alweer!!

Vanmorgen gingen we samen naar de kippies om de deur voor ze open te doen.
De drie kleintjes stonden erg grappig in de deuropening te drentelen. Verder was het niet erg druk in het 'halletje'. We maakten een grapje dat Piano, de haan, nu ook al bang was voor de kleine kippies.

Maar toen Arnoud even binnen ging kijken, kwam hij toch met een andere theorie naar buiten:" Piano is hier ook niet.....waarschijnlijk is de vos gisteren overdag weer geweest".

Niet alleen Piano ontbrak...ook de rode kip die van de Australiers was er geweest en twee kaalnekken. En laatst hadden we ook kleine eendjes en parelhoenders gekocht die de een na de ander oplosten in het niets.......

Blijven er nog over: moeder kip met drie kuikens, éen kaalnek en een krielkip die Affijn, zit te broeden op slechts enkele eieren....

Het dunt zo wel weer uit! Zó heb je iedere dag 8 eieren en zó is het bijna helemaal gebeurt met de kippies....

Het enige goede aan deze 'kill' was dat alle slachtoffers zijn meegenomen en waarschijnlijk een hele familie vos tot een feestmaal heeft gedient.... beter dan de vorige keer, toen ze alleen maar 'dood' waren en niet eens tot maaltijd dienden.

Zwaar in mineur gingen we aan het werk in het grote huis.

De dierenbestrijder was er vanavond om weer eens strik te plaatsen én, als hij er toch is, ook twee vangkooien voor de muskus-en beverratten.
Mar zien hoe lang het dit keer duurt voordat we 'beet' hebben.

wol II

De schapentondeuse was, na enige pogingen weer gerepareerd en dan is tweede pinksterdag een hele mooie dag om de schaapjes verder uit hun jas te helpen.

We waren vrij vroeg begonnen, want het is toch een warm werkje, zeker in de volle zon.

En de oefening van de vorige keer wierp vruchten af, want het ging nu met heel wat minder bloedvergieten.





Hoewel het eindresultaat niet niet geschikt is voor de agrarische catwalk.... wij waren blij dat ze het erop zat en dat de schaapjes het nu een stuk minder warm zullen hebben.

Ze weten het nog niet, geloof ik, maar het hek van weiland 3 staat nu ook open...dus ze kunnen weer aan een vers weiland beginnen met eten!

Weiland drie is nu schaapdicht, dus er kan nu tussen drie weides gerouleerd worden.

En onderin de molen liggen nu 8 aardige vachtjes én een halve dekbedhoes vol losse wol, te wachten op de winter....spinnen....dat soort werk.....
Rústig laten wachten.....het is pas voorjaar!

wol

Na een flinke koude week, is het nu weer voorjaar zoals we het graag zien: zonnetje erbij...lekker warm.

Ook voor de schaapjes is hun warme wollen pyama niet meer echt nodig. Dus nu we nog een extra paar handen hebben rondlopen, leek het ons dinsdag wel een mooi moment om de schapentondeuse ter hand te nemen.

Nadat alle schapen in hun schuurtje waren gedirigeerd, werd het eerste slachtoffer er door Arnoud uitgehaald. Een lam had de eer. (Misschien hoeft een lam helemaal niet; daarover twijfelen we wel..maar ja..hoe kom je anders aan lamswol? Volgend jaar is het geen lam meer....)

Maar als oefenobject heeft het een voordeel..... niet zo groot!

Nummer 1 zijn heeft éen belangrijk nadeel.... we hebben de slag nog niet te pakken dus dat levert je dan als lam een paar wondjes op.

We besloten dus maar dat de lammeren niet hoeven. En volwassen schaap nummer 1 meldde zich (onvrijwillig, dat wel).
Nadat Arnoud heb in een versie van vrij worstelen op zijn 'kont' had gezet, bleef hij rustig zitten.

Maar wol van een volwassene is behoorlijk stevig! Je komt er, zelfs met het speciale sschapenscheerapparaat nauwelijks doorheen. je móet wel vlak tegen de huid aanscheren; want daar is het nog niet vervilt...maar ja....je wil het schaap ook heel laten....en dat apparaat is bloedscherp.

Bij volwassen schaap nummer 3, had ik net het idee.... 'we bellen een schapenscheerder'en Arnoud dacht net 'Nu heb ik de slag te pakken', omdat de best werkende stijl was om van boven naar benenden, vlak boven de huid flinke halen te maken de diepte in, onzichtbaar in de wol.....toen de machine uitelkaar spatte.

Het schaap was nog maar halverwege, maar ja....

Dus we hebben de losse wol er zoveel mogelijk afgehaald en hem, na de manicure en pedicure-behandeling weer in de wei gezet. Geen gezicht natuurlijk, maar ja.

De overige schapen kregen alleen nog de manicure en pedicure en die staan dus nog wel er warmpjes bij, totdat we de machine weer hebben gefikst, weer moed verzameld hebben en we de schaapjes weer in de schuur kunnen krijgen. Want daar bleven ze toch redelijk ver weg van, daarna.

Tot die tijd maar weer verder met hekken bouwen in weiland 3, zodat ze daar binnenkort naar toe kunnen. Weiland twee is alweer aardig leeggegeten.

tuindag

Nadat we vorige week al een week 'zomer' hadden, was het een hard gelag om dinsdag en woensdag weer in de 'winter' te zijn beland. De (wel voorspelde !!) sneeuw bleef gelukkig uit, maar met een maximumtemperatuur van 4 graden én harde wind, gaan de winterjas én de electrische kachels én de molen maar weer aan.....

Het enige goede nieuws aan dit weer, is dat de tuin er lekker nat van werd. En dus had ik het voornemen dat zodra het een paar uur droog zou zijn, ik in de tuin aan de slag zou gaan.

De voorspelling voor vandaag was dat het vanmorgen droog zou zijn en vanmiddag weer zo hier en daar nat.

Tja, óp naar de moestuin dus en een heleboel groentes in de volle grond gezaaid.

's Middags bleef het nog steeds droog en dan smaakt het tuinieren naar meer.

Een nieuws stuk tuin, dat ik vorig jaar al eens had afgeplagd, heb ik vaniddag van een terrasvlonder een toplaag grond én van voorgezaaide én gestekte planten voorzien.
Om zes uur kon ik tevreden achterover leunen...hoewel....áchterover.....
De stand van mijn rug lijkt toch meer op vóorover......

Morgen spierpijn, denk ik zo.

gestrikt

Vanmorgen, na het openen van het hek voor de kippen, ging ik even bij de strik kijken. Uit de verte had ik al het idee dat er wat in zou kunnen zitten en dat klopte.

Volgens de man die hem geplaatst had, zou de strik het dier alleen vangen, niet doden.
Maar de vos die ik in de strik zag, leek mij toch wel heel erg dood.

Ik vond dat ik dus nog wel even tot negen uur kon wachten met het bellen van die man.

Ik kreeg zijn vrouw aan de lijn, maar ze zou het doorgeven en een half uurtje later stond de man, gewapend met kooi en vangstok bij de poort.

Hij vertelde dat hij al eens een vos had gevangen in de dorpsstraat (!) waarvan iedereen dacht dat íe dood was, maar dat was 'truc', want zodra het kon begonnen hij te spartelen om weg te komen....

Nou, dat leek me hier toch echt niet het geval... maar goed...we gingen het zien de de wei.

Daar aangekomen constateerde ook de man dat de vos dood was; al een paar uur.
Hij zag ook dat de strik niet helemal had gewerkt zoals het hoort: door de vos achter de kop te vangen. De vos was er met zijn voorpoten doorheen gestapt en de strik zat dus om zijn ribbenkast.

Maar om nu te zeggen dat ik blij was met de dood van de vos.....

Het zijn toch fantastisch mooie beesten! En aan de dood van deze (een mannetje die waarschijnlijk vrouw en kinderen achterlaat in het bos....) was ik geheel en al schuldig. Zonder mij had 'ie nog vrolijk rondgelopen. Maar ja... mijn kippen zijn hun leven dan wat minder zeker.