Het is hier al een paar dagen overdag héel klef heet. Boven de dertig graden en een hoge luchtvochtigheid...weer om heel rustig stil te zitten ergens in de schaduw.
Maar ja, ook weer voor de tomaten en bramen om lekker te rijpen.
Dus dat betekent om een uur of half acht 's ochtends aan de slag om al dat lekkers in een emmer te krijgen.
Als je langs de tomatenplanten loopt, dan denk je in eerste instantie dat er bijna niks aan zit: weelderige groene toeven met af en toe een geel bloemetje. Rood zou toch heel goed moeten afsteken op dat groen....
Nou, niets is minder waar. In de 'tomatenjungle' hangen honderden cherrytomaatjes. Je komt daar alleen achter door je hoofd diep voorover in al dat groen te steken en dan heel goed overal onder en achter te kijken.
Steeds als ik dat doe, neem ik me voor (hoe lekker ik cherrytomaatjes ook vind) om volgend jaar echt strenger te zijn: maximaal 6 tomatenplantjes laten staan!
En dan met meer tussenruimte en de boel toch maar wel proberen aan te binden aan hele lange stokken (die dan vantevoren heeel diep in de grond moeten worden gestoken). Dit in de hoop dat volgend jaar de jungle wat meer op een moestuin lijkt.
Na de tomaten, de bramen.
Dat vraagt al om een petje (en laarzen en een lange broek), dus dat gaat maar tot half tien, want de mooiste bramen hangen in de volle zon en da's al snel weer erg warm.
En na dit alles... inderdaad... de weckketel staat alweeer te snorren.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten