dinsdag 27 juli 2010

rammenbesognes

Laatst had ik bij de slager geinformeerd of hij interesse had in een paar van onze rammen-lammeren.
Zijn antwoord was toen:"Bel me eind van de maand, dan maken we een afspraak en dan kom ik ze bekijken". Prima... hij had nog voor veertien dagen genoeg lamsvlees in de winkel, dus ik moest even wachten.

Nu had ik al het gevoel dat ik beter niet tot de 29e kon wachten, het is immers Frankrijk, en dus liep ik zaterdag zijn winkel nog eens binnen.

Ik herinnerde hem aan ons gesprek van eerder die maand en stelde voor om een afspraak te maken. Vervolgens kreeg ik de 'koude douche': in vrij kortaf Frans kreeg ik te horen dat hij geen interessse meer had. Reden? Het was bijna vakantie!

Tja, dan breekt toch echt even mijn klomp! Zó onverwacht komt zijn vakantie vast niet uit de lucht vallen!!! En zo zijn er weer bijna twee weken voorbij gegaan waarin ik andere maatregelen had kunnen nemen, als hij zo vriendelijk was geweest om me toen al te herinneren aan de vakantie tijd....
En het klokje tikt... de lammeren zijn straks zes maanden...en niet zo mals meer....

Affijn, de Franse dienstverlening beleefde ook bij het abattoir weer glorieuze momenten (NOT) toen ik ze probeerde te bellen. Ik krijg steeds iemand die óf zegt, bel later maar terug er is nu niemand die erover gaat, óf (op het zelfde nummer) iemand die klinkt als megahoogbejaard die zegt niets met een abattoir te maken te hebben....

Kennelijk staat mijn horoscoop niet op succesvolle contacten met slagers, op het moment..

Affijn, dan maar op het thuisfront wat maatregelen nemen.

Om te voorkomen dat er straks weer al in januari lammeren komen in de kou, wil ik de ram(men) scheiden van de ooien, zeker tot september.

Gisteren hebben Arnoud en ik dat klusje geklaard. De hele bubs in de schuur, ooi, voor ooi vangen en in de wiede loslaten...alle ooien verplaatsen naar het volgende weiland en dan de rammen weer loslaten in het andere weiland.
Hoera... niks meer aan doen!

Vanmiddag ging ik even kijken in het ooienweiland. Ik zag ze in de rand lekker liggen, maar ..... hoeveel zouden het er moeten zijn....? Negen.
En hoeveel zijn er......Vijftien???? Hmmmmmm......

Ik speurde het hekwerk af op zoek naar wol aan het prikkeldraad, in de verwachting dat ze gesprongen waren. Maar aan het einde van het gaas zag ik hoe ze het hadden aangepakt: bruut geweld!
Het poortje wat we erin gemaakt hebben om gemakkelijk van weiland naar weiland te kunnen lopen, was ontzet. Hoewel het een stevig poortje was die volgens Arnoud een druk van 300 kg per vierkante centimeter moest kunnen doorstaan, bleek het niet bestand tegen de drang van 1 volwassen ram en 3 'kleintjes' om bij de ooien te zijn.

Affijn, morgen nog maar eens proberen....
Mijn intuitie zegt:"Wordt vervolgd"

vrijdag 23 juli 2010

iets koeler

Sinds woensdag is het wat koeler en af en toe even regenachtig.

Voor de katjes betekende dit woensdag dat het dak van hun school 'de wijde wereld' bleek te lekken en dus kregen ze heimwee naar onze lekkere droge giteveranda, compleet met brokjes-service. Ze zijn sinsdien weer terug in de buurt.

De rode blijft een schichtig beestje, maar de grijze en de zwarte vinden het allemaal wel best. Gisteren waren ze nog bij moeder aan het drinken op het kleedje bij ons voor de deur. Ik mocht op een meter afstand erbij komen zitten en ze zelfs aaien tijdens het drinken. Zelfs toen moeder er flauw van was en de kleintjes oip het kleed in slaap vielen, vonden ze mijn aanwezigheid helemaal niet erg.
En dat Freya ook af en toe langsdraafd en stokken bij me neer legt... dat kan ook niet schelen.

Verder is het mooi weer om de moestuin weer een beetje in het gareel te krijgen. Als het zo warm is, dan brand je daar echt weg na 9 uur 's ochtends en dus is er al een paar weken niet veel meer gebeurd dan het hoogst noodzakelijke.
Dus het is wieden, wieden en nog meer wieden. Geheel tot genoegen van Freya, die de kluiten wel opvangt en rondstrooit naast de tuin.

Maar ook oogsten! Tjonge jonge.... wat groeit het allemaal hard!
Ik had deze week ieder dag tenminste éen komkommer, maar soms zelfs vier komkommers van éen plant!!!
Gelukkig hebben we gasten, die ze ook erg lekker vinden, net als boterbonen trouwens.
En natuurlijk kun je komkommers inmaken op zoetzuur.

En inmaken, dat heb ik vandag ook een paar uur gedaan: 4 potjes erwten (kweek van de buurman), 5 potjes boterbonen, 2 potjes cougettesoep en 3 potjes komkommerzoetzuur.

dinsdag 20 juli 2010

spetteren en sputteren

Gisteren hadden we een aardige mijlpijl: we konden voor het eerst ons nieuwe, superluxe bad uitproberen.
Weliswaar nog met koud water uit de tuinslang van buiten en warm water uit onze gite, met emmers...maar goed....het bubbelen werkte, de lampjes ook en aan het eind deed ook de afvoer goed zijn werk.

Vanmiddag ging Arnoud even de kippen hun lunch brengen om 2 uur. Hij bleef wel wat lang weg, vond ik.
Even later kwam hij aanlopen met een vrachtje in zijn hand.....

Nee he....., ja hoor! Dit was kaalnek (die net weer een beetje in de veren zat en ook net weer aan de leg was....) en ook de nieuwe witte was niet aan de vos ontsnapt en kennelijk meegenomen.

De vos had zich niet laten tegenhouden door dubbellaags, anderhalve meter hoog hek met boven en onder strak prikkeldraad en onderlangs nog eens een rol prikkeldraad Mobiele Eenheid stijl..... Hij was er toch onderdoor gekropen.

Dan is het bewijs geleverd. Het kippenperk is gewoon niet te beveiligen.

Enb dan verloopt je middag toch anders dan je je voor twee uur had voorgesteld: een kippenonderkomen bouwen; ditmaal vlak tegen het huis aan.



De drie overgebleven kipjes moeten dan maar rond het huis gaan scharrelen, over het erf in de hoop dat dat dan de oplossing is.

Vanavond ze dus maar uit de oude schuur halen en verhuizen naar hun, iets minder riante nachtverblijf, in drie uur tijd gebouwd van twee palletkratten en wat gaas.

zaterdag 17 juli 2010

kattenschool voortgezette cursus

Hoewel het even spannend was of het dode ram wel opgehaald zou worden, stond er vrijdagochtend inderdaad een vrachtwagen voor de deur die hem afhaalde. Het slechts inspreken van een antwoordapparaat kán dus wel werken.
Met de rest van de kudde lijkt het goed te gaan.

Sinds gisterenochtend zijn de kleine katten waarschijnlijk begonnen aan hun voortgezette kattenopleiding.
Ze zijn in ieder geval niet meer op de zolder en ook niet voor onze gîte meer.

We vermoeden dat hun moeder ze ergens in de bosjes verderop heeft verstopt, om ze klaar te stomen voor het kattenvak: muizen vangen.

woensdag 14 juli 2010

nummer drie

Gisterenavond kwam Arnoud terug van de kippen met slecht nieuws over lam 'nummer drie'.
De niet-meer-zo-kleine ram lag dood voor het schapenschuurtje!
Zijn buik helemaal gezwollen.

We hopen maar dat de oorzaak ligt in het feit dat we hem afgelopen vrijdag hebben gebruikt als proefschaap, toen er een leraar dierverzorging uit Nederland in de buurt was om te demonsteren hoe je een schaap kan manouvreren voor onderhoud en scheren.

Het kán namelijk zo zijn dat als je een schaap, zeker met een volle buik, op zijn zij legt en weer terug, dat zijn maag kantelt, waardoor de boel intern blokkeert.....

Balen dus!

En meteen een praktisch probleem: "Hoe laat je een dood schaap afvoeren in Frankrijk en wanneer gaat dat lukken met de nationale feestdag voor de boeg????"
Op deze quartorze julliet kreeg ik in ieder geval alleen antwoordapparaten aan de lijn... morgen nog maar eens proberen, terwijl 'nummer drie' wat koeler in de schuur ligt.

Er wordt voor vandaag noodweer voorspeld, ook in Frankrijk.... voorlopig spettert het alleen een beetje buiten. Houden zo.

maandag 12 juli 2010

weer online

Twee weken geleden ging ons modem kapot waarmee we kunnen internetten én telefoneren.
Via de bieb kon ik nog een beetje de mail checken, maar verder waren we 'buiten bereik'.

Vanmorgen werd het verse modem bezorgd, dus nu gaat het hopenlijk weer goed.

Was is er in twee weken tijd allemaal gebeurd hier?

Het was 's zomers warm, dus veel buiten....met name in de schaduw en/of in de rivier om het hoofd koel te houden.

's Avonds regelmatig 'hooien' om de schaapjes ook in de winter van eten te voorzien. Dat is nog handwerk, waarbij de gasten regelmatig een handje hielpen om 'het luie zweet eruit te krijgen'. Maar goed, met vereende krachten hebben we nu een aardig hapje voor ze liggen.



Helaas zagen we op zo'n avond dat we weer eens bezoek hadden gehad. Grrrrrr.
Tussn 6 en 8 is er weer een vos langsgeweest bij de kippen, wat er weer 4 niet na konden vertellen, waaronder twee van de jonkies.

De volgende dag dus het hele vogelperk aangepast: kleiner perk, hogere hekken, driedubbel prikkeldraad.

Als er nu nog weer een vos binnenkomt dan moeten we in ieder geval geen vogels meer dáar houden. Hopenlijk is dit nu afdoende.

Verder zijn de kleine katjes steeds behendiger aan het worden met klauteren, dus af en toe huppelen ze nu ook beneden rond. Tenminste.... de rode heeft liever roomservice...maar ja, hoe lang moeder daarin blijft trappen.....