bête

'bête', betekent zowel 'beest', als 'onnozele'.
Dit stukje gaat over beiden; in de eerste betekenis de schapen en in de tweede mijzelve.

De schapenboer kwam vanmorgen (al vroeg) langs om te vertellen dat hij voornemens is om mijn schapen donderdagochtend te scheren.
Túurlijk, prima!

Het was dan wel nodig om ze vanavond bijeen te brengen in de schuur.
Ook prima, maar al wat lastiger, want ik krijg ze 's ochtends vaak wel in de schuur, maar 's avonds wordt wat lastiger, want dat zijn ze niet gewend en schapen houden niet van veranderingen in de routine.

En dus dacht ik.... ach, ze moeten toch al erg lang in die schuur, want de schapenboer wil graag dat ze goed 'droog' zijn om ze te kunnen scheren...dus dan nog maar een paar uurtjes meer, áls ik ze met wat mais de schuur in krijg.

Toen ik ze in de schuur had heb ik het 'hotel' ingericht voor twee dagen verblijf, met vers stro, een bak water en hooi.

Ik bond de deur voor de zekerheid met twee touwtjes extra vast aan de vlier, want je weet maar nooit...hoewel het scharnier de andere kant opdraait, dus eigenlijk is éen touwtje al overdaad.

Vanmiddag ging ik de roomservice verzorgen en ik liep langs de schapen naar de schuur.
Huh....wat klopt daar niet in die zin als alle schapen in de schuur staan, die met twee touwtjes overdadig vastzit?????

Ja, hoor....de boefjes! De helft van de kudde was ontsnapt.
Ze hadden flink lopen drukken tegen de deur en de deurstijl, waardoor het geheel een kier had vertoond, precies groot genoeg om vers gras te kunnen gaan eten.
De hele deur was ontzet en wilde ook niet meer de goede kant opdraaien.

Een dappere poging om ze terug te krijgen in de schuur strandde uiteraard op het feit dat ik de deur niet open kón én wilde zetten, omdat ik de schapen die binnen waren ook binnen wilde houden.

Tevreden vielen de ontsnappers in de schaduw, in het weiland in slaap.... niet zo dol op hotels.....

Nu had de schapenboer gezegd dat als het niet zou lukken, ik het hem maar moest zeggen; dus belde ik hem op.
Al snel bleek dat ik 'd'm'n-soir', had aangehoord voor 'ce soir' en hoewel ik dat ergens ook wel wat lang van tevoren vond, heb ik verder geen navraag daarover gedaan omdat ik al bezig was te bedenken hoe ik dat voor elkaar ging krijgen....

Dus deze 'bête', toog naar buiten om de binnenbêtes weer naar buiten te laten.

Ik heb het gezelschap toegesproken dat het in hun eigen belang is om zich morgenavond weer bij de schuur te melden, als ze uit hun warme pakkies willen.
Ik hoop maar dat indruk op ze maakt :-)

Wordt (ongetwijfeld) vervolgd.