zondag 19 juni 2011

kersen en collega's

Bij het achterste weiland, had ik gzien dat de kersenboom behoorlijk wat rijpe kersen droeg.
Waar ik vanaf de grond bij kon, had ik al wat geplukt. Hoewel het kleintjes zijn, zijn ze wel lekker donkerrood en zoet.

Arnoud leek het wel een plan om wat hogerop te gaan plukken met hulp van de tractor.
Hij reed hem tot onder de boom, ik stapte in het bakje van de voorschep. Die werd hydraulisch opgetild en kijk....omgeven door rijpe kersen.

Vandaag hadden we wel zin om er even op uit te gaan. Hoewel we eigenlijk bedacht hadden bij Champagnac ta gaan wandelen met Freya, bleven we halverwege steken bij het bordje 'dolmen', waar we al heel wat keren langs waren gereden en nu wel eens wilden kijken hoe het eruit zag (hunebed).

De wandeling voerde ons, bultaf, al binnen enkele minuten langs de driedelige stenenhoop. Terwijl we het pad verder afliepen, herinnerde Arnoud zich dat er zich een collegamolenaar, die wel al eens gesproken hadden, zich daar ergens aan de rivier moest bevinden.
Helaas niet langs de door ons gekozen route, want zo kwamen we niet bij de rivier uit.

Toch nieuwsgierig geworden waar die molen nou zat, later toch maar even met de auto een weggetje ingeslagen en na enkele omzwervingen stonden we bij het huis waarvan we zeiden:"áls hier ergens eern molen is, dan móet het dit zijn'.
Tja, er stond een auto op het terrein en de naam op de brievenbus klopte. En toen we aan de licht argwanende dame meldden wie we waren, herinnerde zich ons en moesten we maar gauw komen kijken.

We hadden mazzel dat ze er waren, want ze waren net vanmorgen aangekomen. Ze wonen hier namelijk niet altijd, maar het huis is 2,5 uur rijden noordelijker.
Ruim 30 jaar geleden hebben ze dit gekocht, toen ze beiden nog werkten en de kinderen nog thuis hadden en het van 'vervallen, overwoekerde puinhoop' in de loop der tijd in vele vakanties hebben vermaakt tot bewoonbaar (huis) en begaanbaar (terrein).
De man, nu met pensioen, maar voorheen met een technisch beroep, was nu bezig om zelf een turbine te maken om zelf stroom op te kunnen wekken.

Om het terrein te onderhouden had hij in de loop van de tijd zeker drie ouwe trouwe tractors verzameld, net als twee betonmolens en nog zo wat hulpmiddelen.

Onder het genot van een kop thee, als molenaars onder elkaar nog wat gekeuveld over de rivier, de omgeving en de mensen en daarna weer onze eigen molen opgezocht.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten