wat is meer?

Op maandag heb ik komkommerchutney gemaakt van de 16 komkommers van zondag.
Het is ongelofelijk hoe je dat lekker kunt indikken, want bij het raadseltje:"Wat is meer, een tafel vol komkommers of 3 potjes chutney?", zou het goede antwoord moeten zijn:



Want daar zit ook nog een flinke kop suiker en evenzoveel azijn in... ook weer ingedikt, uiteraard.

En voor wie nog een keer fijn wil lachen......

De vraag:"Wat is meer... de komkommeroogst van zondag met 16 stuks, of die van dinsdag (2 dagen later!)", kan, je raadt het al beantwoordt worden met de foto van dinsdag:


(namelijk 19 stuks)

Tijd dus om even langs te gaan bij mij lerares Frans, zonder moestuin. Gelukkig had ik er nog meer dan '3 voor haar'(want je moet niet overdrijven) in de auto omdat je nooit weet wie je tegenkomt.
Er was een dame die slecht ter been was die nog 1 kilometer naar de winkels wilde afleggen, maar dat zelf bijna niet voor elkaar kreeg.
Ik heb haar maar even gebracht én gelukkig hield ze van komkommer: weer drie minder.
Nog drie bij de diverse buren van mij gebracht en het probleem is alweer íets (marginaal) kleiner.

Nou ja, ik denk dat ik de rest van een week maar opspaar en nog een keer chutney maak, als het nodig is. Dat ruimt lekker op én dan heb ik nog eens een leuk cadeautje om weg te geven ('Nee, hé, alwéeeeer komkommer van Esther'). En ik krijg deze week een paar keer eters. Há.......

Gisterenavond kwam, kort voor mijn gebruikelijk bedtijd, mijn Engelse overbuurvrouw mijn hulp inroepen. Ze willen een verbouwing aan het huis laten doen en hun Franse architect en bouwer waren er om het en een ander te bespreken. Alles wat je met gebaren aan kon wijzen, zoals garages waar stukken af moeten om er een veranda/terras van te maken...was wel gelukt. Maar nu waren ze op het punt van afstemmen wie-wat-wanneer zou gaan doen en het Engels van de Fransen strekte niet zover en het Frans van de Engelsen ook niet.

Da's nog pittig: rechstreeks tussen Engels en Frans vertalen!

Grappig was dat in een gemiddeld Frans gesprek, als blijkt dat iedereen een beetje leuk mee kan doen, er ongeveer 95% 'ruis', 'D-tours', en andere onderwerpen worden besproken (zoals de visvangst, de vorige bewoner van het huis, de vakantie in Bretagne, het Franse bureaucratische systeem....). Zodat mijn samenvatting van 5 minuten praten en lachen zoiets is als: "Als je zelf het uittreksel uit het kadaster ophaald op het gemeentehuis, dan scheelt dat in de kosten... het is gratis op te halen en kan meteen uitgedraaid worden."
Waarop de Engelsen, met name de man want die verstaat er écht geen woord van, toch enigszins verstrooid opkijken "Er was toch meer wat ze zeiden?"

Maar het antwoord op de vraag: "Wat is meer? " is regelmatig onverwacht!

hard werkende vogels

Eergisteren zag ik iets heel leuks toen ik even rustig op het eiland zat en en af en toe een stok voor Freya gooide.
Vanuit mijn ooghoek zag ik wat bewegen bij het kanaal, gevolgd door een plons en dan weer een beweging.

Het bleek te gaan om een ijsvogel aan het werk. Eerst zag ik hem niet zo kleurrijk, omdat 'ie met zijn buik naar me toe zat. Maar toen 'ie zich omdraaide op de tak, zag ik duidelijk zijn blauw metallic pakje glinsteren.
Hij ging rustig een tijdje door met vissen in het kanaal en nam daarbij steeds een andere overhangende tak als uitvalsbasis om het water in te duiken.
Leuk!
Ik wist wel dat ze er waren. Ik had al eens een dood exemplaar gevonden en soms zag ik een schicht over het kanaal schieten, waarbij je nauwelijsk kan zeggen 'ik heb een ijsvogel gezien'. Maar nu zat hij dichtbij en ik ik hem echt goed bezig zien.

Laatst liep ik na een flinke bui eens naar de dam, om daar te kijken toen ik me afvroeg wie daar de boel aan het omwoelen zou zijn. De bovenlaag van mos en strooisel was dduidelijk door iets of iemand bewerkt.
Voor een wild zwijn was het niet diep genoeg, dus ik verdacht eigenlijk mijn eigen kipjes ervan, ook al had ik ze nog niet helemaal zo ver die kant op zien gaan.

Gisteren werd dat bewijs geleverd toen ik weer even bij de dam ging kijken. Daar waren de drie hard aan het werk. Als je dat zo zag mag je dat echt wel zeggen.
het is zoiets als de tuin wieden met je voeten en dan na drie keer schoppen bukken om te kijken wat je hebt losgewoeld. Hun dijbeentjes moeten wel heel sterk ontwikkeld zijn als je dat zo ziet.
Van al die torretjes smaken de eitjes buitengewoon goed. Er zijn er nu twee aan de leg, dus ik heb bijna iedere dag 2 eitjes.

En dan is er nog de witte eend.
De arme schat is sinds april zo'n beetje voortdurend broeds, maar er is tot nu toe niets van gelukt.
Hij zat naast de gite in het gat en in de molen in een gat in de muur.
Maar nu zit hij sinds begin augustus weer op 14 eieren in het gat bij de gite.
Als ze bevrucht zijn (wat natuurlijk goed kan door onze semi-wilde woerd), dan bestaat de kans dat we nu in de laatste week van het bebroeden zijn beland.
Veertien kleine eendjes..... dat zullen de kleine katjes leuk vinden! (En de buizerd en de snoek en niet te vergeten onze grote vriend de vos...)

Hoewel de katjes de indruk maken hier een te goed leven te hebben. 's Ochtends en 's avonds zijn ze mij aan het toezingen bij de deur omdat er nogal eens wat lekkers op hun bordje beland en tussendoor zie ik ze vooral veel lui lekker ergens liggen.

De 'zwarte'is trouwens lang niet zo zwart meer als in het begin. na een paar regenbuitjes bleek die zwarte kleur niet kleurecht, ha, ha.
De buurman noemde hem al 'eau de javel', ofwel bleekwater.





Die zwarte kom ik ook nog al eens tegen als 'matrasje' voor de grijze in het bakje op de tafel. Natuurlijk worden ze dan wakker als ik er met het fototoestel naast ga staan..maar eerst zag ik alleen de grijze liggen met een extra paar voorpootjes....

spijkers: van 2 naar veel

Met schapen in je veestapel, wat vrije tijd en fröbelzin, valt er van alles met wol te doen.

Van een klasgenootje Franse les, leerde ik op een avond 'kaarden' en ook 'spinnen met de spintol'.
In Nederland had ik al eens droogvilt-naalden gekocht, waarmee je grappige poppetjes e.d. kunt maken. Nat vilten kan ook, maar dat geeft een enorme kledderzooi. In de wasmachine ook al geprobeerd; wat beter gaat dan met een teiltje en zeep.

Mar ja, als je lengtes spint, moet je dáar ook weer wat mee.
Ik had al een een kek petje gehaakt van de gewassen wol, wat best een mooie gemeleerde cremewitte kleur is en een paar slofjes.

Maar ja, verven kan natuurlijk ook! Al eens op internet gekeken hoe dat werkt en uitgeprobeerd. En ja, verven met uienschillen wordt inderdaad heeeeeeeel geel.
De andere probeersel waren nuances van bruinig en groenig...maar het kan zijn dat ik het recept nog niet helemaal goed had gemaakt en te weinig azijn had gebruikt.....

Internet levert een schat aan info op, bij dit soort probeersels.

Zo kwam ik ook een breimethode tegen die ik nog niet kende, op een breiraam.
Ik heb leren breien op een paar overmaatse spijkers, bij wijze van dikke breinaalden, maar een breiraam is grofweg een cirkelvormig of rechthoekig ding met allemaal spijltjes erop.
En dan is het net als op de kleuterschool: punniken (hoewel ik daar kan vaslspelen met een groen gemechaniseerd geval......); lusje over lusje halen.....oneindig...

Levert een punnikpaddestoel een soort veter op: dit kán (bron: internet) hele truien, sokken, mutsen en wat niet al opleveren.

Natuurlijk kún je zo'n ding dan kopen om het uit te proberen...
Maar internet kent ook vele 'hoe maak ik zelf een.....'-websites, dus na een paar uurtjes in de schuur en het inhameren van zo'n 60 spijkers later, kon ik ook dit systeem eens uitproberen.

Best geinig; al denk ik dat ik sneller oppervlakte met naalden kan breien, maar dat is misschien ook de handigheid?

En ook nog goed voor je talenkennis.... want waarom zou je alleen kijken hoe het werkt op NL-sites? Dus zoek ook eens op 'tricotin', of 'loom knitting' en ziedaar....

Verder staat er een komkommerchutney te pruttelen op het formuis.
De arme komkommers hadden gisteren de hele dag buiten op het tafeltjes gelegen en niemand heeft er zichtbaar iets van meegenomen. Ook niet van de courgettes trouwens....
Tja, dan maar chutney, dat dikt lekker in: dik schillen, ontpitten en dan flink inkoken tot prut en dan azijn en suiker erbij, en nog meer prutten.

overal waar 'te' voor staat....

Het is nu echt officieel!
Van 'Goh, wat lekker!' via 'Hé, alweer éen' en 'Wat kun je er nog meer mee doen dan soep en zoetzuur, qua inmaken?' en 'Welke kennis lust er ook een paar?'.... is het dan nu echt zover dat ik nog maar éen ding kan bedenken: Gratis af te halen....

Dit was de oogst van vanmorgen:


En als je dan bedenkt dat er ook nog wat in de keuken lag te wachten op inspiratie/ een nieuw baasje.....

Gelukkig zijn de overburen gearriveerd voor een tweeweekse vakantie...maar dan nog, na aftrek van 2 van elk van die grote groene jongens is dit het resultaat nu aan de weg:



Ik ben benieuwd of het een beetje wegraakt daar..... er zijn meer mensen met een moestuin hier in de buurt dan zonder......

op zijn zij

Vandaag is de laatste vakantiedag van de gasten in de gite.

Ik ging vanmiddag even in de boomgaard maaien met de zitmaaier.
Eerder deze week had ik met de vader van het gezin en de dochter van 16 een middagje in de weide doorgebracht met de tractor om hen te laten maaien. Ik informeerde dus of er nog animo was om nog meer te maaien.

De vader had er wel zin in om het weiland langs de rivier nog af te maken. Omdat hij er wel handig en zorgvuldig mee omging, netjes bleef in de stukken waar ik had gezegd dat hij kon maaien én omdat Arnoud ook nog had aangegeven dat er 'aan de tractor weinig mis kan gaan', kreeg hij de sleutel mee en kon hij zijn gang gaan.

Na een uurtje was de boomgaard wel klaar en stond ik met de damesgasten op het eiland te keuvelen.
Op de achtergrond het gepruttel van de tractor die zijn rondjes maaide.

Op enig moment was hij klaar en reed hij naar het achterste weiland.
Ik hoorde tractor stoppen en even later kwam hij aanlopen met de oorkleppen in zijn hand.

Hij kwam echter niet met het bericht dat hij klaar was en dat de tractor weer op stal stond.......
Nee, hij kwam melden dat hij een probleempje had: de tractor lag op zijn kant!

Hmmmmm ...... ach ja, dan maar proberen om hem overeind te krijgen, nietwaar?

Hij charterde zijn gezin; moeder, zoon van 18 en dochter van 16 om te helpen; ik zocht handschoenen en een stevig touw bij elkaar.

De aanblik in de achterste weide was toch wat triest. Hij had de bocht wat ruim genomen, om nog een plukje gras mee te maaien op weg naar de stal en daar bleek een gootje te lopen waar het voorwiel in was geraakt en toen was de hele handel uit balans geraakt.

Gelukkig had hij zelf niks ernstigs! Een beetje pijn in zijn rug, maar dat kon ook van de schrik zijn, vond hij.

Affijn, met vereende krachten en met hulp van een stapel flinke cementstenen konden we het geheel langzaam opkrikken, in bedwang houden met het trektouw en vervolgens weer het gootje uitrijden en de stal in.

De tractor is een paar gebruikskrassen rijker en het bedieningspaneel van de grijparm zit nu iets verder naar links gebogen dan vanmorgen..., maar alles werkt nog, zo op het eerste gezicht.

Morgen spierpijn, denk ik, van het duwen, trekken en stenen sjouwen.

beetje stro

In het veld achter ons ons veld werd het afgelopen jaar tarwe gekweekt, dat zaterdag werd geoogst.

Ik had al eens mijn oog op de steeltjes laten vallen; want we konden nog wel weer wat stro gebruiken voor de schapen en dit staat letterlijk 'om de hoek'. En als ze er toch mee aan het slepen zijn , willen ze misschien wel wat verkopen én afleveren als we toch op de route liggen.

Nu had ik zondag al wel gezien dat het niet geperst was toch lieve handzame pakketjes van circa 10 kilo, maar tot rollen. Dus tja, hoeveel zou ik er dan nodig hebben... 2....3 misschien?

Vanmiddag zag ik 'de man met de tractor' langsrijden die voorzien was van het gereedschap om rollen te verplaatsen. Hij koerste af op het rollenveld achter ons.
Daar ben ik dus maar even een praatje gaan maken.

Het bleek de zoon van de boer te zijn, die wel aan zijn vader wilde vragen of er twee rollen verkocht konden worden aan mij.

Na een uurtje of twee kwam hij de einduitslag melden:"Het mocht" en hij kon er meteen twee komen brengen.

Prima!

Het werd dus thuisbezorgd tot in de schuur! Helemaal mooi!

Ik dacht er in iedere paardenbox éen te laten leggen, maar bij nader inzien leek de toegang me toch niet helemaal breed genoeg. De toegangsschuur naar het voormalige kippenperk heef een bredere deur. Dan maar daar.

En hoewel mijn schuur best groot is (maar en fractie kleiner dan onze garage in Warnsveld) en hoewel die rollen op het veld niet bijster groot lijken...... de schuur is met twee van die rollen nu wel vol! Maar éen rol schijnt ook zo'n 400 kg te wegen; dus voorlopig kunnen de schaapjes wel even vooruit, lijkt me zo.

Ik bood de zoon van de boer nog 3 van mijn 10 komkommers van vandaag (!) aan, maar helaas, hij lust geen komkommer.....

oplevering

Gisterenavond zag ik dat de ooienweide weer is aangevuld tot een dozijn dieren; de grote ram is het gelukt om de hindernissen glansrijk te nemen en hij staat weer gelukzalig bij de dames.
Tja, dan heeft hij nu gewonnen, met het risico op erg vroeg lammeren, al in januari.

Verder zijn er wat mijlpalen in het grote huis: de badkamer is af én er is geen gereedschap meer op de 1e verdieping (die is nog niet helemaal gereed, maar af en toe het gereedschap opbergen geeft toch een heel andere aanblik op de voortgang).



de badkamer



het keukenblok

biomassa

Het is ongelofelijk hoe hard alles groeit in de moestuin! Om de andere dag oogst ik echt een emmer vol aan van-alles-en-nog-wat; zoals vanmorgen 4 courgettes en 4 komkommers, bij elkaar zo'n 2,5 kilo! of, zoals eergisteren een halve emmer vol boontjes.

Langzamerhand begint het ook op een plaag te lijken :-), want hoeveel boontjes moet een mens geweckt in voorraad hebben voor een jaar? En hoeveel komkommerzoetzuur? En hoeveel courgettesoep???

Aan de gasten van deze week raak ik het niet kwijt. Ten eerste wilden ze niet zelf koken maar liever uit eten...okee....en ten tweede vertrekken ze vandaag alweer....
Ze gaan nog een oud-collega opzoeken, noordelijker in Frankrijk en dat bekort de terugreis dan ook weer.
Mogelijk vonden ze ons basic-huisje toch ook ietsje tè basic. De GSM doet heeft er geen bereik... en dan ben je al modern mens toch onthand (op vakantie)!

Tijdens het plukken van de komkommers kwam ik nog een hele rare komkommer tegen....waarvoor ik het fototoestel maar even heb opgehaald en toen zat hij er gelukkig nog. Want deze komkommer heeft pootjes en oogjes!

Ik had deze groene hagedis, want dat is het, al wel eerder in de tuin gezien, maar nog niet eerder kunnen fotograferen. En zelfs nu was het lastig, ook al zat 'ie stil...want helemaal tussen de bladeren verstopt én weinig contrast met zijn omgeving....wat wat hem betreft ook helemaal de bedoeling is natuurlijk!



Af en toe klinkt er een klaaglijk en onderhand ietwat schor gemekker uit de weide naast de moestuin: de rammen zijn het nog niet helemaal eens met het scheidingsbeleid. Maar ja, ze houden de hekken nog wel in ere, dus voorlopig gaat het wat ons betreft wel goed.