meubilair!!

De kastjes in de keuken beginnen al aardig vorm te krijgen; het basisblok voor kookplaat en gootsteen staat al helemaal, de hoge kast voor de koelkast, ovens en vaatwasser is al een heel eind opgebouwd.

Tja, en omdat de vloer gewoon beloopbaar is nu... waarom dan niet de eettafel met stoelen en de bank er alvast neerzetten? Die stonden toch ook maar 'in de weg' in de kamer waar ze in opslag stonden.

Het is even passen en meten om er te komen, vooral omdat de eerste deur die we tegenkwam op de route maar 70 centimer breed is.

En het voorlopige resultaat: Arnoud vond dat nu toch wel duidelijk was dat we een hele grote ruimte hebben, waar de (grote!) bank wat in wegvalt. Ik was juist zo gewend geraakt aan de ruime ruimte (leeg), dat het op mij nogal 'vol' overkomt, in eerste instantie.

Affijn, de komende dagen zullen we waarschijnlijk wel binnen verder gaan, want de molen wordt bijgevuld van bovenaf.
Sterker nog.... 31 maart wordt dat witte spul weer verwacht!!! Baaaaaaahhhh!!!

vloer af

Vandaag maar even een foto gemaakt van de vloer in de woonkamer, die Arnoud in de afgelopen dagen heeft gelakt.

Het is nu voor het laatst een 'balzaal', vanmiddag zijn de eerste stukken van de keuken gearriveerd voor opbouw.

maffe eend

Sinds enige tijd loopt onze witte eend regelmatig rond bij onze gite.
Dat is verbazend, want dat is, zeker op kleine eeendenpootjes, toch een hele wandeling: bult op, twee bochten nemen... zo'n 300 meter van de rivier af!

De hond speelt er vaak, de buitenpoes woont en leeft er... kortom....niet echt een eendenparadijs, lijkt ons.

Het wordt nog gekker.

Arnoud zag laatst dat de eend af en toe in het gat naast de gite duikt. Dit gat gebruikte de buitenpoes vorig jaar als slaapplek. Leuke verrassing als je een uitlje wilt knappen en je komt dan een witte eend tegen.

Onlangs bedacht Arnoud om eens te kijken in het gat al de eens aan de wandel was.
En ja hoor, er lagen op dat moment tenminste 7 eendeneieren in een holletje.

Gisteren, toen ik deze foto maakte, nadat ik de eend naar beneden had zien waggelen, telde ik veertien eieren!!




Ben benieuwd of het echte broeden al is begonnen. Zal eens op internet kijken hoe lang een eend broedt.

Voor er eventueel iets uit het ei kruipt, moeten we de woning nog wel een beetje aanpassen! Want naast de uitgang van het gat, gaapt een afgrond van 5 meter diep. Zou toch jammer zijn van al het leg-en broedwerk, als je jongelui meteen te pletter vallen bij het verlaten van het nest, op weg naar de rivier (neem ik dan maar aan, je weet het nooit met zo'n maffe eend)

Maar ja, zover zijn we in ieder geval nog niet.

sjouwen

Sinds dinsdag hebben we weer een werkgast; Francisca.
En dus hebben we sinds woensdag een extra paar handjes, voor een paar uur per dag.

Omdat het echt voorjaarsachtig was, hebben we dus maar de aandacht naar buiten verplaatst en daar gewerkt.
De storm van laatst had wel een paar takken en flinke stukken boom te pakken gehad en dus kon er geruimd worden. Woensdag en vandaag zijn we aan de andere kant van de rivier daarmee bezig geweest en dat houdt dus in 'sjouwen', 'sjouwen'en 'sjouwen'. De tractor bewijst goede diensten, maar ja, die bak moet wel handmatig gevuld worden met takken en stronken.

Ook donderdag maakte de tractor deel uit van het werkpaardenteam. het waaide iets te hard om onder de bomen te werken en dus hebben we de molen'bak'leegehaald en alle rommel daaruit naar de brandstapel gebracht en onderweg terug nog wat oude hekpalen opgepikt en die naar de haardhout-zagerij-in-spé gebracht.

Want ja, opruimenin het bos leidt toch ook weer tot nieuwe klussen: haardhout kloven.
Dat zal er dus komende week wel van komen.

Maar al dat harde werken in de frisse buitenlucht, krijg je wel zin in je bedje, zo tegen negen uur 's avonds.......

verkleedpartijen

Gisteren waren Elly, mijn muziekmaatje en ik in een dorpje vlak ten noorden van Limoges om een bijdrage te leveren aan het (kinder-)carnaval aldaar.

Elly speelt trekzak in een traditioneel Frans muziekgroepje. Dit groepje verzorgde zo'n anderhalf uur lang de muziek in een zaal vol met verkleedde kinderen en hun ouders en grootouders.

Zéer Frans, dit alles: simpele wijsjes... tig-keer herhaald.... terwijl de kinderen/ouders/grootouders allerlei kringdansen erop doen.

Toen de meeste kinderen huiswaarts waren gegaan en het organiserend comité lamgzamerhand aanstalten wilden gaan maken voor de maaltijd; trokken wij onze instrumenten (accordeon en sax) tevoorschijn om nog even een moppie te spelen.

Ons eerste optreden samen!

Niet gemakkelijk, want de laatste kinderen/ouders/grootouders zorgden voor een levendig geroezemoes, waardoor we onszelf en elkaar nauwelijks konden horen.
Maar het was wel leuk om even te doen: verkleed door een grote hoed van Elly op te zetten en een vrolijke sjaal om te doen.

Vanmiddag had ik zin om eens te duiken in mijn kledingdozen.
Zomer 2008 t/m september 2008 zijn al mijn kleren in verhuizdozen beland en tot nu toe waren vooral de kluskleren, warme truien, en praktische broeken eruit getrokken om te gebruiken.
Maar na anderhalf jaar én nu de zon aan kracht wint, krijg ik wel weer eens zin aan iets anders dan een makkelijk wasbare, warme fleecetrui en een spijkerbroek.

Ha, een feest der herkenning! Allerlei leuks wat ik dus al tijden niet gezien had!

Met een kleine selectie (nou ja..... wel 20 dingen....) weer teruggegaan naar ons onderkomen en eens te kijken of het allemaal nog past.
Een paar dingen vinden hun bestemming in de lapjesmand, omdat verschillende spiergroepen in de loop der tijd wat verder zijn ontwikkeld.... armspieren, schouderspieren en de buikspieren (ook wel bekend als de chocoladespieren....)

Tussen de bedrijven door las ik nog op internet dat de gemeente waar ik werkte overweegt om de uitrol van info-punten, die op gang kwam toen ik er wegging, weer teniet te doen, als bezuinigingsmaatregel.
Natuurlijk komt daar nog een hoop politiek spel bij kijken voordat het mogelijk zover is, maar enig 'tjonge, jonge..... weer terug naar af' en 'wéer twee stappen vooruit en dan drie terug' ging er wel door me heen.

boer...pas op je kippen

Toen Arnoud vanochtend terugkwam van de kipjes loslaten uit hun hok, meldde hij dat hij er wat miste. 's Avonds bij het op stok gaan, leken het hem er ook al wat weinig, maar ja, dan is het donker in de schuur.

Aangezien sommige kipjes sinds een paar dagen hadden ontdekt hoe ze ook buiten hun perk konden rondscharrelen, zou het kunnen zijn dat ze aan de wandel waren....

Een eerste speurtocht leverde niks op.

Maar aan het eind van de middag, in een aangrenzend weiland, lagen een hoopje zwarte veren ('kuifkip') en een hoopje bruine. Ergens zal er dan ook nog wel een hoopje zwart-witte liggen, want de hen die qua kleur lijkt op de zwart-witte haan ontbreekt ook....

Hmmm. Wie is de dader van dit plukfestijn???

De vos?

De buizerds?

Tja, dit moet maar geen gewoonte gaan worden. Arnoud heeft de ontsnappingsroute uit het perk in ieder geval gedicht.

vloer woonkamer

Zo, de plastic zeilen aan de kant.... de houten vloer kan erin.

Zaterdagmiddag 'lag de vloer al in de woonkamer'. Dat wil zeggen dat we alle planken van de garage, éen etage lager hadden gebracht en daar in diverse breedtes hadden gesorteerd.

Nu moet het nog met lijm eronder éen geheel gaan worden. Maar ook daar wordt al aan gewerkt:


( de eerste rijen vloer in de woonkamer)

oranje/zwarte match

Arnoud heeft vandaag de slaapkamer voorzien van de vloer.

De 'meisjes' hadden het 'druk' buiten.
Ik moest stokken gooien voor Freya, terwijl ik in een tijdschriftje bladerde en alvast groenten voorzaaide, in het zonnetje. En de buitenpoes bekeek dit alles vanaf de tractor:



Wat zou de doorslag hebben gegeven voor deze geweldige plek voor de kat? Het uitzicht.... het warme en zachte leer van de stoel... of toch de camouflagekwaliteiten voor een voornamelijk zwart-oranje kat......?

andere klussen

Nu de muren in grote lijnen zijn afgewerkt, komen er weer andere klussen in beeld.

Woensdag had Arnoud zin in 'slopen' en heeft zich uitgeleefd op de gele badkamer in het grote huis, waar we een badkamer gaan maken waar hij met zijn lengte ook onder de douche past.

Het resultaat van een middagje hamer rondzwaaien:


Gelukkig werd het puin in de aanhanger geladen en donderdagochtend meteen naar de stort gebracht. Nu is het dus een stuk opgeruimder.

De garage moest óok wat opgeruimd zijn, want donderdagochtend kwam de vloer.
Het busje van de leverancier kwam twée keer voorrrjden om al het hout voor de vloer op de 1e verdieping plus éen slaapkamer op de 2e verdieping te vezorgen.

Plank voor plank werd de lading (120 m2), met de hand, de garage in gebracht.
Sterker nog... lading 1 werd door ons van de eerset plek bij de ingang naar achteren gebrcht toen hij de tweede lading ging halen. Lading twee kon zodoende vlak bij de ingang blijven liggen.

Het resultaat hiervan:

(de stapel achterin: diverse hallen, de stapel vooraan op de foto; de slaapkamer)


(de stapel voor de woonkamer/keuken)

De vloer bestaat uit vloerdelen van verschillende breedtes, heel Frans. Dat betekent dat er een papier bij iedere stapel is bijgeleverd waarop staat hoeveel er van welke breedte zijn en hoeveel rijen er van die breedte in het betreffende deel van het huis moeten komen.

Netjes sorteren dus op breedte en flink puzzelen welke lengtes er bij elkaar een kamerlengte opleveren.

Maar het pallet voor de slaapkamer is gisterenmiddag meteen 'uitgepuzzeld' en de eerste rijen zijn gelegd. Iedere plank hiervoor is dus tenminste 4 keer door onze handen gegaan, maar sommigen wel 6 of 7 keer.....

Het resultaat aan mijn zijde: spierpijn!!!!

Verder kwam er gisterenmiddag nog een levering voor de badkamer (formaat 2 pallets) , die ook een plekje mocht vinden in onze garage.

Tcoh handig zo'n ruime garage!

rondom

Hé, hé, de woonkamer/keuken is geleemd!
Vandaag hebben we de laatste muur gedaan.

Omdat het buiten goddelijk mooi lenteweer was, ben ik daarna lekker naar buiten gegaan. (Arnoud wou liever nog wat solderen.....ieder zijn ding.....)

In de nacht van 28 februari op 1 maart, is lam nummer 6 geboren. Alweer een mannetje. Waarschijnlijk de laatste van dit voorjaar bij ons.
Het lam is nog niet heel fanatiek, maar de moeder wil juist wel erg graag bij de rest van de kudde zijn. Dus af en toe kwamen we het lam gisteren en vandaag ergens in het weiland tegen, met de moeder aarzelend halverwege de kudde en blatend :"Kom nou!!!!" Maar ja, ze loopt toch wel terug om de kleine op te halen.

Iedere dag krijgen de schaapjes een beetje haver, dat is gezond voor ze én het helpt om ze in de schuur te kunnen krijgen als we dat willen, voor inentingen, scheren, hoeven kappen e.d.

Vanmiddag gaf ik het ze, maar het ging ze kennelijk niet snel genoeg, want voordat ik het wist stond ik in de meute die zich stond te verdringen bij de voederbak.
Het zijn nogal schrikachtige beesten, schapen. Ik mocht sinds kort wel in de schuur blijven staan tijdens het eten, maar aanraken...dat werd niet op prijs gesteld.
Nu werd ik gewoon 'aan de kant geduwd' en omdat ze toch lekker afgeleid waren door de haver, kon ik er zelfs twee over de kop aaien en eens voelen hoe dik die wol eigenlijk is op hun rug. DIK!