rammenbesognes

Laatst had ik bij de slager geinformeerd of hij interesse had in een paar van onze rammen-lammeren.
Zijn antwoord was toen:"Bel me eind van de maand, dan maken we een afspraak en dan kom ik ze bekijken". Prima... hij had nog voor veertien dagen genoeg lamsvlees in de winkel, dus ik moest even wachten.

Nu had ik al het gevoel dat ik beter niet tot de 29e kon wachten, het is immers Frankrijk, en dus liep ik zaterdag zijn winkel nog eens binnen.

Ik herinnerde hem aan ons gesprek van eerder die maand en stelde voor om een afspraak te maken. Vervolgens kreeg ik de 'koude douche': in vrij kortaf Frans kreeg ik te horen dat hij geen interessse meer had. Reden? Het was bijna vakantie!

Tja, dan breekt toch echt even mijn klomp! Zó onverwacht komt zijn vakantie vast niet uit de lucht vallen!!! En zo zijn er weer bijna twee weken voorbij gegaan waarin ik andere maatregelen had kunnen nemen, als hij zo vriendelijk was geweest om me toen al te herinneren aan de vakantie tijd....
En het klokje tikt... de lammeren zijn straks zes maanden...en niet zo mals meer....

Affijn, de Franse dienstverlening beleefde ook bij het abattoir weer glorieuze momenten (NOT) toen ik ze probeerde te bellen. Ik krijg steeds iemand die óf zegt, bel later maar terug er is nu niemand die erover gaat, óf (op het zelfde nummer) iemand die klinkt als megahoogbejaard die zegt niets met een abattoir te maken te hebben....

Kennelijk staat mijn horoscoop niet op succesvolle contacten met slagers, op het moment..

Affijn, dan maar op het thuisfront wat maatregelen nemen.

Om te voorkomen dat er straks weer al in januari lammeren komen in de kou, wil ik de ram(men) scheiden van de ooien, zeker tot september.

Gisteren hebben Arnoud en ik dat klusje geklaard. De hele bubs in de schuur, ooi, voor ooi vangen en in de wiede loslaten...alle ooien verplaatsen naar het volgende weiland en dan de rammen weer loslaten in het andere weiland.
Hoera... niks meer aan doen!

Vanmiddag ging ik even kijken in het ooienweiland. Ik zag ze in de rand lekker liggen, maar ..... hoeveel zouden het er moeten zijn....? Negen.
En hoeveel zijn er......Vijftien???? Hmmmmmm......

Ik speurde het hekwerk af op zoek naar wol aan het prikkeldraad, in de verwachting dat ze gesprongen waren. Maar aan het einde van het gaas zag ik hoe ze het hadden aangepakt: bruut geweld!
Het poortje wat we erin gemaakt hebben om gemakkelijk van weiland naar weiland te kunnen lopen, was ontzet. Hoewel het een stevig poortje was die volgens Arnoud een druk van 300 kg per vierkante centimeter moest kunnen doorstaan, bleek het niet bestand tegen de drang van 1 volwassen ram en 3 'kleintjes' om bij de ooien te zijn.

Affijn, morgen nog maar eens proberen....
Mijn intuitie zegt:"Wordt vervolgd"