gelukt!

Nee, de titel van dit bericht gaat niet over onze telefonische bereikbaarheid, maar over de schapen.

Ha, leer mij mijn schaapjes kennen!

Eerder deze week was de kudde in de benendenwei geplaatst, omdat het voor hun gezondheid nu eenmaal beter is om regelmatig van wei te veranderen. Ze konden écht niet langer in de achterste weide blijven, vér van de vet-te-mesten-rammetjes, want dat zou maar zo nog eens vijf weken kunnen duren.

En ja... schapen zijn kuddedieren....

Nu was de interesse van de kudde om naar de anderen toe te gaan in de stal niet zo groot. Maar de drang van éen van de twee rammetjes om naar de kudde te willen was wel heel groot, getuige zijn continue geblaat.
Vrij rondwandelen en gras eten zouden echter niet de beste ingrediënten zijn om hem snel slachtrijp te krijgen en dus had ik de hele omheining met plastic ondoorzichtig gemaakt en gecheckt of alles op hoogte is, zodat hij er niet uit kon.

En vanmorgen moest ik constateren dat het hem eindelijk gelukt was. Het ietwat kreupele lammetje was er nog (uiteraard), maar hij had het rijk alleen. De andere had zich bij de kudde gevoegd en dat leek in redelijke harmonie te zijn. Hij moet gesprongen/geklommen/gevlogen zijn, want alles was verder intact.

Tja, in dat geval, dan gaat het hek maar open en kan ook de andere zich bij de kudde voegen. Eén schaap alleen is wel erg zielig.
Bovendien ziet de kudde er gevulder uit dan de rammetjes waar al een paar weken alleen maar brokjes in zijn verdwenen omdat ze daar zo lekker van zouden aankomen. Al kan dat eraan liggen dat de ram zijn werk heeft gedaan, natuurlijk ;-)