op zijn zij

Vandaag is de laatste vakantiedag van de gasten in de gite.

Ik ging vanmiddag even in de boomgaard maaien met de zitmaaier.
Eerder deze week had ik met de vader van het gezin en de dochter van 16 een middagje in de weide doorgebracht met de tractor om hen te laten maaien. Ik informeerde dus of er nog animo was om nog meer te maaien.

De vader had er wel zin in om het weiland langs de rivier nog af te maken. Omdat hij er wel handig en zorgvuldig mee omging, netjes bleef in de stukken waar ik had gezegd dat hij kon maaien én omdat Arnoud ook nog had aangegeven dat er 'aan de tractor weinig mis kan gaan', kreeg hij de sleutel mee en kon hij zijn gang gaan.

Na een uurtje was de boomgaard wel klaar en stond ik met de damesgasten op het eiland te keuvelen.
Op de achtergrond het gepruttel van de tractor die zijn rondjes maaide.

Op enig moment was hij klaar en reed hij naar het achterste weiland.
Ik hoorde tractor stoppen en even later kwam hij aanlopen met de oorkleppen in zijn hand.

Hij kwam echter niet met het bericht dat hij klaar was en dat de tractor weer op stal stond.......
Nee, hij kwam melden dat hij een probleempje had: de tractor lag op zijn kant!

Hmmmmm ...... ach ja, dan maar proberen om hem overeind te krijgen, nietwaar?

Hij charterde zijn gezin; moeder, zoon van 18 en dochter van 16 om te helpen; ik zocht handschoenen en een stevig touw bij elkaar.

De aanblik in de achterste weide was toch wat triest. Hij had de bocht wat ruim genomen, om nog een plukje gras mee te maaien op weg naar de stal en daar bleek een gootje te lopen waar het voorwiel in was geraakt en toen was de hele handel uit balans geraakt.

Gelukkig had hij zelf niks ernstigs! Een beetje pijn in zijn rug, maar dat kon ook van de schrik zijn, vond hij.

Affijn, met vereende krachten en met hulp van een stapel flinke cementstenen konden we het geheel langzaam opkrikken, in bedwang houden met het trektouw en vervolgens weer het gootje uitrijden en de stal in.

De tractor is een paar gebruikskrassen rijker en het bedieningspaneel van de grijparm zit nu iets verder naar links gebogen dan vanmorgen..., maar alles werkt nog, zo op het eerste gezicht.

Morgen spierpijn, denk ik, van het duwen, trekken en stenen sjouwen.