook nog wat in de keuken lag te wachten op inspiratie/ een nieuw baasje.....
Gelukkig zijn de overburen gearriveerd voor een tweeweekse vakantie...maar dan nog, na aftrek van 2 van elk van die grote groene jongens is dit het resultaat nu aan de weg:
Ik ben benieuwd of het een beetje wegraakt daar..... er zijn meer mensen met een moestuin hier in de buurt dan zonder......
Van 'Goh, wat lekker!' via 'Hé, alweer éen' en 'Wat kun je er nog meer mee doen dan soep en zoetzuur, qua inmaken?' en 'Welke kennis lust er ook een paar?'.... is het dan nu echt zover dat ik nog maar éen ding kan bedenken: Gratis af te halen....
Dit was de oogst van vanmorgen:
 |
En als je dan bedenkt dat er ook nog wat in de keuken lag te wachten op inspiratie/ een nieuw baasje.....
Gelukkig zijn de overburen gearriveerd voor een tweeweekse vakantie...maar dan nog, na aftrek van 2 van elk van die grote groene jongens is dit het resultaat nu aan de weg:
 |
Ik ben benieuwd of het een beetje wegraakt daar..... er zijn meer mensen met een moestuin hier in de buurt dan zonder......
vrijdag 13 augustus 2010
op zijn zij
Vandaag is de laatste vakantiedag van de gasten in de gite.
Ik ging vanmiddag even in de boomgaard maaien met de zitmaaier.
Eerder deze week had ik met de vader van het gezin en de dochter van 16 een middagje in de weide doorgebracht met de tractor om hen te laten maaien. Ik informeerde dus of er nog animo was om nog meer te maaien.
De vader had er wel zin in om het weiland langs de rivier nog af te maken. Omdat hij er wel handig en zorgvuldig mee omging, netjes bleef in de stukken waar ik had gezegd dat hij kon maaien én omdat Arnoud ook nog had aangegeven dat er 'aan de tractor weinig mis kan gaan', kreeg hij de sleutel mee en kon hij zijn gang gaan.
Na een uurtje was de boomgaard wel klaar en stond ik met de damesgasten op het eiland te keuvelen.
Op de achtergrond het gepruttel van de tractor die zijn rondjes maaide.
Op enig moment was hij klaar en reed hij naar het achterste weiland.
Ik hoorde tractor stoppen en even later kwam hij aanlopen met de oorkleppen in zijn hand.
Hij kwam echter niet met het bericht dat hij klaar was en dat de tractor weer op stal stond.......
Nee, hij kwam melden dat hij een probleempje had: de tractor lag op zijn kant!
Hmmmmm ...... ach ja, dan maar proberen om hem overeind te krijgen, nietwaar?
Hij charterde zijn gezin; moeder, zoon van 18 en dochter van 16 om te helpen; ik zocht handschoenen en een stevig touw bij elkaar.
De aanblik in de achterste weide was toch wat triest. Hij had de bocht wat ruim genomen, om nog een plukje gras mee te maaien op weg naar de stal en daar bleek een gootje te lopen waar het voorwiel in was geraakt en toen was de hele handel uit balans geraakt.
Gelukkig had hij zelf niks ernstigs! Een beetje pijn in zijn rug, maar dat kon ook van de schrik zijn, vond hij.
Affijn, met vereende krachten en met hulp van een stapel flinke cementstenen konden we het geheel langzaam opkrikken, in bedwang houden met het trektouw en vervolgens weer het gootje uitrijden en de stal in.
De tractor is een paar gebruikskrassen rijker en het bedieningspaneel van de grijparm zit nu iets verder naar links gebogen dan vanmorgen..., maar alles werkt nog, zo op het eerste gezicht.
Morgen spierpijn, denk ik, van het duwen, trekken en stenen sjouwen.
Ik ging vanmiddag even in de boomgaard maaien met de zitmaaier.
Eerder deze week had ik met de vader van het gezin en de dochter van 16 een middagje in de weide doorgebracht met de tractor om hen te laten maaien. Ik informeerde dus of er nog animo was om nog meer te maaien.
De vader had er wel zin in om het weiland langs de rivier nog af te maken. Omdat hij er wel handig en zorgvuldig mee omging, netjes bleef in de stukken waar ik had gezegd dat hij kon maaien én omdat Arnoud ook nog had aangegeven dat er 'aan de tractor weinig mis kan gaan', kreeg hij de sleutel mee en kon hij zijn gang gaan.
Na een uurtje was de boomgaard wel klaar en stond ik met de damesgasten op het eiland te keuvelen.
Op de achtergrond het gepruttel van de tractor die zijn rondjes maaide.
Op enig moment was hij klaar en reed hij naar het achterste weiland.
Ik hoorde tractor stoppen en even later kwam hij aanlopen met de oorkleppen in zijn hand.
Hij kwam echter niet met het bericht dat hij klaar was en dat de tractor weer op stal stond.......
Nee, hij kwam melden dat hij een probleempje had: de tractor lag op zijn kant!
Hmmmmm ...... ach ja, dan maar proberen om hem overeind te krijgen, nietwaar?
Hij charterde zijn gezin; moeder, zoon van 18 en dochter van 16 om te helpen; ik zocht handschoenen en een stevig touw bij elkaar.
De aanblik in de achterste weide was toch wat triest. Hij had de bocht wat ruim genomen, om nog een plukje gras mee te maaien op weg naar de stal en daar bleek een gootje te lopen waar het voorwiel in was geraakt en toen was de hele handel uit balans geraakt.
Gelukkig had hij zelf niks ernstigs! Een beetje pijn in zijn rug, maar dat kon ook van de schrik zijn, vond hij.
Affijn, met vereende krachten en met hulp van een stapel flinke cementstenen konden we het geheel langzaam opkrikken, in bedwang houden met het trektouw en vervolgens weer het gootje uitrijden en de stal in.
De tractor is een paar gebruikskrassen rijker en het bedieningspaneel van de grijparm zit nu iets verder naar links gebogen dan vanmorgen..., maar alles werkt nog, zo op het eerste gezicht.
Morgen spierpijn, denk ik, van het duwen, trekken en stenen sjouwen.
maandag 9 augustus 2010
beetje stro
In het veld achter ons ons veld werd het afgelopen jaar tarwe gekweekt, dat zaterdag werd geoogst.
Ik had al eens mijn oog op de steeltjes laten vallen; want we konden nog wel weer wat stro gebruiken voor de schapen en dit staat letterlijk 'om de hoek'. En als ze er toch mee aan het slepen zijn , willen ze misschien wel wat verkopen én afleveren als we toch op de route liggen.
Nu had ik zondag al wel gezien dat het niet geperst was toch lieve handzame pakketjes van circa 10 kilo, maar tot rollen. Dus tja, hoeveel zou ik er dan nodig hebben... 2....3 misschien?
Vanmiddag zag ik 'de man met de tractor' langsrijden die voorzien was van het gereedschap om rollen te verplaatsen. Hij koerste af op het rollenveld achter ons.
Daar ben ik dus maar even een praatje gaan maken.
Het bleek de zoon van de boer te zijn, die wel aan zijn vader wilde vragen of er twee rollen verkocht konden worden aan mij.
Na een uurtje of twee kwam hij de einduitslag melden:"Het mocht" en hij kon er meteen twee komen brengen.
Prima!
Het werd dus thuisbezorgd tot in de schuur! Helemaal mooi!
Ik dacht er in iedere paardenbox éen te laten leggen, maar bij nader inzien leek de toegang me toch niet helemaal breed genoeg. De toegangsschuur naar het voormalige kippenperk heef een bredere deur. Dan maar daar.
En hoewel mijn schuur best groot is (maar en fractie kleiner dan onze garage in Warnsveld) en hoewel die rollen op het veld niet bijster groot lijken...... de schuur is met twee van die rollen nu wel vol! Maar éen rol schijnt ook zo'n 400 kg te wegen; dus voorlopig kunnen de schaapjes wel even vooruit, lijkt me zo.
Ik bood de zoon van de boer nog 3 van mijn 10 komkommers van vandaag (!) aan, maar helaas, hij lust geen komkommer.....
Ik had al eens mijn oog op de steeltjes laten vallen; want we konden nog wel weer wat stro gebruiken voor de schapen en dit staat letterlijk 'om de hoek'. En als ze er toch mee aan het slepen zijn , willen ze misschien wel wat verkopen én afleveren als we toch op de route liggen.
Nu had ik zondag al wel gezien dat het niet geperst was toch lieve handzame pakketjes van circa 10 kilo, maar tot rollen. Dus tja, hoeveel zou ik er dan nodig hebben... 2....3 misschien?
Vanmiddag zag ik 'de man met de tractor' langsrijden die voorzien was van het gereedschap om rollen te verplaatsen. Hij koerste af op het rollenveld achter ons.
Daar ben ik dus maar even een praatje gaan maken.
Het bleek de zoon van de boer te zijn, die wel aan zijn vader wilde vragen of er twee rollen verkocht konden worden aan mij.
Na een uurtje of twee kwam hij de einduitslag melden:"Het mocht" en hij kon er meteen twee komen brengen.
Prima!
Het werd dus thuisbezorgd tot in de schuur! Helemaal mooi!
Ik dacht er in iedere paardenbox éen te laten leggen, maar bij nader inzien leek de toegang me toch niet helemaal breed genoeg. De toegangsschuur naar het voormalige kippenperk heef een bredere deur. Dan maar daar.
En hoewel mijn schuur best groot is (maar en fractie kleiner dan onze garage in Warnsveld) en hoewel die rollen op het veld niet bijster groot lijken...... de schuur is met twee van die rollen nu wel vol! Maar éen rol schijnt ook zo'n 400 kg te wegen; dus voorlopig kunnen de schaapjes wel even vooruit, lijkt me zo.
Ik bood de zoon van de boer nog 3 van mijn 10 komkommers van vandaag (!) aan, maar helaas, hij lust geen komkommer.....
donderdag 5 augustus 2010
oplevering
Gisterenavond zag ik dat de ooienweide weer is aangevuld tot een dozijn dieren; de grote ram is het gelukt om de hindernissen glansrijk te nemen en hij staat weer gelukzalig bij de dames.
Tja, dan heeft hij nu gewonnen, met het risico op erg vroeg lammeren, al in januari.
Verder zijn er wat mijlpalen in het grote huis: de badkamer is af én er is geen gereedschap meer op de 1e verdieping (die is nog niet helemaal gereed, maar af en toe het gereedschap opbergen geeft toch een heel andere aanblik op de voortgang).
de badkamer
het keukenblok
Tja, dan heeft hij nu gewonnen, met het risico op erg vroeg lammeren, al in januari.
Verder zijn er wat mijlpalen in het grote huis: de badkamer is af én er is geen gereedschap meer op de 1e verdieping (die is nog niet helemaal gereed, maar af en toe het gereedschap opbergen geeft toch een heel andere aanblik op de voortgang).
 |
de badkamer
 |
het keukenblok
woensdag 4 augustus 2010
biomassa
 |
Het is ongelofelijk hoe hard alles groeit in de moestuin! Om de andere dag oogst ik echt een emmer vol aan van-alles-en-nog-wat; zoals vanmorgen 4 courgettes en 4 komkommers, bij elkaar zo'n 2,5 kilo! of, zoals eergisteren een halve emmer vol boontjes.
Langzamerhand begint het ook op een plaag te lijken :-), want hoeveel boontjes moet een mens geweckt in voorraad hebben voor een jaar? En hoeveel komkommerzoetzuur? En hoeveel courgettesoep???
Aan de gasten van deze week raak ik het niet kwijt. Ten eerste wilden ze niet zelf koken maar liever uit eten...okee....en ten tweede vertrekken ze vandaag alweer....
Ze gaan nog een oud-collega opzoeken, noordelijker in Frankrijk en dat bekort de terugreis dan ook weer.
Mogelijk vonden ze ons basic-huisje toch ook ietsje tè basic. De GSM doet heeft er geen bereik... en dan ben je al modern mens toch onthand (op vakantie)!
Tijdens het plukken van de komkommers kwam ik nog een hele rare komkommer tegen....waarvoor ik het fototoestel maar even heb opgehaald en toen zat hij er gelukkig nog. Want deze komkommer heeft pootjes en oogjes!
Ik had deze groene hagedis, want dat is het, al wel eerder in de tuin gezien, maar nog niet eerder kunnen fotograferen. En zelfs nu was het lastig, ook al zat 'ie stil...want helemaal tussen de bladeren verstopt én weinig contrast met zijn omgeving....wat wat hem betreft ook helemaal de bedoeling is natuurlijk!
 |
Af en toe klinkt er een klaaglijk en onderhand ietwat schor gemekker uit de weide naast de moestuin: de rammen zijn het nog niet helemaal eens met het scheidingsbeleid. Maar ja, ze houden de hekken nog wel in ere, dus voorlopig gaat het wat ons betreft wel goed.
dinsdag 27 juli 2010
rammenbesognes
Laatst had ik bij de slager geinformeerd of hij interesse had in een paar van onze rammen-lammeren.
Zijn antwoord was toen:"Bel me eind van de maand, dan maken we een afspraak en dan kom ik ze bekijken". Prima... hij had nog voor veertien dagen genoeg lamsvlees in de winkel, dus ik moest even wachten.
Nu had ik al het gevoel dat ik beter niet tot de 29e kon wachten, het is immers Frankrijk, en dus liep ik zaterdag zijn winkel nog eens binnen.
Ik herinnerde hem aan ons gesprek van eerder die maand en stelde voor om een afspraak te maken. Vervolgens kreeg ik de 'koude douche': in vrij kortaf Frans kreeg ik te horen dat hij geen interessse meer had. Reden? Het was bijna vakantie!
Tja, dan breekt toch echt even mijn klomp! Zó onverwacht komt zijn vakantie vast niet uit de lucht vallen!!! En zo zijn er weer bijna twee weken voorbij gegaan waarin ik andere maatregelen had kunnen nemen, als hij zo vriendelijk was geweest om me toen al te herinneren aan de vakantie tijd....
En het klokje tikt... de lammeren zijn straks zes maanden...en niet zo mals meer....
Affijn, de Franse dienstverlening beleefde ook bij het abattoir weer glorieuze momenten (NOT) toen ik ze probeerde te bellen. Ik krijg steeds iemand die óf zegt, bel later maar terug er is nu niemand die erover gaat, óf (op het zelfde nummer) iemand die klinkt als megahoogbejaard die zegt niets met een abattoir te maken te hebben....
Kennelijk staat mijn horoscoop niet op succesvolle contacten met slagers, op het moment..
Affijn, dan maar op het thuisfront wat maatregelen nemen.
Om te voorkomen dat er straks weer al in januari lammeren komen in de kou, wil ik de ram(men) scheiden van de ooien, zeker tot september.
Gisteren hebben Arnoud en ik dat klusje geklaard. De hele bubs in de schuur, ooi, voor ooi vangen en in de wiede loslaten...alle ooien verplaatsen naar het volgende weiland en dan de rammen weer loslaten in het andere weiland.
Hoera... niks meer aan doen!
Vanmiddag ging ik even kijken in het ooienweiland. Ik zag ze in de rand lekker liggen, maar ..... hoeveel zouden het er moeten zijn....? Negen.
En hoeveel zijn er......Vijftien???? Hmmmmmm......
Ik speurde het hekwerk af op zoek naar wol aan het prikkeldraad, in de verwachting dat ze gesprongen waren. Maar aan het einde van het gaas zag ik hoe ze het hadden aangepakt: bruut geweld!
Het poortje wat we erin gemaakt hebben om gemakkelijk van weiland naar weiland te kunnen lopen, was ontzet. Hoewel het een stevig poortje was die volgens Arnoud een druk van 300 kg per vierkante centimeter moest kunnen doorstaan, bleek het niet bestand tegen de drang van 1 volwassen ram en 3 'kleintjes' om bij de ooien te zijn.
Affijn, morgen nog maar eens proberen....
Mijn intuitie zegt:"Wordt vervolgd"
Zijn antwoord was toen:"Bel me eind van de maand, dan maken we een afspraak en dan kom ik ze bekijken". Prima... hij had nog voor veertien dagen genoeg lamsvlees in de winkel, dus ik moest even wachten.
Nu had ik al het gevoel dat ik beter niet tot de 29e kon wachten, het is immers Frankrijk, en dus liep ik zaterdag zijn winkel nog eens binnen.
Ik herinnerde hem aan ons gesprek van eerder die maand en stelde voor om een afspraak te maken. Vervolgens kreeg ik de 'koude douche': in vrij kortaf Frans kreeg ik te horen dat hij geen interessse meer had. Reden? Het was bijna vakantie!
Tja, dan breekt toch echt even mijn klomp! Zó onverwacht komt zijn vakantie vast niet uit de lucht vallen!!! En zo zijn er weer bijna twee weken voorbij gegaan waarin ik andere maatregelen had kunnen nemen, als hij zo vriendelijk was geweest om me toen al te herinneren aan de vakantie tijd....
En het klokje tikt... de lammeren zijn straks zes maanden...en niet zo mals meer....
Affijn, de Franse dienstverlening beleefde ook bij het abattoir weer glorieuze momenten (NOT) toen ik ze probeerde te bellen. Ik krijg steeds iemand die óf zegt, bel later maar terug er is nu niemand die erover gaat, óf (op het zelfde nummer) iemand die klinkt als megahoogbejaard die zegt niets met een abattoir te maken te hebben....
Kennelijk staat mijn horoscoop niet op succesvolle contacten met slagers, op het moment..
Affijn, dan maar op het thuisfront wat maatregelen nemen.
Om te voorkomen dat er straks weer al in januari lammeren komen in de kou, wil ik de ram(men) scheiden van de ooien, zeker tot september.
Gisteren hebben Arnoud en ik dat klusje geklaard. De hele bubs in de schuur, ooi, voor ooi vangen en in de wiede loslaten...alle ooien verplaatsen naar het volgende weiland en dan de rammen weer loslaten in het andere weiland.
Hoera... niks meer aan doen!
Vanmiddag ging ik even kijken in het ooienweiland. Ik zag ze in de rand lekker liggen, maar ..... hoeveel zouden het er moeten zijn....? Negen.
En hoeveel zijn er......Vijftien???? Hmmmmmm......
Ik speurde het hekwerk af op zoek naar wol aan het prikkeldraad, in de verwachting dat ze gesprongen waren. Maar aan het einde van het gaas zag ik hoe ze het hadden aangepakt: bruut geweld!
Het poortje wat we erin gemaakt hebben om gemakkelijk van weiland naar weiland te kunnen lopen, was ontzet. Hoewel het een stevig poortje was die volgens Arnoud een druk van 300 kg per vierkante centimeter moest kunnen doorstaan, bleek het niet bestand tegen de drang van 1 volwassen ram en 3 'kleintjes' om bij de ooien te zijn.
Affijn, morgen nog maar eens proberen....
Mijn intuitie zegt:"Wordt vervolgd"
vrijdag 23 juli 2010
iets koeler
Sinds woensdag is het wat koeler en af en toe even regenachtig.
Voor de katjes betekende dit woensdag dat het dak van hun school 'de wijde wereld' bleek te lekken en dus kregen ze heimwee naar onze lekkere droge giteveranda, compleet met brokjes-service. Ze zijn sinsdien weer terug in de buurt.
De rode blijft een schichtig beestje, maar de grijze en de zwarte vinden het allemaal wel best. Gisteren waren ze nog bij moeder aan het drinken op het kleedje bij ons voor de deur. Ik mocht op een meter afstand erbij komen zitten en ze zelfs aaien tijdens het drinken. Zelfs toen moeder er flauw van was en de kleintjes oip het kleed in slaap vielen, vonden ze mijn aanwezigheid helemaal niet erg.
En dat Freya ook af en toe langsdraafd en stokken bij me neer legt... dat kan ook niet schelen.
Verder is het mooi weer om de moestuin weer een beetje in het gareel te krijgen. Als het zo warm is, dan brand je daar echt weg na 9 uur 's ochtends en dus is er al een paar weken niet veel meer gebeurd dan het hoogst noodzakelijke.
Dus het is wieden, wieden en nog meer wieden. Geheel tot genoegen van Freya, die de kluiten wel opvangt en rondstrooit naast de tuin.
Maar ook oogsten! Tjonge jonge.... wat groeit het allemaal hard!
Ik had deze week ieder dag tenminste éen komkommer, maar soms zelfs vier komkommers van éen plant!!!
Gelukkig hebben we gasten, die ze ook erg lekker vinden, net als boterbonen trouwens.
En natuurlijk kun je komkommers inmaken op zoetzuur.
En inmaken, dat heb ik vandag ook een paar uur gedaan: 4 potjes erwten (kweek van de buurman), 5 potjes boterbonen, 2 potjes cougettesoep en 3 potjes komkommerzoetzuur.
Voor de katjes betekende dit woensdag dat het dak van hun school 'de wijde wereld' bleek te lekken en dus kregen ze heimwee naar onze lekkere droge giteveranda, compleet met brokjes-service. Ze zijn sinsdien weer terug in de buurt.
De rode blijft een schichtig beestje, maar de grijze en de zwarte vinden het allemaal wel best. Gisteren waren ze nog bij moeder aan het drinken op het kleedje bij ons voor de deur. Ik mocht op een meter afstand erbij komen zitten en ze zelfs aaien tijdens het drinken. Zelfs toen moeder er flauw van was en de kleintjes oip het kleed in slaap vielen, vonden ze mijn aanwezigheid helemaal niet erg.
En dat Freya ook af en toe langsdraafd en stokken bij me neer legt... dat kan ook niet schelen.
Verder is het mooi weer om de moestuin weer een beetje in het gareel te krijgen. Als het zo warm is, dan brand je daar echt weg na 9 uur 's ochtends en dus is er al een paar weken niet veel meer gebeurd dan het hoogst noodzakelijke.
Dus het is wieden, wieden en nog meer wieden. Geheel tot genoegen van Freya, die de kluiten wel opvangt en rondstrooit naast de tuin.
Maar ook oogsten! Tjonge jonge.... wat groeit het allemaal hard!
Ik had deze week ieder dag tenminste éen komkommer, maar soms zelfs vier komkommers van éen plant!!!
Gelukkig hebben we gasten, die ze ook erg lekker vinden, net als boterbonen trouwens.
En natuurlijk kun je komkommers inmaken op zoetzuur.
En inmaken, dat heb ik vandag ook een paar uur gedaan: 4 potjes erwten (kweek van de buurman), 5 potjes boterbonen, 2 potjes cougettesoep en 3 potjes komkommerzoetzuur.
dinsdag 20 juli 2010
spetteren en sputteren
Gisteren hadden we een aardige mijlpijl: we konden voor het eerst ons nieuwe, superluxe bad uitproberen.
Weliswaar nog met koud water uit de tuinslang van buiten en warm water uit onze gite, met emmers...maar goed....het bubbelen werkte, de lampjes ook en aan het eind deed ook de afvoer goed zijn werk.
Vanmiddag ging Arnoud even de kippen hun lunch brengen om 2 uur. Hij bleef wel wat lang weg, vond ik.
Even later kwam hij aanlopen met een vrachtje in zijn hand.....
Nee he....., ja hoor! Dit was kaalnek (die net weer een beetje in de veren zat en ook net weer aan de leg was....) en ook de nieuwe witte was niet aan de vos ontsnapt en kennelijk meegenomen.
De vos had zich niet laten tegenhouden door dubbellaags, anderhalve meter hoog hek met boven en onder strak prikkeldraad en onderlangs nog eens een rol prikkeldraad Mobiele Eenheid stijl..... Hij was er toch onderdoor gekropen.
Dan is het bewijs geleverd. Het kippenperk is gewoon niet te beveiligen.
Enb dan verloopt je middag toch anders dan je je voor twee uur had voorgesteld: een kippenonderkomen bouwen; ditmaal vlak tegen het huis aan.
De drie overgebleven kipjes moeten dan maar rond het huis gaan scharrelen, over het erf in de hoop dat dat dan de oplossing is.
Vanavond ze dus maar uit de oude schuur halen en verhuizen naar hun, iets minder riante nachtverblijf, in drie uur tijd gebouwd van twee palletkratten en wat gaas.
Weliswaar nog met koud water uit de tuinslang van buiten en warm water uit onze gite, met emmers...maar goed....het bubbelen werkte, de lampjes ook en aan het eind deed ook de afvoer goed zijn werk.
Vanmiddag ging Arnoud even de kippen hun lunch brengen om 2 uur. Hij bleef wel wat lang weg, vond ik.
Even later kwam hij aanlopen met een vrachtje in zijn hand.....
Nee he....., ja hoor! Dit was kaalnek (die net weer een beetje in de veren zat en ook net weer aan de leg was....) en ook de nieuwe witte was niet aan de vos ontsnapt en kennelijk meegenomen.
De vos had zich niet laten tegenhouden door dubbellaags, anderhalve meter hoog hek met boven en onder strak prikkeldraad en onderlangs nog eens een rol prikkeldraad Mobiele Eenheid stijl..... Hij was er toch onderdoor gekropen.
Dan is het bewijs geleverd. Het kippenperk is gewoon niet te beveiligen.
Enb dan verloopt je middag toch anders dan je je voor twee uur had voorgesteld: een kippenonderkomen bouwen; ditmaal vlak tegen het huis aan.
 |
De drie overgebleven kipjes moeten dan maar rond het huis gaan scharrelen, over het erf in de hoop dat dat dan de oplossing is.
Vanavond ze dus maar uit de oude schuur halen en verhuizen naar hun, iets minder riante nachtverblijf, in drie uur tijd gebouwd van twee palletkratten en wat gaas.
zaterdag 17 juli 2010
kattenschool voortgezette cursus
Hoewel het even spannend was of het dode ram wel opgehaald zou worden, stond er vrijdagochtend inderdaad een vrachtwagen voor de deur die hem afhaalde. Het slechts inspreken van een antwoordapparaat kán dus wel werken.
Met de rest van de kudde lijkt het goed te gaan.
Sinds gisterenochtend zijn de kleine katten waarschijnlijk begonnen aan hun voortgezette kattenopleiding.
Ze zijn in ieder geval niet meer op de zolder en ook niet voor onze gîte meer.
We vermoeden dat hun moeder ze ergens in de bosjes verderop heeft verstopt, om ze klaar te stomen voor het kattenvak: muizen vangen.
Met de rest van de kudde lijkt het goed te gaan.
Sinds gisterenochtend zijn de kleine katten waarschijnlijk begonnen aan hun voortgezette kattenopleiding.
Ze zijn in ieder geval niet meer op de zolder en ook niet voor onze gîte meer.
We vermoeden dat hun moeder ze ergens in de bosjes verderop heeft verstopt, om ze klaar te stomen voor het kattenvak: muizen vangen.
woensdag 14 juli 2010
nummer drie
Gisterenavond kwam Arnoud terug van de kippen met slecht nieuws over lam 'nummer drie'.
De niet-meer-zo-kleine ram lag dood voor het schapenschuurtje!
Zijn buik helemaal gezwollen.
We hopen maar dat de oorzaak ligt in het feit dat we hem afgelopen vrijdag hebben gebruikt als proefschaap, toen er een leraar dierverzorging uit Nederland in de buurt was om te demonsteren hoe je een schaap kan manouvreren voor onderhoud en scheren.
Het kán namelijk zo zijn dat als je een schaap, zeker met een volle buik, op zijn zij legt en weer terug, dat zijn maag kantelt, waardoor de boel intern blokkeert.....
Balen dus!
En meteen een praktisch probleem: "Hoe laat je een dood schaap afvoeren in Frankrijk en wanneer gaat dat lukken met de nationale feestdag voor de boeg????"
Op deze quartorze julliet kreeg ik in ieder geval alleen antwoordapparaten aan de lijn... morgen nog maar eens proberen, terwijl 'nummer drie' wat koeler in de schuur ligt.
Er wordt voor vandaag noodweer voorspeld, ook in Frankrijk.... voorlopig spettert het alleen een beetje buiten. Houden zo.
De niet-meer-zo-kleine ram lag dood voor het schapenschuurtje!
Zijn buik helemaal gezwollen.
We hopen maar dat de oorzaak ligt in het feit dat we hem afgelopen vrijdag hebben gebruikt als proefschaap, toen er een leraar dierverzorging uit Nederland in de buurt was om te demonsteren hoe je een schaap kan manouvreren voor onderhoud en scheren.
Het kán namelijk zo zijn dat als je een schaap, zeker met een volle buik, op zijn zij legt en weer terug, dat zijn maag kantelt, waardoor de boel intern blokkeert.....
Balen dus!
En meteen een praktisch probleem: "Hoe laat je een dood schaap afvoeren in Frankrijk en wanneer gaat dat lukken met de nationale feestdag voor de boeg????"
Op deze quartorze julliet kreeg ik in ieder geval alleen antwoordapparaten aan de lijn... morgen nog maar eens proberen, terwijl 'nummer drie' wat koeler in de schuur ligt.
Er wordt voor vandaag noodweer voorspeld, ook in Frankrijk.... voorlopig spettert het alleen een beetje buiten. Houden zo.
Abonneren op:
Posts (Atom)