lekker buiten

Vandaag is het zo'n dag al ik eigenlijk het liefst zie qua weer: zonnig en niet te warm.

Vanmorgen liep ik al tegen tienen, toen de thermometer nog maar 13 graden aangaf, met Freya aangelijnd in la Chapelle Montbrandeix (la C-M) om een deel van éen van de aangegeven wandelroutes te lopen. Klinkt frisjes, maar met de pas er lekker in, in het licht glooiende landschap, in het zonnetje, is een T-shirt en een heel dun katoenen vestje echt ruimschoots genoeg bovenkleding. Mij dus niet gezien om dit te doen met temperaturen boven de 20 of zelfs 25 graden!

Onderweg kwam ik meer mensen tegen die zin hadden om de neus, actief, buiten te steken. Er werd druk getuinierd, champignons gezocht en gejaagd.

Op de route lag onder meer een meertje dat hoort bij la C-M, maar dat ik nog niet in het echt had gezien en dat op sommige kaarten zelfs volkomen ontbreekt.
Het blijkt een aardig gelegen, best groot, meertje te zijn, wat (uitsluitend) voor vissers gebruikt wordt.
Weten we dat ook weer.

Het eerste ruime uur van de route was een leuke wandeling, meest rustige weggetjes, afwisselend met water, bos, akkerland, dorpjes....
Maar nóg eens anderhalf uur vond ik wat veel van het goede, dus ik nam de doorsteek, langs de grote weg, terug naar la C-M. Da's minder, ook al was het niet erg druk op de weg.

Freya is een bangerd. Niks mis mee om die gewoon aan de lijn te laten lopen op zo'n wandeling, want voor je het weet ziet ze weer ergens een paard, pony, koe, jager, gele watertank op wielen, of hond en zou ze het liefst met de staart tussen de benen rechtsomkeert maken. (En dat kan ik niet bijhouden ;-) )

Na de wandeling, vanmiddag, lekker in het zonnetje zitten spinnen.
Aangenaam dagje, zo. Morgen nog zo eentje??? Van mij mag het.

Gisteren moest ik nog even bij de buren langs. De Aussie buurvrouw was van het weekend weer terug naar 'down under', met achterlating van een aardig gevulde provisiekast. En omdat de buren niet houden van spicy dingen, gemaksvoedsel en andere dingen die 'de boer niet kent', moest ik maar even kijken of er nog wat mijn mijn gading bijzat.

Tja, nu kan ik even voort qua popcorn, kant-en-klare pannekoeken, hete sauzen en zomeer. Een soort kerstpakket: allemaal dingen die je zelf ook niet snel koopt, maar best wel kan opeten.

Wel apart trouwens dat ze nog zoveel had staan; want haar vertrekdatum stond al een week of drie vast.

De buren zijn in ieder geval weer helemaal in hun element, want nu is het Aussie huis weer 'van hen' en ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat ze dat toch wel het allerliefst hebben. Het geeft ze wat te doen en dat bevalt wel, zo te zien (spik en span is echt een understatement als zij met het huis klaar zijn na een dag of 4 stofzuigen en poetsen).