in en om de moestuin

Van woensdag op donderdag heeft het weer even flink (2 cm) geregend.
Dus ik kon op donderdag 'de tuin in' en daar de plantjes planten die ik op woensdag bij de kweker had gekocht. Cherrytomaten, courgettes, paprika, komkommer, broccoli, spruiten, artisjok, biet.
Je kan het uiteraard allemaal zelf voorzaaien, maar ja...van sommige groenten is het maar de vraag of dat (bijtijds) goed opkomt en doorgroeit.. en van andere groenten is het beter om maar 2 planten te hebben (zie mijn komkommer en courgette-overschotten van vorig jaar!). En mooi opgekomen plantjes weggeooien....daar heb ik toch altijd moeite mee.

Omdat de tuin er lekker sappig erbij lag, heb ik meteen maar van de gelegenheid gebruik gemaakt om een paar dingen (weer) in te zaaien.
Je kan wachten, zoals de Fransen doen, op een bepaalde maanstand.... Ik doe het bij voorkeur op zo'n dag dat de grond vanzichzelf al lekker nat is.

Na nog een rondje 'wieden', vond ik de moestuin er weer propertjes bijstaan.
Stiekem even geteld....er staan al 30 (!) verschillende soorten dingen in, waarvan radijs, sla, rabaraber en spinazie al op het bord waren beland.
Ruimschoots vroeg, want normaal gesproken begin je hier pas na de IJsheiligen (midden mei) met het zaaien en planten van de meeste dingen.
Maar ja... het heeft sinds eind maart al niet meer gevroren...dus dan toch maar starten, he?

Met een zorgelijke blik had ik wel de weersvoorspelling in de gaten gehouden, want de afgelopen nacht zou koud zijn. In Limoges zo'n 4,5 graad.
Daar kan je bij ons dan altijd nog wel wat van afhalen...en dan houd je niet veel over om boven nul te blijven.

Om half acht vanmorgen was het echter 5 graden boven nul, dus ik denk dat het goed is gegaan. Straks maar even kijken als het wat warmer is buiten.

Gisteren was het niet zo'n geweldige dag; koud (17 graden, wat zijn we toch verwend om dat nu koud te vinden)en bewolkt. Dus heb ik de muis maar eens ter hand genomen en op internet gezocht naar interessante zaden, die hier niet in de winkel liggen van vergeten groenten.

Dat levert wel grappige dingen op.

Om te beginnen zijn er natuurlijk talloze bonensoorten meer dan alleen de sperzie-boter-tuin-en snijboon die hier in de schappen liggen. In de meest wonderlijke kleuren. Lekker? Geen idee.

Maar ik kwam ook allerlei planten tegen die me op een andere manier bekend voorkwamen.
Je kan hier bijvoorbeeld 'Pissenlit'zaad krijgen, wat het Nederlandse 'molsla' oplevert, als je het in het donker laat opkomen. Vast heel lekker, maar mijn weiland staat er al vol mee en als het zich meldt in de moestuin rukt ik het er zo mogelijk met wortel en al uit. Wat lastig is, want de wortel van onze vriend de paardenbloem (want daar gaat het om) breekt meestal af en begint dan vrolijk aan een nieuwe groeispurt).
Maar ook het zaad van een 'weegbree'-soort, de 'melde' en de 'silene' staan bij de bijzondere groenten vermeld als 'lekker pittig en weer eens wat anders in de sla'.
Tja, waarom maak ik me het leven zo ingewikkeld door te wieden? De groenten groeit vanzelf al in de tuin!

Sterker nog, de groente groeit al vanzelf op mijn tuinafvalberg!

Toen ik laatst eens echt keek wat voor een groene pluk er nu groeide op de plek waar ik vorig jaar de uitgetrokken restanten had neergelegd... bleek dat de mooiste krop sla te zijn die mijn tuin tot nu toe ooit had voortgebracht! Want als het netjes in het gareel in de tuin was gezaaid, ging deze soort meestal toch in bloei 'schieten' als hij zo groot was geworden.

Wat zichzelf gemeld heeft ín de tuin, zijn zaailingen van de dille van vorig jaar en zaailingen van de tomaten van vorig jaar.
Tja, en als gezegd...mooie planten van lekkere soorten zomaar wegschoffelen...nee, dat vind ik nou ook weer zonde. Dus daar ga ik er toch wel wat van houden.