negen plus

Het was vandaag een hele vreemde dag.
We hadden bedacht dat we vanmiddag zouden gaan shoppen in St Junien en daarna zwemmen.
Maar toen we vanochtend allerlei dingen aan het opmeten waren, in voorbereiding op het shoppen, zagen we dat het sneeuwde. En dat ging behoorlijk hard, dus al snel was de wereld weer wit.

Dáar gáat ons uitje wéer, dachten we. Eerdere plannen in die richting waren ook al eens gedwarsboomd door sneeuw en ijs en/of autoproblemen.

Maar het hield op met sneeuwen, tussen de middag en de temperatuur bleef boven nul en het wegdek was te zien.....dus..... toch maar gaan?

Freya met een knaagbot buiten geparkeerd in haar tuigje.... en wij op pad.

De doe-het-zelf-zaak wist onze aandacht 2 uur lang (!) vast te houden, de Orange-winkel waar we wilden infomeren naar een ADSL-internetverbinding hield ons ook een tijdje bezig (vooral omdat we de straat niet konden vinden).
Dus tegen vijf uur hadden we wel zin in een duik in het zwembad.

Daar aangekomen wees Arnoud op een blaadje dat er aangeplakt hing: "Wat betekent dit?" Het was de Franse variant van 'Helaas, pindakaas'..... wegens een zwemwedstrijd voor publiek gesloten.

Tja, dan maar (via de Aldi, halverwege) huiswaarts.

Daar stond Freya ons op te wachten..... náast het nog volledig intakte tuigje. Houdini had zich er dus, ongelooflijk maar waar, uitgewekt.

Terwijl ik eten ging voorbereiden, ging Arnoud het kippenhok op slot doen voor de nacht.

Op de terugweg deed hij even aan schaapjes tellen. Omdat de som niet klopte, of in ieder geval, het antwoord niet beviel... dat een paar keer herhaald. Maar het bleven er 8, terwijl het er negen zouden moeten zijn.

Op zoektocht kwam hij nummer negen verderop in het weiland tegen, met, inderdaad, gezinsuitbreiding: twee lammetjes.

Het leek Arnoud niet zo'n geweldig idee dat ze in de vrieskou midden in het weiland zouden blijven, dus hij besloot ze mee te nemen naar de schapenschuur.
Hij dacht:"Als ik de kleintjes meeneem, volgt de moeder wel". Maar dat bleek niet het geval, die bleef in rondjes zoeken in de wei.

Enige motivatie, in de vorm van de haveremmer, lokte de schapen wel richting schuur, waar de betreffende moeder de kleintjes kon horen blaten.

Een check, na het eten, leerde ons dat de kleintjes met hun moeder in de schuur zaten en de andere 8 ergens hun heil verderop in het weiland hadden gezocht.
Dat moeder en kids samen in de luwte van de schuur zijn, lijkt ons de beste kans voor de kleintjes.

Hopenelijk treffen we hele spul morgen in blakende (blatende) gezondheid aan.