Er gaat tenminste een boodschappenkrat vol hout per dag in, om de kachel warm te houden.
Nu hadden we een lekkere voorraad in het houtschuurtje, zelf uit het bos gesleept en geklooft.
Toch valt al een tijdje op dat vele kleintjes éen grote maken. Moest ik aan het begin op mijn tenen staan om wat van de stapel af te halen. Tegenwoordig is de stapel geslonken tot heuphoogte/kniehoogte.
Nu lag en nog een stapel stammetjes te wachten op de kloofmachine, buiten het schuurtje. (Je weet wel, die stapel waar ik laatst de kipjes op heb gefotografeerd).
Dat was nog niet echt droog, maar toch wilde ik laatst, toen het zo koud was, wel eens proberen wat er gebeurde als ik zo'n blokje op een goed brandend vuur zou doen.
En voila.... het brand schoon op!
Met als groot voordeel:
1) je hoeft niet zo vaak bij het vuur te gaan kijken als het koud is en hij de hele dag gestookt moet worden,
2) De stapel droog kleingemaakt hout gaat iets minder hard,
3) De stammetjes hoeven niet meer gekloofd te worden!
Toen ik dat had gezien heb ik een groot deel van de stapel maar binnen gelegd in de houtschuur, zodat het niet verder nat zou worden door de sneeuw.
Arnoud kwam nog met een goede tip, namelijk om de stammetjes voor te warmen/drogen in de pizza-oven die er vlak boven het vuur in de speksteenkachel zit. Daar is het een graad of 40 à 50.
En zo gaat het nog veel beter!
 |
Meestal passen er maar twee stammetjes in... en langzamerhand zijn de meeste pizzaovenformaat stammetjes er wel uit...Maar goed, we zijn alweer een week of drie/vier verder gevorderd in de winter.
De kleine schapenkoppen maken het goed. De kleinste kon bij nader inzien toch wel eens een mannetjes zijn....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten