dak

Gisteren was onze timmerman er even, op ons verzoek.
Niet om te werken; want hij had van de fabriek nog niet de bestelde dakonderdelen geleverd gekregen. Maar wel om even te kijken naar Arnouds voorbereidingen en om te bespreken wanneer hij dat wel zou gaan komen. Vanaf dit weekend heeft hij namelijk vakantie.
Het wordt nu half oktober.

Van de dakpannen nog niks gehoord.
Ach, zolang ze maar voor half oktober komen.....

We laten ze maar gewoon komen en bij de bovengite voor de deur plaatsen. De timmerman stelt ons tzt een 'téléscopique' ter beschikking, die ze daar weg kan rijden en op het dak kan hijsen. Beter dan aan de weg, voor de poort.

Dus vooralsnog kunnen we rustig aan verder klungelen met de 11 pvc ramen die gesinstalleerd moeten worden (nummer 4 wordt er vandaag ingemonteerd).

Arnouds broer is sinds gisteren bezig om het stuk 'oude weg' dat nog met aarde bedekt was (voor de schuur, op de binnenplaats) ook vrij te maken.

on verra

Johan is weer thuis en was inderdaad een dame met eierstokken die nu onschadelijk zijn gemaakt. De eerste dag nog erg 'wobbelig' maar op dag twee al een stuk vrolijker.

We houden het maar op 'Johan', al zouden we er natuurlijk net zo gemakkelijk Yowan of Jo-Anne voor kunnen schrijven om het een een vrouwelijker tintje te geven.... on verra.

Ik heb onze timmerman woensdagochtend maar eens gebeld met de vraag of hij nieuws voor ons had.
Hij dacht afgelopen maandag dan wel dinsdag te zullen beginnen en dat was, getuige zijn afwezigheid, dus niet gelukt.
Maar ik moest me geen zorgen maken, werd me wel drie keer verzekerd. Vóor zijn vakantie (1 augustus), ligt onze dakconstructie erop.
On verra.

Vandaag belde ik onze dakpannenleverancier.
We hebben een leveringsafspraak voor maandagochtend staan, die we maar door laten gaan.... en Arnoud wilde er nog graag een bigbagje metselzand bij hebben.
Ik werd hartelijk begroet aan de telefoon:"Fijn dat u belt..."
Waarom levert dat onmiddelijk argwaan op als zoiemand zó blij is....?
Precies.....hij stond op het punt om míj te bellen vanmiddag, want de dakpannen waren nog niet bij hem geleverd en de kans bestaat dus dat het maandagochtend niet gaat lukken.
Ik heb hem uitgelegd dat onze timmerman er volgende week is met een liftje waarmee we de ruim 2000 dakpannen wat gemakkelijker naar boven kunnen krijgen dan op de schouders, mits aanwezig ..... Afwezigheid zou voor hijsproblemen zorgen.
Tja, dat snapte hij ook wel, maar ja...de fabriek had de pannen nog niet gemaakt....dus wat kon hij doen....anders dan beloven met op de hoogte te houden......?
On verra.

On verra is 'we zullen zien'.
We zijn heel benieuwd wat we hier eind komende week zullen zien:
1) een dakconstructie op het dak, met de pannen keurig opgetild op het dichtstbijzijnde platte dak, of...
2) een dakconstructie maar, (behalve onze al aanwezige pannen)...geen bijgeleverde pannen, of.....
3) een zee van pannen voor de poort voor de komende X weken/maanden en geen dakconstructie, of....
4) hetzelfde als vandaag: geen dakconstructie én geen geleverde pannen?

Lezer, laat maar een berichtje achter welke optie jij het waarschijnlijkst acht......

anders dan gedacht

Het sproeien van de tuin is alweer een paar dagen door 'hogerhand' ter hand genomen.
Het onkruid staat er nu fantastisch bij, maar ook de komkommerplanten hebben al hun eerste twee exemplaren prijsgegeven.

Maandag hebben we bij de dierenarts geinformeerd of Johan al te castreren is.
Dat zou kunnen als hij zijn volwassen gebit al zou hebben, dan is hij groot genoeg.
We spraken af dat we hem vanmorgen nuchter zouden afleveren om 9 uur. Als hij dan al oud genoeg was, dan kon hij meteen blijven.

Hij was het met de maaltijdloze avond, nacht en ochtend niet zo eens. Maar ja.... het is voor een goed doel (voor ons dan, want een sproeiende kater lijkt ons niet zo'n goed plan).

Bij de dierenarts op tafel bleek de verrassing: het is een meisje!
Desalniettemin mocht ze, dus nu, toch blijven voor het uitschakelen van het vruchtbaarheidsysteem, want ze is oud genoeg.

Ik geloof het allemaal nog niet zo hard: vrij brede kop, verdikkingen onder de staart, regelmatig de staart optillen bij deurposten en andere zaken.....
Maar ja, wie ben ik om het oneens te zijn met een dierenarts....

En het doet er weinig toe....als hetgeen er aangetroffen wordt maar onschadelijk wordt gemaakt, nietwaar?

Verder zijn we helemaal ingesteld op de ontvangst van de timmerman.
Hij liet vorige week weten dat hij maandag dan wel dinsdag zou komen.

Tja.... hoe zal ik het eens verwoorden.....
Het is nu dinsdagmiddag....
Geen spoor.....

Nog anderhalve week voor zijn vakantie begint....we zijn benieuwd of hij ons zelf op de hoogte gaat stellen van zijn plannen, of dat dat wel een hele domme/Nederlandse/naieve/ouderwetse (kruis aan wat van toerpassing is) gedachte is.

Zoals zo vaak:
On verra (C'est la France).

rommel

Jan en Elly hadden me gevraagd of ik zin had om donderdag met ze mee te gaan naar een paar rommelmarkten in de Dordogne.
Dat had ik wel. Een zus van Elly was hier nu ook en dus gingen we met zijn vieren al vroeg op weg.

We hebben drie markten 'gedaan', leuke dingen gekocht, zelfs een harinkie gegeten van de nederlandse snackkraam, héeeeeeeel veel mensen gezien (vooral op de laatste markt in Mensignac waar ook nog een kermis en een circus waren) en onderweg genoten van de vele velden met bloeiende zonnebloemen.
Na een verfrissend zwemstopje in St Estephe, was ik tegen zeven uur weer thuis (en tegen negen uur was ik op de bank in slaap gevallen.....)

Gisteren kwam de materiaalhandel een deel van onze bestelde materialen voor het dak brengen.
Arnoud had de hoop er nog een uurtje mee aan de gang te gaan, als het geleverd en opgeruimd was.
Dus hij was al niet blij dat ze pas om 5 uur op de stoep stonden.

Nadat de eerste 'hijs' was neeregzet op de grond en de haak weer omhoog getrokken werd voor nog twee hijsen.....bleef de haak op de grond staan.
De chauffeur had een oliefontein ontdekt aan de hijsinstallatie en de boel uitgezet.

De boosdoener bleek een lek slangetje te zijn.

Hij belde een collega op zijn werk (15 minuten rijden verderop) om te komen.
Die kwam, nam het lekke slangetje mee en ging op zoek naar een oplossing.

Kort na zessen kwam hij met een ander slangetje weer terug, kon de boel in elkaar geset worden en belandden ook hijs 2 en 3 op hun plek.

Tegen half acht had Arnoud vervolgens alle zakken cement en kalk ook opgeborgen.
En toen gingen we maar even eten, ipv metselen!!!

waar zijn ze?

Vanmiddag waren we de schapen kwijt.

Arnoud zag ze niet in het weiland waar ze in hoorden te staan en de toegangspoort naar een andere wei stond wel op een kier.
Helaas hadden de schapen ook ontdekt dat we het hek daar open hadden laten staan naar het achterste weiland toe, onder het motto: de schapen staan hier niet en een open hek is handig met de tractor.

Tja, zij vonden het ook wel handig om eens verder te kunnen kijken dan de bekende weides.

Onderweg naar het bos, kwamen we allemaal schapenkeutels tegen, dus ze waren er zéker geweest. Maar ze waren niet in ons bos, niet bij ons langs de rivier.....waar dan wel? Onderweg naar het dorp via belendende percelen....??

Gezien het tijdstip van de dag, zouden ze ergens in de schaduw moeten liggen. En ik vroeg me af of Arnoud al had gekeken onder de eik bij de voormalige kippenschuur.
Toen ik er ging kijken, zag ik dat de deur van de hooischuur open stond en ik hoopte.....

Jawel hoor, daar lagen ze gezellig siesta te houden met zijn allen.

Een kleine herder-sessie later, stonden ze weer in éen van de normale weides... en een paar uur later weer in de weide waar ze thuishoorden in de roulatie.

Arnoud is bezig met allerlei klussen rondom 'het dak', zoals een muurtje omwerken van een recht muur naar een aflopende muur (deels slopen, deels opmetselen) en het plaatsen van pvc raamkozijnen in de daartoe bestemde, maar sinds de brand in de jaren veertig niet meer benutte, raamgaten aan de rivierkant.

Zelfs van éen raam erin knapt dat al lekker op (nog 10 te gaan...waarvan er heel wat wachten op de steiger van de aannemer).



We hebben de aannemer even gebeld maandag. Hij is nog steeds van plan om binnenkort te komen...komende week maandag of dinsdag... is het plan.

Ik heb, tussen de bedrijven door, de geleende kaard-set even ter hand genomen, om de wol die ik in de loop der tijd heb geverfd met planten, te kaarden.
Dat levert een vrolijke bak op met allerlei gradaties geel, beige en lichtgroen...


.... en blaren op mijn handen.

Maar in ieder geval is mijn vinger die een paar dagen geleden heeft onder de worsteling met de kat weer bruikbaar.

voorzorgsmaatregelen

Gisterenmiddag stond er een dame op de stoep die zich beroepsmatig bezighoudt met het bevorderen van de waterkwaliteit van de rivieren Tardoire en Bandiat.
Ze had gezien dat het water nogal laag staat en ze vroeg zich af of we daar misschien wat aan konden doen, met de molen.

Maar nee, wij hebben geen schuif waarmee je het kanaal kan afdichten zodat daarna echt al het water doorloopt in de rivier. De molen stond al (tijden) stil, dus behalve het water dat weglekt uit ouderdomsgaten her en der, konden we verder niet zoveel meer.
Na haar vertrek hebben we nog wel de grote waterinlaatschuif helemaal laten zakken. Hoewel we niet dachten dat dat effect zou hebben, omdat die ook niet goed afdicht, is het niveau in kanaal en rivier toch wat gestegen.

Ze vertelde ook dat wij waarschijnlijk in deze streek volgende week ook met restricties voor watergebruik te maken gaan krijgen: geen tuin meer sproeien, geen auto's wassen.... dat soort werk.
Tja, die auto is hier in Frankrijk nog nooit gewassen; dus da's niet zo'n probleem.

Maar mijn moes-en siertuin.....als ik die niet meer van enig water kan voorzien, zou dat toch wel erg jammer zijn.

Dus vandaag, nu er nog geen restricties gelden, maar wat voorzorgsmaatregelen genomen.
Er staan nu 3 grote containers alvast vol water klaar naast de moestuin, met een deksel erop. Het is niet veel, maar je kan dan toch een paar plantjes af en toe wat extra geven.

Verder hebben we een flinke bos takken gesneden van hazelaars langs de rivier en die versnippert en als mulchlaag bij de belangrijkste planten neergelegd, in de hoop dat er dan minder verdamping optreedt en de grond beter het vocht vasthoudt.
Deze hoeveelheid vind je nauwelijks terug in d emoestuin, dus misschien moeten we nog wel een keer zo'n actie ondernemen.

Alle overbodige planten zijn eruitgerukt en ook op de aarde teruggelegd: ze verbruiken zo geen vocht meer en zorgen ook voor minder uitdroging van de grond....

Verder hád ik gisteren nog voorzorgsmaatregelen móeten nemen, maar dat had ik nagelaten en dat moest ik bezuren.
De witte kat, die we vorige week hadden gevonden, moest ontwormt worden. Ik had daarvoor piulletjes van de dierenarts gekregen die, volgend haar, lekker zouden smaken en er zonder problemen in zouden gaan.

Met onze kat heb ik voorheen nooit echt moeilijkheden gehad met pilletjes: bekje open, pilletje erin, dichthouden, keel masseren tot er geslikt is en voila....

Dus toen ik Johan (vernoemd naar J. De Wit), na een slaapje op me af zag lopen dacht ik dat even te regelen........
Laat hij daar nou echt heeeeeeeeel anders over gedacht hebben.

Dus na een eerste poging waarbij bleek dat hij ietwat tegesputterde, deed ik een handoek om zijn lijf en pootjes en waagde een tweede poging.
Laat ik zeggen dat het pilletje over de tafel werd gekatapul. Mijn vinger was lek geraakt op zowel de tafel als de kat vertoonden daar de bloederige bewijzen van.

Toen Arnoud maar even opgehaald voor jodium en een pleister én assistentie bij de derde poging, want dat pilletje ging er natuurlijk wél inkomen!
Volkomen gebakerd in de handoek, pootjes stijf tegen zijn lijfje aan, kreeg hij dan toch eindelijk zijn pilletje.
Over drie weken nog éen!

De vinger is nu stijf, paars, dik en pijnlijk. Maar al iets minder stijf, dik, paars en pijnlijk dan gisterenavond. Dus over drie weken is 'ie vast weer zo goed als nieuw :-)

droogte

Als het allemaal gaat zoals afgesproken, komt op 15 juli de timmerman hier twee weken werken om een dakconstructie te maken op de molen.

In voorbereiding daarop is Arnoud bezig om de 'vierde muur' op te hogen, zodat alle vier de muren even hoog zijn.





Normaal gesproken zou hij daarbij uitzicht hebben op de Tardoire die vrolijk langsstroomt. Maar het begint nu toch wel heel erg zichtbaar te worden dat het al maanden niet noemenswaardig geregend heeft; dus zo vrolijk stroomt de rivier niet meer.
Sterker nog... ook het kanaal is sinds een dag of 10 dagelijks flink aan het dalen.

Vorige week kon ik nog in mijn bootje instappen vanaf de brug op min of meer gelijk niveau...vanmorgen moest ik een flinke stap naar beneden maken.
Het duurt vast niet lang meer en dan is het gewoon gedaan met de boottochtjes. Ik kan de bodem zo hier en daar al zien onder water. De dam, die normaal de hoogte markeert van het kanaal, steekt nu zo'n 40 cm boven het wateroppervlak uit.



Het stuk kanaal op deze foto ligt vlakbij de molen. De oever die aan de overkant zichtbaar is, staat normaal gesproken helemaal onder water.

Arnoud keek vandaag op internet op een kaart van Frankrijk met de watertekorten. Onze regio staat nog niet als 'problematisch' gemarkeerd. Dus kennelijk is het grondwater/kraanwater nog voldoende aanwezig.
Maar ja... als je ziet hoe snel het rivierwater nu verdwijnt, begin je je toch af te vragen hoe droog het dan is in de problematische regio's én je beseft hoe belangrijk water eigenlijk is voor huishouden, persoonlijke verzorging, de beesten, de tuin....

Op mijn vaartochtje zag ik vanmorgen de ijsvogel. Die vangt visjes.....
Zouden die nog rondzwemmen in een opgedroogde rivier???? De bomen staan half met hun worstels boven water en laten al veel blad vallen...hoe lang kan een boom zonder water......????

Dus, hoewel het wel heeeeeel lekker weer is zo..... moeten er toch hoognodig een paar flinke regenbuien gaan vallen om de boel weer een beetje op niveau te brengen.

Zo de moestuin nog maar even water geven, nu ik nog water in het kanaal heb wat ik met de pomp naar de moestuin kan brengen.....

drenkeling

We hadden gisteren mijn vader en Antje, na een logeerweek, waarin ze het hier voornamelijk móoi en gróot vonden en zich prima hebben vermaakt, weer naar het station in Limoges gebracht.

Tijdens de koffie begon Arnoud ineens druk te lopen: eerst naar de brug toe, toen vrij vlug er weer vanaf en ik moest maar eens ín de rivier kijken!

Ik zag eerst alleen een vogel over het (weinige) water scheren. Daarna zag ik toch wat hij bedoelde en waar hij in zijn ondergoed naartoe op weg was: een wit beestje dat probeerde uit het water te klimmen, tegen een muur van circa 3 meter hoog.....

Hij liet zich gewillig door Arnoud redden. En zo zag er even later een klein wit katje heel erg te bibberen op een handoekje in de zon.

Ik moest meteen naar de tandarts, en na terugkeer zag ik dat de drenkeling alweer wat opgedroogd was en zich al wat prettiger begon te voelen.




Het is een katertje van ongeveer 4 maanden oud, met twee kleuren ogen.
Helemaal niet bang voor ons en zelfs druk bezig contact te leggen met Freya: dus...wel bij mensen en honden groot geworden kun je dan concluderen.

's Middags hebben we hem als 'gevonden' opgegeven bij de dierenarts, die al een hele lijst had van onlangs gevonden dieren. Dan kan een eventuele liefhebbende eigenaar weten dat íe hier in de buurt kan komen zoeken.
Maar eigenlijk denken we dat hij moedwilig van de brug af is gegooid, om ervan af te komen......



Vannacht heeft hij in de badkamer overnacht, maar het plan is wel dat hij voornamelijk buiten zal bivakkeren, net als de andere katten.
Hoewel hij daar vanmorgen, bij het buiten gezet worden, duideliljk andere ideeen over had.....hij wou wel weer naar binnen.

Verder zagen we nog wat leuks gisteren.

Afgelopen week had ik al gezien dat onze woerd er nóg een gezin op na hield met een wilde eend. Want ik had, toen ik met het bootje over het kanaal voer, tenminste 3 nog jonge eenden (van een week of 3 oud) op zien vliegen en weg zien zwemmen.
Gisteren zagen we de hele colonne door het kanaal zwemmen: 8 jongen en éen moeder...die allemaal net zo groot zijn...want ja... de wilde eend is een stuk kleiner dan de halfwilde papa....

Onze eigen vrouwtjeseend was weer aan het broeden...maar vanmorgen zag Arnoud dat er nog maar éen ei in het nest lag, dus daar is vanancht weer een rover op bezoek geweest.