Ergens in het kletspraatje bedacht ik me dat ze mischien wel zin hadden in een paar courgettes en komkommers.... je weet het nooit!
Het bleek dat ze geen moestuin hadden en er best een paar wilden hebben. Mooi! Want ook al had ik er maandag al wat kunnen slijten bij de franse les, er lag nog genoeg!
De wedervraag was of wij toevallig wat perziken wilden hebben, want daar hadden zij er, met 6 bomen, weer een heleboel van.
Nou.... daar zeg ik geen nee tegen!
Ik gaf ze een grote emmer mee, die ze dan 's midaags, als ze nog weer terugkwamen, weer mee terug zouden nemen.
De emmer zat bomvol én ze haden er voor de zekerheid ook nog maar een krat vol bij gedaan!
Als goede buur, hebben we dat volle krat maar meteen bij de keukendeur van onze Franse buren ingeleverd. Eerlijk zullen we alles delen, zéker bij zo'n overvloed!
Want ja.. perziken worden snel beurs...
Dus aan de slag ermee....
 |
Zo stonden we die avond zo'n 80 perziken te schillen (na een anderhalveminuut-dipje in kokend water), om er 14 weckpotjes mee te vullen. En de volgende ochtend nog zo'n 60, voor nóg 10 potjes!
Oh wat zullen we smullen van de winter......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten