echt Frans

Op uitnodiging van mijn Australische buurvrouw, gingen alle aanwezige inwoners van le Moulin de la Barbarie vandaag eten bij de producentenmarkt, nét over de grens met de Dordogne.

Het concept is buitengewoon Frans: aan lange tafels op het marktplein wordt gegeten (en gedronken) wat je bij de diverse standjes rechtstreeks bij de producenten kunt kopen: vlees, kaas, wijn, groenten.
Podium erbij met wat muziek, een mooie zomeravond en heeeeeel veel bezoekers.

Het is eerst een beetje onoverzichtelijk, maar als je dan met zijn allen een strategie hebt bedacht om ervoor te zorgen dat iemand frietjes koopt op het moment dat iemand anders (eindelijk) aan de beurt is voor het vlees op de centrale barbecue, dan loopt het uiteindelijk wel los.

Naast mij, aan de hele lange tafel, schoof een echtpaar aan dat met zijn tweetjes kwam eten. Ik bood ze wat van mijn zelfgekweekte kerstomaatjes aan, ik kreeg wat van hun geitenkaas en het begin van een gesprek was geboren.
Ik moest maar op Occitanles (de oorspronkelijke taal van het zuiden), want als ik toch al drie of vier talen sprak, kon er nog wel een bij....
En had ik schapen? Dan had ik grond. En als ik grond had, dan moest ik eigenlijk ook bijen gaan houden, net als hij. Ik heb zijn telefoonnummer gekregen; dus als ik bijen wil houden, moest ik eerst maar eens bij hem langskomen om het te komen bekijken en ondervinden.

De Australische buurvrouw had ook een Engels echtpaar uitgenodigd die in de Barbarie wonen, een deel van het jaar. Maar, zoals het een rechtgeaarde Engelsman/vrouw betaamd niet veel verder komen dan 'bonjour' en 'merci'.
Da's dus weer over en weer vertalen in het Frans en Engels om iedereen een beetje op dezelfde lijn te houden en dat boven de decibellen uit van de muziek..... maar ja.

Mocht je denken dat dit een eenmalig feestje is....
Nee hoor, iedere week is er wel ergens in de buurt tenminste éen zo'n avond, in de zomer, meestal zelfs wel twee keer.
Maar dit was wel zo'n beetje de laatste van het seizoen.