Vanmiddag heb ik even een wandelingetje gemaakt met Freya, vlakbij huis.
Ik had gezien dat er talloze tamme kastanjes op de weg lagen, dus daar moest ik, gewapend met een rugtas, toch even meer van weten.
Was het voorheen, in Nederland, zo dat de verhouding tussen tamme kastanjes en liefhebbers dusdanig uitviel dat je ze echt moest zóeken...hier is dat wel anders.
Nu is dit ook een regio die een tammekastanjeblad in zijn logo voert, dus tja....
Nou, op sommige plekken stond ik tot mijn enkels in de tamme kastanjes. Een beetje tapdansen om de prikbolsters goed open te krijgen en ze liggen voor het opscheppen. En als de zaken er zo voorstaan, dan neem je natuurlijk alleen de hele vette dikke exemplaren mee.
Bij de enige walnotenboom op de route nog even door de knietjes...
Maar veel meer dan een flinke handvol leverde dan niet op. Met een twintigtal walnotenbolsters zal ik nog eens proberen wol (donkerbruin) te verven.
En wat ga ik nu doen met die rugtas vol tamme kastanjes?
Onze goede vriend jan had afgelopen zondag op een grote rommelmarkt eindelijk een 'toupi' (tupi, tupit, toupit?????) gekocht, ofwel een speciale kookpot voor tamme kastanjes. Hij had al een speciale houten tang waarmee je in zo'n toupi flink moet porren, om de bittere binnenvelletjes te verwijderen, maar de kookpot zelf was tot nu toe niet te koop vor een prijs die hem zinde.
Maar ja, nu is de set compleet: pelmesje voor de buitenschil, kookpot en tang....
Dus volgens mij moet het geheel maar eens gedemonstreerd worden!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten