nummer vier

Arnoud is een paar dagen in Nederland, om de zonnecellen van het oude huis af te halen.
Aan mij de taak om de levende have te voorzien van hun natje en droogje en een oogje in het zeil te houden.

Gisterenmiddag had ik tegen half twee de kipjes hun lunch bezorgd en zag ik dat de hele schaapskudde bij elkaar stond: 9 volwassenen en 3 kleintjes.
Toen ik tegen half vier buiten liep, zag ik maar acht volwassenen en 3 kleintjes bij elkaar. Er was er dus eentje die zich had teruggetrokken, ergens in de wei.
Maar even op zoek dus.

En ja hoor, in het hoge gras, stond een kersverse mams met een nieuw lammetje.
Vanaf 'eerbiedige' afstand zag ik dat het kleintje (van maximaal twee uur oud) bewoog en ik ben weer weggegaan. Het is net als met spoorwegovergangen: "Er zou er misschien nog wel eentje kunnen komen...."

Rond half zes nog maar eens gekeken.
Het was er bij eentje gebleven. De aanblik was trouwens wel heel aandoenlijk!
Het regende een beetje. De moeder stond boven het jong, zodat het droog bleef.

Vanmorgen natuurlijk weer even gekeken hoe het ging. Moeder en kind stonden nog op dezelfde plaats in het weiland en maken het goed.

'Neefje' en 'de nichtjes' beginnen de wereld al steeds meer te verkennen. Vanmorgen liep het jonge rammetje zelfs al even aan de kop van de kudde, ha, ha, heel dapper!