kleurrijk stoken

Terwijl de inwoners van Nederland hun leven niet zeker zijn op straat i.v.m. het afsteken van vuurwerk, is het hier rustig als altijd.

De schaapjes dartelen in de wei (nou ja, de jongste drie dan), Freya dartelt achter door mij gegooide stokken aan en Twinkel...de grijze kleine kat... dartelt daar weer gezellig bij mee en in de rand van het weiland sprokkelen de kipjes hun maaltje torretjes bij elkaar.
Maar ja, het was dan ook 12 graden vanmiddag!

De molen draait steeds minder goed, de rivier is weer erg laag.
Dus, als iedere dag, maar weer een prakkie hout in de kachel, want de komende dagen gaat de temperatuur wel weer zakken.
De pizza-oven is een gewelidge uitvinding!
Schreef ik gisteren al dat ik er stronken hout in voorverwarm; sinds gisteren heeft hij er een functie bij gekregen.

Sinds mijn vest af is, hoef ik geen kilometers naturelkleurige wol meer te spinnen. De strengen die ik nu maak mógen dus best een kleurtje krijgen.

Ik had al eens de methode geprobeerd met pannen op het vuur. Maar nu zag ik op internet ook een optie om het in potten te doen in de zon. Scheelt energie...zeker als ik niet 'op de molen' kook.

De zon-met-kracht laat echter nog even op zich wachten, maar omdat het voornamelijk bleek te gaan om de warmte ervan, kwam een oude bekende weer in beeld: de pizza-oven!

Een rondje door de tuin en de keuken leverde me wat potentiele kleurstoffen op: elzenproppen, walnootdoppen, roestige spijkers, elzentwijgen, mossen.

Theoretisch moet het in éen sessie kunnen: kleurstofleverancier, water, aluin en wol (eventueel nog met azijn en roest als toevoeging) in de pot en rustig wachten (een paar daagjes) op het resultaat.

Ik voel meer voor de tweetrapsraket: eerst een bouillonnetje maken van de kleurstofleverancier, dat filteren en dan de wol met de aluin erin. Dan kun je namelijk eerst zien of de kleur van het water je wat lijkt én je wol zit niet onder de reststukjes.

Er waren vanmorgen al twee potten zover gekleurd, dat ik popelde om de wol erin te doen.
Dus nu staat er éen streng in de bak walnootdoppen (kaneelachtige kleur) en éen streng in de elzenproppen met roest (donkergrijs/zwart!).
Rustig wachten tot het water helder is gekleurd en dan uitspoelen, drogen en kijken wat het is geworden.

Ben benieuwd. Maar het duurt nog wel tot 2011 voor het eruit kan
:-)

slim stoken

In het grote huis stoken we al sinds oktober de speksteenkachel om mee te helpen het daar op temperatuur te houden.
Er gaat tenminste een boodschappenkrat vol hout per dag in, om de kachel warm te houden.

Nu hadden we een lekkere voorraad in het houtschuurtje, zelf uit het bos gesleept en geklooft.

Toch valt al een tijdje op dat vele kleintjes éen grote maken. Moest ik aan het begin op mijn tenen staan om wat van de stapel af te halen. Tegenwoordig is de stapel geslonken tot heuphoogte/kniehoogte.

Nu lag en nog een stapel stammetjes te wachten op de kloofmachine, buiten het schuurtje. (Je weet wel, die stapel waar ik laatst de kipjes op heb gefotografeerd).

Dat was nog niet echt droog, maar toch wilde ik laatst, toen het zo koud was, wel eens proberen wat er gebeurde als ik zo'n blokje op een goed brandend vuur zou doen.
En voila.... het brand schoon op!

Met als groot voordeel:
1) je hoeft niet zo vaak bij het vuur te gaan kijken als het koud is en hij de hele dag gestookt moet worden,
2) De stapel droog kleingemaakt hout gaat iets minder hard,
3) De stammetjes hoeven niet meer gekloofd te worden!

Toen ik dat had gezien heb ik een groot deel van de stapel maar binnen gelegd in de houtschuur, zodat het niet verder nat zou worden door de sneeuw.

Arnoud kwam nog met een goede tip, namelijk om de stammetjes voor te warmen/drogen in de pizza-oven die er vlak boven het vuur in de speksteenkachel zit. Daar is het een graad of 40 à 50.

En zo gaat het nog veel beter!



Meestal passen er maar twee stammetjes in... en langzamerhand zijn de meeste pizzaovenformaat stammetjes er wel uit...Maar goed, we zijn alweer een week of drie/vier verder gevorderd in de winter.

De kleine schapenkoppen maken het goed. De kleinste kon bij nader inzien toch wel eens een mannetjes zijn....

nog eentje

Zaterdagmiddag heeft ook 'nummer 5' een lammetjes gekregen.
In verhouding tot de enorme buik van de moeder, is het een kleintje, maar ook deze gaat heel goed.

Ik heb de indruk dat het alledrie meisjes zijn.

Ze hebben nu al een paar flink koude nachten goed overleefd en vanaf nu wordt het de komende week warmer, dus da's prettig voor ze...denk ik.

Bij het voeren heb ik even de buiken van de overige ooien bekeken, maar er zit nu niks meer bij waarvan ik denk 'die staat op 'ploffen'.

Maar ja.... verrassingen zijn wel eerder voorgekomen..... :-)

schatjes

De lammetjes hebben de nacht goed doorstaan.
Vanmorgen toen ik voer ging brengen, zag ik dat ze zelfs al heel goed meelopen. De kudde stond namelijk verderop in de wei, maar alle groten hadden wel zin in wat mais, haver en gerst, dus die kwamen naar me toe lopen. Het kleine grut hobbelde vrolijk mee. De grooste kleine is zelfs meegewandeld tot in de schuur.

Toen had ik nog geen camera bij me.
Deze zijn van een uurtje later. De kleinste (maar ook al stevige) kleine ligt hier in het gras naast zijn moeder; de andere moeder staat achteraan op de foto.




Toen ik ook wat hooi in de schuur had neergelegd kwam deze moeder met het grootste jong dat toch ook van dichtbij bekijken.





Ik heb geprobeerd het oormerk van de moeders te lezen, want ik had gezien dat 'nummer 5' van de week de dikste van het stel was.
Maar ik geloof niet dat nummer 5 al gelammerd heeft.

terugkeer van het licht

Kerst is zo rond de kortste dag, voor de heidenen onder ons, toch vooral het feest van de terugkeer van het licht... dat we weer de goede kant op gaan: die van het voorjaar.

Dat dat nog wel even duurt is een tegenvaller, maar goed....

En toch....

Ik maakte net vanmiddag mijn rondje over de weilanden en ik zag er een paar schapen een beetje in de bosjes scharrelen. Heel even dacht ik iets bijzonders te zien...maar dacht al snel:"Nee, toch niet"....

In de twee jar dat ik hier nu woon heb ik me al vaak voorgenomen om mijn intuïtie te vertrouwen en ook nu had ik het in eerste instantie wél goed. Want inderdaad, naast een volwassen ooi: een lam! Een mooi stevig, maar nog wat wankel op de pootjes lam!
Voorjaar!

Een paar passen verder had ik zicht op de rest van de kudde en ik zag dat er een ooi tussen de kudde en de jonge aanwinst stond. Even goed kijken en ...ja hoor... ook bij deze ooi stond een mooi stevig lam tussen de pootjes!

Dubbel voorjaar!

Dat het sneeuwt, slaan we voor het gemak maar even over!

Ik heb wat extra stro in de 'kerst'-stal gelegd... al is de kans groot dat de hele familie gewoon buiten slaapt vannacht.

Volgens de theorie zouden ooien vanaf augustus zwnger kunnen worden.
Vijf maanden min 5 dagen draagtijd......

Weer een mythe ontkracht dus....want dat is bijna eind juli!

kerstsfeer

Afgelopen dinsdag hebben we kerstdecoraties gemaakt; 4 NL dames bij mij in het 'washok' dat tot een workshopruimte was omgetoverd.

Ik had al drie kruiwagens vol takken uit de tuin geknipt, de dames hadden ook nog een kruiwagen met van alles bij zich...dus we konden wel flink voort.

Ik had wel zin om een paar kransen te maken.
Waaronder deze:



Deze werkjes hieronder heb ik op woensdag nog gemaakt van de 'restjes':









Vandaag dus maar even een 'bakkie' gedaan bij mijn buren én een paar Engelsen in de buurt en hen ieder een fraaie krans in de maag gesplitst.

bericht 300

Dit is alweer het 300e bericht op dit weblog.

Het wordt het bericht van de grote getallen, want het gaat over mijn Solognotwol-vest.



Na een paar mutsjes e.d. vond ik het een maand of twee geleden wel tijd voor een 'wat groter' project.
Een lekker warm vest leek me wel een goed idee.

Nu is het breigedeelte ervan af en hij is in elkaar gezet (zie foto). Nog een paar knopen erop verzinnen en welicht nog wat 'toeters-en-bellen'....

En dan heb ik een vest wat zo'n 2 kilo wol bevat!
Aangezien het maken van 100 gram garen ongeveer 2 uur spinnen en een half uur twijnen behelst en ik met het verbreien ervan ook wel zo'n 2 a 3 uur zoet ben, zit hier ruim 100 uur werk in!!!

Maar ja.. je kan heel goed radio luisteren of t.v. kijken in combinatie met spinnen en breien.. dus dat valt dan weer mee :-)

O ja.... voor 2 kilo garen heb je 2 Solgnotvachten nodig!!
1 vacht loodst 1 schaap gemakkelijk door min 15 ....

mijn naam is....

Vanmorgen, toen ik bezig was aan mijn rondje 'kippen', 'schapen', 'tanken', hout halen', zag ik aan de overkant van de bijna opgedroogde rivier iets liggen.

Het leek nog het meest op een molshoop met wat sneeuw aan de zijkant, maar dat kon niet... die molshoop wel, maar de sneeuw niet.

Als het dat niet was, dan zou het een beest kunnen zijn.

Gewapend met emmer, handschoenen en fototoestel toog ik naar de overkant en het bleek dit te zijn:



Hij was vast ziek en kon zich in de kou niet meer redden, denk ik. Als hij door een roofdier gevangen zou zijn, was hij om te beginnen niet zo gaaf én niet meer daar!

Ik heb hem meegenomen in de emmer en zal straks eens vragen aan de buren of zij daar nog een maaltijd in zien. Geen idee. Ze zijn Frans, dus het kan makkelijk!

Dit is wel de eerste haas die ik hier op het terrein tegen kom.

Nu ik toch buiten stond met het fototoestel ook maar even mijn bijna droge rivierbedding gefotografeerd.



Het is onvoorstelbaar, maar de molen doet het nog steeds!
Nu komt het water daarvan natuurlijk wel door het molenkanaal en is het water in de rivier het surplus... de overloop over de dam.

Okee, de molen draait geen topproductie, maar voedt nog altijd wel de grote kachel in het grote huis.

De weersverwachting is nog steeds zeer winters:


Arnoud had een website gezien waarop wel zoveel neerslag werd verwacht, maar dan in de vorm van regen. Lijkt me beter. Bovenstaand plaatje is niet helemaal mijn favoriet, na woensdag dan...daarvoor gaat het wel.

staart

Het zonnetje schijnt (al voor de vierde dag op rij), overdag is het boven nul, de laag ijs in een waterbak is een centimter of 4.

Het molentje voorziet het grote huis van stroom, de auto is vrijdag door de periodieke keuring gekomen, zonder bijzonderheden.

Dus: c'est beau, la vie!
(En ja...hoewel 'vie' vrouwelijk is, is het een gangbare uitdrukking met 'het doorgaans mannelijke 'beau', om het nóg sterker te benadrukken, is me verteld)

Het blijft fraai zo tot en met woensdag en daarna......

Laat ik het zo zeggen: ik heb nu meer dan 200 liter brandstof voor mijn huisbrandertjes, de proviand op orde en mijn aggregaat vanmorgen getest.
Er wordt in drie dagen tijd 30 mm neerslag verwacht, bij een temperatuur rond nul. Als dat allemaal sneeuw wordt, dan is dan 30 cm!
Ik weet niet of alle electraleidingen dáar tegen kunnen.

Hopenlijk valt het mee, want ik was eigenlijk wel klaar met ingesneeuwd zijn.

Gisterenavond deed ik een bizarre vondst, op weg naar het afsluiten van het kippenhok. Een circa 30 cm lang, zeer pluizig, grijs ding.
Geen idee, wat het was, maar in het donker ging Freya ermee spelen en was hij al snel uit het zicht verdwenen.

Vanmorgen bleek het beneden te liggen, vlakbij het haardhout.
Bij daglicht moest ik toch constateren dat het een staart is, want een uiteinde wat wat gestold bloed leek te bevatten, sloot 'iets van plastic' toch wel uit.

Maar ja... wat voor een dier was hier tot voor kort de trotse eigenaar van?
Het is te klein voor een vos en ook de kleur vond ik er niet zo bij passen. Qua formaat zou ik denken aan een eekhoorn, maar ook daarvoor geldt: dan wel een grijze!

Wacht eens.... mischien is het wel een 'loir', ofwel een 'zevenslaper'!
Die heb ik hier nog niet gezien, maar ze zitten er vast wel. En kleur en lengte lijken daar wel mee in overeenstemming.
plaatje op internet

Dan is 'ie wel tijdens zijn slaap overvallen door een roofdier, schat ik in, want deze beesten slapen zeven maanden en zijn alleen in de zomer actief.

superpompoen

Mijn muziekmaatje Elly had een prijs gewonnen bij een gezellige mdidag met als doel geld in te zamelen voor kinderen in de problemen.
Zij had het gewicht goed geraden van de pompoen en dus mocht zij hem op komen halen.

Ha: daarmee zit je auto aardig vol en het had kennelijk ook heel wat voeten in de aarde gehad om hem in te laden.

Want wat was het juiste gewicht.....
Zevenendertig kilo!

Maar ja, wat moet je met zoveel pompoen?

Nou, mij uitnodigen voor een middagje recepten met pompoen uitproberen: P-soep, P-hartige taart, P-cake, P-chutney, P-brood, P-souflé....
We hadden zo'n 7 verschillende recepten gevonden die we wilden doen en die lekker veel pompoen zouden bevatten.

Maar na een middagje flink kokkerellen in haar keuken, gisteren, hadden we pas drie recepten volbracht: soep, hartige taart en cake....maar de pompoen was wel gehalveerd.

Dus ik heb nog een 'stukje' mee naar huis gekregen, om er chutney van te maken en Elly ging er nog van uitdelen in haar koor, op franse les, op schildercursus....

De hartige taart heb ik net geprobeerd: smaakt prima!

20 graden warmer

Hoera, de wereld is weer groen en bruin!

Was het eergisteren nog min 10, het is nu bijna plus 10. Veel beter!
Dat witte spul, dat me een paar dagen aan huis hield, smolt gisteren in rap tempo weg, waardoor alles weer groen werd. Verder heeft het vannacht zo hard geregend, dat het terrein nu lekker modderig is, bruin dus.

Kon de molen in de kou niet draaien, omdat er nauwelijks water in de rivier zat.... door het smeltwater en de regen hebben we nu weer het omgekeerde probleem: de rivier zit te vol. De bak naast het bassin begint ook al vol te lopen. In plaats van de molen verder open te draaien en eindelijk lekker te kunnen produceren, heb ik hem helemaal stop gezet, om een waterballet in de molen te voorkomen, wat gebeurt als het aandrijfwiel draaiend onder water komt.

Maar ja, ik kan nu de gite beneden en het grote huis de hal 'stoken' door de ramen open te zetten. Wel opletten dat het niet inregent...maar verder een prima oplossing.

Ik was gisteren begonnen aan mijn laatste trogje van 20 liter brandstof voor de brander die mijn gite verwarmd. Aangezien ik zo'n 8 liter per dag op een ultrakoude dag erdoor jaag, moest de weg toch langzamerhand ook om die reden wel weer eens begaanbaar worden... ik moest bijtanken!

Eerst gisteren even moreel bijgetankt bij mijn muziekmaatje onder het genot van een kop thee. Hun huis is 's ochtends vroeg circa 5 graden (boven nul...dat wel). Da's niet heel comfortabel. Bij mij was het 16 's ochtends vroeg, met dank aan 2 maal daags tanken en de hele nacht doorstoken.

Vandaag in Rochechouart 5 nieuwe trogjes brandstof gehaald.

Vorig jaar hadden we er 10 verbruikt in de hele winter; nu al bijna 11 en de winter is officieel nog nauwelijks begonnen!! Ook al hoop ik dat de vorst zich overdag voorlopig niet meer laat ziet en dat neerslag in ieder geval niet meer komt in de vorm van sneeuw!!

hongerbeestjes

Vannacht heeft het alweer gesneeuwd, er ligt nu een centimter of 6.

De beestjes buiten redden zich wel, maar ik betwijfel toch of ze dit heel tof vinden.

En dus zijn er 's ochtends heel wat wezens blij me te zien.

De schapen krijgen een extra schep mais/gierst/haver én een kruiwagen hooi, de eendjes lusten ook wel iets van dit mengsel aangevuld met tarwe en de kippen beginnen hun dag ook op dit ontbijt, weg te spoelen met vers, vloeibaar water.

Nog even volhouden.... zondag gaat het warm water regenen.
Mooi!
Wég met de sneeuw (dan kan ik er ook weer eesn op uit) en wellicht de molen aan....
Nu is de Tardoire echt belachelijk laag, daar heb ik, als watermoelenaar niks aan.

google.....ha!

Zoals eerder deze week beschreven, ben ik bezig om te proberen de verhuur van onze huisjes wat actiever op internet onder de aandacht te brengen.

Eén van de dingen die ik probeer, is via een publiek weblog, over onze schapen en wolbewerken.

Ik was natuurlijk een blog begonnen bij een site waarvan ik al had gecheckt of de berichten die daarop staan ook goed gevonden worden via Google. Dat is wel een nuttige voorwaarde, nietwaar?

Vervolgens op twee opeenvolgende dagen berichtjes gepost. De blog moet immers ook gevuld worden, wil het kunnen gaan werken.

Gisteren heb ik maar eens voorzichtig de proef op de som genomen en in Google een paar kernmerkende trefwoorden getypt die in éen van de berichten voorkwamen.

Mijn verwachtingen waren bepaald niet hoog over de zichtbaarheid in de zoekresultaten; maar ik hoopte hem wellicht tegen te komen ergens in de eerste vijf bladzijden met zoekresultaten.

Ha!

Groot was de verrassing toen ik zag dat hij met die zoekwoorden zelfs op de eerste plaats verscheen!!! Nogmaals: HA!

Dus nu is een een kwestie van regelmatig aardige berichtjes posten en die, onopvallend, maar wel regelmatig, te voorzien van woorden waar potentiele huurders op zoeken op Google.

De lezer van dit blog, houd ik graag nog even in spanning wat de URL van het nieuwe blog is. Maar met de inzet van een béetje zoekvaardigheid en via dít weblog verkregen kennis móet je er nu dus zelf achter kunnen komen...

uitdaging?
Welke oud-collega heeft zin in deze hersenkraker, nu de wind waait om het huis-van-zwarte-piet?
Welk familielid heeft wel zin in deze puzzel?
Laat me weten, als je denkt de URL gevonden te hebben!