Met een stralende zon léek het gisteren een fraaie dag om lekker buiten te zijn. De temperatuur was weliswaar zo laag dat werken in de schuur niet goed zou gaan (lijmen enzo, dat gaat niet 'rond 0'), maar lekker braamstruiken verwijderen zou toch een mooi klusjes kunnen zijn.....
Nou, mooi niet!
Met bijna dertig kilometer per uur kwam er een zeer frisse Noordooster aanblazen en dus was het, zelfs met twee fleecetruien, een winterjas, sjaal, handschoenen en muts over de oren nóg steeds heel koud.
Desondanks toog Arnoud ermee aan het werk, toen de tractor rond de middag eenmaal wilde starten bij ongeveer 0 graden op de thermometer.
Ik hield het op het wegwerken van wat stopverf in het grote huis.
Toen ik daarvan terugkwam riep Arnoud me, met een bekende mededeling die ik nog kende uit augustus 2010:" De tractor ligt op zijn kant."
Ik verwachte hem boven, naast de moestuin, in het bramenveld op zijn kant te zien, maar nee, hij lag in het veld aan de rivier, vlak naast de vuurhoop waar de bramentakken zouden worden verbrand. (En waar het, bij mijn weten, vrij vlak is!)
"Een bevroren molshoop", leek de boosdoener.
De oplossing om hem weer recht te krijgen leek ons te liggen in de tractor van onze Engelse buurman, die er nu een paar dagen is.
Helaas zei hij dat zijn tractor startproblemen heeft. Gelukkig wilde hij wel komen helpen.
De methode van augustus werd weer toegepast: cementstenen, een hefboom en dan langzamerhand de boel opkrikken.
Michael herinnerde zich nog een industriële krik in zijn schuur en die bewees ook goede diensten.
Al met al was het een hele kluif, vooral ook omdat het bramentakkenvuur dat eerst niet wilde branden, ineens de geest kreeg, waardoor de rook er ook nog eens overheen waaide, maar na een tijdje kwam hij toch wel weer overeind.
En na het bijvullen van wat weggelopen vloeistoffen en 'even wachten' om dat te laten bezinken, deed hij het ook weer goed.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten