Piep

Vanmorgen werd ik al erg vroeg wakker van de 'cd-met-vogelgeluiden' buiten.
Maar naast de gebruikelijke merel-, mezen- en aanverwante, dagelijkse geluiden, werd de boventoon gevoerd door luidkeels eendengekwaak.
Zó luidkeels, dat ik toch maar even uit het raam keek.

Zelfs zonder bril kon ik zien dat er wat kleins rondscharrelde bij de vrouwtjeseend. Mét bril zag ik nog net, tenminste drie bruine pluizige bolletjes achter moeder aan over het eiland rennen, die ik ook flink hoorde piepen.

Nadat de schaapjes waren gevoerd, hoorde ik bij het uittrekken van mijn schoenen bij de deur nog meer gepiep, vlakbij.
Het geluid volgend kwam ik uit bij de haardhoutschuur. Voorzichtig, om niks te verstoren, keek ik. En achter een erneer gezette deur, zag ik het nest met, tenminste drie, pluizebolletjes...zonder moeder.

Na nog eens een uurtje, hoorde ik het gepiep zelfs buiten het schuurtje en ik zag het troepje zitten, bij de ingang.
Gauw de camera ophalen, nauurlijk:





Zes jonkies, bij elkaar en vader en moeder....., luid snaterend een eind verderop op de dam.....hmmmmm.

Ik liet ze verder met rust en zag ze in het voorbijgaan wel zitten; soms in het lage gras, soms in het grind...maar waar ze ook zaten, hun gepiep en bruine kleur verraadden toch wel heel erg hun verblijfplaats. Vast niet alleen aan mij en hun ouders.....

Kort voor tweeen, toen ik wat binnen ging brengen, zag ik Nibbel, de rode kat, op een meter afstand het geheel aandachtig bekijken. gelukkig heeft die meer verstand van Aldi-brokjes dan van jonge eendjes, maar affijn..die dus toch maar even mee naar binnen genomen. Tegelijkertijd besloten dat het tijd werd om toch maar in actie te komen, want het leek er toch op dat de ouders blij waren dat ze van het broeden af waren en wel zin hadden in 'de vrijheid'.

Maar terwijl ik het een en ander in gereedheid bracht om ze te vangen en in te doen, hoorde ik paps en mans dichterbij komen.

Toen ik een stapje terug deed, 'riep' de moeder de kleintjes om haar te volgen.

De eerste halte was de kippenvoerplaats, voor een snackje.
Daarna ging het in een aandoenlijke optocht over het eiland naar de oever van de rivier. Moeder voorop, de kleintjes er hals-over-kop achteraan en de woerd als een volleerd bodyguard aan de zijlijn.

Hè, gelukkig. Moeder kijkt er wel naar om!

Gaan ze het redden met al die snoeken, buizerds, katten, marters, vossen etc. etc. ect.....
Geen idee...het zou leuk zijn als er wel een paar het overleven.